Tibetan
གསུངས་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན་ནོ། །ལུགས་གཞན་ལ་འཆད་ཚུལ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ་འདི་རམ་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་བརྟན་རྒྱས་སུ་བྱེད་པ་ལ། སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང་། བར་དོ་སྒྱུ་མ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་བོགས་འདོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཉིད་སད་དུས་ཀྱི་སྒོམ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཞིག་ལ་རྨི་ལམ་ཟིན་པ་དང་འབྱོངས་པ་ན་སད་དུས་ཀྱི་སྒོམ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད། དབང་པོ་འབྲིང་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཉམས་དེས་ད་ལྟའི་སྣང་བ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་འཆར་ཐུབ་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་མོད། འདིར་དབང་པོ་ཐ་མ་ཅིག །རྨི་ལམ་དག་པར་འབྱོངས་ན་རབ་ཡིན། མིན་ན་ཡང་རྨི་ལམ་ཟིན་ཅིང་དེར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་མྱོང་ཐུབ་ཀྱིན་ཡོད་ན། ཉིན་པར་ཡང་འདི་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ་རྣམས་གོང་ལྟར་བཏང་། སྔར་བཞིན་མགྲིན་པའི་ༀ་ཡིག་ལ་སེམས་ཅུང་ཟད་གཏད་དེ། རང་གཞན་སྣོད་ བཅུད་འདི་དག་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་རྨི་ལམ་གྱི་ཉམས་མྱོང་དྲན་པ་དང་བསྲེས་ཏེ་ཅུང་ཟད་བཞག །དེ་ཡང་ཡང་བསྒོམ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཅིག །ཡང་དེའི་འཕྲོས་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་བཞིན་ཏུ་སོང་། གང་ཡང་བསམ་དུ་མེད་པར་འཇོག་པ་ཡང་ཡང་བསྒོམ། དམིགས་སྐོར་གཉིས། ཡང་བདེན་མེད་ཀྱི་འདུན་པ་དང་མི་རྟོག་པ་དེ་ཁ་བཞིན་སྔོན་ཏུ་བཏང་ནས་སྟོང་པའི་ངང་ལས། རང་དགྱེས་རྡོར་རམ་བདག་མེད་མའི་སྐུར་ཝལ་གྱིས་བསྒོམ། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསམ། དམིགས་སྐོར་གསུམ། ལྷར་ཤར་ཙ་ན་སྒྱུ་མ་ཡང་རང་ཤར་དུ་ཤར་ན་དེས་ཆོག །དེ་མིན་ད ཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འདུན་པ་སྦྱང་། དམིགས་སྐོར་བཞི། ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ལྷ་སྐུ་དང་སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་སྦྱང་། དམིགས་སྐོར་ལྔ་སྟེ་དམིགས་ཆེན་གཅིག་ལས་ཕྱེ་བའི་དམིགས་སྐོར་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་རང་གི་མདུན་ཏུ་མེ་ལོང་ བཞག །རང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བསྟོད་པ་དང་མཆོད་པར་བསམ། གཟུགས་བརྙན་ལ་དགའ་སེམས་མེད། སྨོད་ཅིང་བརྡེག་འཚོག་བྱེད་པར་བསམ། གཟུགས་བརྙན་ལ་ཞེ་སྡང་མེད། ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་བུའོ་སྙམ་དུ་བསམ། དམིགས་སྐོར་གཅིག །དེ་རང་དང་མེ་ལོང་གི་བར་དུ་བཏོན་ནས་བསྒོམ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་གཉིས། རང་ལའང་དེ་བཞིན་ཏུ་བསྒོམ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གསུམ། དེ་བཞིན་ཏུ་ཡི་དམ་གྱི་བྲིས་སྐུ་འགྱིང་ལོག་གི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ལ་ཤར་བར་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་པ་སོགས་ལའང་
Chinese
所说的理由就是这样。其他宗派也有其他的解释方法，这里只是顺便提一下。第二，使产生的体验稳固增长，包括显现如幻和中阴如幻两种。第一种，分为正行和增益两种，第一种是醒时的修法，对于根器敏锐的人来说，一旦掌握并熟练了梦境，醒时的修法也会自然而然地产生。对于根器中等的人来说，或许可以通过梦境的体验来扩展当前的显现。这里指根器最差的人。如果能纯熟地掌握梦境，那是最好的。即使不能，如果能够抓住梦境，并在其中体验到如幻的感觉，那么白天也可以这样修：前行部分如前所述。像以前一样，将心稍微专注于喉间的ༀ་（藏文：ༀ་，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字上，观想自己和他人，以及器 情世界，这些显现都是没有自性的，如同梦境一般。将梦境的体验与忆念相结合，稍微安住。反复修习，这是一个修习次第。然后，在此基础上，观想一切显现都像彩虹消融于虚空一样消失。什么也不想，安住其中，反复修习。这是第二个修习次第。然后，像之前一样，先发出无实有的意愿和无分别的意念，从空性中，观想自己显现为自生金刚或无我母的形象。观想一切器情世界都变成本尊和宫殿。这是第三个修习次第。当本尊显现时，如果如幻的感觉也自然而然地显现，那就足够了。否则，也要在坛城的轮盘上练习如幻的意念。这是第四个修习次第。在所有的座间休息时，也要练习本尊形象和如幻的意念。这是第五个修习次第，也就是从一个大修习中分离出来的五个修习次第。第二种是，然后将镜子放在自己面前，当自己的影像显现时，观想许多人都在赞美和供养它。影像没有欢喜心。观想有人在诋毁和打骂它。影像没有嗔恨心。观想一切都是这样的。这是一个修习次第。然后将其移到自己和镜子之间进行修习。这是第二个修习次第。对自己也同样进行修习，这是第三个修习次第。同样，也可以将本尊的画像或雕像的影像显现在镜子上进行修习等等。
English
The reason for saying that is this. Other schools also have other ways of explaining it, but this is just mentioned in passing. Second, to stabilize and increase the experience that has arisen, there are two types: appearance as illusion and bardo as illusion. The first one has two parts: the actual practice and the enhancement. The first one is the meditation during waking hours. For someone with sharp faculties, once they have grasped and become proficient in dreaming, the meditation during waking hours will naturally arise. For someone with medium faculties, perhaps they can develop it by simply expanding the current appearance with the experience of dreaming. Here, it refers to someone with the lowest faculties. It is best if one can become proficient in purifying dreams. Even if not, if one can grasp the dream and have the experience of it being like an illusion, then one can meditate like this during the day: The preliminaries are done as before. As before, focus the mind slightly on the syllable ༀ་ (Tibetan: ༀ་, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om) at the throat, and visualize oneself and others, as well as the container and contents of the world, these appearances are without inherent existence, like a dream. Combine the experience of dreaming with mindfulness and rest slightly. Meditate on this repeatedly, this is one session of practice. Then, on top of that, visualize all appearances disappearing like a rainbow dissolving into the sky. Do not think of anything and rest in that, meditate on this repeatedly. This is the second session of practice. Then, as before, first generate the intention of non-reality and non-conceptualization, and from within emptiness, visualize oneself appearing as Self-Arisen Vajra or the form of Selfless Mother. Visualize all the container and contents of the world transforming into deities and palaces. This is the third session of practice. When the deity appears, if the feeling of illusion also arises naturally, that is sufficient. Otherwise, also practice the intention of illusion on the wheel of the mandala. This is the fourth session of practice. During all the session breaks, also practice the deity's form and the intention of illusion. This is the fifth session of practice, which are the five sessions of practice separated from one great practice. The second is, then place a mirror in front of oneself, and when one's reflection appears, visualize many people praising and making offerings to it. The reflection has no joy. Visualize someone slandering and beating it. The reflection has no hatred. Visualize that everything is like this. This is one session of practice. Then move it between oneself and the mirror and meditate. This is the second session of practice. Meditate on oneself in the same way, this is the third session of practice. Similarly, one can also practice by having the reflection of a painted or sculpted image of a yidam appear in the mirror, and so on.
Tibetan
གསུམ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་བོགས་འདོན་ནོ། རྨི་ལམ་དང་གཉིད་སད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་དེ་ཡན་ཆད་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱ་བའི་ལམ་དངོས་ཡིན། དེ་ཡང་གཏུམ་མོ་དང་རྨི་ལམ་གཉིས་ཀར་བསྒོམས་པས། གཉིས་ཀ་ལ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་ན་རབ་ཡིན། ད་དུང་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་ཞིང་ཉམས་སྐྱོང་། གང་རུང་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེས་ནའང་། དེ་ཀ་ལ་བསྒྲིལ་ཏེ་བསྒོམས་པས་ཆོག །གང་ལ་ ཡིན་ཡང་རུང་། རབ་ཏུ་མཉམ་རྗེས་མེད་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེང་སང་གི་གང་ཟག་ལ་དེ་ཡང་དཀོན། མཉམ་བཞག་གི་སྒོམ་ཞིག་ནི་མེད་ཐབས་མེད། དེ་ཡོད་པས་ཀྱང་འཆི་བ་བར་དོ་ཀུན་ལ་བསྲེ་ཐུབ་པར་འོང་ངོ་། །གཉིས་པ་བར་དོ་སྒྱུ་མའི་མན་ངག་ལ། བར་དོ་དང་པོ་འཆི་བ་འོད་གསལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་སྐུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གཅིག །འདི་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་གསུངས་ཏེ་བར་དོ་ཀ་གཙོ་ཆེ། བར་དོ་གཉིས་པ་སྒྱུ་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གཉིས། བར་དོ་གསུམ་པ་འགྲོ་དྲུག་གི་སྐྱེ་སྒོ་དགག་པ་དང་གསུམ། དེ་གཉིས་བར་དོར་སངས་རྒྱའི་གདམས་ངག་དངོས་ཡིན། འཕྲོས་དོན་ལ་བཞི་པ་སྐྱེ་སྒོ་མ་ཁེགས་ན་སྐྱེ་གནས་འདམ་དུ་ཡོད་པའི་གདམས་ངག་དང་བཞིའོ། །དེས་ན་རྩ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ལས། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའམ། གཏུམ་མོའི་ཉམས་མྱོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་འཆི་ཁ་ཁོ་ནར་བསྒོམ་པ་འདྲ་བ་ཞིག་བཤད་ཀྱང་། ད་ལྟ་རང་ནས་མ་སྦྱངས་ན། གདེང་ཁེལ་མི་ཡོང་བས་སྦྱང་ དགོས། དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སྔ་མ་ལྟར་སྦྱང་། ནམ་ཞིག་བདག་འཆི་བའི་ཚེ། འཆི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལམ་དུ་འཁྱེར་དགོས། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྒོམ་པ་ཡིན་སྙམ། འཆི་བ་ལམ་ཁྱེར་ཡིན་ནོ་བར་ཤེས་པའི་འདུན་པ་དེ། དམིགས་པའི་གསེབ་ལ་བསྟར་ཆགས་སུ་ཡོང་བར་བྱས་ནས་རང་གི་ལྟེ་འོག་སོར་བཞི་རྩ་མདུད་གྲུ་གསུམ་ཆོས་འབྱུང་དམར་པོར་གྱུར་པའི་ནང་དུ། རྩ་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་བཞིའི་ལྟེ་བར་ཨ་ཤད་དམར་པོ་ཅིག །འདབ་མ་བཞི་ལ། ཨ་ནུ་ཏ་ར་བཞི་ཡང་དམར་པོར་བསྒོམ། དམིགས་གནད་དང་པོའོ། །ནམ་ཞིག་ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་དུས། ལུས་ཀྱིས་ཟུང་མི་ཐུབ། ས་ལ་བྱིང་བའམ། གཞན་གྱིས་མནན་པ་སྙམ་བྱེད། སྤྲིན་ལྟ་བུ་ལོང་ལོང་གི་ཉམས་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་འདུག་སྙམ། མདུན་གྱི་ཨ་ལ་ཤེས་པ་གཏད། གནད་གཉིས་པའོ། །ཨ་དེ་གཡས་ཀྱི་ནུ་ལ་ཐིམ། ནམ་ཞིག་ཆུ་མེ་ལ་ཐིམ་པ་ན། ལུས་གྲང་བ་དང་འདར་བའི་རྣམ་པ་འབྱུང་། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དུ་བ་ལྟ་བུར་ཡུལ་ཡུལ་བའི་ཉམས་འཆར་རོ་སྙམ་གཡས་ ཀྱི་ནུ་ལ་ཤེས་པ་གཏད།
Chinese
三者，是提取上述六种所缘的精华。梦和醒时的幻化，乃至有精进者今生成佛的真实道。也就是，对拙火和梦境两者都修习，如果两者都生起证悟经验，那是最好的。如果仍然修习两者并加以培养，即使只对其中之一生起，也可以专注于那一个来修习。无论哪一个都可以，但需要一个完全无有间断的。但现今的人很难做到。无有入定的禅修是不可能的。有了它，才能将死亡和中阴全部融合。第二，关于中阴幻身的口诀，第一，依靠第一个中阴，即死亡光明，来认识法身，这被认为是属于今生成佛的范畴，因此中阴最为重要。第二，依靠第二个中阴，即幻身，来认识双运身。第三，阻止六道轮回的生门。这两个是中阴成佛的真实口诀。补充说明，第四，如果没有阻止生门，则有处于生处选择的口诀。因此，从根本文字来看，如果稍微有梦幻或拙火的经验，据说就像只在临终时修习一样。但如果现在不学习，就不会有把握，所以必须学习。第一，像之前的预备行一样学习。当自己死亡的时候，必须将死亡转化为法身之道。我认为应该这样修习。要持续不断地在所缘之间产生“死亡是道用”的认知，然后在自己的肚脐下方四指处，观想一个红色三角形法源的脉结之中，红色四瓣脉轮的中心有一个红色阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无），四片花瓣上，也观想四个红色阿努达拉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。这是第一个观想的要点。当土地融入水时，身体无法支撑，感觉像是沉入土中或被压住。感觉会出现像云一样空虚的体验。将意识专注于前方的阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）上。这是第二个要点。这个阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）融入右边的乳房。当水融入火时，身体会出现寒冷和颤抖的现象。感觉显现的声音和现象会像烟雾一样飘忽不定，将意识专注于右边的乳房。
English
Third, it is to extract the essence of the above six focuses. Dream and waking illusions are the true path to enlightenment in this life for diligent practitioners. That is, by meditating on both Tummo and dreams, it is best if experience arises in both. Still, cultivate and nurture both. Even if it arises in only one of them, it is sufficient to focus on that one and meditate. Whichever it may be, it needs to be completely uninterrupted. But that is rare for people nowadays. A meditation of Samadhi is indispensable. With it, one can blend death and all the Bardo states. Second, regarding the instructions on the illusory body of the Bardo, first, relying on the first Bardo, the clear light of death, to recognize the Dharmakaya is considered to belong to the path of attaining Buddhahood in this life, therefore the Bardo is most important. Second, relying on the second Bardo, the illusory body, to recognize the body of union. Third, blocking the gateways to the six realms of rebirth. These two are the actual instructions for attaining Buddhahood in the Bardo. As a supplementary point, fourth, if the gateways to rebirth are not blocked, there are instructions for choosing a place of rebirth. Therefore, according to the root texts, if one has some experience of dream illusion or Tummo, it is said to be like meditating only at the time of death. But if one does not practice now, one will not have confidence, so one must practice. First, practice like the previous preliminaries. When I die, I must take death as the path to the Dharmakaya. I think one should meditate like this. The intention of knowing that death is taken as the path should come continuously in between the focuses. Then, four fingers below one's navel, within the triangular source of phenomena of the red knot of the root channel, in the center of the red four-petaled lotus chakra, there is a red A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: No). On the four petals, also visualize four red Anuttaras (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). This is the first key point of focus. When earth dissolves into water, the body cannot support itself, and one feels like sinking into the earth or being pressed down. It seems that an experience like a vague cloud arises. Focus the awareness on the A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: No) in front. This is the second key point. That A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: No) dissolves into the right breast. When water dissolves into fire, the body experiences coldness and trembling. It feels like the sounds and phenomena that appear are fleeting like smoke, focus the awareness on the right breast.