Tibetan
གྲུབ་ཚད་ལྡན་མང་པོས་བཤད་པས་ཐུན་སྔ་མར་མངོན་རྟོགས་རྒྱས་པ་དང། ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་སྐྱབས་སེམས་དང་། སྲུང་འཁོར་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་དོན་ཕུན་ཚོགས་དང་པོའི་སྦྱོར་བའི་ལྔ་པ་མཆོད་པའི་དེ་ཉིད་ཡན་བཏང་ནས། ཕྲ་ཐིག་བཟླས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཐུན་གྲོལ་བ་ན་མཆོད་བསྟོད་མདོར་བསྡུས་དང་། བཅུ་གཅིག་པ་ཉེར་བསྡུའི་དེ་ཉིད་མན་ཆད་ལ་འཇུག །གཏོར་འབུལ་ཐུན་བཞི་ཀར་ལྕོགས་མིན་སོགས་སྤྱི་ལྟར་བྱ། བསྙེན་པ་དང་པོའི་སྐབས་སུ་གདོང་གི་སྣ་རྩེའི་ཕྱག་མཚན་དང་། ནོར་བུའི་ཐིག་ལེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གི། ཕྲག་ཐིག་རྒྱས་པ་མི་དགོས་ལ། གཙོ་བོར་རྡོར་བཟླས་ཁོ་ན་རྒྱུད་དང་རྒྱ་གཞུང་རྣམས་སུ་ཆེ་ཐང་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་གོང་སྨོས་རྣམས་ནན་ཏན་ཏུ་བྱ་ཞིང་། ངག་བཟླས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོ་སྤྲོ་བསྡུ་ལ་བྱ། ཁྱོགས་བཟླས། ཁྲོས་པའི་བཟླས་པ། ཁྲོ་བཟླས་རྣམས་ཀྱང་རེས་མོས་སུ་བྱ་སྟེ་མདོ་བསྲེ་དང་མདོར་བྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་བཞེད། རྒྱུད་འདིར་བཟླ་བའི་གཙོ་བོར་འབྲུ་གསུམ་དུ་གསུངས་ པས་མཚན་སྔགས་དང་ས་བོན་གྱི་ཁ་བསྒྱུར་ཕྲན་བུ་མ་གཏོགས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འབྲུ་གསུམ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་མཛད་པ་ནི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོས། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བར་དམིགས་ནས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲན་བཞིན་པས་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་ཡིད་བཟླས་སམ། འགོག་པའི་བཟླས་པ་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ནི། བཟླས་པའི་མན་ངག་སྤྱི་དང་མཐུན། བཟླས་པའི་གྲངས་ནི། དབང་བསྐུར་སོགས་ཀྱི་དོན་ཏུ། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ། འཁོར་རྣམས་ལ་ཁྲི། བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ཕྲེང་སྔགས་ལ་ཁྲི། ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་སྔགས་འབུམ། དེའི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་བཅས་པས་རྫོགས་པའོ། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་ཚད་མེད་དེ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་སོ་སོའི་མཚན་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུའོ། །བཟླ་བྱའི་སྔགས་ན། ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་ནི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གསུངས་ལ། བཛྲ་དྷྲྀ་ཀྲ་ལ་སོགས་པ་ འབྱིན་སྔགས་རྣམས་ནི། སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་ཉེ་སྙིང་ངོ། །འབྱིན་སྔགས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་གསུམ་སྤེལ་ལམ། ལྔ་སྤེལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཞིང་། ཕཊ་དང་སྤེལ་བ་ཡང་། དཔལ་ལྡན་ཨཱ་ཱཏི་ཤའི་རྒྱ་དཔེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས། ནོར་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཕྲེང་སྔགས་ནི་རྩ་རྒྱུད་དུ་ཡུམ་བཞི་དང་། ཁྲོ་བོ་དགུའི་ཕྲེ
Chinese
具量多士所说，故于前座中，现证增长，于后座中，从皈依、发心和防护轮开始，舍弃第一圆满之义的第五供养之自性，而入于细线念诵，座间休息时，作简略之供赞，并入于第十一摄略之自性以下。朵玛供养于四座中皆可，是否穿插等如通常仪轨。于初修时，面部鼻尖之标志，仅以宝珠之明点即可，不需繁复之细线，主要以金刚念诵为主，如诸续部和印度论典中所说之重要，故上述诸事应精进，语念诵之三摩地主要作舒缩。容器念诵、忿怒念诵、降伏念诵等亦应轮流修持，如经续合修和摄略之意。此续中说念诵之主要为三字（ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་，oṃ āḥ hūṃ，嗡啊吽，身语意），故除名咒和种子字之少许改变外，生圆二次第皆作三字之瑜伽乃其特点。彼等亦为至尊救度怙主所说。金刚念诵乃缘于咒鬘，以忆念身语意之自性，以三字作意念诵或遮止念诵。外念诵则与通常之念诵口诀相同。念诵之数量，为灌顶等事，主尊为十万遍，眷属为万遍，断除障碍之咒鬘为万遍，降临智慧之咒为十万遍，以彼十分之一之火供等而圆满。为成就悉地则无量，直至天神加持，及获得各自悉地之征相为止。所念诵之咒语中，嗡（ༀ་，oṃ，嗡，圆满）、啊（ཨཱཿ，āḥ，啊，无生）、吽（ཧཱུྃ་，hūṃ，吽，摧破）为诸佛之自性心要，金刚持（བཛྲ་དྷྲྀ་ཀྲ་，vajra dhṛi kra，瓦吉拉 德热 扎，金刚持）等降伏咒语，说是心要之心要，故为近心咒。降伏咒语连同种子字，作三叠或五叠，乃为心要，与啪特（ཕཊ་，phaṭ，啪特，摧破）相合，亦于吉祥阿底峡之印度梵文本中亲见，故不可妄言。咒鬘于根本续中为四母及九忿怒尊之咒
English
As stated by many qualified scholars, in the earlier session, the realization expands, and in the later sessions, starting with refuge, bodhicitta, and the protection wheel, abandoning the fifth aspect of the first perfect meaning, the nature of offering, one engages in subtle line recitation, and when the session concludes, one performs a concise offering and praise, and engages in the eleventh abbreviated essence and below. Torma offerings can be made in all four sessions, and whether to intersperse them or not is done according to the general ritual. During the initial practice, the mark on the tip of the nose on the face, only a jewel-like bindu is sufficient, there is no need for elaborate subtle lines, mainly the Vajra recitation is emphasized, as stated in the tantras and Indian treatises, so the above-mentioned matters should be diligently performed, and the samadhi of vocal recitation should mainly focus on expansion and contraction. Container recitation, wrathful recitation, subjugation recitation, etc., should also be practiced alternately, according to the intention of combining sutra and tantra and abbreviation. In this tantra, the main recitation is said to be the three syllables (ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་，oṃ āḥ hūṃ，Om Ah Hum, Body Speech Mind), therefore, except for slight changes in the name mantra and seed syllables, the practice of the three syllables alone in both the generation and completion stages is a special feature. These were also spoken by the venerable savior, the Lord. Vajra recitation is focused on the garland of mantras, remembering the nature of body, speech, and mind, one should mentally recite the three syllables or perform the cessation recitation. External recitation is the same as the general recitation instructions. The number of recitations, for the purpose of empowerment etc., is 100,000 for the main deity, 10,000 for the retinue, 10,000 for the mantra garland that eliminates obstacles, 100,000 for the mantra that invokes wisdom, and it is completed with one-tenth of that amount in fire offerings etc. For the accomplishment of siddhis, it is limitless, until the deity bestows blessings, and until the signs of each siddhi are obtained. Among the mantras to be recited, Om (ༀ་，oṃ，Om, Perfection), Ah (ཨཱཿ，āḥ，Ah, Unborn), Hum (ཧཱུྃ་，hūṃ，Hum, Destruction) are said to be the essence of the nature of all deities, Vajradhara (བཛྲ་དྷྲྀ་ཀྲ་，vajra dhṛi kra，Vajra Dhrikra, Vajra Holder) and other subjugation mantras, are said to be the heart of the essence, therefore they are near-heart mantras. The subjugation mantra together with the seed syllable, making it three or five times, is the essence, and combining it with Phat (ཕཊ་，phaṭ，Phat, Destruction), is also clearly seen in the Indian Sanskrit text of the glorious Atisha, therefore one cannot speak falsely. The mantra garland in the root tantra is the mantra of the four mothers and the nine wrathful deities.
Tibetan
ང་སྔགས་ཙམ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་རང་གཙོ་བོར་གསལ་བ་དང། གཙོ་འཁོར་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་། ལྷ་ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་གི་རྣམ་རོལ་དུ་བལྟས་ནས། ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐུལ་བའི་དོན་ཏུ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཟློས་པར་བསམ་དགོས་སོ། །ཞེས་གསུངས། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས་ཕྲེང་སྔགས་དང་ཁྱོགས་བཟླས་སྦྱར་ཞིང་གཙོ་བོར་སྤྲོ་བསྡུའི་བཟླས་པ་བྱ་བར་བཞེད། དེའང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོའི་བཟླས་པ་འབུམ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཁྲི་རུ་བཟླས། །མཚན་མ་ངེས་པར་ཐོབ་པའམ། །ཡང་ན་བསྙེན་པའི་ སྦྱོར་གོམས་པས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་འདྲི་བར་བྱ། །ཞེས་པའི་ལུང་དོན་ལྟར་མར་འགོས་གཉིས་ཀས་ཕྱག་བཞེས་སུ་མཛད་པ་སྟེ། རྡོར་བཟླས་འབུམ་སོང་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བས་ལྷག་པོར་བྱ་ཞིང་། འབུམ་མམ་དེ་བཞི་འགྱུར་ལ་སོགས་པའི་ངག་གི་གྲངས་བཟླས་ནི་བཛྲ་དྷྲྀཀ་ལ་བཟུང་ངོ་། །འདིར་བསྒོམ་དོན་རྒྱས་པ་འབྲིར་མི་ལོངས་ཀྱང་། སྲུང་འཁོར་ལ་འཁོར་ལོ་ཡོད་མེད་ཕྱོགས་གཉིས་ལས་མར་ལུགས་པ་རྣམས་ནཱ་རོའི་འགྲེལ་པ་ལྟར་འཁོར་ལོ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཞེད་ཅིང་། གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་ཡས་རིམ་དུ་བཀྲམ། རིག་མ་འདུ་བྱ་བའི་སྐབས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་མཐུན་པ་གདོལ་པའི་བུ་མོ་སྨེ་ཤ་ཅན་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོའི་མདོག་མཚུངས་ལོ་བཅུ་གཉིས་མ་པང་དུ་སྤྲོ། རྗེས་ཆགས་སྐབས་རིན་འབྱུང་སོགས་ལྷ་སོ་སོ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ང་རྒྱལ་ཙམ་ལས་གཟུགས་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་སྐབས། རྗེས་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་བཅུག །སངས་རྒྱས་དེ་ རྣམས་དང་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཞུ་བའི་ཐིག་ལེ་རྒྱུར་བྱས་ནས། གནས་ཡུམ་གྱི་མཁའ་ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་དགོས་པ་ལ། རྣམ་གཞག་རིམ་པ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་པར་གསུངས་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་དགོས་ཤིང་། ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཆོ་ག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཐུགས་ཀར་དྲངས་ནས་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོ་བ་དང་། སྤྱི་དང་དགོས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་དང་། དེ་ལ་རང་རང་གི་ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་བསྲེ་བ་དང་། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རིགས་བདག་རང་ཆས་སུ་བསྐྱེད་ནས། སྐབས་འདིར་རིགས་བདག་ཡབ་ཡུམ་གྱི་བྱང་སེམས་ཐིག་ལེས་དབང་བསྐུར་བ་དང། སླར་བྱོན་ཏེ་རང་གནས་སུ་འཁོད་པ་རྣམས་ལ། བསྐྱེད་པའི་སྒོ། སྤྲོ་བའི་སྒོ། མཛད་པའི་སྒོ། བསྡུ་བའི་སྒོ། འདྲེས་པའི་སྒོ། དབང་བསྐུར་བའི་སྒོ། གནས་སུ་འཁོ
Chinese
仅仅宣说了密咒。而且，要将自身观想为本尊，所有主尊和眷属都是同一血脉，所有本尊都视为乐空双运的显现。为了策发无二智慧，必须观想所有本尊口中念诵。如是说。布敦仁波切将念珠咒和捧持念诵结合起来，主张主要进行舒卷念诵。正如圣者龙树菩萨所说：坛城主尊的念诵十万遍，其他念诵一万遍。或者必定获得验相，或者通过熟练修习近修之行，从而能够完整地请问坛城。按照这段经文的意义，玛尔巴和俄巴两位都这样实践。如果金刚念诵达到十万遍，利益巨大，所以要更加努力。十万遍或四倍等语的计数念诵，是执持金刚持。这里虽然没有篇幅书写详细的观修内容，但在保护轮方面，有有轮和无轮两种观点，玛尔巴传承的人们按照那若巴的注释，认为是有轮的观点，并将主尊的法器依次排列。在迎请明妃的时候，要迎请与金刚部相符的，出身低贱的，身上有痣的，颜色如同蓝色莲花的十二岁少女置于怀中。后起次第时，仅以观想宝生佛等各个本尊就是其自性的我慢心即可，而无需变幻形象。在坛城胜王时，由于后起次第的缘故，将所有佛陀融入自身。将那些佛陀和身坛城的本尊融化为明点，作为因，在处所母的虚空中生起坛城。由于次第次第的分类中说要观想宫殿，所以必须观想宫殿。生起本尊时，通过三种仪轨生起，迎请到心中向十方散布，进行共同和需要的行为，将化身们聚集在一起，将各自的智慧尊融入其中，从一开始就将部主观想为自性，此时部主父母的菩提心明点进行灌顶，再次降临安住于自身处所等，有生起之门，散布之门，行为之门，聚集之门，融合之门，灌顶之门，安住于处所之门。
English
He only spoke of mantras. Moreover, one should visualize oneself as the main deity, and all the main deities and retinues are of the same lineage. All the deities should be regarded as manifestations of bliss and emptiness. In order to stimulate non-dual wisdom, one must contemplate reciting from the mouths of all the deities. Thus it is said. Buton Rinpoche combined the rosary mantra and the handful recitation, and advocated mainly performing the recitation of expansion and contraction. As the venerable Nagarjuna said: Recite the main deity of the mandala one hundred thousand times, and other deities ten thousand times. Or one must obtain definite signs, or through familiarity with the practice of approach, one will be able to fully inquire about the mandala. According to the meaning of this quote, both Mar and Ngok practiced in this way. If the Vajra recitation reaches one hundred thousand times, the benefits are great, so one should work harder. The counting recitation of one hundred thousand or four times that, etc., is holding Vajradhara. Although there is not enough space to write about the detailed meditation here, regarding the protection wheel, there are two views, with or without a wheel. Those of the Mar tradition, according to Naropa's commentary, consider it to be the view with a wheel, and arrange the main deity's implements in ascending order. When inviting the consort, one should invite a twelve-year-old girl who is compatible with the Vajra family, of low caste, with moles on her body, and the color of a blue lotus, and place her on her lap. In the subsequent generation stage, one only needs to have the pride that each deity, such as Ratnasambhava, is of that nature, without transforming the form. At the time of the supreme mandala, due to the subsequent generation stage, all the Buddhas are absorbed into the body. Those Buddhas and the deities of the body mandala are melted into bindus, and using them as the cause, the mandala is generated in the space of the place mother. Since it is said in the classification of stages that one should visualize the palace, one must visualize the palace. When generating the deities, generate them through the three rituals, invite them into the heart and spread them in the ten directions, perform common and necessary actions, gather the emanations together, merge their respective wisdom beings into them, and from the beginning, visualize the family lord as self-nature. At this time, the bodhicitta bindus of the family lord father and mother bestow empowerment, and then descend again and abide in their own places, etc. There are the door of generation, the door of spreading, the door of action, the door of gathering, the door of merging, the door of empowerment, and the door of abiding in the place.