Tibetan
ས་གསུངས་པ་ལྷག་པའི་ལྷ་དགྱེས་གསང་ངམ་བདེ་མཆོག་ལྟ་བུ་ལ་བསྙེན་པ་འབུམ་སོང་ནས། གསང་ འདུས་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་རྣམས་ཁྲིས་ཆོག་པར་བཞེད་ལ། དེའང་གཙོ་འབུམ་འཁོར་ཁྲི་ཞེས་པ་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་འགྲོ་ཡིན་ལ། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་མང་དུ་ཡོད་དོ། །མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མེད་ཅེས་བཤད་པའང་། དེ་ནི་ལྷ་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟླས་པ་ཁྲི་ལ་སོགས་པ་ཉུང་དུས་འགྲུབ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གསལ་སྣང་མ་སྐྱེས་ན་ངག་བཟླས་ཁོ་ནས་དངོས་སྒྲུབ་འགྲུབ་དཀའ་བས་ཚད་མེད་ཅེས་པར་གོ་བར་བྱ་ཡི། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བཟླ་ཞེས་སོགས་རིགས་གྲས་བླུན་པོ་མགུ་བྱེད་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་གསུངས། ཡང་། དུག་གསུམ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། བླུན་པོ་དང་ལྐུགས་པའི་རིགས་ཅན་གྱི་བཟླས་པ་ལའང་གྲངས་ཀྱི་ཚད་བཞག་ཏུ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་བཟླས་པའི་དགོས་པ་ནི། ཚུལ་བཞིན་བཟླས་པས་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་བས་བྱིན་གྱིས་རློབ་ཅིང་ མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །མཁའ་འགྲོ་མ་དང་རང་བཙུན་མོ། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་བྱ་བའི་པྱིར། ། སྔགས་ན་སྙན་གསན་འབེབས་པར་བརྗོད། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག །སྐད་ཀྱི་ང་རོས་བོས་པ་ན། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་འོང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་གཤེགས། །ཞེས་གསུངས་པས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གཡེངས་སྤངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པས་བཟླས་ན། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་བྱོན་ནས་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་། གོང་དུའང་ཞར་བྱུང་མང་དུ་སོང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།། ༈ །། གཉིས་པ་བསྙེན་པའི་ལག་ལེན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། བསྙེན་སྒྲུབ་སྤྱི་ལ་དགོས་པའི་བྱ་བ། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་བསྙེན་ཐབས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐུན་གཅོད་ཚུལ། ཐུན་གྱི་བྱ་བ། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཐོ་རངས་ནས་ཉིན་གུང་དང་། ཉིན་གུང་ནས་སྲོད་ཀྱི་བར་ཏེ་ཐུན་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་ནི་ གཡེང་བ་ཆུང་ཞིང་སྔགས་བཟླས་འགྲོ་ཆེ་བས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཞེས་ཇོ་ནང་པས་གསུངས་ཤིང་འཕགས་བལ་ཕལ་ཆེར་ཡང་ཕྱག་བཞེས་མཛད་ཀྱི་ཡོད་པ་སྣང་རུང་། དེང་སང་བྱེད་མཁན་ཉུང་། སྔ་ཐུན། ཕྱི་ཐུན། དགོངས་ཐུན་ཏེ་ཐུན་གསུམ་བྱེད་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སྟབས་བདེ་ཞིང་ཕལ་ཆེར་གྱིས་བྱེད། ད་ལྟའི་རྒྱུན་གྱི་ཕྱག་བཞེས་ནི་ཐུན་བཞི་སྟེ། དེའང་ཀྱེ་རྡོར་དང་མངོན་བརྗོད་བླ་མ་སོགས་ལས་ཐུན་བཞིར་བཅད་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་བཞིན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་མདོ་བསྲེ་དང་། ཟླ་བའི་སྒྲོན་གསལ་སོགས་མཁས་གྲུབ་མང་པོའི་རྒྱ་གཞུང་ལས་ནན་ཏན་གསུངས་ཤིང་། ཐུན་བཞིའང། ཛཱ་ལནྡྷ་རི་པས། ཐུན་བཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི་ཐོ་རངས་དང་ཉི་མ་གུང་དང་ཕྱི་དྲོ་དང་མཚན་མོ་སྟེ་སྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ད་ལྟ་ཕྱག་ལེན་ཏུ་མཛད་པ། ཐོ་རངས་ནས་ནམ་ལངས་བར། དེ་ནས་ཉིན་གུང་། དེ་ནས་ཉི་ཐལ། དེ་ནས་སྲོད་འཁོར་བར་ཐུན་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེའང་མཆོག་སྒྲུབ་ལ་ སྲོད་ལ་བདུད་བཏུལ་བའི་དུས་ཡིན་པས་སྔོན་འགྲོ་སྲུང་འཁོར་སོགས་ནས་དབུ་འཛུག་པ་དང་། ཐོ་རངས་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ཡིན་པས་བསྐྱེད་བཟླས། དངོས་གཞིའི་དབུ་འཛུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ནུབ་ནས་ནི། །སྒྲུབ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམ་པར་བྱ། །སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི། །སྒོམ་པ་མཆོག་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་རྒྱུད་ཚིག་དངོས་མངོན་བྱང་འཆར་བའི་ཚུལ་ཡིན་མོད་ཀྱང་འདིར་ཡང་འབྲེལ་ལོ། །ལས་སོ་སོ་ལ་ཐོ་རངས་ཞི་བ། ཉིན་གུང་རྒྱས་པ། དགོངས་མོ་དབང་། སྲོད་འཁོར་དྲག་པོའི་དབུ་བརྩམ། ཐུན་ཚད་བསྙེན་གྲངས་དང་ཉི་འགྲོས་སོགས་ལ་གཞལ་ནས་ཆ་མཉམ། སྤྱིར་མཚམས་ནས་འདྲ་མ་ཞེས། ཐོག་མར་ཀློད་ཅིང་ཐུན་ཐུང་། བར་དུ་དམ་ཞིང་ཐུན་རིང་། ཐ་མར་ཇེ་གློད་ཐུན་ཐུང་བར་བྱ་བར་གསུངས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་དམིགས་བཟླས་ལམ་དུ་འགྲོ་མིན་དང་། རང་རང་གི་ཁམས་དང་བསྟུན་ནས་ཧ་ཅང་རིང་མ་དྲག །ཐུང་མ་དྲག་པར་གནད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ། ཐོག་མར་ཐུན་གྲངས་གང་ བྱས་པ་དེ་བསྙེན་པ་མཐར་མ་ཕྱིན་བར་མ་ཆག་པ་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཏུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས། དེའི་ཆེད་དུ་ལྷག་པའི་ལྷ་འདི་བསྒྲུབས། དེའང་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པ་ཞིག་བྱ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པོས་རྟག་ཏུ་ཟིན་ན་དགེ་སྦྱོར་ལམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡི་དམ་གྱི་བྱིན་རླབས་མྱུར་དུ་རྒྱུད་ལ་འཇུག །རང་གི་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འདུག་ན། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་བློ་ལེགས་པར་བཅོས་ནས་དགེ་བ་བསྐུལ་དགོས་ཀྱི། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་ཉམས་ལེན་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བས། དགེ་བ་མི་འགྲུབ་པས་བླ་མ་
Chinese
如所说，对于殊胜本尊喜金刚或胜乐金刚之类的，念诵亲近咒一百万遍之后，秘密 集会等其他的坛城，认为可以进行十万荟供。其中，主尊百万，眷属十万，这是所有无上瑜伽续部的共同规矩。各个续部各自不共之处有很多。关于成就殊胜成就说需要无数遍，那是因为对本尊瑜伽极度熟悉，是所要成就的，因此念诵十万等少量时就能成就。如果禅定中没有生起光明，仅仅口诵咒语很难成就真实成就，因此理解为需要无数遍。如“直到获得菩提之间念诵”等说法，只是让愚笨之辈高兴而已，这是至尊大士所说。又，被贪嗔痴三毒等分别念所控制，以及愚笨和口吃之辈的念诵，也说不能规定数量。第五，念诵的必要是，如法念诵能策动诸佛菩萨及其眷属的意，从而加持，并且 能成就殊胜和共同的成就。如《金刚帐续》所说：“佛陀菩萨与，空行母及自在母，为令现前作事业，于咒语中请垂听。譬如某个人，以声音呼唤时，则会现前来。如是如是诸如来。”因此，舍弃心中的散乱，一心一意地念诵，诸佛菩萨及其眷属定会降临加持，对此毫无疑问。以上也已顺便提及很多，应从中了解。 ༈ །། 第二，分别讲述亲近的实修方法，分为两部分：亲近和修持共同需要的行为，以及讲述各个续部的亲近方法。第一部分分为三点：确定时段的方法、时段中的行为、时段之间的行为。第一点是，从黎明到中午，从中午到黄昏，分为两个时段进行， 因为这样散乱较少，念诵咒语也多，所以非常好，觉囊派这样说，而且似乎大多数藏人和尼泊尔人也都是这样做的。现在这样做的人很少。早课、午课、晚课，分为三个时段进行，对于初学者来说比较方便，而且大多数
English
As said, for deities such as the supreme deity Hevajra or Chakrasamvara, after reciting the approach mantra one million times, it is considered permissible to perform one hundred thousand ganachakras for other mandalas such as Guhyasamaja. Among them, one million for the main deity and one hundred thousand for the retinue is a common rule for all Anuttarayoga Tantras. There are many unique aspects of each tantra class. Regarding the statement that countless recitations are needed to achieve the supreme accomplishment, it is because one is extremely familiar with the deity yoga, which is what is to be accomplished. Therefore, one can achieve it with a small number of recitations, such as one hundred thousand. If luminosity does not arise in samadhi, it is difficult to achieve actual accomplishment with mere vocal recitation. Therefore, it should be understood as needing countless recitations. Statements such as "recite until enlightenment is attained" are merely to please the foolish, as stated by the great venerable one. Furthermore, it is said that the recitation of those controlled by the three poisons of greed, hatred, and delusion, as well as the foolish and those with speech impediments, cannot be assigned a fixed number. Fifth, the necessity of recitation is that proper recitation stimulates the minds of the Buddhas and Bodhisattvas and their retinues, thereby bestowing blessings and achieving both supreme and common accomplishments. As stated in the Vajra Tent Tantra: "Buddhas, Bodhisattvas, Dakinis, and independent mothers, in order to manifest and perform activities, please listen to the mantras. For example, when someone is called by a sound, they will appear. Likewise, all the Tathagatas will come." Therefore, abandoning mental distractions and reciting with one-pointedness, the Buddhas and Bodhisattvas and their retinues will undoubtedly come and bestow blessings. This has also been mentioned many times above, and should be understood from that. ༈ །། Second, explaining the specific practice of approach, there are two parts: the actions needed in common for approach and accomplishment, and explaining the approach methods of each tantra class. The first part has three points: the method of determining sessions, the actions during the sessions, and the actions between sessions. The first point is that dividing the day into two sessions, from dawn to noon and from noon to dusk, is excellent because there is less distraction and more mantra recitation. The Jonangpas say this, and it seems that most Tibetans and Nepalis also practice this way. Few people do this nowadays. Dividing the day into three sessions, morning, noon, and evening, is convenient for beginners, and most
Chinese
做。现在的通常做法是四座，也就是像《喜金刚》和《名义上师》等中所说的，要分为四座。龙树足的《经部混合》和《月亮灯明》等众多智者的印度论典中都强调过。关于四座，扎兰达日巴说：“四座加持的次第是黎明、中午、下午和夜晚，这是修行的次第。”现在实践的就是他说的那样，从黎明到天亮，然后是中午，然后是日落，然后是黄昏，进入一座。特别是对于殊胜成就来说， 黄昏是降伏魔鬼的时间，所以从前行守护轮等开始。黎明是成佛的时间，所以从生起次第和念诵开始，是正行的开始。如《金刚帐》中所说：“金刚太阳落下后，应当开始一切修行。当曙光出现时，最高的禅定将会成就。”虽然这段经文是直接显现证悟的描述，但在这里也适用。对于不同的事业，黎明是息灾，中午是增益，傍晚是怀爱，黄昏是猛厉的开始。一座的时间长短，要根据念诵的数量和日影等来衡量，使其均匀。一般来说，从闭关房出来时，就像“模仿”一样，最初放松，一座时间短，中间收紧，一座时间长，最后逐渐放松，一座时间变短。特别是观想念诵是否入道，要根据各自的体质来调整，不要太长，也不要太短，要恰到好处。最初确定的一座数量，在念诵没有完成之前，都不能减少。 第二点是，最重要的是要具备菩提心，为了所有众生的利益，必须迅速获得大手印的殊胜成就。为此，要修持这个殊胜的本尊。如果始终以坚定的决心想着要迅速成就，那么善行就会入道，本尊的加持也会迅速融入自相续。如果自己的心被烦恼和妄念所控制，就要好好地调整对死亡无常等的认识，从而策励善行。如果不这样做，修行就会被烦恼所控制，善行就不会成就，所以要依靠上师。
English
do. The current common practice is four sessions, which, as stated in texts such as the Hevajra Tantra and the Naming Lama, should be divided into four sessions. The Sutra Blending of Nagarjuna and the Moon Lamp Clarifier, among many other Indian treatises by wise and accomplished masters, emphasize this. Regarding the four sessions, Jalandharipa said, "The order of blessing in four sessions is dawn, noon, afternoon, and night, which is the order of meditation." What is now practiced is what he said: from dawn until daybreak, then noon, then sunset, then dusk, entering a session. Especially for supreme accomplishment, dusk is the time to subdue demons, so begin with preliminaries such as the protective circle. Dawn is the time of enlightenment, so begin with the generation stage and recitation, which is the beginning of the main practice. As stated in the Vajra Tent, "After the vajra sun sets, one should begin all practices. When the dawn appears, the highest meditation will be accomplished." Although this tantric verse is a direct description of the manifestation of enlightenment, it also applies here. For different activities, dawn is for pacifying, noon is for increasing, evening is for magnetizing, and dusk is the beginning of wrathful activities. The duration of a session should be measured according to the number of recitations and the movement of the sun, making them even. Generally, when coming out of retreat, it is said to be like "imitating," initially relaxing and having short sessions, then tightening and having long sessions, and finally gradually relaxing and having short sessions. In particular, whether visualization and recitation are on the path or not should be adjusted according to one's own constitution, not too long or too short, but just right. The number of sessions initially determined should not be reduced until the recitation is completed. The second point is that, most importantly, one must have bodhicitta, and for the benefit of all sentient beings, one must quickly attain the supreme accomplishment of Mahamudra. For this purpose, one should practice this supreme deity. If one always thinks with a firm determination to quickly achieve accomplishment, then virtuous actions will enter the path, and the blessings of the yidam will quickly merge into one's mindstream. If one's mind is controlled by afflictions and other thoughts, one should properly adjust one's understanding of death and impermanence, and thereby encourage virtuous actions. If one does not do so, practice will be controlled by afflictions, and virtuous actions will not be accomplished, so one should rely on the lama.