Tibetan
འི་ཕྲེང་བ་དེ། ཟློ་བྱེད་སོར་མོ་རྣམས་ཀྱིས། བཟླ་ཚུལ་ལས་སོ་སོ་ལ་གོང་སྨོས་བགྲང་ཚུལ་ལྟར་རམ། ལས་དམིགས་བསལ་མེད་ན་ལྷའི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་མཛུབ་མོའི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་གུང་མོ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལ་སྲིན་ལག་དང་། མཐེའུ་ཆུང་གི་པདྨའི་རིགས་དང་། སོར་མོ་བཞི་ཀ་སྦྱར་བས་ལས་ཀྱི་རིགས་ལ་བགྲང་སྟེ། དེའང་མཐེ་བོང་ལྕགས་ཀྱུ་བསམ་ནས་དེས་ལྷ་ཐམས་ཅད་རང་དང་ཉེ་བར་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་མཉེས་པས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་བསམ་སྟེ། ཕྲེང་བ་ནང་དུ་བགྲང་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། མཐེ་བོང་ལྕགས་ཀྱུར་བྱས་ནས་ནི། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགུགས་པར་བསམ། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་བཞག་སྔགས་བཟླས་ན། །འགྲུབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་ཆེས་གསང་བ་འགའ་ཞིག་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་བསད་པའི་སྦྱོར་བས་ཕྲེང་རྡོག་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ ནི། བཟླ་བྱ་སྔར་བཤད་བརྡར་བཏགས་པའི་སྔགས་ཉིད། ཟློ་བྱེད་ལྕེ་དང་རྐན་དང་སོ་ལ་སོགས་པ་འཕྲོད་པའི་བྱེད་པ་དང་། ཡི་གེ་རང་རང་གི་སྐྱེ་གནས་ལས་འཐོན་པའི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པས། བཟླ་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐད་གསང་བསྟོད་དེ་ཡི་གེ་རིང་ཐུང་སོགས་ཕྱེད་པར་བཟླ་བ་རིག་བྱེད་བཀླག་པ་ལྟ་བུའི་བཟླས་པ་དང་། ལྕེ་རྩེ་དང་མཆུ་ཅུང་ཟད་གཡོ་བས་གོང་བས་ཐོས་ཙམ་དུ་བཟླ་བ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ། སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་དང་གཞན་གཉིས་ཀས་ཐོས་པར་དྲག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་སྟེ། དེའང་མཆོག་སྒྲུབ་དང་། ཞི་རྒྱས་དབང་གསུམ་ཕལ་མོ་ཆེར་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་གཙོར་བྱེད་ཅིང་། སྣོད་མིན་སྐྱེ་བོས་དབེན་པའི་སར། སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་དང་། བྱིང་བ་སེལ་བ། གནོད་པ་ཟློག་པ། བསྐྲད་པ་སོགས་མངོན་སྤྱོད་ཕལ་ཆེར་རིག་བྱེད་འདོན་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཁྲོ་བཟླས་ཀྱང་སྐབས་འགར་སྦྱོར་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བཟླ་བྱ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཟློ་བྱེད་མ་ཡེངས་རྩེ་ གཅིག་པའི་དྲན་པས། ཇི་ལྟར་བཟླ་བ་ལ་གཉིས། བཟླ་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡིད་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་། འགོག་པའི་བཟླས་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འབྲུ་ངག་ཏུ་མི་བརྗོད་པ་ཡིད་བཟླས་ཁོ་ནས་བཟླ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྲོག་རྩོལ་གྱི་རླུང་བསྡོམས་ཏེ་བཟླ་བ་འགོག་བཟླས་ཆུང་ངུ་། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་
Chinese
念珠的用法：用念诵者的手指，按照上述各自的计数方法念诵。如果没有特殊的规定，则主要根据本尊所属的部族来决定。如来部用食指，金刚部用中指，宝生部用无名指，莲花部用小指，事业部用全部四指。念诵时，观想拇指如铁钩，用它钩召所有本尊，使其靠近自己，并令其欢喜，从而赐予成就。念珠应向内拨动。如《金刚空行》中说：“拇指作铁钩状，观想钩召诸天神，至诚专注诵真言，成就无疑当知晓。”以上所说。在一些极秘密的诛法中，也有通过杀害所诛之物来反拨念珠的用法。 第二，所念诵的是之前所说的经过校对的真言。念诵者通过舌、腭、牙等发声器官的配合，以及每个字母自身发音部位所产生的努力，有三种念诵方式：高声念诵，清晰地念出长短音等，类似于朗读经文；轻声念诵，舌尖和嘴唇稍微动一下，声音仅比前者略微可闻；忿怒念诵，大声念诵心咒等，自己和他人都能听到。其中，殊胜成就以及息增怀三种事业，大多以轻声念诵为主。在不适合的众生远离的地方，一些特殊的修法，以及为了消除昏沉、遣除损害、驱逐邪魔等，大多采用类似于朗读经文的方式。忿怒念诵也需要在某些情况下使用。 第三，所念诵的是与当前情况相符的三摩地。念诵者以不散乱、专注的忆念来念诵。如何念诵分为两种：念诵方式的差别和观修方式的差别。第一种分为三种：意念念诵、止息念诵和金刚念诵。第一种是不出声，只用意念来念诵咒语的字句。第二种是收摄生命之气来念诵，即小止息念诵。能取与所取的分别
English
The usage of the rosary: Recite with the fingers of the reciter, according to the aforementioned counting methods for each. If there are no special regulations, it is mainly determined by the family to which the deity belongs. The Tathagata family uses the index finger, the Vajra family uses the middle finger, the Ratna family uses the ring finger, the Padma family uses the little finger, and the Karma family uses all four fingers. When reciting, visualize the thumb as an iron hook, using it to hook and summon all the deities, bringing them close to oneself, and causing them to rejoice, thereby bestowing accomplishments. The rosary should be moved inwards. As it is said in the Vajra Dakini: "The thumb is made into the shape of an iron hook, visualize hooking and summoning all the gods, sincerely and attentively recite the mantra, accomplishment will undoubtedly be achieved." As mentioned above. In some extremely secret subjugation rituals, there is also the practice of reversing the rosary by killing the object to be subjugated. Secondly, what is recited is the mantra that has been proofread as mentioned before. The reciter, through the coordination of the vocal organs such as the tongue, palate, and teeth, and the effort produced by each letter's own place of articulation, has three ways of reciting: Loud recitation, clearly reciting long and short sounds, etc., similar to reading scriptures; Quiet recitation, with the tip of the tongue and lips moving slightly, the sound is only slightly audible compared to the former; Wrathful recitation, loudly reciting the heart mantra, etc., so that both oneself and others can hear it. Among them, the supreme accomplishment and the three activities of pacifying, increasing, and magnetizing mostly use quiet recitation as the main method. In places away from unsuitable beings, some special practices, as well as for eliminating drowsiness, dispelling harm, expelling demons, etc., mostly adopt methods similar to reading scriptures. Wrathful recitation also needs to be used in certain situations. Thirdly, what is recited is the Samadhi that is appropriate to the current situation. The reciter recites with undistracted and focused mindfulness. How to recite is divided into two types: the difference in recitation methods and the difference in meditation methods. The first type is divided into three types: mental recitation, cessation recitation, and vajra recitation. The first is to recite the words of the mantra without uttering them, only with mental recitation. The second is to recite by gathering the life force, which is small cessation recitation. The distinction between the grasper and the grasped
Tibetan
པ་བཀག་སྟེ་སྤྲོས་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་བཟླ་བ་འགོག་བཟླས་ཆེ་བ་སྟེ་ཕྱི་མ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བཟླས་པ་དང་གཅིག་གོ། །གསུམ་པ་ནི། རིམ་ལྔ་ལས། བརྗོད་དང་དམིགས་པར་བཅས་པ་དང་། །བརྡ་གྱུར་དང་ནི་དོན་དམ་མོ། །ཞེས་བཞིར་གསུངས་པའི་བརྗོད་པ་རྡོར་བཟླས་ནི་རླུང་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་པོ་བརྗོད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་སྒྲ་གདངས་སུ་དྲན་པ་དང་། དམིགས་པ་རྡོར་བཟླས་ནི་རླུང་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་ཡི་གེ་གསུམ་དཀར་དམར་སྔོ་བའམ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་དཀར་དམར་སྔོ་གསུམ་དང་། གནས་ གསུམ་འབྲུ་གསུམ་གང་རུང་ལ་དམིགས་པ་དང་། བརྡ་གྱུར་རྡོར་བཟླས་ནི་རླུང་ནང་དུ་འཇུག་པས་ༀ། གནས་པས་ཨཱཿ ལྡང་བས་ཧཱུྃ་མཚོན་པ་ནི་མཚོན་བྱེད་མིང་གི་བརྡ་ཡིན་ལ། བརྡ་ཅན་སྣང་བ་གསུམ་དུ་ཤེས་ནས་བཟླ་བ་ནི་བརྡའི་བཟླས་པའོ། །དོན་དམ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ནི་རླུང་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པས་འོད་གསལ་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་ཏུ་ཤེས་ནས་བཟླ་བའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལའང་གསུམ། ཕྱིའི་བཟླས་པ་དང་། ནང་གི་བཟླས་པ། གསང་བའི་བཟླས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་ཙམ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་བཟླ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བཟླས་པའོ། །ལྷ་གཙོ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྔགས་དེ་ཉིད་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་བཟླ་བར་མོས་ཏེ་དེའི་རམ་འདེགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཟླ་བ་ནི་ཕྱིའི་བཟླས་པ་དངོས་ཏེ། དེའང་གཙོ་བོ་ལྟ་བུ་ལ་ཞལ་དུ་ཡོད་དང་འཁོར་གྱི་ལྷ་དུ་ཡོད་ཀྱིས་འདོན་པར་བསྒོམས་ཏེ་བཟླས་པས་དེ་སྙེད་པའི་གྲངས་ཀྱི་འགྱུར་ འབྱུང་བར་གསུངས་ཏེ། ཤཱནྟི་པས། ཞལ་ཐམས་ཅད་དང་ལྷ་མོའི་ཞལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཀྱང་སྔགས་ཟློས་པར་མོས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་དེ་བས་ན་རང་གི་ལྷའི་བཟླས་པ་ནི་བརྒྱད་འགྱུར་ཡིན་དགྱེས་རྡོར་ལྷ་དགུ་ལ་མཚོན་པའོ། །ལ། ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་བཟླས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དྲིལ་བུ་བ་དང་ལྭ་བ་པས་ཀྱང་བཤད་པས་སོ། །འདི་ལ་ཛ་ལནྡྷ་ར་པ་སོགས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་གི་བཟླས་པ་ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་ནང་བཟླས་ལ་གསུམ། འཁོར་བའི་བཟླས་པ་དང་། བཀོད་པའི་བཟླས་པ་དང་། སྤྲོ་བསྡུའི་བཟླས་པའོ། །དང་པོ་འཁོར་བའི་བཟླས་པ་ཡང་སྤྱི་འགྲོ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་། བདག་མདུན་གཉིས་ཀའི་ཐུགས་ཀར་པདྨ་དང་ཟླ་ཉིའམ། ཟླ་ཉི་གང་རུང་གི་གདན་གྱི་དབུས་སུ་རང་ལྷའི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་བཀོད་ཅིང་། མདུན་ནས་བརྩམ་སྟེ་གཡས་བསྐོར་དུ་སྔགས་ཀྱི་
Chinese
阻止语障，于无戏论大印中念诵，即为大阻止念诵，后者与瑜伽念诵相同。三者是：五次第中说：‘有说有缘和，转变及胜义。’其中所说的语金刚念诵，是忆念风入、住、出三者所说的三个字的声音；所缘金刚念诵，是风入、住、出三者，三个字是白色、红色、蓝色，或者观想身、语、意之神白色、红色、蓝色三者，以及观想三处三个字等；转变金刚念诵，是风入表示ༀ （藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），住表示ཨཱཿ （藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），出表示ཧཱུྃ་ （藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），这是能表之名的表示，认识到所表的三种显现而念诵，即是表示的念诵。胜义金刚念诵，是不执著风的出入住三者，于彼性中安住，认识到唯是光明自性而念诵。二者是观修方式的差别也有三种：外念诵、内念诵、秘密念诵。初者有二：仅随念本尊身相而念诵，是形象念诵。观想本尊主眷一切以同一声音念诵彼咒，作为彼等之助伴而念诵，是真实的外念诵。其中，观想如主尊有若干面，眷属之神有若干，彼等皆在念诵，如是念诵，则说能生起如是数量之转变。寂天论师说：‘应信所有面，以及所有天女面，皆在念诵咒语。’如是，因此，自之本尊念诵是八倍，是表示喜金刚九本尊。又说：‘所有天女之咒皆已念诵。’如是铃论师和法衣论师也曾说过。对此，匝烂达惹巴等说是誓句念诵。二者内念诵有三种：轮转念诵、安布念诵、舒卷念诵。初者轮转念诵也有共同和特殊两种，初者也有：于自前二者之心间，安布莲花和日月，或日月任何一个之座垫中央，安布自本尊的种子字，从前面开始，右绕念诵咒语的
English
Blocking speech, reciting in the state of non-elaboration Mahamudra is the great blocking recitation, the latter being the same as yoga recitation. The third is: From the Five Stages, it is said in four ways: 'With expression and object, transformed and ultimate.' Among them, the expression Vajra recitation is to remember the sounds of the three letters spoken by the three winds of entering, abiding, and exiting. The object Vajra recitation is to visualize the three letters of the three winds of entering, abiding, and exiting as white, red, and blue, or to visualize the deities of body, speech, and mind as white, red, and blue, and to visualize the three syllables in the three places. The transformed Vajra recitation is that the entering wind represents Oṃ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: 嗡), the abiding represents Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, literal Chinese meaning: 啊), and the exiting represents Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ་, Devanagari: हुँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: 吽), which is the representation of the name that represents. Reciting after knowing the three appearances that are represented is the recitation of representation. The ultimate Vajra recitation is to not focus on the three winds of arising, entering, and abiding, but to rest equally in that very nature, knowing it to be the nature of pure luminosity and reciting. Secondly, there are also three differences in the method of meditation: outer recitation, inner recitation, and secret recitation. The first has two: reciting by merely remembering the form of the deity is the form recitation. Believing that all the main deities and retinues are reciting the mantra in one voice, and reciting as a support for them, is the actual outer recitation. In this, one meditates that the main deity has faces and the retinue deities have faces, and they are all reciting. It is said that reciting in this way will generate that many transformations. Shantipa said: 'One should believe that all faces and all the faces of the goddesses are reciting the mantra.' Thus, therefore, the recitation of one's own deity is eightfold, representing the nine deities of Hevajra. It is also said: 'The mantras of all the goddesses have been recited.' As the bell master and the robe master have also said. To this, Jalandharapa and others say it is the vow recitation. Secondly, there are three inner recitations: revolving recitation, arrangement recitation, and expanding and contracting recitation. The first, revolving recitation, also has two types: common and special. The first also has: In the heart of both oneself and the front, placing a lotus and a moon and sun, or either a moon or sun seat, in the center placing the seed syllable of one's own deity, starting from the front, reciting the mantra clockwise.