Tibetan
སོགས་ལས་འཁྲུག་པ་ནི་རང་དོན་ལས་འཁྲུག་པ་སྟེ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཅེས་བྱའོ། །སློབ་མ་མི་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་ཅིང་ཆོས་བཞིན་མི་སྤྱོད་པས་བླ་མ་དེ་ཐུགས་བྱུང་ཞིང་འཁྲུག་པར་གྱུར་པ་ནི་གཞན་དོན་ལས་འཁྲུག་པ་དེ་བླ་མ་དམ་པ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། གཞན་གྱི་དོན་ལས་བླ་མ་གང་གི་ཐུགས་འཁྲུགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་བླ་མ་དམ་པའོ། །རང་གི་དོན་ལས་བླ་མ་གང་གི་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་དེ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །བླ་མ་དམ་པ་དེ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་དང་ཁོང་ཁྲོས་འཁྲུག་པ་དང་ནམ་ཡང་ཕན་མི་འདོགས་སོ་ཞེས་བློས་འདོར་བ་སོགས་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་གིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་འདི་འདུལ་མ་ནུས་སོ། །ཀྱེ་མ་ཞེས་དགོངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་ཅེས་བྱའི། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་དྲག་ཏུ་འཁྲུགས་ན་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ རོ། །འོ་ན་ཆེར་འཁྲུགས་པ་མེད་པས་རྩ་ལྟུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྩ་ལྟུང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་པོ་མཉམ་པའི་ཐུགས་ཅན་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་ཞི་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱིས་ཞེ་སྡང་བར་བྱས་པའི་ཕྱིརརོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བརྙས་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་གྱི་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྙས་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་དང་པོ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་མ་མི་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པས་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་ཆེན་ལས། རང་གི་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་བླ་མ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞུགས་པ་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ་ངེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་དང་པོའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་མི་རྫོགས་ཀྱང་བརྙས་སུ་རུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་ཅིག་ལ་བྱམས་པ་སྤངས་ན་ཡང་རྩ་ལྟུང་བཞི་པ་ཡིན་ན་བླ་མར་བྱས་པ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ནི། བླ་མ་ལ་བླ་མ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀུན་དཀྲིས་དྲག་པོ་སྐྱེས་ཅིང་དགྲ་ལྟར་བལྟ་བས་གནོད་པ་བྱེད་པའམ་བརྙས་པར་འདོད་པ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་དྲག་ཏུ་ སྐྱེས་ཅིང་མི་སྡོམ་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྒྱན་ལས། སྙིང་ནས་སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་དང་། །ཞེས་སོ། །དངོས་གཞི་ནི། བསྡུས་རྒྱུད་ལས། དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་དཀྲུགས་པ་ལས་བུ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རི་བོང་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་སྐུ་ལ་བསྣུན་པའམ་རབ་ཏུ་སྨོད་པའམ་འཁོར་འབྱེད་པའམའཇོམས་པ་སོགས་
Chinese
等等的忿怒是为自己而忿怒，被称为非圣者。弟子进入不善，不依正法行事，上师因此不悦而忿怒，这是为他人而忿怒，是为圣者上师。《释论》中说：为了他人的缘故，哪位上师的内心感到忿怒，那位就是圣者上师。为了自己的缘故，哪位上师的内心感到忿怒，那位就不是圣者上师。这样。对于那位圣者上师，嗔恨和愤怒的忿怒，以及永远不会饶益等等的想法，是不会产生的。因为他已经摧毁了烦恼，并且是所有众生的救护者。因此，我所教导的佛法无法调伏此人啊！唉呀！这样的想法才叫做内心忿怒。如果被嗔恨等强烈地扰乱，那就会变成非圣者。如果认为没有太大的忿怒，就不会成为根本堕罪，那是不对的。因为对所有众生的怙主，具有平等心，像虚空一样寂静的那位，完全以折磨的心态去嗔恨。像这样的圣者上师，加以轻蔑就是根本堕罪，而轻蔑非圣者，则不是圆满的第一个根本堕罪，因为不是因为弟子进入不善而感到忿怒。《释论》中说：为了自己的利益而进入的上师，不是因为进入十不善业，这是确定的。这样。对于非圣者，虽然不是完全具备第一个根本堕罪的对境，但也不是可以轻蔑的。因为即使对一个普通的有情众生舍弃慈爱，也是第四个根本堕罪，更何况是对待已经作为上师的人，还需要说什么呢？想法是：因为将上师视为上师，所以不会错误地认为是其他人，并且生起强烈的愤怒等烦恼，像对待敌人一样看待，从而造成伤害或者想要轻蔑，从内心深处强烈地生起，并且不加以制止。 《金刚心庄严》中说：从内心诽谤阿阇黎。这样。正行是：《总集续》中说：如果扰乱了具德上师的心，那么这些弟子的根本堕罪就会像捉兔子一样。因此，殴打身体或者极度诽谤或者离间僧团或者摧毁等等。
English
Anger arising from such things is anger for one's own sake, and is called non-holy. If a disciple engages in negativity and does not act according to the Dharma, and the lama becomes displeased and angry, that is anger for the sake of others, and that is a holy lama. The Great Commentary says: 'Whichever lama's mind becomes disturbed for the sake of others, that is a holy lama. Whichever lama's mind becomes disturbed for his own sake, that is not a holy lama.' Thus it is said. For that holy lama, anger and rage, and thoughts of never benefiting him, etc., do not arise. Because he has conquered afflictions, and because he is the refuge of all sentient beings. Therefore, 'The Dharma I have taught has not been able to subdue this one! Alas!' That thought itself is called mental disturbance. But if one is violently disturbed by anger and the like, then one becomes non-holy. If one thinks that because there is not much disturbance, it will not become a root downfall, that is not correct. Because one hates with a tormenting mind the protector of all sentient beings, who has equanimity, who is peaceful like space. Disparaging such a holy lama is a root downfall, but disparaging a non-holy one is not the completion of the first root downfall, because it is not because the disciple has engaged in negativity that he is disturbed. The Great Commentary says: 'A lama who is engaged for his own sake is not one who is engaged in the ten non-virtues,' which is certain. Thus it is said. Although the object of the first root downfall is not fully complete for a non-holy one, it is not permissible to despise him. Because even if one abandons love for an ordinary sentient being, it is the fourth root downfall, so what need is there to say about one who has been made a lama? The thought is: Because one knows the lama as the lama, one does not mistakenly think of him as someone else, and one generates strong afflictions such as anger, and one harms or wants to despise him by looking at him as an enemy, and one generates it strongly from the depths of one's heart and does not restrain it. The Vajra Heart Ornament says: 'From the heart, reviling the teacher.' Thus it is said. The actual basis is: The Condensed Tantra says: 'If the mind of the glorious lama is disturbed, then the root downfalls of these sons will become like catching a rabbit.' Therefore, striking the body, or greatly reviling, or dividing the sangha, or destroying, etc.
Tibetan
ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་པ་ཚབས་ཆེན་པོ་སྤྱད་པའི་སྒོ་ནས་བརྙས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དུས་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་ཀྱིས་འདོར་བ་མི་སྲིད་མོད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་ཐུགས་ཀྱི་དགྱེས་པ་ལས་ལོག་པ་ནི་ཐུགས་བསུན་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩ་ལྟུང་དང་པོ་རྫོགས་པའི་དུས་སུ་སྤྱི་ཙམ་དུ་བཞག་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་གྲུབ་པའི་བླ་མ་དམ་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་ཅིས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པར་མི་ནུས་ལ། བླ་མའི་དམ་པ་དེ་ལ་བརྙས་པས་རྩ་ལྟུང་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཡང་མི་རིགས་པས། ཡང་དག་པར་ན་བླ་མའི་ཐུགས་འཁྲུགས་རུང་མ་འཁྲུགས་རུང་བསུན་བྱུང་རུང་མ་བྱུང་རུང་སློབ་མ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་བརྙས་པའི་བསམ་པ་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་རྩ་ལྟུང་དང་པོར་གྱུར་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་བསམ་ པ་ལས་བཞག་གི་ཡུལ་གྱིས་འཇོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྙས་པའི་བསམ་པ་མཐར་ཐུག་དེ་སྐྱེས་པ་ན་སློབ་མ་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་དང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཡལ་ཞིང་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་དེས་བཟུང་དུ་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་ལས། དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་སུ་ཕྱུང་། །རི་བོང་འཛིན་པ་རུ་ནི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྔར་དྲངས་པའི། ཐུགས་དཀྲུགས་པ་ལས། ཅེས་དང་། སྙིང་ནས་སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་དང་། །ཞེས་དང་། དེ་བས་དེ་ལ་བརྙས་པ་ནི། །ཞེས་བཤད་ཀྱི། ཐུགས་སུན་བྱུང་། ཞེས་དང་། ཐུགས་འཁྲུགས་པ་ལས། ཅེས་དང་། སྙིང་ནས་སློབ་དཔོན་མ་དགྱེས་དང་། །ཞེས་དང་། དེ་བས་དེ་ལ་བརྙས་པ་ལས། །དེ་ཉིད་འཁྲུགས་པར་གྱུར་པ་ནི། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སུན་ཕྱུང་བ་ལ་བྱུང་བ་དང་དཀྲུགས་པ་ལ་འཁྲུགས་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། བླ་མ་མ་མཉེས་པ་མེད་ན་རྩ་ལྟུང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་འཛེམ་བག་ཆུང་བར་འགྱུར་བའི་དགག་བྱ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་བུ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལའང་ ཡུལ་དེས་ཤེས་ཏེ། སེམས་འཁྲུགས་པ་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་བུ་དོང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་དུས་སུ་འཇོག་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་པར་གོའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ལ། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པའི་བཞེད་པ་ལྟར་རང་འགྲེལ་དུ་ནི། ཉོན་མོངས་དྲག་པོས་བསླང་བ། དེ་ལ་དེར་ཤེས་པ། ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་མ་བསྡམས་པ། དངོས་གཞི་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་ཏེ་བཀྲོངས་པ། ཤེས་ཅིང་མི་འགྱོད་པ། ཡི་རང་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བ་བདུན་ཚང་ནས་དུས་འདས་ན་ཕམ་
Chinese
以身语所表现出来的极度轻蔑来加以侮辱。时间是：虽然不可能在一切情况下都放弃（上师的）心，但暂时从（上师的）心中喜悦中离开，就叫做使（上师）不悦。第一条根本堕落圆满的时候，是放在总的方面来说的。就个别来说，绝对不能使已经成就的殊胜上师们的心不悦。由于轻蔑殊胜的上师也不会成为根本堕落，所以准确地说，不管上师的心是否被扰乱，是否不悦，从弟子自己的角度来说，最终产生了轻蔑的想法，那就是成为第一条根本堕落的时候。因为一切善与非善都是从自己的想法中产生的，而不是由外境决定的。当产生最终的轻蔑想法时，那个弟子相续中的体验和能力都会消失，并且一切不希望的事物都会出现。因此，不需要执着于一定要扰乱（上师的）心。时轮根本续中说：“摧毁具德上师的心，将会变成捉兔者。”以及前面引用的“从扰乱心”，以及“从内心诽谤上师”，以及“因此轻蔑他”。但（经典中）说的是“使不悦”，以及“从扰乱心”，以及“从内心不喜上师”，以及“因此轻蔑他，那人变得激动”。因为这样说的缘故，并且使不悦不包括发生和扰乱不包括激动等情况，并且如果认为没有使上师不高兴就不是根本堕落，这样会变得不谨慎，因为有需要遮止的方面。并且对于以人为对象的后续堕落来说， 也需要对象知道，因为这样会变成必须扰乱心。因此，布敦法王的将扰乱心放在最终的时间是不对的。关于成为堕落的方式，按照妙吉祥称的观点，在自释中说：被强烈的烦恼所驱使，对此有所了解，没有约束身语的行为，将正行与生命分离而杀害，知道并且不后悔，随喜并且没有错乱，这七种行为全部具备后，时间过去就失败了。
English
It is to insult by showing extreme contempt through body and speech. The time is: Although it is impossible to abandon the (Guru's) mind in all circumstances, temporarily departing from the joy in (Guru's) mind is called making (Guru) displeased. When the first root downfall is completed, it is placed in a general aspect. Specifically, it is absolutely impossible to displease the minds of the accomplished and supreme Gurus. Since disrespecting the supreme Guru will not become a root downfall, accurately speaking, regardless of whether the Guru's mind is disturbed or not, pleased or not, from the disciple's own perspective, the ultimate thought of contempt arises, that is the time when it becomes the first root downfall. Because all good and non-good arise from one's own thoughts, not determined by external objects. When the ultimate thought of contempt arises, all the experiences and abilities in that disciple's continuum will disappear, and all undesirable things will occur. Therefore, it is not necessary to cling to the idea that the (Guru's) mind must be disturbed. The Kalachakra Root Tantra says: "Destroying the heart of the glorious Guru will turn into a rabbit catcher." And the previously quoted "From disturbing the mind," and "From slandering the Guru from the heart," and "Therefore, disrespecting him." But (the scriptures) say "making displeased," and "from disturbing the mind," and "from not pleasing the Guru from the heart," and "Therefore, from disrespecting him, that person becomes agitated." Because of this, and making displeased does not include occurrence, and disturbing does not include agitation, etc., and if one thinks that if the Guru is not displeased, it is not a root downfall, one will become less cautious, because there is an aspect that needs to be prevented. And for the subsequent downfalls that take a person as an object, the object also needs to know, because it would become necessary to disturb the mind. Therefore, it is not correct that Buton Chokyi Gyalpo places disturbing the mind at the ultimate time. Regarding the way of becoming a downfall, according to Jampal Drakpa's view, in the self-commentary it says: Driven by strong afflictions, knowing it there, not restraining the actions of body and speech, killing by separating the main practice from life, knowing and not regretting, rejoicing and not being confused, after all seven actions are complete, time has passed and one has failed.