Tibetan
དག་ཉིད་ནི་ས་གས་པ་སླར་ཡང་དབྱར་གྱི་ཆུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། རྡོ་བ་གས་པ་སླར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རོ་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་བའམ། །དཔེར་ན། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཤིང་ལ་མི་འབྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཡོངས་ སུ་གཏོང་བ་སྟེ་དེས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོས་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་ལ། རྡོ་གས་པ་སླར་མི་འབྱོར་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཁྲོ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིང་ཐོག་སྨིན་པ་སླར་མི་འབྱོར་བ་ནི་ཉན་རང་དུ་ཞུགས་པའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་སྤངས་པས་རྩ་ལྟུང་དུ་འཇོག་གི་དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་པ་ན་སྐབས་འདིར་བརྗོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དུས་ནི། ཁྲོ་བའམ་བློས་སྤངས་ཀྱི་བསམ་པ་བརྟན་པོར་གྲུབ་པའི་སྐབས་དེ་ཉིད་ནའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྟུང་མེད་ནི། སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནས་འཕྲལ་གནོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་གིས་བྱམས་པ་སྤོང་བ་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་དང་ཁྱད་མི་སྣང་བས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དུ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དཔལ་རང་བྱུང་ཞབས་བཞེད་ཅིང་། དཔེར་ན། མིའི་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་ཡང་རྩ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང་བཅས་པའི་དབང་གིས་དགེ་སློང་གི་ཕམ་ པར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅས་པའི་དབང་གིས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བཞི་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་བྱམས་པ་བཏང་བ་གཙོ་བོར་སྨོས་ནས་ཞར་བྱུང་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་སྐྱེད་བཏང་བ་ཡང་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་སྤང་བླང་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། གཙོ་བོར་རིགས་དྲུག་ལྷར་དག་པའི་སྐྱེད་རིམ་གྱིས་དག་སྣང་སྦྱོང་ཞིང་གནས་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་དབང་གིས་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་རྩ་ལྟུང་འདི་འགོག་པར་བྱའོ། །རྩ་ལྟུང་ལྔ་པ་ལ། ངོ་བོ་ནི། ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་གིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པར་བྱས
Chinese
清净自性就像土地裂开后又被春天的水滋润一样。同样，没有慈爱的极其强烈的自性已经完全成熟。例如，石头裂开后不可能完全恢复原状，或者像成熟的果实不会回到树上一样，完全放弃对众生的慈爱，这会成为第四条根本堕罪。极其强烈者这样宣说了根本堕罪。石头裂开后无法恢复原状，就像极大的愤怒；成熟的果实不会回到树上，这是进入声闻和独觉道的比喻。因此，舍弃缘于众生和法的慈爱被认为是根本堕罪，而无缘的慈爱在这里不作讨论。时间是：嗔怒或舍弃的念头坚固成立之时。成为堕罪的方式：与之前相同。不堕罪的情况是：仅仅出于悲悯而示现暂时的损害，以及因特殊需要而示现舍弃慈爱，没有过失。如果说这些与体性的显宗没有区别，因此不应成为密宗的根本堕罪，那么，一般来说，显宗和密宗除了方法上的差异外，道的本质是相同的，这是吉祥自生足的观点。例如，杀人对于近事男和沙弥来说也是根本罪，但由于戒律的规定，它被认为是比丘的根本堕罪。同样，在这里，菩萨的极其严重的罪过，也是由薄伽梵规定的缘故，而被认为是密宗的第四条根本堕罪。总之，主要提到的是舍弃显密共同的慈爱，顺便也包括了舍弃悲悯和愿行菩提心，因此要通达波罗蜜多行持方面的论典，努力取舍。主要通过观想六道众生清净为本尊的生起次第来清净清净显现，并在暂时的情况下，仅仅通过慈爱来成办利益和安乐，才能避免这条根本堕罪。第五条根本堕罪：本体是：由于烦恼的控制，使密宗不共的身体的所依和能依的菩提心退失。
English
Purity itself is like cracked earth being restored to its original state by spring water. Similarly, the nature of an extremely intense mind devoid of loving-kindness is fully ripened. For example, a cracked stone cannot be completely restored to its original state, or like a ripened fruit that does not return to the tree, completely abandoning loving-kindness towards sentient beings becomes the fourth root downfall. The Extremely Intense One has thus declared the root downfall. A cracked stone that cannot be restored is like great anger, and a ripened fruit that does not return to the tree is an example of entering the Hearer and Solitary Realizer paths. Therefore, abandoning loving-kindness focused on sentient beings and the Dharma is considered a root downfall, but aimless loving-kindness is not discussed here. The time is when the thought of anger or abandonment is firmly established. The way of becoming a downfall is the same as before. Non-downfall situations are: merely showing temporary harm out of compassion, and showing abandonment of loving-kindness due to special needs, there is no fault. If it is said that these are no different from the characteristic Mahāyāna and therefore should not be root downfalls of mantra, then in general, the essence of the path of both sūtra and mantra is the same except for the difference in methods, which is the view of Glorious Self-Arisen Feet. For example, killing a human being is also a root sin for a lay devotee and a novice monk, but due to the precepts, it is considered a defeat for a fully ordained monk. Similarly, here, the extremely heavy offense of a Bodhisattva is also considered the fourth root downfall of mantra due to the precepts of the Bhagavan. In short, mainly mentioning the abandonment of loving-kindness common to sūtra and mantra, and incidentally including the abandonment of compassion and aspirational and practical bodhicitta, therefore, one should understand the treatises on the aspect of the practice of the pāramitās and strive to adopt and abandon. Mainly, one should purify pure appearances through the generation stage of visualizing the six realms as pure deities, and in the meantime, only by accomplishing benefit and happiness through the power of loving-kindness towards all, can this root downfall be prevented. The fifth root downfall: The essence is: Due to the control of afflictions, causing the support and supported bodhicitta of the uncommon body of secret mantra to deteriorate.
Tibetan
་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་སྤོང་བ་ནི་ལྔ་པ་ཡིན། །ཞེས་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མདའ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། མཆོག་གི་བདེ་བའི་ས་བོན་ཡིན་པས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ འདི་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཅེས་དང་། བསྡུས་རྒྱུད་ལས། ཐིག་ལེ་བཏང་ན་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་སོང་ལ་ཐར་པ་གང་། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་འདི་ནི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུས་སུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཅིང་། མན་ངག་ལས་ཐིག་ལེ་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་ཙམ་རེ་ལའང་མཁའ་འགྲོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་གནས་ཅིང་དེ་ཉམས་པས་མཁའ་འགྲོ་དེ་དག་ངུད་མོ་འབྱིན་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འཚེ་བར་བཤད་ལ། ཤ་ཝ་རིའི་དོ་ཧ་བརྡའི་གླུ་ལས། དཔྱིད་དུས་མེ་ཏོག་མགུལ་ཆད་ལྷུང་བའི་ཤིང་ཐོག་རོ་ལྡན་འགྱུར་བར་དེ་བའི་མི་དེ་ཛ་ཊི་ཡིན། །།ཞེས་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་མེ་ཏོག་ཆད་དེ་ལྷུང་ན་སྟོན་ཤིང་ཐོག་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་ནས་འབྲས་བུ་བདེ་ཆེན་འདོད་པ་ནི་བླུན་པོ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐུན་མོང་གི་སྨོན་འཇུག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྒྱུད་རྒྱ་གཞུང་འདི་ཙམ་ཞིག་ན་འདི་སྨོན་འཇུག་གི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པར་བཤད་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཀུནྡ་བྱང་སེམས་སུ་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་ཡིན་ན། བྱམས་པ་སྤངས་པ་རྩ་ལྟུང་བཞི་པ། སེམས་སྐྱེད་སྤངས་པ་རྩ་ལྟུང་ལྔ་པར་བྱས་ན་སྙིང་རྗེ་སྤངས་པ་རྩ་ལྟུང་དྲུག་པར་མིའཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙིང་རྗེ་སྤངས་པ་ལྔ་པ་དང་བྱང་སེམས་སྤངས་པ་དྲུག་པར་བཤད་ཀྱང་འགོག་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་འཇུག་རྣམས་རྩ་ལྟུང་ཐ་དད་རེ་རེ་འཆད་ན་བྱང་སེམས་རྒྱལ་པོའི་ལྟུང་བ་དང་བྱང་སེམས་བློན་པོའི་ལྟུང་བ་སོགས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དུ་རེ་རེ་ནས་འཆད་དགོས་པས་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞིར་གལ་འདུ་སྟེ། རྩ་ལྟུང་མཐའ་མེད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། རྒྱ་གར་གྱི་དམ་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་རྩ་ལྟུང་ལྔ་པ་ངོས་མ་ཟིན་པར་ཐལ་བས་དམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སྨད་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པ་ཁ་ཅིག་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར་ཞེས་
Chinese
即，菩提心是佛法的根本，舍弃菩提心是第五条根本堕罪。又说，菩提心即使稍微衰退也会变成箭。原因是，菩提心是殊胜安乐的种子，一切成就都随其有无而进退。如《根本续》所说：“菩提心是佛法的根本。”《总集续》中说：“如果舍弃明点，瑜伽士们产生殊胜安乐的种子就消失了，哪里还有解脱？因此，修持誓言者应当在一切时舍弃轮回的片刻安乐。”密诀中说，即使像芥子般大小的明点中也住着成千上万的空行母，如果明点衰退，那些空行母会哭泣，并加害瑜伽士。夏瓦里的《多哈歌》中说：“春天花朵凋谢坠落，秋天不会结出果实，执着于此的人真是愚蠢。”就像春天花朵凋谢坠落，秋天就不会结出果实一样，如果舍弃了作为因的菩提心，却想要获得作为果的大乐，那是愚蠢的。所谓的菩提心是什么呢？有些人说，是共同的愿菩提心和行菩提心，这种说法是不合理的。因为在如此众多的续部和印度论典中，都没有提到这是愿行菩提心。而且，在《时轮金刚》中，明确地说昆达是菩提心。如果（舍弃菩提心）是根本堕罪，那么舍弃慈爱是第四条根本堕罪，舍弃发心是第五条根本堕罪，那么就没有理由不把舍弃悲心列为第六条根本堕罪。如果是那样，由于因果的关系，即使把舍弃悲心说成是第五条，把舍弃菩提心说成是第六条，也没有什么可以阻碍的。如果把慈爱、悲心和愿行菩提心都说成是各自不同的根本堕罪，那么也必须把菩萨国王的堕罪和菩萨大臣的堕罪等都一一说成是根本堕罪，这样就会导致根本堕罪增加到十四条，最终会犯根本堕罪无穷无尽的过失。而且，这样一来，印度的那么多圣者就会被认为没有认识到第五条根本堕罪，从而会诽谤无数的圣者。有些智者说，《大疏》中“无彼真实”等
English
That is, Bodhicitta is the root of Dharma, and abandoning Bodhicitta is the fifth root downfall. It is also said that even if Bodhicitta slightly declines, it will turn into an arrow. The reason is that Bodhicitta is the seed of supreme bliss, and all achievements advance and retreat according to its presence or absence. As stated in the Root Tantra: "Bodhicitta is the root of Dharma." The Condensed Tantra says: "If the bindu is abandoned, the seed for yogis to generate supreme bliss will be gone, where is liberation? Therefore, those who strive in vows should abandon this momentary happiness of samsara at all times." The secret instruction says that even in a bindu the size of a mustard seed, there reside hundreds of thousands of dakinis, and if it declines, those dakinis will weep and harm the yogi. Sharavari's Doha song says: "When spring flowers wither and fall, autumn will not bear fruit, those who cling to this are foolish." Just as when spring flowers wither and fall, autumn will not bear fruit, if one abandons Bodhicitta as the cause, but wants to obtain great bliss as the result, that is foolish. What is Bodhicitta? Some say that it is the common aspirational and practical Bodhicitta, but this is unreasonable. Because in so many tantras and Indian treatises, it is not mentioned that this is aspirational and practical Bodhicitta. Moreover, in the Kalachakra, it is clearly stated that Kunda is Bodhicitta. If (abandoning Bodhicitta) is a root downfall, then abandoning loving-kindness is the fourth root downfall, and abandoning the generation of mind is the fifth root downfall, then there is no reason not to list abandoning compassion as the sixth root downfall. If that is the case, due to the relationship of cause and effect, even if abandoning compassion is said to be the fifth and abandoning Bodhicitta is said to be the sixth, there is nothing to prevent it. If loving-kindness, compassion, and aspirational and practical Bodhicitta are all said to be separate root downfalls, then the downfall of the Bodhisattva king and the downfall of the Bodhisattva minister, etc., must also be said to be root downfalls one by one, which would lead to the root downfalls increasing to fourteen, and ultimately lead to the fault of endless root downfalls. Moreover, in this way, so many Indian saints would be considered not to have recognized the fifth root downfall, thereby slandering countless saints. Some wise people say that in the Great Commentary, "without that reality," etc.