Tibetan
དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་རྒྱལ་པོས་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དུམ་བུར་བཏུབས་ཀྱང་བཟོད་པའི་སེམས་སུན་འབྱིན་པར་མ་ནུས་པ་ལྟར་ཚིག་རྩུབ་འཕེན་པ་ལྟ་ཞོག་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་སེམས་རྒྱུད་གཡོ་བར་མི་ནུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་མཆོག་རྣམས་སྐབས་འདིའི་རྩ་ལྟུང་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བས་གནོད་ཅིང་། བྱམས་པ་སྤངས་པའི་རྩ་ལྟུང་ཡང་ཡུལ་དེས་གོ་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་བློས་སྤངས་པའི་ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་ཅིང་སེམས་བྱུང་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དུད་འགྲོ་ཉམ་ཆུང་ལྟ་བུ་རང་གིས་འཇིགས་པ་སྐྱོབ་ནུས་ལ། ཁྲོས་པའི་བློས་མ་སྐྱབས་ན་ཡང་ངེས་ཤེས་ཏེ་སེམས་བྱུང་དགོས་པར་ འགྱུར་རོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་ཕམ་སོགས་ལྔ་སྤྱི་དང་མཚུངས་ལ་། རེ་རེ་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་གི་དཔུན་ལ་ཁྲོས་ན་ཤིན་ཏུ་ལྕི་ཞིང་གཞན་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཡང་བ་སྟེ་དཔུན་ཙམ་ལ་ཁྲོས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་བླ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཔུན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདུས་པ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུཞུགས་པ་རྣམས་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དཔུན་དུ་ཅི་སྟེ་རུང་། དེ་ནི་བླ་མེད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རུང་ངོ་སྙམ་ན། རྒོད་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ནི་གཉིས་སྤྲོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པར་མཚུངས་པས་དེ་བས་ཀྱང་དཔུན་དུ་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་མེད་ནི། འདིར་ཞེ་ནས་ཁྲོས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་མེད་མི་སྲིད་ལ། དཔུན་དེ་ལ་སྤྱིར་ཕན་པའི་ཕྱིར་རམ་ཁྱད་པར་གདུལ་བའི་དུས་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་ཁྲོ་བ་ལྟར་འཆོས་པའི་སྨད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་སོགས་ཡིན་ན་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མདོར་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དག་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བའི་ཡུལ་མེད་ལ། ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དཔུན་ཡིན་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་དཔུན་དུ་ཤེས་པས་མི་ཁྲོ་ཞིང་གུས་པར་བསྟེན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །རྩ་ལྟུང་བཞི་པ་ལ། ངོ་བོ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་བཏང་སྟེ་ཞེ་ནས་ཁྲོས་པའི་བློས་སྤངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཏང་སྟེ་ཉན་རང་གི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་སྤངས། །བཞི་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཅེས་དང་། བྱམས་པ་བཏང་བས་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅེས་དང་། སྙིང་རྒྱན་ལས། བྱམས་སེམས་མེད་པས་སེམས་ཅན་སྤངས། །ཅེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ལས་འབྱུང་ཞིང་། སྙིང་རྗེ་ནི་བྱམས་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བྱམས་པ་བཏང་ན་འབྲས་བུ་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཏང་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱམས་པ་བཏང་ན་གནོད་པ་ཚབས་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཚེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ལ། ཁྲོས་པའི་ཡུལ་དང་། བློས་སྤངས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ཡིན་ལ། བློས་སྤངས་པའི་ཡུལ་ལ། སེམས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་གཅན་གཟན་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ཆུང་མ་དང་ཕྲུག་གུ་ལ་སྡུག་ཞིང་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིག་ཆར་ཁྲོ་བ་ནི་མི་སྲིད་པས་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་བྱམས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཁྲོ་བར་བྱས་པས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བློས་སྤངས་ནི། དཔེར་ན། གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་བདག་གིས་ཕན་ཆེར་བཏགས་པ་ལས་དེས་བདག་ཉིད་ལ་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་བར་སྲོག་གི་བར་དུ་གནོད་པ་བྱས་པ་ན་བྱམས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཡིད་བྱུང་ནས། ད་ནི་འདི་ལ་ནམ་དུ་ཡང་ཅིས་ཀྱང་ཕན་གདགས་པར་མི་བྱ་ལ། འདི་མཐོང་བར་ཡང་མ་གྱུར་ཞིང་སྙམ་པའི་བློ་བརྟན་པོར་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་སྤོང་བའོ། །སེམས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བློས་སྤངས་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ན་བདག་གིས་འདི་གཅིག་པུའི་དོན་ཡང་མི་ནུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལྟ་ག་ལ་ནུས་ཏེ། ད་ནི་རང་ཉིད་ཞི་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་ བྱའོ་སྙམ་སྟེ་གཞན་ཐམས་ཅད་བློས་བཏང་ནས་ཉན་རང་གི་བློ་སྐྱེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། ཞེ་ནས་ཁྲོ་བའི་བློས་འདོར་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་ཅིང་དེ་ལས་མི་ལྡོག་པའོ། །དངོས་གཞི་ནི། ཁྲོ་བའི་ཡིད་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་བྱམས་པ་ལས་ལོག་སྟེ་ཞེ་ནས་བློས་སྤོང་ཞིང་ཕན་མི་འདོགས་པའི་བློ་བརྟན་པོར་འཛིན་པ་སྟེ། འདིར་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བྱམས་པ་བཏང་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་བྱམས་པ་བཏང་ཞིང་དེ་ནས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་ཆུ་ལ་དབྱུག་པའི་རི་མོ་ལྟ་བུའོ། །འབྲིང་ནི་བྱེ་མའི་རི་མོ་སླར་ཡང་རླུང་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར་རོ། །ཆེན་པོའི་བ
Chinese
正如贤者忍辱仙人被国王肢解身体，也无法使他生起嗔恨心一样，更何况是恶语相向，即使是杀戮也不能动摇他们的心。因此，这些伟大的瑜伽士不应被视为根本堕罪的对象，否则将产生矛盾。如果舍弃慈爱的根本堕罪也必须由这些对象来理解，那么，当声闻缘觉生起舍弃一切众生的心念时，是否一切众生都需要知晓并随之生起相应的心态？对于像弱小的旁生，如果自己能够救护他们免于恐惧，或者即使没有以愤怒之心去救护，他们也需要明确知晓并随之生起相应的心态吗？ 堕罪的方式是：一般来说，五种他胜罪等同于共同的堕罪。但对于每一种罪行，如果对金刚兄弟发怒，罪行会非常严重，其他的罪行则依次减轻。仅仅是对金刚兄弟发怒，就会构成恶作等罪。如果有人说，进入下部密续的人不能成为无上瑜伽的金刚兄弟，那么，进入密集金刚等坛城的人，又怎么能成为胜乐金刚等的金刚兄弟呢？如果认为因为他们同样属于无上瑜伽所以可以，那么，像《高顶续》和《见续》等续部是二者合一续部的分支，并且同样进入了金刚乘，因此更应该可以成为金刚兄弟。 不堕罪的情况是：如果是因为嗔恨而发怒，那么没有不堕罪的情况。但是，如果为了普遍利益金刚兄弟，或者特别是在看到调伏时机时，出于慈悲而装作愤怒，像这样示现责骂等行为，就不会有堕罪。总之，瑜伽士必须将一切外器内情都视为清净，因此没有愤怒的对象。特别是，所有进入佛法的人都是金刚兄弟，并且所有安住于金刚乘的人都应被视为金刚兄弟，因此应当学习不发怒并恭敬承侍他们。 第四条根本堕罪的内容是：其自性是，舍弃对众生的慈爱，以嗔恨之心舍弃菩提心，从而进入声闻缘觉的道途。如经云：舍弃对众生的慈爱，是第四条根本堕罪。又如经云：舍弃慈爱即成第四条根本堕罪。又如《亲友书》中
English
Just as the sage who speaks of patience, even when his limbs were cut into pieces by the king, could not make his mind of patience become disturbed, let alone harsh words, even if he were engaged in killing, the supreme yogis whose minds cannot be moved are harmed by being considered not to be the objects of the root downfall in this case. And the root downfall of abandoning loving-kindness must also be understood by that object. If that is the case, then when the Hearers and Solitary Realizers generate the thought of abandoning all other sentient beings, must all sentient beings know and generate the corresponding mind? For example, if a helpless animal is able to protect itself from fear, or even if it does not protect itself with an angry mind, must it necessarily know and generate the corresponding mind? The way to incur a downfall is: In general, the five defeats and so on are the same as the common ones. But for each one, if you are angry with a Vajra brother in particular, it is very heavy, and the others are gradually lighter, that is, being angry with just a Vajra brother becomes a misdeed and so on. If those who have entered the lower tantras are not suitable as Vajra brothers of the unsurpassed, then how can those who have entered the mandala of Guhyasamaja and so on be Vajra brothers of Hevajra and so on? If you think that it is suitable because it is the same as the unsurpassed, then the tantras such as the Garuda and the View are branches of the tantra of union, and because they are equally entered into the Vajrayana, they are even more suitable as Vajra brothers. The absence of downfall is: Here, there is no possibility of not incurring a downfall if you are angry out of hatred. However, if it is for the general benefit of that Vajra brother, or especially if you see the time to tame him, and you show something like a condemnation that pretends to be anger out of compassion, then there is no downfall. In short, since a yogi must see all containers and contents as pure, there is no object of anger. In particular, all those who have entered the teachings are Vajra brothers, and all those who abide in the Vajrayana should be known as Vajra brothers, so one should train in not being angry and in respectfully serving them. The fourth root downfall is: Its essence is: abandoning loving-kindness towards sentient beings, abandoning the mind of enlightenment with an angry mind, and thus entering the path of Hearers and Solitary Realizers. As it says: Abandoning loving-kindness towards sentient beings is the fourth root downfall. And as it says: Abandoning loving-kindness becomes the fourth. And as in the "Friendly Letter"
Chinese
舍弃处说：没有慈心就舍弃众生。原因是：圆满正等觉是从菩提心产生的，而菩提心又从悲心中产生，悲心是从慈爱的因产生的，如果舍弃了慈爱这个因，就会舍弃悲心和菩提心这两个果。这样一来，就会从一切大乘道中退失，而且舍弃慈爱，进入极大的损害中也毫不费力。对境：有嗔怒的对境和舍弃的对境两种。舍弃的对境有： 以个别众生为对境和以一切众生为对境两种。即使是凶猛的野兽，也会疼爱和珍惜自己的妻子和孩子，所以不可能同时对一切众生都嗔怒，因此，对任何一个众生失去慈爱而嗔怒，也会成为根本堕罪。以个别众生为对境的舍弃是：例如，我对某人施予了很大的恩惠，但他不但不报答我的恩情，反而加害于我，甚至要我的性命，于是我失去了慈爱，感到厌恶，心想：以后无论如何也不能再帮助他了，甚至不想再见到他，生起这样的坚定想法，从而放弃帮助他。以其他一切众生为对境的舍弃是：看到众生造作极大的恶业，心想：我连这一个人的事情都无法做到，更何况是一切众生的事情呢？现在还是为自己寻求寂静吧，于是舍弃了一切众生，生起了声闻缘觉之心。意乐是：从嗔恨出发，想要舍弃的念头持续不断，并且不从这个念头中退转。正行是：由于嗔怒的厌恶感，从慈爱中退转，从嗔恨出发而舍弃，并且坚定地认为不给予帮助。这里《大疏》中说：舍弃慈爱有四种：即小、中、大、极大的差别。其中，小的是指仅仅舍弃慈爱一会儿，然后又恢复，就像用棍子在水上划出的痕迹一样。中等的是指像沙上的痕迹一样，很快又被风吹平。大的
English
Regarding the object of abandonment, it is said: Abandoning sentient beings due to the absence of loving-kindness. The reason is that the perfectly enlightened Buddha arises from the mind of enlightenment, which in turn arises from compassion. Compassion arises from the cause of loving-kindness. If the cause of loving-kindness is abandoned, the fruits of compassion and the mind of enlightenment will be abandoned. In that case, one will fall away from all the paths of the Great Vehicle, and abandoning loving-kindness leads effortlessly to engaging in great harm. The objects are twofold: objects of anger and objects of abandonment. The objects of abandonment are: Abandoning individual sentient beings as the object and abandoning all sentient beings as the object. Even ferocious and cruel beasts cherish and hold dear their own wives and offspring. Therefore, it is impossible to be angry with all sentient beings simultaneously. Thus, even becoming angry and devoid of loving-kindness towards any one sentient being constitutes a root downfall. Abandoning individual sentient beings as the object is like this: For example, if I have bestowed great benefit upon someone, but instead of repaying my kindness, they harm me, even to the point of threatening my life, then I become devoid of loving-kindness and feel disgusted. Thinking, 'From now on, I will never help this person again, and I don't even want to see them,' I develop a firm resolve and abandon helping them. Abandoning all other sentient beings as the object is like this: Seeing sentient beings engaging in great misdeeds, I think, 'If I cannot even accomplish the benefit of this one person, how can I possibly accomplish the benefit of all sentient beings? Now I will seek peace for myself,' and abandoning all others, I give rise to the mind of a Hearer or Solitary Realizer. The intention is to continuously desire to abandon out of hatred and anger, without turning back from that intention. The actual action is to turn away from loving-kindness due to the power of hateful aversion, abandoning out of hatred and firmly holding the thought of not giving help. Here, the Great Commentary says: There are four types of abandoning loving-kindness: small, medium, large, and very large. The small one is abandoning loving-kindness for just a moment and then reverting, like a line drawn on water with a stick. The medium one is like a line drawn on sand that is quickly smoothed out by the wind. The large one is