Tibetan
་ཚེ་འོག་མ་དེ་གོང་མར་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་གོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །ཡང་གོང་མ་ཐོབ་པའི་ཚེ་འོག་མ་བཏང་བར་ འདོད་པ་ཡང་བོད་དུ་བྱུང་ངོ་། །ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག་ནི་འཁར་གཞོང་ཆུས་བཀང་བར་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་བཅུག་པ་ན་གཉིས་ཀ་སྔོན་པོར་འགྱུར་བ་ལྟར་གོང་མ་ཐོབ་པའི་ཚེ་འོག་མ་གོང་མའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །སྤྱིར་འདི་ལ་འཕགས་ཡུལ་ནའང་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་དྲུག་ཏུ་གནས་ཏེ། འོག་མ་རྟེན་དང་གོང་མ་བརྟེན་པར་འདོད་པ་དང་། གོང་མ་ཐོབ་པ་ན་འོག་མ་འཕེལ་ཞིང་དག་པ་རྒྱན་བྱི་དོར་བྱས་པ་ལྟར་འདོད་པ་དང་། སྡོམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཕྱི་ལྟར་རགས་པ་སོ་ཐར། ནང་ལྟར་ཕྲ་བ་བྱང་སྡོམ། གསང་བ་ཡོངས་རྫོགས་སྔགས་སྡོམ་སྟེ་ཕྱི་ནང་གསང་བར་འདོད་པ་དང་། ཡར་ལྡན་ཏེ་གོང་མ་ལ་འོག་མ་ཚང་བར་འདོད་པ་དང་། རིམ་པ་ཅན་ཏེ་གནས་གྱུར་དུ་འདོད་པ་དང་། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མ་འདྲེས་ཅིང་མ་ཉམས་པར་རྫོགས་པར་གནས་པ་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་དང་དྲུག་ཡིན་ཏེ། དབང་གི་ལྡེ་མིག་ལས། རྟེན་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང་། །འཕེལ་ཞིང་དག་པར་ལྟ་བ་དང་། །ཕྱི་ནང་གསང་བར་འཛིན་པ་དང་། །ཡར་ལྡན་རིམ་པ་ཅན་འདོད་དང་། །ལྔ་པོ་ཕྱོགས་ཙམ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་གཞན་ལུགས་བཤད་ནས། རང་གི་མཚན་ཉིད་དབང་བྱས་ན། ། མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། །རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པར་འདོད། །ཅེས་བཞེད་དོ། །མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྗེ་ཀརྨ་པ་བདུན་པས་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་བཞག་ཏུ་རྗེ་སྒམ་པ་པོའི་གསུང་། སྡོམ་པ་གསུམ་ངོ་བོ་ཐ་དད། སྲུང་ན་ཆོལ་པར་སྲུང་། འདོམ་ཐུག་ན་གོང་མ་གཙོ་ཆེ། འོག་མའི་སྐྱོན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཚད་མར་མཛད་དེ། སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་གང་ལས་བྱུང་བའི་སྡེ་སྣོད། གང་ལས་ལེན་པའི་ཡུལ། ཇི་ཙམ་དུ་ལེན་པའི་དུས། བླང་བའི་བསམ་པ། ལེན་པའི་ཆོ་གབླངས་ནས་བསྲུང་བྱ། རང་རང་གི་གཏོང་རྒྱུ། བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན། ཉམས་ན་གསོ་བར་བྱ་བ་ཡོད་མེད་རྣམས་རེ་རེ་ནས་ཐ་དད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་བཞེད་དེ། རྣམ་པ་སྡོམ་པའམ་སྤོང་སེམས་ཙམ་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡང་དེས་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཐེག་པ་གསུམ་དམ་ཆོས་སུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའམ་ཕྱི་ནང་གཉིས་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པར་གཅིག་ཡང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་མི་འགྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྲུང་བའི་ཚེ་རང་རང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྲུང་ བ་ནི་འཆོལ་བར་སྲུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རིམ་གྱིས་སྲུང་བར་མ་ངེས་པར་གང་གི་སྤང་གཉེན་གྱི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་དེ་ཉིད་སྲུང་བའི་དོན་ཏོ། །མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་ལྟ་བུ་བསད་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཆོར་ལ། མ་བསད་ན་སེམས་ཅན་དེ་དང་གཞན་བློས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བྱང་སྡོམ་འཆོར་བ་ལྟ་བུའམ། དམ་ཚིག་གི་རྫས་མ་བསྟེན་ན་སྔགས་དང་འགལ་ལ། བསྟེན་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་འགལ་བ་ལྟ་བུ་ནི་འདོམ་ཐུག་པ་སྟེ་དེའི་ཚེ་གོང་མ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེས་འོག་མ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། བསམ་པ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་དང་བསམ་པ་དེས་ཟིན་པ་ནི་སྡོམ་པ་འོག་མའི་གཏོང་རྒྱུར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་མ་མ་ཉམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་གོང་མའི་ཕན་ཡོན་ཆེར་ཐོབ་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་བསྐོར་ཡང་ཐོས་པར་དཀའ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་རྨད་དུ་བྱུང་བར་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་སྒྲུབ་རྒྱུད་འདིའི་བཞེད་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་སྟེ་རྗེ་འབྲི་ཁུང་པས་ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཡང་གསང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་སྡོམ་གསུམ་གནད་གཅིག་ཚུལ་ལྔར་གསུངས་པ་ནི་སྤང་བྱ་མི་ དགེ་བ་སྡོམ་པར་གཅིག་པ་དང་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེད་པར་གཅིག་པ་དང་ཁམས་ཀྱི་འཛག་པ་སྡོམ་པར་གཅིག་པ་སོགས་སྤྱིའི་བྱེད་ལས་དང་སྡོམ་པར་གཅིག་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་འོག་མ་གཉིས་སྤངས་ཀྱིིས་དོགས་པས་ཚོགས་ཀྱི་སློབ་མ་ལ་ཐབས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གསུངས་ཅིང་། འདིར་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ནི་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཀ་བུམ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཐ་དད་དཔྱོད་པ་ལྟ་བུའི་སྐབས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དེ་འདི་ལྟ་བུའི་ཚེ་ནི་རྗེ་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའང་ཐ་དད་དུ་བཞེད་དེ་སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཆོ་ག་ཐ་དད་པས་སྡོམ་ལྡན་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱི་གཅིག་ཁོ་ནས་མ་སྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤོང་སེམས་ཙམ་དང་སྡོམ་པ་ཙམ་དང་སྤྱིར་མི་དགེ་བའི་གཉེན་པོ་ཙམ་དུ་གཅིག་པ་ནི་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་གཞག་ཏུ་ཡང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་དགེ་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་ལས། གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་ བརྗོད། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཐ་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དགེ་ཚུལ་ལམ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་དྲོད་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཅིང་སྤྲོས་
Chinese
下一次的戒律转变为更高的戒律。因此，他们认为三种戒律的本质是一样的。还有人认为，获得更高的戒律时，就放弃了较低的戒律，这种观点也出现在了藏地。还有一些人解释说，就像在装满水的容器中放入蓝宝石（ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ，इन्द्रनील，indranila，因陀罗尼罗），两者都会变成蓝色一样，获得更高的戒律时，较低的戒律就变成了更高戒律的一部分。总的来说，即使在印度，对此也有六种不同的观点：认为较低的戒律是基础，较高的戒律是建立在其上的；认为获得更高的戒律时，较低的戒律会增长和净化，就像装饰品被擦拭干净一样；认为同一种戒律，从外表上看是粗大的别解脱戒，从内在看是精细的菩萨戒，从秘密上看是圆满的金刚乘戒，即分为外、内、密；认为向上包含，即更高的戒律包含了较低的戒律；认为有次第，即转变为更高的戒律；以及认为本质不同，不混合、不退失，圆满存在，即不混合的圆满。这六种观点在《灌顶之钥》中提到： 认为具有基础， 观察增长和净化， 执持外内密， 向上包含有次第， 这五种只是部分执持。 解释了其他宗派的观点后， 如果以自己的特点来衡量， 不混合而完全圆满， 被认为是持明者的戒律。 他们是这样认为的。那么，什么是不混合的完全圆满呢？这是第七世噶玛巴在《三戒论》中引用噶当巴大师的话：三种戒律本质不同，守护时分别守护，遇到冲突时更高的戒律更重要，较低戒律的过失会被压制，功德是向上包含的。他将这些话作为衡量标准，认为三种戒律，从它们产生的律藏，从哪里接受的境，接受多少的时间，接受的意乐，接受的仪轨，接受后守护的，各自放弃的，守护的利益，以及破戒后是否可以恢复等方面，都是各自不同的，因此本质是不同的。虽然在形式上，戒律或舍弃心可能本质相同，但这并不能证明它们各自的本质相同，就像三乘在正法上本质相同，或者外内两派进入宗派后本质相同，但外内两派的本质并不能因此相同。守护的时候，像各自原本的样子守护，这被称为分别守护，即次第地
English
The subsequent precept is transformed into the preceding one. Therefore, they consider the essence of the three vows to be the same. Furthermore, the notion that when the higher is attained, the lower is abandoned also arose in Tibet. Some later scholars explain that just as when indranila (ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ，इन्द्रनील，indranila，sapphire) is placed in a vessel filled with water, both turn blue, so too, when the higher is attained, the lower becomes a branch of the higher. In general, even in India, there are six different views on this: the view that the lower is the basis and the higher relies on it; the view that when the higher is attained, the lower increases and becomes purified, like an ornament that has been cleaned; the view that the same precept is, outwardly, the coarse Pratimoksha, inwardly, the subtle Bodhisattva vow, and secretly, the complete Vajrayana vow, thus divided into outer, inner, and secret; the view of upward inclusion, that the higher includes the lower; the view of sequential order, that it transforms into the higher; and the view that the essence is different, unmixed, undiminished, and exists completely, the unmixed completeness. These six are mentioned in "The Key of Empowerment": The view of having a basis, Observing increase and purification, Holding outer, inner, and secret, Desiring upward inclusion and sequential order, These five are merely partial holdings. Having explained the views of others, If measured by one's own characteristics, Unmixed and completely perfect, It is considered the precept of the Vidyadhara. This is their view. So, what is unmixed and completely perfect? This is what the Seventh Karmapa quoted from Gampopa in "The Three Vows": The three vows have different essences, protect them separately when guarding, when conflicts arise, the higher is more important, the faults of the lower are suppressed, and the qualities are upwardly inclusive. He made these words the standard, considering that the three vows, from the Vinaya Pitaka from which they arise, the object from which they are taken, the time at which they are taken, the intention of taking, the ritual of taking, what is to be protected after taking, what is to be abandoned, the benefits of protecting, and whether or not there is a way to restore if broken, are each different, therefore their essences are considered different. Although in form, the vows or the mind of renunciation may be of the same essence, this does not prove that their respective essences are the same, just as the three vehicles are of the same essence in the Dharma, or the outer and inner schools are of the same essence upon entering a philosophical system, but the essences of the outer and inner schools do not thereby become the same. When guarding, guarding each as it is, is called guarding separately, that is, sequentially.
Chinese
不一定能守护，守护的是与所断之对治境相遇之事。比如，杀死持短矛的黑人，则失去声闻戒，不杀死，则因为舍弃了该有情和其他有情而失去菩萨戒。或者，不依止誓言物则与密咒相违，依止则与声闻戒相违，这是两难境地，此时毫不犹豫地行持前者。因此不会产生与后者相违的过失，因为被殊胜的意乐和方便所摄持，并且因为没有说被该方便和意乐所摄持是舍弃下层戒律的原因。在不舍弃下层戒律的基础上，获得上层戒律的巨大利益，这被认为是功德增上，即使巡游一千个佛土，也显得难以听闻的稀有佛法之语。因此，此实修传承的观点就是这个，尊者直贡巴所说的内外秘密极秘密，即是三戒要点一体五法，是指断除不善是一戒，生起正见对治是一戒，防护界之漏失是一戒等，着眼于共同作用和戒律一体，因此担心舍弃下二者，而对眷属弟子说是方便之法。此处本体各异，是指暂时与世间共同，如同瓶柱二者本体一异的辨别场合。因为着眼于此，所以没有相违，因为在这种时候，尊者觉巴仁波切也认为是各异的，因为以三种戒律的各异仪轨使弟子们获得戒律，而不是仅以一种仪轨。仅仅是舍弃之心和仅仅是戒律以及普遍不善的对治方面的一体，也是三戒分别中所承诺的。总之，沙弥金刚持和比丘金刚持，被说是密咒金刚持中的殊胜者。如时轮根本续中说：三者之中比丘胜，中间说是沙弥，居家乃是下等者。因为如此宣说，所以先受沙弥或比丘戒的瑜伽士也能获得很大的暖相和
English
It is not certain to protect, what is protected is the matter of encountering the object of abandonment and antidote. For example, if you kill a black man with a short spear, you will lose the Hearer's vow, and if you don't kill him, you will lose the Bodhisattva's vow because you have abandoned that sentient being and other sentient beings. Or, if you do not rely on the substance of the samaya, it contradicts the mantra, and if you rely on it, it contradicts the Hearer's vow. This is a dilemma. At this time, you should practice the former without hesitation. Therefore, there will be no fault of contradicting the latter, because it is taken by the special intention and means, and because it is not said that being taken by that means and intention is the reason for abandoning the lower vows. On the basis of not abandoning the lower vows, obtaining the great benefit of the upper vows is considered to be an increase of merit, and even if you travel around a thousand Buddha lands, the rare words of the Dharma that are difficult to hear appear. Therefore, the view of this practice lineage is this, the inner and outer secret extremely secret said by the venerable Jigten Sumgon, that is, the three vows are one point and five methods, which refers to abandoning non-virtue as one vow, generating correct view as an antidote as one vow, and protecting the leakage of the realm as one vow, etc., focusing on the common function and the unity of vows, so fearing to abandon the lower two, he said to the family disciples as a means of Dharma. Here, the different entities refer to the occasion of distinguishing the unity and difference of the entities of the vase and pillar, which are temporarily common with the world. Because it focuses on this, there is no contradiction, because at this time, the venerable Jigten Sumgon also considers them to be different, because he makes the disciples obtain vows with the different rituals of the three vows, not with only one ritual. The unity of only the mind of abandonment and only the vows and the antidote to universal non-virtue is also promised in the distinction of the three vows. In short, the novice Vajra Holder and the Bhikshu Vajra Holder are said to be the most excellent among the mantra Vajra Holders. As it is said in the Kalachakra Root Tantra: Among the three, the Bhikshu is the best, the middle is said to be the novice, and the householder is the lowest. Because it is said so, the yogi who has previously received the vows of a novice or a Bhikshu can also obtain great warmth and