Tibetan
ད་པར་དུ་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང་། སྐྱེད་རིམ་གྱི་ཡང་སྔོན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཟིན་པར་ཐལ་བས་རྫོགས་རིམ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའོ། །དེ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་བློ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་ཕྱིན་ཡི་གེ་གཅིག་མར་ཨ་ཡིག་ཁོ་ན་ཤེས་ཕྱིན་དུ་བཤད་ཅིང་། མདོ་སྔགས་མཐའ་དག་ལས་ཨ་ཡིག་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ་ཞེས་བཤད་ལ། ཨ་ཡིག་ནི་བྲིས་ཀློག་སློབ་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་སློབ་ཅིང་བྱིས་པ་ལོ་གཉིས་པ་དག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱེད་ན་དེ་དག་གིས་ཤེས་ཕྱིན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས། དེས་ན་དངུལ་བཞུ་བའི་ལས་མི་ཤེས་ལ་རྡོ་ཐམས་ཅད་དངུལ་རྡོར་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་ཁ་ཅིག་ན་ཁྱིམ་དང་ར་བ་དང་འཕེན་པ་སོགས་རྡོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དངུལ་རྡོ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་མོད་ཀྱང་དངུལ་འགྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་མདོར། ཡང་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱའོ། །ཡང་ན་ནི་ འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བས་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཁྲུས་ཁང་དང་སྲོ་ཁང་དུ་གནས་པ་ཡན་གྱི་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དེ་གཉིས་ལ་གནས་ནུས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྭ་བྷཱ་ཝའི་སྔགས་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱེད་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་འདིའི་དོན་མི་ཤེས་སོ། །མདོར་ན་སྟོང་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལས་སླར་སྣོད་བཅུད་རིམ་པས་ཆགས་ཅིང་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འཇིག་པ་དང་། བར་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཙམ་ལས་རིམ་གྱིས་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་ཅིང་མཐར་ཡང་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོར་འཇུག་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་བར་རུང་གི་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཅི་ཡང་སྣང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་གྲུབ་པ་ལས་བཤད་པ་དང་། གཞིའི་གནས་ཚུལ་སྤྲོས་མཚན་གྱིས་མ་གོས་པའི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་གཞོམ་གཞིག་དང་བྲལ་བ་ལས་ས་དང་ལམ་རྣམས་བགྲོད་དེ་མཐར་ བྲལ་འབྲས་འགོག་པ་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་སྔོན་དུ་དམིགས་པ་དང་མཚན་མའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱངས་པ་སྟོང་ཉིད་དང་སླར་དེ་ལས་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ལྡང་ཞིང་སྐྱེད་རིམ་གྱི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་བྱས་ནས། སླར་ཡང་འོད་གསལ་བའི་སྟོང་པ་ཆེ
Chinese
想到如果现在就完成了，那以后就不会再改变了吗？而且，如果生起次第之前就已经显示了真如本性，那么完成次第岂不就变得毫无意义了吗？这是一种片面的想法。如果是这样，那么在般若经中，一个“阿”字就被说成是般若。所有的经和密续都说，“阿”字是不生的，所以是所有佛法的门。但是，所有学习书写和阅读的人，甚至两岁的孩子都会说“阿”字，那他们为什么不了解般若呢？因此，如果不了解熔炼银子的方法，即使在某些地方所有的石头都是银矿石，人们用银矿石建造房屋、围墙和投掷器等，做了所有石头的活计，也无法提炼出银子。因此，《梵天殊胜心经》中说：“或者讲述佛法，或者安住于圣者的寂默中。”就像佛陀对僧侣们详细地讲述了在浴室和火房等场所的行为规范。经中还说，声闻、缘觉和凡夫俗子都无法安住于这两种状态中。同样，虽然所有自性（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）的咒语都在被念诵，但没有证悟大手印的人们并不了解这些咒语的含义。总之，从空性虚空的自性中，再次逐渐形成器世界和有情世界，最终又融入到那空性的自性中。中阴状态的意识也只是空性意念的自性，逐渐形成身体的物质，最终也融入到空性光明的自性中。因为一切法都是空性，所以可以显现为轮回和涅槃的任何形态，如果不是空性，则什么也无法显现。正如从甚深中观的证成中所说的那样，基位的状态是从离戏论和相状的空性大空中，远离了破灭和损毁，由此经历地和道，最终 证得离系果位，即大解脱光明，显现法性身。为了理解这些方面，在生起次第的阶段，也要预先修习，将所有的执着和相状的分别念都净化为空性，然后从空性中再次生起幻身，进行生起次第的各种事业。之后，再次融入光明空性
English
Thinking that if it is done now, will it not change in the future? Moreover, if the suchness is already shown before the generation stage, then the completion stage would become meaningless, wouldn't it? This is a one-sided thought. If that were the case, then in the Prajnaparamita Sutra, the single letter 'A' is said to be Prajnaparamita. All the Sutras and Tantras say that the letter 'A' is unborn, therefore it is the door to all Dharmas. However, all those who learn to write and read, even two-year-old children, can say the letter 'A', so why don't they understand Prajnaparamita? Therefore, if one does not know the method of smelting silver, even if in some places all the stones are silver ore, people use silver ore to build houses, fences, and catapults, doing all the work of stones, they cannot extract silver. Therefore, in the Brahma-visesa-citta Sutra, it says: 'Either speak of the Dharma, or abide in the silence of the noble ones.' Just as the Buddha extensively explained to the monks the code of conduct, even staying in bathhouses and fire rooms. The Sutra also says that Sravakas, Pratyekabuddhas, and ordinary beings cannot abide in these two states. Similarly, although all the mantras of Svabhava (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：self-nature) are being recited, those who have not realized Mahamudra do not understand the meaning of these mantras. In short, from the emptiness of the nature of space, the container world and the sentient world are gradually formed again, and finally merge back into that nature of emptiness. The consciousness in the Bardo state is also just the nature of empty mind, gradually forming the material of the body, and finally also merges into the nature of empty luminosity. Because all phenomena are emptiness, they can appear in any form of Samsara and Nirvana, and if it is not emptiness, then nothing can appear. As it is said from the profound Madhyamaka establishment, the state of the base is from the great emptiness free from elaboration and characteristics, free from destruction and annihilation, thereby traversing the grounds and paths, and finally attaining the fruit of separation, which is the great liberation luminosity, manifesting the Dharmakaya. In order to understand these aspects, in the stage of the generation stage, one must also practice in advance, purifying all attachments and conceptual thoughts of characteristics into emptiness, and then from emptiness again arising as the illusory body, performing the various activities of the generation stage. Afterwards, again merging into the luminous emptiness.
Tibetan
ན་པོ་ལ་གཞུག་པར་མཛད་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་དངོས་གཞིར་རིགས་ཀྱི་བོད་མང་པོས་འདི་སྔོན་འགྲོའི་ཚོགས་བསག་ཏུ་བསྡུ་བ་ནི་སྤྱི་དོན་གི་ཚུལ་ལ་ཞེན་ནས་སྦས་པའི་དོན་མ་ཤེས་པར་ཟད་དམ། འོ་ན་དེ་ལས་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་སྐུར་ལྡང་བ་དེ་སྟོང་པ་ལས་ལངས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཅིག་ཏུ་ལྡང་ངམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་སྣང་བའི་མིག་སྒྱུ་དང་ནམ་མཁའ་གཉིས་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མི་རྙེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་ས་གཞི་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ནམ་མཁའ་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་དམིགས་པ་ལྟ་བུར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་དགོས་ཏེ་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་འདི་ནི་དངོས་པོ་སྟེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་རློམ་ཞིང་ཅི་ཡང་ མེད་པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་འདི་ནི་དེང་སང་བོད་ཀྱི་མཁས་རློམ་མང་པོའི་ཁྱད་ཆོས་ཆེན་པོར་སྣང་མོད། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་རྟེན་ཞིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དེ་ནི་བདག་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་དང་ཡོད་མེད་སོགས་སུ་རློམ་སེམས་མི་འབྱུང་བར་བཤད་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཚུལ་མ་གོ་བར་ཟད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཅིག་ཆར་དུ་ལྡང་ངམ་རིམ་ཅན་དུ་ལྡང་ཞེ་ན། སྤྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ངོར་ཐོག་མར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆགས་ཅིང་ཕྱིས་གཡོ་བ་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆགས་པའི་རྟོག་པ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་རླུང་དཀྱིལ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཞལ་ཡས་ཁང་རྫོགས་པའི་བར་བསྐྱེད་ནས་སླར་ལྷ་སྐྱེད་པར་རྒྱུད་སྡེ་གོང་མ་གཉིས་སུ་བཤད་ལ། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་འཆགས་པ་ན་ཡང་དང་པོར་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་དུ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ཅིག་ཆར་རྫུས་སྐྱེས་སུ་བྱུང་ཞིང་ཕྱི་ནས་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་ཛམ་གླིང་པའི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྫུས་སྐྱེས་སུ་བྱུང་བ་དང་བར་དོའི་ཡིད་ལུས་རྫུས་སྐྱེས་སུ་འབྱུང་བ་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྦྱོང་ཕྱིར་ལྷ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་ཀྱིས་སྒོམ་པ་དང་། ཕྱི་ནས་མི་རྣམས་མངལ་སྐྱེས་སུ་གྱུར་པ་སོགས་སྦྱོང་ཕྱིར་མངལ་འབྱིན་གྱི་སྒོམ་པ་དང་། དྲོད་གཤེར་སྐྱེས་སྦྱོང་བྱེད་ཟླ་ཉི་ཁ་སྦྱོར་ལས་སྐྱེད་པ་མངོན་བྱང་ལྔའི་སྒོམ་པ་དང་། ས་བོན་ཕྱག་མཚན་གོང་བུ་ལས་སྐྱེད་པ་སྟེ་སྒོང་སྐྱེས་ཀྱི་སྦྱོང་བྱེད་གསུམ་སྟེ་སྦྱང་བྱ་
Chinese
因此，为了让他们进入正道，许多博学的藏人将此作为前行积累资粮，这难道不是因为他们执着于普遍的意义，而不理解隐藏的含义吗？那么，从那（空性）中显现幻化身，是因为它从空性中升起，所以它会升起为非空性的东西吗？不是这样的，就像在梦中显现的幻觉和天空，找不到本质上的差异，佛陀所幻化的花朵，从地上生长和从天空生长，无法区分真假一样，必须在所有方面都了解，仅仅因为显现，就自以为这是事物，是成立为非空性的实体，仅仅因为什么都没有，就认为这是空性，是没有事物的，这种观点在当今许多自诩为学者的藏人中似乎是一种显著的特征。但这不是大乘的观点。世尊说，了解任何依赖和相互依存的事物，就不会产生自以为是的主体、客体、两者、非两者、存在、不存在等的想法。这是因为他们没有理解空性和缘起无二无别的道理。如果同时升起，或者依次升起呢？一般来说，对于众生的错觉，首先是器世界从风轮到色界等形成，后来为了净化有情众生形成的执着，首先从风轮开始，直到生起圆满的宫殿，然后在上部二续中说要再次生起天神。当有情众生形成时，首先在梵天的无量宫中，大梵天同时化生，然后为了净化欲界天人和赡部洲之间依次化生众生的执着，修持天神瞬间圆满的观修。为了净化后来人类成为胎生的执着，修持入胎的观修。为了净化湿生，修持从日月交合中生起五种现观菩提。从种子、手印、肉团中生起，即为了净化卵生，有三种，即所净化的。
English
Therefore, in order to lead them onto the right path, many learned Tibetans take this as a preliminary accumulation of merit. Is this not because they are attached to the general meaning and do not understand the hidden meaning? Then, does the manifestation of the illusory body from that (emptiness) arise because it arises from emptiness, so it will arise as something that is not emptiness? It is not like that. Just as in a dream, the illusion and the sky that appear, there is no difference in essence, and the flowers manifested by the Buddha, whether they grow from the ground or from the sky, cannot be distinguished between true and false, one must understand in all aspects. Just because of appearance, one assumes that this is a thing, an entity that is established as non-emptiness, and just because there is nothing, one thinks that this is emptiness, that there is no thing. This view seems to be a prominent feature among many self-proclaimed scholars in Tibet today. But this is not the view of the Mahayana. The Blessed One said that understanding anything that is dependent and interdependent does not give rise to the idea of being a subject, object, both, neither, existence, non-existence, etc. This is because they do not understand the principle that emptiness and dependent origination are inseparable. If they arise simultaneously, or do they arise sequentially? In general, for the illusion of sentient beings, first the vessel world is formed from the wind mandala to the realm of form, etc., and later, in order to purify the attachment of the formation of sentient beings, one begins with the wind mandala until the complete palace arises, and then in the upper two tantras it is said to generate the deities again. When sentient beings are formed, first the Great Brahma is simultaneously born in the immeasurable palace of Brahma, and then, in order to purify the attachment of the gradual manifestation of sentient beings between the desire realm gods and Jambudvipa, one practices the meditation of the instantaneous completion of the deity. In order to purify the attachment that humans later become womb-born, one practices the meditation of entering the womb. In order to purify moisture-born beings, one practices the meditation of the five stages of clear realization arising from the union of the sun and moon. Arising from seeds, mudras, and lumps of flesh, that is, to purify egg-born beings, there are three, namely, what is to be purified.