Tibetan
། །རྒྱ་གར་གྱི་ཌ་མ་རུ་ཁ་ཅིག་སྙིང་ཤུན་གྱིས་གཡོགས་པ་དང་ཀླད་རྒྱས་གཡོགས་པ་ཡང་མཐོང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ་འདིར་མང་བས་མི་བྲིའོ། །ཁ་ཅིག་ཌ་མ་རུ་དང་དྲིལ་བུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དཀྲོལ་མི་རུང་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཌ་མ་རུ་ཡི་སྒྲ། །ཞེས་པ་ཡིད་ལ་བཟུང་བར་སྣང་མོད་ཀྱང་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ལས་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བའི་གཏམ་སྟེ། ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོར། ཐབས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཅང་ཏེ་འུ། །ཤེས་རབ་ཌ་མ་རུ་ཡི་སྒྲ། །ཞེས་བཤད་པས་དེ་ནི་ཅང་ཏེའུའི་གཟུགས་དབྱིབས་ ཀྱི་ཆ་ནི་ཐབས་དང་དེའི་སྒྲ་ནི་ཤེས་རབ་ཏུ་བཤད་པས་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་འཆད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རྭ་རྣམས་འཁོར་བ་དག་པ་དང་རྭ་གཞན་རྣམས་མྱང་འདས་དག་པར་བཤད་པས་ཐབས་ཤེས་སུ་གྲུབ་ཅིང་དྲིལ་བུ་ལ་ཡང་སྙེམ་མའི་ཞལ་ཤེས་རབ་དང་རྡོ་རྗེ་ཕྱེད་པ་ཐབས་དང་ནང་གི་སྦུབས་ཤེས་རབ་དང་སྐུལ་བྱེད་ཀྱི་ལྕེ་ཐབས་སུ་འགྱུར་བར་བཤད་པས་རྡོར་དྲིལ་ཡང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་མི་རུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡབ་ཀྱི་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ནི་ཤེས་རབ་མཚོན་ལ། ཡུམ་གྱིས་བཟུང་ན་ཐབས་མཚོན་པས་ན་བདེ་མཆོག་གི་ཕྱག་གསུམ་པ་གཉིས་ན་ཌ་མ་རུ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་བཟུང་བ་མི་རིགས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཡས་ཀྱིས་ཁ་ཊྭཱཾ་དང་གཡོན་དུ་ཌ་མ་རུ་བྱའོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱུད་སར་དུ་གསུངས་ཅིགདེས་ན་ཐབས་ཤེས་ནི་བསམ་པ་དང་དགོས་པ་སོགས་རྟེན་ཞིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་དབང་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་གོ་དགོས་ཀྱི་བསྡུས་གྲའི་ཀ་བུམ་གཉིས་ལྟ་བུར་ནི་མ་འཛིན་ཞིགའོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་སྐབས་འདིར་ནི་སྤྱིའི་དམ་ཚིག་མ་གཏོགས་རོལ་མོ་ལ་དྲིལ་ བུ་མེད་མི་རུང་ཁོ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞལ་གདམས་ལས་ཐུན་མཚམས་སུ་ཌ་མ་རུ་དང་ཏིང་ཏིང་ཤག་དབུལ་བསྟོད་པ་བྱ་ཞེས་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་རྒྱ་གར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཚེ་ཡང་དེ་ལྟར་མཛད་པར་སྣང་སྟེ། རྗེ་མར་པའི་ཚོགས་མགུར་ལས། རྗེ་བཙུན་ན་རོ་པཎ་ཆེན་དེ། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས། །ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱི་ན་མཁའ་ལ། །གཡས་བརྐྱང་གར་གྱི་རོལ་པས་བཞུགས། །རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། །ཕྱག་གཡས་ཌ་མ་རུ་འཁྲོལ་ཞིང་། །གཡོན་པ་ཏིང་ཏིང་ཤག་བསྣམས་ནས། །གར་གྱི་ཉམས་ཀྱིས་རོལ་བ་མཐོང་། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྐབས་འདིར་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་རླབ
Chinese
印度的手鼓，有些是用心皮覆盖的，也见到用脑髓覆盖的。金刚杵和铃也具有特征，因为这里很多，所以不写了。有些人说手鼓和铃不能一起摇动，因为两者都是智慧。似乎记住了“智慧是手鼓的声音”这句话，但这只是思辨，是缺乏分析的说法。因为那句话本身首先说：“方便的形象是铙钹，智慧是手鼓的声音。”因此，铙钹的形象部分是方便，它的声音是智慧，这样解释了方便和智慧无二无别。这对于金刚杵来说，也解释为一侧的角代表轮回清净，另一侧的角代表涅槃清净，因此成立了方便和智慧。对于铃来说，也解释为铃舌的口是智慧，一半金刚杵是方便，内部的空腔是智慧，敲击的舌头变为方便，因此金刚铃也不应该不能一起持有。此外，父亲的卡杖嘎代表智慧，母亲拿着则代表方便，因此胜乐金刚的第三对手拿着手鼓和卡杖嘎是不合理的。瑜伽母们用右手拿着卡杖嘎，左手拿着手鼓，您在续部中这样说过。因此，方便和智慧是根据想法和需要等依赖和缘起的力量，暂时不同而变化的，必须这样理解，不要像简略法的柱子和水瓶那样执着。然而，在薄伽梵母的场合，除了共同的誓言之外，乐器也并非必须有铃，因为口头教诲中没有说在休息时要用手鼓和钹来赞颂，而在印度，瑜伽士们在会供轮时也这样做。如玛尔巴尊者的会供歌中所说：“至尊那若巴大班智达，手中拿着金刚杵和铃，在一箭之遥的空中，右臂伸展，以舞蹈的姿势安住。其他男女瑜伽士们，右手摇着手鼓，左手拿着钹，以舞蹈的姿态嬉戏，我见到了。”这样说道。如来尊者面前，此时加持五蕴、十二处、十八界。
English
Some ḍamaru in India are covered with heart skin, and some are seen covered with brain matter. The vajra and bell are also characterized, but I will not write much about them here. Some say that the ḍamaru and bell should not be played together, because both are wisdom. It seems that they remember the saying, "Wisdom is the sound of the ḍamaru," but this is just speculation, a statement devoid of analysis. Because that very statement first says, "The form of skillful means is the cymbal, the sound of wisdom is the ḍamaru." Therefore, the form of the cymbal is a part of skillful means, and its sound is wisdom, thus explaining that skillful means and wisdom are inseparable. This also applies to the vajra, where it is explained that one side of the horns represents the purification of samsara, and the other side of the horns represents the purification of nirvana, thus establishing skillful means and wisdom. For the bell, it is also explained that the mouth of the clapper is wisdom, the half-vajra is skillful means, the inner cavity is wisdom, and the striking tongue becomes skillful means, so the vajra and bell should not be held together. Furthermore, the khatvanga of the father represents wisdom, and when the mother holds it, it represents skillful means, so it is unreasonable for the third pair of hands of Chakrasamvara to hold the ḍamaru and khatvanga. You have said in the tantras that the yoginis should hold the khatvanga in their right hand and the ḍamaru in their left hand. Therefore, skillful means and wisdom are understood to change temporarily according to the power of dependent origination, such as thoughts and needs, and should not be grasped like the pillar and vase in logic. However, in the case of the Blessed Mother, apart from the general vows, it is not absolutely necessary to have a bell in the music, because the oral instructions do not say to offer praise with the ḍamaru and cymbals during breaks. In India, yogis also do this during tsokhorlo. As it is said in the tsok song of Jetsun Marpa: "The venerable Naropa, the great pandita, held the vajra and bell in his hands, in the sky about a cubit away, with his right arm extended, he dwells in a dancing posture. Other male and female yogis, playing the ḍamaru with their right hand, holding the cymbals with their left hand, I saw them frolicking in a dancing manner." Thus it is said. In the presence of the Tathagata, at this time, bless the five aggregates, the twelve sources, and the eighteen elements.