Tibetan
གཡོན་ཅན་ལྔ་བརྒྱས་བགྲོད་པ་ལ་བདག་གིར་མ་བྱས་པ་འདི་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཅེས་ལུས་ངག་གིས་དབང་མེད་དུ་མྱོང་ཡང་སེམས་ཀྱིས་དང་དུ་མ་བླངས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་ཉེས་མེད་དུ་གསུངས་ན་གཞན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལུང་ཉིད་དུ་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ་ཅེས་ཡང་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཡང་བཤད་ཚུལ་འདི་ཤིན་ཏུ་གསང་ཞིང་སྦ་བར་བྱ་དགོས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་སྡོམ་མ་ཐུབ་པའི་མཚང་འགབས་གསང་སྔགས་ལ་འཆོལ་བ་དག་གིས་ཐོས་ན་ དུག་སྦྲུལ་ལ་འོ་མ་བླུད་པ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཚོན་ལས་དབང་ལེན་པ་སོགས་ཀྱང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མིན་ཏེ། ལུགས་མ་དང་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ལས་དངོས་གྲུབ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོར། དེ་ཉིད་མེད་སེམས་རྣལ་འབྱོར་པ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་བྱེད་པ་དག །ཀུན་ཏུ་གཟུགས་བརྙན་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །ལུགས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེ་བ་མིན། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། རྒྱུད་པ་འདིས་ནི། སྨིན་བྱེད་དབང་། གྲོལ་བྱེད་ལམ། བསྲུང་བྱ་དམ་ཚིགཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་དང་བསྲེ་བ་སྟེ་སྲེ་བ་བཞི་ལྡན་དུ་བཞེད་པས་སྣང་སྲིད་དབང་གི་འཁོར་ལོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐུན་སྒོམ་གྱི་དབང་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པའི་སླད་པས་སྦགས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པའི་གཉིད་ནི་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར། སྤང་བར་ཡང་ངེས་པར་ནུས་པའོ། །གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་། རྐང་བརྐྱང་བྱ་བ་སྤང་ནས་ ནི། །འཁོར་བའི་བྱ་བ་དོར་ནས་སུ། །རྟག་ཏུ་བརྩོན་དང་ལྡན་ཡིད་ཀྱིས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་མཆོག་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །འགྱོད་དང་གཉིད་དང་རྨུགས་ལ་སོགས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་སྤང་བར་བྱ། །གཞན་དུ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ནི། །བརྒྱར་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་གཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་མི་ལྡོག་གམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ་གཉིད་སྟུག་འོད་གསལ་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་ལུས་སུ་བྱིན་གྱིས་བསླབས་པའི་གཉིད་ནི་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་དེས་ཟིན་པ་ནི་གཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་པའི་གཉིད་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད། གཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་བཏགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་
Chinese
如果说，即使身体和语言不由自主地经历了五百个邪见的侵扰，但只要内心没有接受，也被认为是无罪的，那么更何况以金刚乘幻化般的方便智慧来摄持呢？因为经文中也多次说到，咒语的力量是不可思议的。然而，这种说法非常隐秘，必须保密，因为如果那些未能守持声闻乘戒律，却又在密宗中胡作非为的人听到了，就会像给毒蛇喂奶一样。因此，从声闻乘戒律中解脱的方式就是这样。同样，从彩粉坛城接受灌顶等也不是必须要做的事情，因为从模范和画像等本尊那里不会产生成就。在《金刚空行母续》中说：“彼无自性心瑜伽士，于本尊作意者，一切影像由意生，模等瑜伽非生起。自性一切佛，一切勇士即此。”并且，此传承认为，成熟灌顶、解脱道、守护誓言、获得果实混合在一起，即具有四种混合，因此，因为证悟了显有轮回为灌顶之轮，所以从座间禅定的束缚中解脱。应当断除被无明之垢染污，成为近分的烦恼的睡眠，因为瑜伽士被巨大的愚痴所困扰，所以也必定能够断除。在《秘密成就法》中也说：“舍弃伸腿之行，舍弃轮回之行，恒常具足精进心，应修最胜金刚心。悔恨与睡眠，以及昏沉等，应当努力断除之。否则，即使百千俱胝劫，也不会成就。”那么，即使是睡眠的名称也不舍弃吗？并非如此，因为已经加持为浓厚光明和梦幻化身的睡眠是不应舍弃的，因为是瑜伽的殊胜之处。如果说，被瑜伽所摄持的就不是睡眠，那么，虽然不是轮回的睡眠的自性，但是安立睡眠的名称是没有相违的。
English
If it is said that even if the body and speech involuntarily experience the intrusion of five hundred wrong views, but as long as the mind does not accept it, it is considered innocent, then what more to say if it is held by the wisdom of skillful means like the illusion of Vajrayana? Because it is also repeatedly said in the scriptures that the power of mantras is inconceivable. However, this statement is very secret and must be kept secret, because if those who have failed to keep the vows of the Hearers' Vehicle, but act recklessly in the Secret Mantra, hear it, it will be like feeding milk to a poisonous snake. Therefore, the way to be liberated from the vows of the Hearers' Vehicle is like this. Similarly, receiving empowerment from colored powder mandalas, etc., is not something that must be done, because accomplishments will not arise from the deities of models and paintings, etc. In the Vajra Dakini Tantra, it says: "That selflessness mind yogi, those who focus on the deity, all images are born from the mind, yoga of models, etc., is not born. Self is all Buddhas, all heroes are this." Moreover, this lineage believes that the maturing empowerment, the path of liberation, the vows to be protected, and the fruits to be obtained are mixed together, that is, it has four mixtures, therefore, because it realizes that the wheel of phenomenal existence is the wheel of empowerment, it is liberated from the bondage of session meditation. Sleep, which is defiled by the stain of ignorance and has become a near-affliction, should be abandoned, because the yogi is troubled by great delusion, so he will surely be able to abandon it. In the Secret Accomplishment Dharma, it is also said: "Having abandoned the act of stretching the legs, having abandoned the act of samsara, constantly endowed with diligent mind, one should practice the supreme Vajra mind. Regret and sleep, and drowsiness, etc., should be diligently abandoned. Otherwise, even hundreds of thousands of millions of kalpas will not be accomplished." Then, is it not even abandoning the mere term of sleep? It is not so, because sleep that has been blessed as thick luminosity and dream illusory body should not be abandoned, because it is the excellence of yoga. If it is said that what is held by yoga is not sleep, then, although it is not the nature of the sleep of samsara, there is no contradiction in establishing the name of sleep.
Tibetan
དེ། དང་པོར་གཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་སྐྱེ་བོས་ལྟ་བ་ན་གཉིད་ལོག་གོ་སྙམ་པ་ལས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། འོད་གསལ་བ་ལ་གཉིད་ལོག་པས། །ཅེས་ཀྱང་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་གཉིད་སྤངས་ནས། །ཅེས་པ་དང་། གཉིད་ནི་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མ་ལ་དགོངས་ནས་རྗེ་ནཱ་རོས། གཉིད་ནི་གཏི་མུག་ཡིན་ལ། གཏི་མུག་ནི་ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །གང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ངེས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནི་དངོས་པོའི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་གནས་ཤེས་པའི་རྟོགས་པ་དེ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ་འཇུག་པར་བྱའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཆིང་བས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་སྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་བྱ་འམ་ཞེ་ན། སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་སྦྱིན་དཀའ་ཐུབ་འདས། །ཅེས་སོགས་ཏེ། ཡོ་བྱད་སྲེག་པའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་ལྷ་དབང་བསྐུར་བའི་མཆོད་པ་དང་བསྙུང་བར་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་མེ་དང་མཆོད་སྦྱིན་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འཛིན་པའི་ཆེད་དང་། ལས་དང་པོ་པ་ཁ་ཅིག་གི་ཚོགས་བསག་ཞིང་སྒྲིབ་པ་སྲབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བསྟན་གྱི་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བགྲང་ཕྲེང་དང་ལྕེ་རྐན་གྱིས་བཟླས་པའི་སྔགས་དང་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་བསམ་ གཏན་ཡང་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཚོགས་དང་ངག་གི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཨཱ་ལྀ་ཀཱ་ལི་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཤེས་པས་་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ཡིག་འབྲུ་གྲངས་ཅན་ལ་སྔགས་སུ་འཛིན་པ་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཞིག་གང་གིས་གང་དུ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་འབད་པ་ནི་རྨི་ལམ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་མ་ཤེས་པས་རྨི་ལམ་གྱི་ཆུ་བོ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ལྟར་མཐོང་ཞིང་བྱ་ནམ་མཁའ་ལས་མ་འདའ་བ་དང་ཉ་རྒྱ་མཚོར་འཕྱོ་བ་ཆུ་ལས་མི་འདའ་བ་ལྟར་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་འདའ་བར་མེད་པར་ཤེས་པས་འཁོར་གསུམ་དུ་འཛིན་པའི་བསམ་གཏན་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་ཀྱིས་དོགས་པས་མི་འདའ་བར་འབད་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྤང་གཉེན་གྱི་མཚན་མར་དམིགས་པའི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ
Chinese
因此，首先是以睡眠的姿态进入，因为其他众生看到时，只会认为是在睡觉而不会知道（实情），而且也因为有“于光明中入睡”的说法。因此，“自身要舍弃睡眠”和“睡眠不应舍弃”这样说并没有矛盾，因为那若巴尊者（那洛巴）考虑到后者而说：“睡眠是愚痴，愚痴是遍照（རྣམ་པར་སྣང་མཛད།，梵文：वैरोचन，罗马转写：Vairocana，汉语字面意思：毗卢遮那佛）。凡是遍照（རྣམ་པར་སྣང་མཛད།，梵文：वैरोचन，罗马转写：Vairocana，汉语字面意思：毗卢遮那佛）决定为菩提心，那是不应完全舍弃的。”总之，瑜伽士应当以对事物之声所显示的内外一切法之自性，即真如寂灭之境的觉悟，来辨析一切而入道，而不是以二取执着的束缚来入道。那么，是否仅仅进行密咒的生起次第和圆满次第的修法呢？不是的。“施火供养苦行超”，等等，意思是超越了焚烧用具的火供，以及神祇灌顶的供养，还有斋戒等苦行。这些是为了婆罗门等认为通过火、供养和苦行可以解脱，以及为了某些初学者积累资粮和使业障减轻而说的，但那些并不能使人彻底解脱。计数念珠和用舌尖念诵的咒语，以及包含所观和能观的生起次第和圆满次第的禅定也完全舍弃了，因为知晓一切音声集合和语言的运用都自然成就为ཨཱ་ལྀ་（藏文：ཨཱ་ལྀ།，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿黎，元音）ཀཱ་ལི་（藏文：ཀཱ་ལི།，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎里，辅音）金刚大咒，因此从执着文字等有数量的字句为咒语中解脱出来。并且，对于以何物、由何者、于何处、如何修习的努力，就像在梦中没有意识到是梦，而努力想要从梦中的河流中解脱出来一样，就像鸟无法超越天空，鱼在海中游动无法超越水一样，知晓一切分别念也无法超越法界真如，因此从执着三轮的禅定中解脱出来。同样，也从因担心过失而努力不超越的誓言，以及执着于应舍和应取的相状的戒律中完全解脱出来。
English
Therefore, firstly, it enters in the manner of sleep, because when other beings see it, they only think that one is sleeping and do not know (the reality), and also because it is said, "Sleeping in the clear light." Therefore, there is no contradiction in saying "one must abandon sleep" and "sleep should not be abandoned," because Lord Naropa, considering the latter, said, "Sleep is ignorance, and ignorance is Vairocana (རྣམ་པར་སྣང་མཛད།, Sanskrit: वैरोचन, Roman transliteration: Vairocana, literal Chinese meaning: the Buddha Vairocana). Whatever Vairocana (རྣམ་པར་སྣང་མཛད།, Sanskrit: वैरोचन, Roman transliteration: Vairocana, literal Chinese meaning: the Buddha Vairocana) is determined to be the mind of enlightenment, that should not be completely abandoned." In short, the yogi should analyze everything and enter the path with the realization that the nature of all phenomena, internal and external, indicated by the sound of objects, is the state of Suchness, the pacification of elaboration, and not enter the path with the bondage of dualistic clinging. Then, should one only practice the generation stage and completion stage of mantra? No. "Giving, burning offerings, asceticism surpassed," etc., meaning surpassing the fire offering of burning implements, the offering of deity empowerment, and asceticism such as fasting. These are said for the sake of Brahmins and others who believe that liberation can be achieved through fire, offerings, and asceticism, and for the sake of some beginners to accumulate merit and reduce obscurations, but those cannot completely liberate one. The mantra recited with counting beads and the tip of the tongue, and the samadhi of the generation stage and completion stage that includes the object of meditation and the meditator, are also completely abandoned, because knowing that all collections of sounds and the application of language are naturally accomplished as the great Vajra mantra of Āli (ཨཱ་ལྀ།, Sanskrit Devanagari: आलि, Roman transliteration: āli, literal Chinese meaning: Āli, vowels) and Kāli (ཀཱ་ལི།, Sanskrit Devanagari: कालि, Roman transliteration: kāli, literal Chinese meaning: Kali, consonants), therefore one is liberated from clinging to letters and other numbered syllables as mantra. And, the effort of meditating with what, by whom, where, and how, is like not realizing it is a dream in a dream, and striving to be liberated from the river of dreams, like a bird cannot surpass the sky, and a fish swimming in the sea cannot surpass the water, knowing that all discriminations cannot surpass the Dharmadhatu Suchness, therefore one is liberated from the samadhi of clinging to the three spheres. Similarly, one is completely liberated from vows that strive not to transgress for fear of faults, and from precepts that cling to the characteristics of what should be abandoned and what should be adopted.