Tibetan
་པར་མེད་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། དཔལ་ས་ར་ཧ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་བཱིར་ཝ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ལཱ་བ་པ་སོགས་གྲུབ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇོ་བོ་བོད་དུ་འབྱོན་ཁར་ནག་ཚོ་ལ་ཉིན་མོར་སྤྱོད་དུ་གསུང་ནས་ཆུ་འགྲམ་ཞིག་ཏུ་བྱོན་པ་ན་སློབ་མ་དགེ་སློང་ཞིག་བྱུང་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཁོ་བོ་སྤྱོད་པ་བགྱིད་པར་ཞུ་ཟེར་བ་ལ། ཇོ་བོས་ད་དུང་སྔས་པ་སྲིད་གསུངས་པས། ཁོ་ན་རེ་ཐེ་ཚོམ་མི་འཚལ་མི་མོས་པ་མི་མཛད་པར་ཞུ་ཟེར་ནས་ཆོས་གོས་བཞག་སྟེ་ཅེ་སྤྱང་ཞིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཆུ་འགྲམ་ན་མི་རོ་ཞིག་འདུག་པ་ཟོས་ཏེ་སླར་སྔ་མའི་ལུས་སུ་བྱས་བྱུང་བས་ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་འོ་ན་བགྱིད་པར་ཞུ་གསུང་སྐད། ན་རོ་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་། ཅུང་ཟད་དྲོད་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་། རྡོ་རྗེ་སྤྱོད་པའི་དབང་བསྐུར་པས། །རྣལ་འབྱོར་ཐུགས་ནི་དྲི་མེད་འགྱུར། །ཁྱིམ་ གནས་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་ངམ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་བྱ། །ཞེས་དྲངས་ལ། ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ཏུ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གསང་སྤྱོད་བྱ། །ཞེས་སྣང་ཡང་བྲིས་ནོར་དུ་གོར་མ་ཆག་སྟེ་ཡང་ཡི་གེ་ནུས་པས་སོ། །གཞན་དུ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གསང་སྤྱོད་བྱ། །ཞེས་འཆད་དགོས་པས་ཀྱང་ཡིག་གེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་བཞག་ཏུ། འོན་ཡང་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཕམ་པ་བྱུང་ངོ་ཟེར་བ་སོགས་ཀྱི་སྐུར་བའི་འཇིགས་པ་ཡོད་ན་བསླབ་པ་ཕུལ་ཏེ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་སྨད་པས་སྐྱེད་པའི་སྡིག་པ་ལ་འགོད་དོགས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་འབུལ་བ་ལྟར་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་སྟེ། འོན་ཡང་འདི་རྟགས་ཕུལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱང་བསླབ་པ་དངོས་གཏོང་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསླབ་པ་དང་སྐྱབས་འགྲོ་སོགས་གཏོང་བར་འདོད་ནས་ཡུལ་བརྡ་འཕྲོད་པ་ལ་ཚིག་གསལ་པོར་སྨྲ་ཞིང་བར་ཆད་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་ན་གཏོང་བར་བཤད་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ལ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་ཤོར་དང་གཏོང་མི་གཏོང་དང་འཛིན་མི་འཛིན་གྱི་གཉིས་འཛིན་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཆ་བྱད་དང་སྤྱོད་པ་ཅི་འདྲ་ན་ཡང་རུང་སྟེ་དོན་དམ་པའི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བཀག་ཡང་མི་ཐུབ་པར་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་འདིར་འབབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཡེ་ལེར། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཞི་བ་པའམ་གཅེར་བུ་སྐལ་ལྡན་ཞེས་དང་དེ་བཞིན་གཙང་གནས་བྲམ་ཟེའམ། །ཐོད་པ་ཅན་དང་སྐྲ་འབལ་དང་ནི་གོས་དཀར་དག་དང་ཞིང་སྐྱོང་རིགས་ཅན་དག་དང་ཐུབ་པ་དང་། །སྨྱོན་པའི་གཟུགས་ཅན་དག་དང་སྡིག་པ་མེད་པའི་སེམས་ལྡན་མཁས་པ་དང་ནི་སློབ་གཉེར་བ་ཡང་རུང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་དོན་སླད་མཐའ་དག་ཡོན་ཏན་སྟེར་ཏེ་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའོ་མི་ཡི་དབང་། །ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ། དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ་དབང་བསྐུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་སམ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་རབ་འབྱམ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཀྱང་རུང་ཞི་བ་པ་དང་སོགས་ནས་གོས་དཀར་པོའམ་ཞིང་སྐྱོང་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ་དག་པའོ། །ཞེས་དང་། ཡིད་ལ་གང་འདོད་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ཇི་སྲིད་གྲུབ་པར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་སྦས་ཏེ་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་ནུས་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ན་དོན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་པ་ནི་གསང་སྤྱོད་དང་ཀུན་བཟང་གི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་རང་གི་ཚུལ་སྦ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པའི་ཉན་ཐོས་པའམ་ཕྱི་རོལ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་གང་འདོད་ཀྱིས་གནས་པར་བྱ་ལ། དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་དག་གི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པར་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ནམ་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕམ་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ནི་བསམ་པའི་ཡན་ལག་གཞི་དེ་ལ་གཞན་དུ་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ངེས་པ་དང་ཀུན་ནས་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་དགོས་ལ། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་འདིར་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཡུལ་དང་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་མི་རྟོག་ཞིང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཞིའི་ཡན་ལག་ཡང་རྫོགས་པར་མ་ཆོད་ལ་བདག་དང་བདག་གི་དང་བཅས་ལྡན་དང་མི་ལྡན་སོགས་སྒྱུ་མ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་ལ་དེར་ཤེས་པ་མ་ཚང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་བར་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་ཡན་ལག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་དེ་དག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཕམ་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་སྦོོམ་པོ་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་མིན་ཏེ་ལྷའི་མིག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་འདི་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་སྦས་དོན་དུ་ནི་རུང་མཐུན་སྦྱར་ན་གནང་བར་ཡང་འཆད་དུ་རུང་སྟེ། རྨི་ལམ་ན་བདེ་བ་མྱོང་བའི་དབང་གིས་ཁུ་བ་བྱུང་བ་ལ་ཉེས་མེད་དུ་གསུངས་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་མ་སེར་སྐྱ་བཟང་མོ་རྫུ་འཕྲུལ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞག་བདུན་དུ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བཙུན་མོར་བྱས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་བཟང་མོ་སྐྱེས་
Chinese
这本身就是无所顾忌地进入。吉祥萨ra哈，瑜伽自在者维鲁瓦巴，拉瓦巴大师等无数成就者，都进入了声闻的苦行。阿底峡尊者去西藏之前，告诉纳措白天可以做，当他走到河边时，一个比丘弟子前来顶礼，说请允许我做，阿底峡尊者说现在还早。他说，请不要怀疑，不要不相信，然后放下法衣，变成了一只豺狼，吃掉了河边的一具尸体，又变回了原来的身体。阿底峡尊者说，哦，那就做吧。在《那若巴大疏》中也说，稍微温暖等等也是如此。通过金刚行灌顶，瑜伽士的心变得纯洁。居家者、沙弥、比丘，他们也可以做。引用到这里。在一些文字中，写着“他们也可以做秘密行”，这肯定是笔误，因为文字本身就有力量。否则，就必须解释为“他们应该做秘密行”，这样文字就变得没有意义了。虽然如此，《三戒论》中说，然而，如果害怕有人指责说这个比丘犯了堕罪等等，就应该交出戒律后再做。因此，如果害怕因为诽谤圣人而产生罪恶，就像交出声闻戒一样去做。然而，这可能会变成交出标志，但实际上不会放弃戒律，因为如果真心想要放弃戒律和皈依等，并且用清晰的语言表达，让大家都明白，并且承认有障碍，那么就可以说放弃了。但是对于这位瑜伽士来说，没有任何获得和失去，放弃和不放弃，执着和不执着的二取，所以无论外表和行为如何，所有究竟的戒律都无法阻挡地像河流一样流入大海。在时轮金刚的《耶勒》中说，佛陀和寂静者或裸体具福者，以及清净的婆罗门，头盖骨者和散发者以及白衣者和务农者。
English
This itself is to enter without hesitation. The glorious Sarahaha, the Lord of Yoga Virupa, Master Lavapa, and countless other accomplished ones, all entered into practice from the asceticism of the Shravakas. Before Atisha went to Tibet, he told Naktsowa that he could practice during the day, and when he went to a riverbank, a Bhikshu disciple came and prostrated, saying, "Please allow me to practice." Atisha said, "It is still early." He said, "Please do not doubt, do not disbelieve," and then he put down his Dharma robes, transformed into a jackal, ate a corpse that was lying on the riverbank, and then transformed back into his original body. Atisha said, "Oh, then do it." In the Great Commentary on Naropa, it also says, "A little warmth," and so on, is also the same. By the Vajra conduct empowerment, the yogi's mind becomes immaculate. Householders, Shramanas, Bhikshus, they also should practice. This is quoted here. In some texts, it appears as "They also should practice secret conduct," but this is definitely a writing error, because the text itself has power. Otherwise, it would have to be explained as "They should practice secret conduct," which would make the text meaningless. Even so, in the "Three Vows," it says, "However, if there is fear of someone accusing the Bhikshu of having committed a defeat, etc., then one should offer the precepts and then practice." Therefore, if one fears incurring sin by slandering a holy person, one should act as if offering the Shravaka precepts and then practice. However, this may become offering a symbol, but one will not actually abandon the precepts, because if one sincerely wants to abandon the precepts and refuge, etc., and speaks clearly in a language that everyone understands, and acknowledges that there are obstacles, then it can be said that one has abandoned them. But for this yogi, there is no duality of gaining and losing, abandoning and not abandoning, clinging and not clinging to any Dharma, so no matter what the appearance and conduct, all ultimate precepts cannot be blocked and will flow here like rivers into the ocean. In the Kalachakra's "Yele," it says, "Buddhas and peaceful ones, or naked fortunate ones, as well as pure Brahmins, skull-bearers, disheveled ones, white-clothed ones, and farmers."
Chinese
具有智慧者与能仁，疯狂之形者与无罪之心之贤者，以及学习者亦可。瑜伽士为成就之故，一切功德皆赐予，乃得其位之人王。如是说。于《大疏》中：因此，瑜伽士得其位，即灌顶，为智慧或世间之事业，即使成为殊胜之佛，或寂静者等，乃至成为白衣或农夫，皆为清净。如是说。心中所欲之行，于成就之前皆当隐藏而行，其后，于能力超胜世间之时，方可为之，如是密咒之瑜伽士，于秘密行与普贤行之时，为隐藏自身之行，可随所欲而住于佛之声闻或外道之苦行等。彼时，亦不为彼等之过失所染，乃为清净。何时得能力，则显自身之行，如是说。总而言之，于声闻之堕罪，需思维之支分，即于彼基不误解，且需决定与完全结合之意乐。然于此金刚乘，瑜伽士不分别境与非境，亦未见之，故基之支分亦未完全决定，且因我与我所等如幻而解脱，故具我自身为依之支分之比丘，于彼处知识不全。如是，以一有相之分别亦未间隔之故，无思维之支分。若谓因彼等支分不全故，虽未成堕罪，然将成粗重等。非如是，如云：天眼非为名言。此金刚乘之理亦非声闻之律之名言故。虽如是，然于隐义，若作相应之结合，亦可允许而说。如梦中因受乐而遗精，说为无罪。又，阿罗汉尼具善妙之色，因未得神通，故七日为国王未生怨之妃。比丘尼善妙生
English
Those with wisdom and the capable ones, those in the form of madmen, and wise ones with innocent minds, as well as students, are all acceptable. The yogi, for the sake of accomplishment, bestows all virtues, and thus attains the position of a king among men. Thus it is said. In the Great Commentary: Therefore, the yogi attains that very position, that is, empowerment, for the sake of accomplishing wisdom or worldly activities. Even if one becomes a supreme Buddha, or a peaceful one, etc., or even if one becomes a white-clad person or a farmer, all are pure. Thus it is said. Whatever conduct one desires in the mind, it should be concealed until it is accomplished, and thereafter, when the power transcends the world, it should be done. Thus, the mantra yogi, during the time of secret conduct and Samantabhadra's conduct, in order to conceal his own conduct, may dwell as he pleases in the conduct of a Shravaka of the Buddha or a Tirthika ascetic, etc. Even at that time, he is not tainted by the faults of those, but is pure. When he obtains power, he will reveal his own conduct, as it is said. In short, to incur defeat in the Shravaka path, one needs the limb of intention, which is to not mistake the basis for something else, and to have the intention of certainty and complete association. However, in this Vajrayana, the yogi does not discriminate between object and non-object, nor does he see them, therefore the limb of the basis is not fully determined, and because self and what belongs to self, etc., are liberated like illusions, the Bhikshu who possesses himself as the limb of support lacks complete knowledge there. Likewise, because there is no interruption by even a single conceptualization of characteristics, there is no limb of intention. If it is thought that because those limbs are incomplete, although one does not become defeated, one will become coarse, etc., it is not so, as it is said: The divine eye is not a conventional term. This principle of Vajrayana is also not a conventional term of the Shravaka's Vinaya. Although it is so, it can be said that in hidden meaning, if a suitable combination is made, it can be permitted. For example, seminal emission due to experiencing pleasure in a dream is said to be without fault. Also, the Arhat nun Serkya Zangmo, because she had not attained miraculous powers, was made a queen by King Ajatashatru for seven days. The Bhikshuni Zangmo was born