Tibetan
་པ་འདི་དག་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡང་མིན་ཏེ། བྲིས་ཀློག་གི་རིག་བྱེད་ལ་འཇུག་པ་ན་དང་པོར་དབྱངས་གསལ་གྱི་ཡིག་འབྲུ་རེ་རེ་ནས་བརྗེད་ཀྱིས་དོགས་པས་འཇུག་དགོས་ཀྱང་ བྱང་བ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མེད་རླུང་སེམས་གཉིས་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བླ་མའི་ཡན་ལག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིི་གནས་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བཤད་པའི་སེམས་དང་། སེམས་དེའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་གང་རུང་གིས་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་སྲོག་བཅད་པའི་ཐོད་རློན་གྱི་ཕྲེང་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་དགེ་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། སེམས་བྱུང་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོ་སེམས་དེ་ནི་སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དོན་གཅིག་པར་བཤད་པ་ཀུན་གཞི་ལ་དམིགས་ནས་ངར་ལྟ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་རེག་པ་དང་ཡིད་བྱེད་ཚོར་འདུ་ཅན་མདོར་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པོའི་ཆ་དེ་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ཞིང་། འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་དུ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་ཤེས། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཅན། བདེན་ གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཀུན་རྫོབ། མཐའ་དབུས་སུ་ཕྱེ་བས་མཐའ་ཡིན་ལ། དཔལ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སེམས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་མ་དག་པའི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ལས་མ་འདས་ཏེ། དག་པའི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་འདི་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། སེམས་འགགས་པ་ནི་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་བ་གཏན་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། གངྒམར། བློ་ཡི་ཆོས་ཀྱིས་བློ་འདས་དོན་མི་རྟོགས། །ཅེས་དང་། རྒྱུད་རྣམས་ལས། གང་ལ་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད། །བདག་མེད་གཞན་ཡང་མེད་པ་སྟེ། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་དག་པའི་སེམས་བཙལ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འོ་མ་ལ་མར་དང་། དངུལ་རྡོ་ལ་དངུལ་དང་། ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་བཞིན
Chinese
這些並非要修習的。在學習讀寫時，最初要從每個元音輔音的字母開始，因為怕忘記才需要這樣，但精通之後就不是這樣了。同樣地，修習無生風心二無別的大手印，是安住於以上師的加持所領悟的心之本性，而不是安住於心、意、識三者本質相同的心，也不是安住於從屬於心的五十一種心所的任何一種。因為大手印的自性，是薄伽梵母手持斬斷五十一種心所之命的濕人頭鬘。如果有人問：那麼，像憶念和禪定等善的心所也不需要了嗎？所有這些心所都是主要從屬於心而生起的。而主要的心，是指心、意、識三者本質相同，以阿賴耶識為對境，與我執不分離，具有觸、作意、感受、想等，簡而言之，是指意之作用的部分。這在大乘中，是分為識和智慧的識，分為有法和法性的有法，分為 二諦的世俗諦，分為邊和中的邊。尊者讓炯多吉說：這是分為清淨和不清淨之心的不清淨之心。因此，與此相似的憶念和禪定也未超出智和作意，障礙證悟清淨之心的，唯有心和心所的流動。因此，月稱尊者說：心的止息，是身之顯現。並且說，對於圓滿證悟的佛陀來說，心和從心生起的流動已經完全止息。岡嘎瑪說：以智之法，不能了知超智之義。續部中說：何者無始、無中、無終，無我，亦無他，無有生，亦無涅槃，此乃最勝大樂。廣說如是。然而，除了此（大手印）之外，也無法在其他地方尋找清淨之心，就像從牛奶中提取奶油，從銀礦中提取銀，從芝麻中提取芝麻油一樣。
English
These are not to be practiced. When learning to read and write, one must start with each vowel and consonant letter, because one is afraid of forgetting, but it is not like that after mastering them. Similarly, meditating on the unborn, wind-mind, non-dual Mahamudra is to abide in the very nature of mind that has been understood through the blessing of the guru, and not to abide in the mind, which is said to be the same in essence as mind, intellect, and consciousness, nor to abide in any of the fifty-one mental factors that arise as subordinates of the mind. Because the nature of Mahamudra is that the Blessed Mother holds a garland of wet human heads that have severed the life of the fifty-one mental factors. If someone asks: Then, are virtuous mental factors such as mindfulness and samadhi also not needed? All these mental factors arise primarily as subordinates of the mind. And the main mind is said to be the same in essence as mind, intellect, and consciousness, with the alaya-consciousness as its object, inseparable from ego-grasping, having contact, attention, feeling, ideation, etc., in short, referring to the part of the mind that acts. This, in the Mahayana, is the consciousness that is divided into consciousness and wisdom, the phenomenon that is divided into phenomenon and suchness, the conventional truth that is divided into the two truths, and the extreme that is divided into extreme and middle. Kyabje Rangjung Dorje said: This is the impure mind that is divided into pure and impure minds. Therefore, mindfulness and samadhi, which are similarly associated with this, do not go beyond intellect and attention, and the only thing that hinders the seeing of the pure mind itself is the flow of mind and mental factors. Therefore, Chandrakirti said: The cessation of mind is the manifestation of the body. And it is said that for the perfectly enlightened Buddha, the flow of mind and what arises from mind has completely ceased. Gangama said: By the dharma of intellect, the meaning beyond intellect is not understood. In the tantras it is said: That which has no beginning, no middle, no end, no self, nor other, no existence, nor nirvana, this is the supreme great bliss. Thus it is extensively taught. However, other than this (Mahamudra) itself, one cannot find the pure mind elsewhere, just as butter is extracted from milk, silver from silver ore, and sesame oil from sesame seeds.