Tibetan
་ཉིད་ལ་བསྡུས་ཅིང་དེ་ཡང་ཧྲིཿཁོ་ན་ལ་ཐིམ། དེ་ཡང་མས་ནས་རིམ་གྱིས་ཐིམ་སྟེ་མཐར་ནཱ་ད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་གྱུར་ནས་མི་དམིགས་པར་ཡལ་བ་ལ་འོད་གསལ་དུ་ཅི་ཞིག་བཞག་སྟེ་སླར་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་ཆུ་ལས་ཆུ་བུར་ལྟར་སྣོད་དཀྱིལ་འཁོར་པ་དང་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ངོ་བོར་ལངས་ཏེ་དགེ་བ་བསྔོ། ཁ་ཟས་རྣམས་བདུད་རྩིར་བྱས་ནས་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་ལྷ་མཆོད་པའི་ཚོགས་འཁོར་དུ་སྤྱད་ཅིང་ལྷག་མ་ལྷག་གཏོར་གྱི་ཆོ་གས་བཏང་། དེ་བཞིན་དུ་གདན་པད་རོ་ཉི་མ། གོས་རུས་རྒྱན་དང་ཞིང་པགས་སོགས་མཐུན་པའི་ན་བཟའ་དང་རྒྱན། ངག་གི་སྨྲ་བ་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་སྔགས། ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཨོ་རྒྱན་གྱི་གནས་དང་དུར་ཁྲོད། ཁང་པ་ཆོས་འབྱུང་གི་གཞལ་ཡས་ཁང་། གཟུགས་སྣང་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་སྐུ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་སྔགས། དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ཐད་དཀར་བཅད་ཅིང་ཉལ་བའི་ཚེ་རྫོགས་རིམ་དུ་ཧྲཱིཿཡིག་གི་བར་བསྡུས་ཏེ་ཧྲཱིཿལ་དམིགས་པའམ། དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་གའི་ནིའམ་མགྲིན་པའི་རིའམ་སྤྱི་བོའི་ཧ་མ་གཏོགས་བསྡུས་ནས་དེར་གཏད་དེ་ཉལ་བའམ། ཡང་ན་དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་འོད་གསལ་བར་བཞག་སྟེ་ཉལ། ཐོ་རངས་ལྡང་བའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནམ་མཁར་བྱོན་ཏེ་ཌ་མ་རུ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྐུལ་བར་བསམས་ཏེ་ལངས་ནས་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བས་འཇུག་ལ། སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ནི་སྲུང་འཁོར་ཉིན་མཚན་གང་དུའང་མི་སྡུད་པར་བཞག་ནས་ཐུན་ཕྱི་མའི་ཚེ་གསལ་འདེབས་ཅིང་དེ་ཚུན་ཆད་སྐྱེད་སྡུད་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་དེས་ཞག་གཅིག་ལ་ཐུན་བཞིའམ་དྲུག་གམ་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་ཏེ། སྤྱིར་དབང་པོ་དམན་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཐུན་མང་བར་གསུངས་ཏེ། ཐུན་མང་ན་ཐུན་རེ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་འབྱུང་ལ་གཞན་དུ་ཉམས་ལེན་མི་འབྱུང་བས་སོ། །དབང་རྣོན་ལ་ནི་ཐུན་ཉུང་བ་གཙོ་བོར་གསུངས་ཏེ་ཐུན་ མཚམས་ཉུང་བའི་ཕྱིར་ཉམས་ལེན་རྡོག་ཏུ་འདྲིལ་བ་སྟེ། དེས་ན་རྒྱུད་པ་འདིས་ནི་མཉམ་རྗེས་དབྱེར་མེད་ཐུན་གཅིག་གིས་འཁྱོངས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་དོ། །མདོར་ན་སྐྱེད་རྫོགས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་ཐ་མལ་པའི་རྟོག་པས་སྐད་ཅིག་ཡང་གནས་པར་མ་བྱ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། རྐང་པ་འཁྲུ་དང་ཟ་བ་དང་། །འཐོར་འཐུང་སོ་རྩི་ཟ་བ་དང་། །ཙནྡན་གྱིས་ནི་ལག་ཉེད་དང་། །སྨད་གཡོགས་ཀྱི་ནི་རྐེང་འགེབས་དང་། །འབྱུང་དང་སྨྲ་དང་འགྲོ་བ་དང་། །འདུག་དང་ཁྲོ་དང་རྒོད་པ་དང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བསྟེན་པ་དང་། །ཤེས་རབ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས། །རྣལ་འབྱོར་
Chinese
都收摄于自身，又都融入于ཧྲིཿ（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）。它也从下逐渐融入，最终化为极细的音，消失不见，于光明中安住，再次刹那间如水生泡般，化为器世界和自性薄伽梵母之相，回向善根。食物化为甘露，用于供养身体坛城之诸尊，残余以余供之仪轨施放。同样，座垫为莲花日轮，衣服为骨饰、田皮等相应的衣饰。语之宣说是毗卢遮那佛的真言。一切处所为邬金（乌仗那）之地和尸陀林。房屋为法界的宫殿。 一切显现为薄伽梵母之身。一切声音为真言。一切忆念分别知为无生法性，截断念头而眠时，于圆满次第中收摄于ཧྲཱིཿ字之间，专注ཧྲཱིཿ（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）字。同样，收摄于心间的ནིའམ་喉间的རིའམ་头顶的ཧ་，专注于此而眠。或者，也将此收摄于空性，安住于光明而眠。清晨醒来时，观想薄伽梵母降临于虚空，以手鼓和真言之声催促，起身如前行持。修持之时，守护轮于日夜任何时候都不收摄，于后一次修持时明观，此后进行生起和收摄。以此方式，一日可修四座、六座、三座或两座。一般来说，考虑到根器低下者，故说修持多座。修持多座，则每一座皆能生起修持，否则则不生修持。对于根器锐利者，则主要说修持少座，因座间间隔少，故修持能凝聚成团。因此，此传承主要以无有座间之分的单座修持为主。总之，未被生起圆满次第所摄持的庸常分别念，刹那也不应安住。出自《二观察续》：洗脚与食，抛洒饮用嚼齿木，以旃檀涂手，下裙遮膝，出生语行与坐，忿怒与嬉戏，不依薄伽梵母，具慧瑜伽士。
English
Gathering everything into oneself, and again dissolving into just hrīḥ (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥). That too gradually dissolves from below, finally becoming an extremely subtle sound, disappearing without a trace, abiding in luminosity, and again in an instant, like a bubble from water, arising as the vessel, mandala, and the nature of the Blessed Mother, dedicating the merit. Transforming food into nectar, using it as a feast gathering to worship the deities of the body mandala, and offering the leftovers with the ritual of leftover offerings. Likewise, the seat is a lotus sun disc, the clothes are bone ornaments, animal skins, and other appropriate attire and ornaments. The speech is the mantra of Vairochana. All places are the land of Oddiyana (乌仗那) and charnel grounds. The house is the palace of the Dharmadhatu. All appearances are the body of the Blessed Mother. All sounds are mantras. Knowing all thoughts and concepts to be unborn Dharma nature, cutting off thoughts and when sleeping, in the completion stage, gather between the syllables of hrīḥ (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥), focusing on hrīḥ (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥). Likewise, gather into the ni of the heart, the ri of the throat, or the ha of the crown of the head, focusing on that and sleeping. Or, also gather that into emptiness, abiding in luminosity and sleeping. When waking up in the morning, visualize the Blessed Mother descending from the sky, urging you on with the sound of the ḍamaru and mantra, and arise and proceed as before. When practicing, the protection wheel is not gathered in at any time of day or night, but is visualized clearly in the later session, and from then on, generation and dissolution are performed. In this way, one can practice four, six, three, or two sessions a day. Generally, considering those with dull faculties, it is said to practice many sessions. If one practices many sessions, then each session will give rise to practice, otherwise practice will not arise. For those with sharp faculties, it is mainly said to practice few sessions, because the intervals between sessions are short, so the practice can be condensed into a whole. Therefore, this lineage mainly emphasizes the single session practice that is inseparable from the meditative and post-meditative states. In short, ordinary conceptual thoughts that are not grasped by the generation and completion stages should not be allowed to remain for even a moment. From the Two Examinations Tantra: Washing feet and eating, scattering, drinking, chewing toothpicks, rubbing hands with sandalwood, covering the knees with the lower garment, arising, speaking, walking, sitting, being angry, and frolicking, without relying on the Blessed Mother, by the wise yogi.