Tibetan
མ། །དབང་མ་རྫོགས་པར་གཞན་ལ་བསྐུར། །ཚེ་འདིའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང་། །འོག་མའི་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད། །རྙེད་ཕྱིར་རང་ཚུལ་གོང་མར་སྟོན། །ནུས་མེད་ཕྲིན་ལས་རྩོམ་པ་དང་། །དོན་མེད་སྙོམས་ལས་ཀྱིས་གནས་བྱེད། །བརྩེ་བ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། །དམན་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་ལ་དགའ། །འཇིག་རྟེན་གཡེང་བས་དུས་ བདའ་ཞིང་། །ཉམས་པ་ཡལ་བར་འདོར་བྱེད་དང་། །རང་གི་སྤྱོད་པ་དོར་བྱེད་པ། །འདི་རྣམས་ལྟུང་བར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་ཟླ་རེས་དབང་དུ་བྱས་པ་དུས་བཟང་གི་མཆོད་པ་དང་ཞག་གཅིག་ལ་དུས་དྲུག་གམ་བཞིར་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་སྒྲུབ་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་དུས་ལས་འདས་པ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷ་སྤངས་ཏེ་ལྷ་གཞན་ལེན་པ་སོགས་ལྷ་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་སྲུང་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ལྷ་སྐུ་སོགས་བརྡོས་བཅས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ཞེན་པ་དང་། དབང་མ་རྫོགས་པར་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་བྱས་ཏེ་མ་ཐོབ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དང་། ཚེ་འདིའི་ཟང་ཟིང་གི་ཆེད་དུ་གསང་སྔགས་སྟོན་པ་དང་། སྡོམ་པ་འོག་མ་ལ་བརྙས་པས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། རྙེད་བཀུར་གྱི་ཆེད་དུ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་རང་གིས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐོབ་པར་ཁས་ལེན་པ་དང་། ནུས་པ་མེད་པར་ལས་སྦྱོར་བྱེད་པ་དང་། སྙོམས་ལས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕན་གདགས་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་དམན་པའི་སྐྱབས་ནུས་བཞིན་མི་བྱེད་པ་དང་། ཐེག་པ་འོག་མའི་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལ་དགའ་བས་སྤྱོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་ གཡེང་གིས་དུས་འདའ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་སོགས་གདུལ་བར་ནུས་བཞིན་དུ་མི་འདུལ་བ་དང་། རང་གི་སྤྱོད་པའི་དུས་ཚོད་ཇི་ལྟ་བར་སྤྱོད་པ་སྤངས་ནས་སྤྱོད་པ་གཞན་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟུང་བ་སྟེ་རྩ་ལྟུང་དང་མི་ཟློས་པའི་ཚུལ་ནི་ཞར་ལས་ཤེས་པར་ནུས་ལ། དགོས་པ་ཁྱད་པར་བ་དང་འབྲེལ་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བདུན་པ་ཡན་ལག་གི་ཕྱོགས་མཐུན་བདུན་ནི། དམ་པ་ཉེར་བསྟེན་ཅིག་ཤོས་མིན། །སྣོད་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བརྟག །འདོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤང་། །དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་ནོར་ལ་མིན། །གཞན་དོན་སྐད་ཅིག་ཡལ་མི་དོར། །དགེ་ཀུན་སེམས་སྐྱེད་བསྔོ་བས་བཟུང་། །རྣམ་ཤེས་འཕོ་བའི་དེ་ཉིད་མཁས། །འདི་ཡང་ཡན་ལག་ཉེས་པར་བཤད། །ཅེས་པས་བླ་མ་དམ་པ་བསྙེན་ཞིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྤོང་བ་དང་། སློབ་མ་སྣོད་རུང་སྡུད་ཅིང་སྣོད་དང་མི་ལྡན་པ་མི་སྡུད་པ་དང་། ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་སོགས་ལྕི་བའི་རྫས་ལོངས་མི་སྤྱོད་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་དང་། དགེ་བ་ཅི་བྱེད་སྦྱོར་བ་སེམས་སྐྱེད། དངོས་གཞི་འཁོར་གསུམ་དག་ པ། རྗེས་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། འཆི་ལྟས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་དུས་སུ་མ་བབ་པར་མི་འཕོ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་བདུན་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་འགལ་ན་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །མདོར་ན་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པ་བཞིན། །དབང་བཞིའི་ཚུལ་དང་རྗེས་འབྲེལ་བས། །བློ་དང་ལྡན་པས་ལེགས་པར་དཔྱད། །ཅེས་ལྟུང་བ་རྣམས་དབང་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་། ཕམ་སོགས་དབྱེ་བའི་གོ་རིམ་ཡང་། །ཉོན་མོངས་ཀུན་བསླང་དེར་ཤེས་ལྡན། །ལུས་ངག་སྦྱོར་བརྟེན་བར་བཅད་ཅིང་། །མ་འཁྲུལ་འགྱོད་མེད་ཚད་ལས་འདས། །བདུན་ལྡན་ཕམ་པ་ཅེས་བརྗོད་ལ། །དངོས་གཞི་མེད་དང་ཚད་ལས་འདས། །ལྟུང་བ་ཞེས་བརྗོད་ལྷག་མ་འདྲ། །དེ་བས་དམན་པ་ཡན་ལག་གི། །གཙོ་བོ་ལྕི་སྟེ་སྦོམ་པོ་བཞིན། །ཡན་ལག་གཞན་དག་ལྟུང་བྱེད་མཚུངས། །ཕྱོགས་མཐུན་ཕྲ་མོ་ཉེས་བྱས་ཏེ། །ལྟུང་བ་ཉེས་མེད་གཟུགས་བརྙན་སྣང་། །ལེགས་ཤེས་གཉེན་པོས་རབ་ཏུ་བསྟེན། །ཞེས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་རྣམས་ནི་རྩ་ལྟུང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ལ། དཀོན་མཆོག་བྱང་ཆུབ་ཕྱི་ནང་སེམས། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཕྱི་ནང་རྐྱེན། །ཚར་བཅད་རྗེས་བཟུང་ཕྲིན་ ལས་སུ། །དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་འདུས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། སྐྱབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་བྱང་སེམས་མི་སྤང་བ་དང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དང་ཕྱི་ནང་གི་མཐུན་རྐྱེན་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་དང་། ཚར་བཅད་རྗེས་བཟུང་གི་འཕྲིན་ལས་དུས་ལས་མི་འདའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སམ་ལྔར་འདུ་བ་སྟེ། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལ་ལྔ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཡུལ། སོ་སོའི་རང་བཞིན། ཐོབ་མཚམས་སོ། །ངོ་བོ་ནི། ཨེ་ཝཾ་དབྱེར་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བླ་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། སྡོམ་པའི་དབྱེ་བའང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཨ་ལྀ་ཀཱ་ལྀ་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སོ། །ཞེས་དང་། བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལེའུ་གསུམ་པར། དེ་ལ་སྡོམ་པ་བཀའ་བསྩལ་པ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། །ཨེ་ཝཾ་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་གནས། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་དབང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། དབང་བཞིའི་སྡོམ་པ་བཞི་སྟེ་ཨེ་ཝཾ་སྦྱོར་བས་དགའ་ བཞིའམ་སྐད་ཅིག་མ་
Chinese
མ། །未圆满灌顶而转授他人，为了今生的利益而宣讲佛法，轻视下部的学处，为了获得利养而显示自己高于他人，无能力而开始事业，以无意义的懈怠而安住，舍弃慈爱，喜欢做下劣的行为，以世间散乱而虚度时光，将衰损抛之脑后，舍弃自己的行为，这些被说是堕落。因此，以每月例行灌顶作为时机好的供养，以及一天之内六次或四次必须进行坛城供养和修持等，都是超过时间的行为。舍弃殊胜本尊而接受其他本尊等，对本尊进行取舍，将世间的护法神视为至上，执着于佛像等有相之物为真实，未圆满灌顶而成为金刚上师，宣讲未获得的法，为了今生的琐事而宣讲密法，因轻蔑下部的律仪而加以轻视，为了名利恭敬而承认自己获得了上师自己未获得的法，无能力而进行事业，以懈怠而安住，对于应利益的众生，如同无能力救护一般不去做，仅仅喜欢下乘的行为而行持，以世间八法的散乱而度过时光，对于誓言衰损等，明明有能力调伏却不去调伏，舍弃自己行为的时间而行持其他的行为。这十五种是对于初学者来说的堕落，与根本堕不相违背的方式可以从旁了解，如果与特殊的必要相关联，则没有堕落。第七，支分的随顺七法是：亲近圣者，不亲近其他者，辨别有法器者，为了欲望而舍弃损害他人，不为三宝等财物，不舍弃为利他哪怕一瞬间，以发心回向摄持一切善根，精通转移意识之法。这些也被说是支分的过失。因此，亲近殊胜上师而舍弃非殊胜者，摄受堪能的弟子而不摄受不具法器者，为了今生不损害他人，不为三宝的
English
Ma. Bestowing empowerments on others without having completed them oneself. Teaching the Dharma for the sake of this life. Disparaging the lower trainings. Displaying oneself as superior to others for the sake of gain. Undertaking activities without the ability to do so. Abiding in meaningless laziness. Abandoning loving-kindness. Delighting in engaging in inferior conduct. Passing time with worldly distractions. Casting aside degeneration. Abandoning one's own conduct. These are said to be downfalls. Therefore, taking the monthly empowerment as an auspicious time for offerings, and the need to perform mandala offerings and practices six or four times a day, are all actions that exceed the proper time. Abandoning superior deities and taking up other deities, etc., making choices about which deities to accept or reject. Considering worldly protectors as supreme. Clinging to images of deities, etc., as truly existent. Becoming a Vajra Master without having completed the empowerments, and teaching Dharma that one has not attained. Teaching secret mantras for the sake of worldly gain. Disparaging the lower vows and treating them with contempt. Claiming to have attained qualities that one's own guru has not attained, for the sake of gain and honor. Engaging in activities without the ability to do so. Abiding in laziness. Not acting to benefit beings who are objects of benefit, as if one were incapable of helping. Delighting only in the conduct of the lower vehicles and engaging in such conduct. Passing time with worldly distractions. Not subduing those who can be subdued, even though one has the ability to do so, with regard to vows that have been broken, etc. Abandoning the proper time for one's own conduct and engaging in other conduct. These fifteen are downfalls for beginners. The way in which they do not contradict the root downfalls can be understood from the context. If they are connected with a special need, then there is no downfall. Seventh, the seven auxiliary practices that are in harmony with the branches are: Closely attending to holy beings, and not attending to others. Discriminating those who are suitable vessels. Abandoning harming others for the sake of desire. Not (doing things) for the sake of wealth, such as the Three Jewels. Not abandoning the benefit of others, even for an instant. Seizing all virtues with dedication and aspiration. Being skilled in the very nature of the transference of consciousness. These are also said to be faults of the branches. Therefore, attending closely to superior gurus and abandoning those who are not superior. Gathering disciples who are suitable vessels and not gathering those who are not suitable. Not harming others for the sake of this life. Not (doing things) for the sake of the Three Jewels.
Chinese
不享用沉重的物品等，不舍弃他人的利益，做什么善事都以发心来结合。正行三轮清净，之后以回向来增长，了知死亡的征兆，不到时候不迁逝，这七种行相应当修学，违背则为支分的过失。总而言之，按照续部的次第，与四灌顶的方式和后续相关联，有智慧的人应当好好观察。如是堕罪等如何与灌顶相结合，以及失败等的区分次第也是，烦恼生起之处，在那里具有知，身语结合依靠间隔，不迷惑，无后悔，超过量度，具足七者称为失败。正行没有和超过量度，称为堕罪，其余相似。比那更低劣的是支分的，主要的是沉重的，如同粗大一般，其他的支分等同于堕罪。相似的细微是恶作，堕罪无罪是影像显现，善知以对治品来善加依止。如是成为堕罪的方式等，在根本堕罪的时候已经宣说了。三宝菩提内外心，境与有境内外缘，断除摄受之事业中，一切誓言皆摄集。如是说，所有那些誓言也简而言之，不舍弃皈依三宝和内外的菩提心，对于境与有境的清净不怀疑，亲近内外的顺缘，不做超过断除摄受事业的时间，总集为十二或五，对于一切誓言也应当了知。现在是第二，将密咒的律仪分别宣说，此有五：自性，分类，所缘，各自的自性，获得之界限。自性是，唉旺（藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evam，汉语字面意思：如是）无二无别成立的大乐之智慧，是无上瑜伽的律仪真实，如《二观察》中说：当说律仪之差别，阿梨嘎梨是，太阳与月亮和智慧与方便。如是说，在《观察后篇》第三品中，彼处所说之律仪，一切佛之律仪是，唉旺（藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evam，汉语字面意思：如是）完全安住。如是。从灌顶的门径来区分，四灌顶的律仪有四，以唉旺（藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evam，汉语字面意思：如是）结合而生四喜或刹那间
English
Not enjoying heavy objects, etc., not abandoning the benefit of others, combining whatever good deeds are done with the generation of bodhicitta. The main practice is pure in the three spheres, and afterwards, increasing through dedication. Knowing the signs of death, not passing away before the time comes, these seven aspects should be studied, and if violated, it is a fault of the branch. In short, according to the order of the tantras, in connection with the manner of the four empowerments and the subsequent, the wise should carefully examine. How the transgressions and so on are combined with the empowerment, and also the order of distinguishing failures, etc., is also where afflictions arise, there having knowledge, body and speech combined relying on intervals, not being confused, without regret, exceeding measure, possessing seven is called failure. The main practice is without and exceeding measure, called transgression, the rest is similar. What is inferior to that is of the branch, the main one is heavy, like being large, the other branches are equal to transgression. Similar subtle is evil deeds, transgression without sin is an image appearing, well knowing to rely on antidotes. How to become a transgression, etc., has already been explained at the time of the root transgressions. Three Jewels, Bodhi, inner and outer mind, object and object-possessor, inner and outer conditions, in the activities of cutting off and taking in, all vows are gathered. As it is said, all those vows are also briefly, not abandoning the refuge of the Three Jewels and the inner and outer bodhicitta, not doubting the purity of object and object-possessor, approaching the inner and outer favorable conditions, not exceeding the time of cutting off and taking in activities, gathering into twelve or five, for all vows also one should know. Now is the second, the vows of mantra will be explained separately, this has five: nature, classification, object, each's own nature, the boundary of attainment. The nature is, the wisdom of great bliss established as indivisible from E-Vam (Tibetan: ཨེ་ཝཾ།, Sanskrit Devanagari: एवं, Sanskrit Romanization: evam, Chinese literal meaning: thus), is the actual vow of unsurpassed Vajrayana, as it says in the Two Examinations: When the difference of vows is spoken, Ali Kali is, the sun and the moon and wisdom and means. As it says, in the third chapter of the Later Examination, the vows spoken there, the vows of all Buddhas are, E-Vam (Tibetan: ཨེ་ཝཾ།, Sanskrit Devanagari: एवं, Sanskrit Romanization: evam, Chinese literal meaning: thus) completely abides. Thus. Distinguishing from the gateway of empowerment, the vows of the four empowerments are four, with E-Vam (Tibetan: ཨེ་ཝཾ།, Sanskrit Devanagari: एवं, Sanskrit Romanization: evam, Chinese literal meaning: thus) combining to produce the four joys or in an instant.