Tibetan
་གཟུ་བོར་སོམས་ཅིགཡིད་ཆེས་ཀྱི་ལུང་ཐམས་ཅད་རང་འདོད་ཀྱིས་འཁྱོག་པོར་བཤད་ན་ལུང་གིས་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་དེ་ཕྱིས་སུ་ཞིག་ལུང་ལ་ཡིད་རྟོན་པར་འགྱུར། དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ལ་ཞུགས་པས་ནི་རྩ་ལྟུང་འདི་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ན་དེ་དག་དོར་ཏེ་ཚད་ལྡན་གྱི་བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །དུས་ནི། མཚན་མར་བཟུང་བ་ཙམ་དེ་ཉིད་ནའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། འདིར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་སྦོམ་པོ་ལ་ སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དེ། མཚན་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མིང་གི་སོགས་ཁོངས་སུ་ཅིག་ཅར་བསྡུས་ནས་རྩ་ལྟུང་དུ་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་མེད་ནི། འདིར་མཚན་འཛིན་ལ་ནི་ལྟུང་མེད་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ། ཡང་དག་པའི་ཚུལ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་འཛིན་མེད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་གཞན་ལ་མཚན་མ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དེ། ལང་གཤེགས་ལས། མིང་དུ་གདགས་པར་མ་མཛད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྨོངས་པར་འགྱུར། །དེ་བས་རྨོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །མགོན་པོས་མིང་དུ་གདགས་པ་མཛད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་མིང་ཚིག་ཐ་སྙད་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་རྟོག་པས་དངོས་སུ་མི་ཤེས་ན་དོན་དམ་པ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་རྣམ་རྟོག་གིས་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་རྩ་ལྟུང་འདི་སྲུང་སླ་བར་འགྱུར་ལ། རྟོག་པ་ཉིད་རང་ཞལ་ཆོས་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་མཚན་མེད་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་ ཅིང་མཚན་མ་སྤང་དུ་མེད་ལ། རློམ་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཅན་རྣམས་ནི་རྩ་ལྟུང་འདི་ལས་ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཞན་ལ་བཤགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་ཆུ་བུར་ལྟར་སྐྱེས་ཀྱང་སླར་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་མིན། མཚན་མ་དང་མཚན་མེད་སོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་བར་མ་ཆོད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་པོར་འབད་མེད་དུ་འཇུག་པ་ཁོ་ན་འདིའི་བཤགས་སྡོམ་དང་སླར་བླང་བ་ཡང་དག་པ་ཡིན་གྱི། འགྱོད་པ་དང་བཤགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མས་གཡེངས་ན་སླར་རྩ་ལྟུང་ལས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དམ་པོར་བྱེད་ཀྱི་སོར་ཆུད་པར་མི་བྱེད་དེ་མཚན་འཛིན་གྱི་ཆུ་བླུགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མེ་སྟག་ཆུང་ངུ་སོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གཞག་འདི་ཡང་བརྒྱུད་པ་འདིའི་མན་ངག་གི་གནད་ཀྱིས་བྲིས་ཀྱི
Chinese
请公正思考。如果所有信仰的教证都被随心所欲地曲解，那么教证还有什么用呢？以后谁还会信任教证呢？因此，加入恶劣的宗派会使根本堕罪不断发生，所以应该抛弃它们，跟随合格的上师至关重要。时间：就在执着于相的时候。堕罪的方式：这里没有粗大等不同的堕罪方式，因为所有的执相都一下子被归纳到“名”的范畴中，并被规定为根本堕罪。不堕罪：在这里，对于执相来说，不存在不堕罪的情况，因为不存在不遮蔽真实之道的执相。然而，为了调伏所化，以相的方式向他人展示则没有堕罪。《楞伽经》中说：“若不施设名，世间皆愚蒙，是故为舍蒙，导师施设名。”总而言之，名、词、术语和所有的相都是分别念所安立的，除了通过感官的显现来了解外境等，分别念无法直接了解，更不用说胜义谛超越了感官的范畴，如果领悟到法性不是分别念所能衡量的，那么就容易守护这个根本堕罪。如果将分别念本身视为法性的自性，那么就无法修持无相，也无法抛弃有相。那些没有傲慢心的瑜伽自在者，则完全超越了这个根本堕罪。这也不是需要向他人忏悔的，即使在第一刹那，执相的念头像水泡一样生起，但紧接着，对于堕罪与不堕罪、有相与无相等概念的细微执着，也毫不间断地融入法性的广大虚空中，这才是此处的真正忏悔和重新受持。如果被后悔、忏悔和痛苦等相所迷惑，那么就会使根本堕罪变得更加牢固，而无法恢复，因为倒入执相之水，并不能使那如来藏的微小火花复苏。这个论述也是以这个传承的诀窍要点写成的。
English
Think fairly. If all the scriptural authorities of faith are distorted according to one's own desires, what is the use of scriptural authority? Who will trust scriptural authority in the future? Therefore, engaging in evil sectarianism causes this root downfall to occur continuously, so it is crucial to abandon them and follow a qualified lama. The time: is precisely when clinging to signs. The way of falling: Here, there are no different ways of falling, such as gross ones, because all clinging to signs is immediately included in the category of "name" and established as a root downfall. Non-downfall: Here, there is no possibility of non-downfall for clinging to signs, because there is no clinging to signs that does not obscure the true nature. However, there is no downfall in showing others something like a sign for the sake of taming beings. As it says in the Lankavatara Sutra: "If names were not given, all the world would be deluded. Therefore, to abandon delusion, the Guide gave names." In short, all names, words, terms, and signs are merely imputed by conceptual thought. External objects, etc., are known through sensory perception, but conceptual thought cannot directly know them. Needless to say, the ultimate truth is beyond the scope of the senses. If one understands that the nature of reality is not measurable by conceptual thought, then it will be easier to protect this root downfall. If one sees conceptual thought itself as the face of reality, then one cannot practice the signless, nor can one abandon signs. Those yogis who are free from arrogance are completely victorious over this root downfall. This is not something to be confessed to others. Even if the mind of clinging to signs arises like a bubble in the first moment, immediately afterwards, even the subtle focus on the concepts of downfall and non-downfall, signs and signlessness, etc., effortlessly dissolves into the vast expanse of the nature of reality. This alone is the true confession, vow, and restoration here. If one is distracted by signs such as regret, confession, and suffering, then one makes the root downfall even more solid than before, and one does not recover, because pouring the water of clinging to signs does not revive the small spark of the tathagatagarbha. This explanation is written with the essential points of the instructions of this lineage.
Tibetan
་གཞན་ལ་མི་སྣང་བས་རྟོག་གེ་པ་ལ་སྦ་བར་བྱའོ། །རྩ་ལྟུང་བཅུ་གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་ནི། སྔགས་བླ་མེད་པས་གཞན་དད་པ་ཅན་སུན་བྱུང་བར་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་ལྕི་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་དད་དང་ལྡན་པ་ལ། །སེམས་སུན་འབྱིན་པ་བཅུ་གཉིས་པ། །ཞེས་དང་། སྙིང་རྒྱན་ ལས། དད་ལྡན་སེམས་ནི་སུན་འབྱིན་བྱེད། །ཅེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། ཐེག་ཆེན་པའི་བྱ་བ་ནི་གཞན་དོན་ཡིན་ལ། གཞན་སུན་ཕྱུང་བར་བྱས་ན་གཞན་དོན་ལས་ཉམས་ཅིང་རྒྱུ་དེས་རང་དོན་ཡང་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ནི། གཞན་ཆོས་ལ་དད་པ་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་དུ་སུན་འབྱིན་འདོད་པའོ། །དངོས་གཞི་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་གཞན་ལ་ཆགས་སྡང་གིས་སྐུར་པ་བཏབ་པས་སེམས་ཅན་དེ་རང་ལ་མ་དད་པར་བྱས་པ་སྟེ། དག་པའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་སྟེ་ཉི་མའོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་ལས། དག་པའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ཉི་མ་ཞེས་པ་བཅུ་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གཞན་ཡང་དཔུན་ཙམ་དུ་ངེས་པས་འདི་རྩ་ལྟུང་གསུམ་པ་དང་མི་ཟློས་པ་ནི་སྔ་མ་ཞེ་སྡང་དྲག་པོས་ཁྲོ་བ་དང་འདི་ཕྲ་དོག་ཙམ་གྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་དང་རང་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་སྟེ་དད་པ་ཅན་ཆོས་འདོད་པ་ལ་དེའི་བློར་མི་ཆུད་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་དམ། བདག་མེད་ལྟ་བུ་བསྟན་གསང་ཆོས་ལ་ མ་དད་པར་གྱུར་པའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གསང་ཆོས་འདོད་པ་ལ་མ་བསྟན་པས་སུན་ཕྱུང་བ་ཞེས་འཆད་པར་སྣང་ངོ་། །དུས་ནི། སེམས་ཅན་དེ་ནམ་སུན་བྱུང་བ་ནའོ། །འགྱུར་ཚུལ་ནི། གསང་སྔགས་ལ་མ་དད་ན་ཕམ་པ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལ་སྦོམ་པོ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་བཞེད་ལ། འོན་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མ་དད་པ་སྐྱེད་པ་འདི་རྩ་ལྟུང་བདུན་པ་དང་མི་ཟློས་པའི་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་གསང་བ་སྒྲོག་འདོད་དང་འདི་སུན་འབྱིན་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་སུན་འབྱིན་འདོད་མེད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་མོས་པ་མ་ཤེས་པར་སྙིང་རྗེའི་བློས་བསྟེན་པས་སུན་བྱུང་ན་ཡང་འདིའི་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ལ། མ་དད་པ་ཕྲ་མོ་སྐྱེད་པ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྟུང་མེད་ནི། སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་གདུལ་བའི་སྐབས་མཐོང་ནས་རེ་ཞིག་ཚར་གཅོད་པ་དང་། གཞན་མང་པོ་ལ་ཕན་པར་མཐོང་ནས་གཅིག་སུན་ཕྱུང་སྟེ་ཕྱིས་ཐབས་ཀྱིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མདོར་ན་གདུལ་བྱའི་མོས་ཁམས་ལྟར་ཇི་ཙམ་འཚམ་པའི་ཆོས་
Chinese
因此，对于不显眼的人，应该对逻辑学家保密。关于第十二条根本堕罪，其自性是：以无上密咒使他人有信仰者感到沮丧，这是严重的堕罪。如经云：对于具有信仰的众生，使其心沮丧是第十二条。又如《心之庄严》所说：使具信者的心沮丧。其理由是：大乘的行为是利他，如果使他人沮丧，则会失去利他之心，并且因此也会失去自利。其对境是：对其他宗教有信仰的人。其意乐是：明知故犯地想要使其沮丧。正行分二：瑜伽士没有过失，却因贪嗔而诽谤他人，导致该众生不再信任自己，即：对清净的众生说坏话，如太阳。又如《大疏》所说：对清净的众生，即对瑜伽士说坏话，则成为第十二条。瑜伽士也仅限于其他（情况），因此这与第三条根本堕罪不重复，是因为前者是因强烈的嗔恨而愤怒，而后者是因轻微的嫉妒而说坏话的差别。另一种是《广大疏》和《自疏》的观点，即对于想要佛法的有信仰者，宣说他们无法理解的佛法，如空性或无我，导致他们不信任秘密佛法。有些人认为，对于想要秘密佛法的人，不给予宣说而使其沮丧。时间是：该众生何时感到沮丧。转变的方式是：如果不信任密咒，则为失败；如果不信任名相之经，则为粗罪；如果不信任声闻之法，则认为是恶作。然而，产生不信任密咒之法，这与第七条根本堕罪不重复的方式是，前者是想要宣扬秘密，而后者是想要使其沮丧，其动机不同。如果不是想要使其沮丧，而是因为不了解所化者的意乐，以慈悲心给予宣说而使其沮丧，则也成为粗罪，如果产生轻微的不信任，则是恶作。没有堕罪的情况是：看到该众生需要调伏的时候，暂时进行惩罚，或者看到对许多人有利益，使一个人沮丧，之后用方法进行摄受等等，则没有堕罪。总之，应根据所化者的意乐和根器，尽可能地宣说相应的佛法
English
Therefore, for those who are inconspicuous, it should be kept secret from logicians. Regarding the twelfth root downfall, its nature is: causing others with faith to be discouraged by the unsurpassed mantra, which is a serious downfall. As the sutra says: For sentient beings who have faith, causing their minds to be discouraged is the twelfth. Also, as the "Ornament of the Heart" says: Discouraging the minds of those with faith. The reason is: the activity of the Mahayana is to benefit others, and if others are discouraged, then one loses the mind of benefiting others, and because of this, one also loses self-benefit. The object is: those who have faith in other religions. The intention is: knowingly wanting to discourage them. The actual action is divided into two: the yogi is without fault, but because of attachment and aversion, slanders others, causing that sentient being to no longer trust oneself, that is: speaking badly of pure sentient beings, like the sun. Also, as the "Great Commentary" says: To pure sentient beings, that is, speaking badly of the yogi, then it becomes the twelfth. The yogi is also limited to other (situations), therefore this does not repeat with the third root downfall, because the former is anger due to strong hatred, while the latter is the difference of speaking badly due to slight jealousy. Another view is the view of the "Extensive Commentary" and the "Self Commentary", that is, for those with faith who want the Dharma, proclaiming the Dharma that they cannot understand, such as emptiness or no-self, causing them to distrust the secret Dharma. Some think that for those who want the secret Dharma, not giving the proclamation causes them to be discouraged. The time is: when that sentient being feels discouraged. The way of transformation is: if one does not trust the mantra, then it is a defeat; if one does not trust the sutra of characteristics, then it is a gross offense; if one does not trust the Dharma of the Hearers, then it is considered an evil deed. However, generating distrust in the Dharma of mantra, the way this does not repeat with the seventh root downfall is that the former is wanting to proclaim the secret, while the latter is wanting to discourage them, their motivations are different. If one does not want to discourage them, but because one does not understand the inclinations of the trainees, giving the proclamation with a compassionate mind causes them to be discouraged, then it also becomes a gross offense, and if slight distrust arises, then it is an evil deed. The situation where there is no downfall is: seeing that the sentient being needs to be subdued, temporarily punishing them, or seeing that it is beneficial to many people, discouraging one person, and then using methods to gather them, etc., then there is no downfall. In short, one should proclaim the corresponding Dharma as much as possible according to the inclinations and capacities of the trainees.