Tibetan
ས་པ་གསུམ་གྱིས་འོངས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་ན་མ་ཆགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཅེས་དང་། སྲིང་མོ་འདི་ནི་ཟླ་ འོད་དྲི་མེད་ཀུན་སྣང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་བདག་དང་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཅེས་གསུངས་ཅིང་། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་མདོ་ལས་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་ཆོས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་གང་ཆོས་གང་ལའང་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་བདུད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱར་ཡོད། ཅེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། གང་དམིགས་པ་དང་རློམ་སེམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཅོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མཐའ་ཡས་པ་ལས་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་མིང་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། དེ་དང་དེར་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཆབ་རོམ་ལ་ཆུ་ཤེལ་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ལག་པའི་བར་བཟུང་ཡང་ཆུ་ཤེལ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས། གྲོགས་པོ་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་ ཡི། །མིང་ནི་འདྲི་བར་བྱེད་དམ་ཅི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མིང་མེད་ན། །གང་གི་མིང་ནི་འདྲི་བར་བྱེད། །ཅེས་དང་། མིང་ནི་མིང་གིས་སྟོང་པ་སྟེ། །མིང་ལ་མིང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མིང་མེད་དེ། །འོན་ཀྱང་མིང་གིས་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །མིང་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་མ་མཐོང་མ་ཐོས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་མཐའ་ཡས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་མིང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པ་ཡང་ཉན་ཐོས་པས་གྲུབ་མཐའི་དབང་གིས་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ལ། བོད་ཡུལ་བ་ཕྱི་མ་མང་ཞིག་བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་གི་ཆོས་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡང་མིང་སོགས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་བཏགས་རུང་མ་བཏགས་རུང་གཟོད་ནས་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་མེད་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ཅིང་གནས་དེ་ལ་སྐྲག་པའི་བློས་མིང་སོགས་ལ་ཡོད་འཛིན་གྱི་བློ་འཁྱོག་འགྲོས་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་ཟད་དོ། །མདོར་ན་རི་མོའི་ལས་རྫོགས་ཀྱང་མིག་མ་བྲིས་ན་རྔན་པ་མི་འཐོབ་པ་ལྟར་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་སྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་རྫོགས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་ན་སྲིད་ཞི་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། དཔེར་ན། མཚན་མོ་སྐྱེས་བུས་མར་མེ་ཐོགས་པ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་དང་དེའི་ལག་པ་དང་མར་མེའི་སྣོད་ཀྱིས་སྒྲིབ་ཀྱི་མུན་པས་སྒྲིབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་དང་། རྒྱུད་བླར། ཕྲ་ཕྱིར་ཐོས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །དོན་དམ་ཡིན་ཕྱིར་བསམ་པའི་མིན། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི། །སྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་དང་གང་དུ་འཛིན་པ་དང་རློམ་སེམས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་ཤིན་ཏུ་བཟང་ཡང་བདུན་ཡིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གཉེན་པོའི་རྟོག་པ་ཁོ་ནར་ཟད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་རིང་མོའི་རྒྱུ་ནི་གཉེན་པོའི་བློ་ལས་གཞན་མེད་མོད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་ནི་སྐབས་དེའི་གེགས་བྱེད་ཡིན་ ཏེ་འཛིན་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པ་ལ་ཡང་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཀུན་གཞི་མེད་པའི་གཞི་རྩ་ཐམས་ཅད་དང་གཟོད་ནས་བྲལ་བའི་ཡིན་ལུགས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། འདིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དཔལ་མདའ་བསྣུན་གྱིས། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ནམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་སྐྱེད་པར་ཟད། །ཅེས་དང་། དངོས་པོར་རྟོག་པ་ཕྱུགས་དང་འདྲ་བར་བརྗོད། །དངོས་མེད་རྟོག་པ་དེ་བས་ཀྱང་ནི་བླུན། །ཞེས་དང་། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་མཐོང་། །ཞེས་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བྲལ་གཞན་གང་གིས། །མྱ་ངན་འདས་གང་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་དག་འགས་ཀྱང་དོན་དམ་ནི། །ཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་མུ་སྟེགས་ནས་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བའི་བར་ཕྱི་ནང་གི་ལྟ་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་སུ་མི་མཐོང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། མཚན་རྟོག་འདི་ནི་དབང་བཞི་པའི་ལམ་དུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་རྩ་ལྟུང་ཁ་ཅིག་ལྟར་རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་ཤི་འཕོས་མ་ཐག་ལྟུང་བྱེད་ནི་མ་ ཡིན་མོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ལ། དེ་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་འདའ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ནས་རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་དགོ
Chinese
这是由三个“ས་པ་”带来的。菩萨如果执着于对境，就不会获得无染着。还说，这位姐妹进入了月光无垢普照的等持，没有对佛、法、僧、自己和他人产生分别念。现在显现成佛的经中说，有事物分别念的人不会见到佛，有法分别念的人不会见到法。又如《虚空藏经》中说：心之所缘是魔境，于任何法都不缘，魔对彼又能如何？等等。总之，这种断灭一切所缘和傲慢心的等持之法门，在无量大乘经中以无量方式宣说。同样，凡是执着于名字等相的，都不过是假立而已，并不存在于此或彼。比如把冰雹当成水晶，用手握住，但它不是水晶。如《幻化三昧经》中说：朋友，一切法皆空，何须问名字？一切法皆无名，当问谁之名？又说：名以名空，名中无名。一切法皆无名，然以名诠释。名之自性为何？不见亦未闻。等等，这种无相之法门，应从无量经部般若波罗蜜多的方式中了解。因此，认为名言所诠的事物是实有的，也只是小乘佛教徒因其宗派所立，并非真实如此。而许多后来的藏地人，认为“假立有，仅是名字的法”，仅仅是安立而已，他们不明白无论安立与否，名字等一切相，本来就不是有或无的道理，并且因为害怕那个境界，就以扭曲的执着心来增长对名字等的实有执着。总之，就像绘画完成了，如果不画眼睛，就得不到报酬一样，菩提资粮的法和增长。
English
This is brought about by the three "sa pa". If a Bodhisattva clings to an object of focus, they will not attain non-attachment. It is also said that this sister has entered the Samadhi of Moonbeam Immaculate Illumination, and has no conceptualization of Buddha, Dharma, Sangha, self, or others. In the Sutra of the Buddha Presently Manifest, it says: Those who have conceptualizations of things will not see the Buddha; those who have conceptualizations of Dharma will not see the Dharma. Furthermore, in the Sutra of the Treasury of Space, it says: The object of the mind is the realm of Mara; what can Mara do to one who does not focus on any Dharma? And so on. In short, this Dharma gate of Samadhi, which completely destroys all objects of focus and arrogance, is taught in limitless ways in the limitless Mahayana Sutras. Similarly, all characteristics that are clung to, such as names, are merely imputed, and do not exist as such. For example, mistaking hail for crystal and holding it in one's hand, but it is not crystal. As it says in the Sutra of Illusory Samadhi: Friend, all Dharmas are empty, Why ask for a name? If all Dharmas are without name, Whose name should one ask? It also says: Name is empty by name, There is no name in name. All Dharmas are without name, Yet they are fully expressed by name. What is the nature of name? It is unseen and unheard. And so on. This Dharma gate of no characteristics should be understood from the ways of the limitless Sutras of the Perfection of Wisdom. Therefore, the assertion that the objects expressed by names are truly existent is merely an imputation by the Shravakas due to their tenets, and is not actually so. And many later Tibetans who assert that "imputed existents are merely nominal Dharmas" only exist as designations, do not understand that whether names and all characteristics are imputed or not, they are originally neither existent nor non-existent, and because they are afraid of that state, they only increase the clinging to the reality of names and so on with a distorted mind of clinging. In short, just as when a painting is completed, if the eyes are not drawn, the reward will not be obtained, so too with the Dharma and increase of the accumulations of Bodhi.
Chinese
即使圆满了其他的功德，如果未证悟真如，也无法从轮回和寂灭中解脱。而遮蔽真如的，正是执著于真如的那个心。譬如，夜晚有人拿着火把，遮蔽他的，是他自己、他的手和火把的容器，而不是黑暗。因此，《入行论》中说：“胜义非是心行境，心是世俗谛所许。”以及《宝性论》中说：“以细故非听闻境，是胜义故非思境，法性深故世间之，修等亦非是境域。”这样说。因此，无论在何处执著、傲慢和作意，所有这些都只是声义混杂执著的分别念，以及第六意识，即使非常好，也只是第七意识的支分，是遣除对治的分别念而已。虽然证悟真如的久远之因，除了对治之智外别无他法，但对于现量证悟来说，所有执著之心都是当时的障碍，因为所有执著之心，即使对于各自了知阿赖耶识也是障碍，更何况是对于由各自本智的智慧现证远离一切阿赖耶识的根本和本来面目的实相，那更不用说了。考虑到这一点，达波巴大师说：“即使是芝麻皮那样微小的刺痛，也只会带来痛苦。”以及“执著于事物，就像牲畜一样愚蠢。执著于非事物，则更加愚蠢。”以及“对什么有执著，就会看到什么。”以及“俱生俱离之外，还有什么？修持涅槃，那些人，无论如何，都不会成就胜义谛。”这样，从外道到空性见之间，所有内外道的见解和禅修，都无法真实地见到真如。这种名相分别念是第四灌顶道中的根本堕罪。虽然这不像某些根本堕罪那样，死后立即堕入金刚地狱，但它会障碍证悟真如。如果不能证悟真如，就无法从轮回中解脱，因此经典中说会堕入金刚地狱。
English
Even if other qualities are perfected, if one does not realize Suchness, one cannot transcend samsara and nirvana. And what obscures Suchness is precisely the mind that grasps at Suchness itself. For example, when a person holds a torch at night, what obscures him is himself, his hand, and the container of the torch, not the darkness. Therefore, it is said in the *Bodhicharyavatara*: "The ultimate is not the object of the mind, the mind is considered to be conventional." And in the *Uttaratantra*: "Because it is subtle, it is not the object of hearing; because it is ultimate, it is not the object of thought; because the nature of reality is profound, worldly meditation and so forth are not the object." This is what is said. Therefore, wherever there is grasping, arrogance, and attention, all of these are merely conceptualizations that mix sound and meaning, and the sixth consciousness, and even if they are very good, they are merely the seventh consciousness, which is the antidote to conceptualization. Although the distant cause for seeing Suchness is none other than the wisdom of the antidote, for direct realization, all grasping minds are obstacles at that time, because all grasping minds are obstacles even to the individual awareness of the alaya-consciousness, let alone to the manifestation of reality, which is the wisdom of individual self-awareness, which is free from all roots and original faces of the alaya-consciousness. Considering this, Pal Dampa Sangye said: "Even the slightest prick of a sesame seed husk only creates suffering." And "Conceptualizing things is said to be like livestock. Conceptualizing non-things is even more foolish." And "Whatever one is attached to, that is what one sees." And "What else is there besides co-emergent and separate? Those who meditate on nirvana, in any case, will not achieve the ultimate truth." Thus, from non-Buddhists to the view of emptiness, all internal and external views and meditations do not actually see Suchness. This conceptualization of names is a root downfall in the path of the fourth empowerment. Although this does not cause one to fall into the Vajra Hell immediately after death, like some root downfalls, it does obstruct the realization of Suchness. If one does not realize Suchness, one cannot be liberated from samsara, therefore the scriptures say that one will fall into the Vajra Hell.