Tibetan
་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ནང་གི་ཟླ་བའི་ཆ་བཅོ་ལྔ་ནི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་གྱི་རྟེན་དང་། བཅུ་དྲུག་པ་ནི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ལ། གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནད་བཅིངས་ཏེ་ལམ་དུ་བྱས་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བརྟེན་པའི་བྱང་སེམས་ཏེ་དགའ་བ་བཞིའམ་སྟོང་པ་བཞིའམ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ནས། རེ་རེ་ལ་ཡང་བཞི་རེར་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་མིང་དང་མཚན་ཉིད་དང་གང་དུ་མྱོང་བའི་གནས་སོགས་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སུ་ཐ་དད་པ་མང་པོར་བཤད་ནས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གཉིས་ཀའང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་སྡོམ་པས་དཀར་ནག་གི་ཆ་གཉིས་ཀ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བླ་མེད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཅེས་བྱ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་གསོལ་བ། ཐབས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་ཐབས་དང་ནི། །རང་བྱིན་རླབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཟུགས་ཅན་གྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟེན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་ཡབ་ཧེ་རུ་ཀའི་ངོ་བོར་གསུངས་ཅིང་། བརྟེན་པ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཐ་སྙད་དང་ཡུམ་གྱི་ངོ་བོར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀུན་ད་ལྟ་བུ་ཉིད། །དོན་དམ་བདེ་བའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་ཡིན། །དེ་ཡི་བདེ་བ་འདོད་མར་བརྗོད། །ཅེས་བཤད་ནས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་སྟེ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་མཆོག་དགའ་བ། །རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། །ངག་གི་ལམ་འདས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །འདི་ནི་བྱིན་རླབས་རིམ་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རྟེན་ཡུམ་དང་ བརྟེན་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ག་བུར་ཉིད་ནི་བདག་མེད་མ། །བདེ་བར་བདག་མེད་ཚུལ་ཅན་ཉིད། །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་གནས། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་རྒྱུའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །གཙོ་བོ་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །ཁུ་བ་ཞེས་བྱའི་རྣམ་པར་གནས། །ཅེས་སོ། །གཞི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཡང་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྲིད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་སྤྲོས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མྱང་འདས་དང་ཆགས་བྲལ་དང་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་གཉི་གའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་ཞིང་། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཡང་སྲིད་ཞི་དབྱེར་མེད་དུ་སྡོམ་པ་གྲུབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོར། མངར་པོས་བསྒོས་པའི་ས་བོན་ནི། །མངར་པོ་ཉིད་ནི་བརྟེན་པ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་མངར་པོས་བསྐྱེད་བྱས་ན། །དེ་ཡི་རོ་ནི་མངར་པོར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་བརྟེན་ ན་བདེ་བ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དེ་མེད་ན་ནི་བདེ་མེད་འགྱུར། །བདེ་བ་མེད་ན་དེ་མེད་འགྱུར། །ནུས་པ་མེད་ཕྱིར་ལྟོས་དང་བཅས། །ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ལས་བདེ་བ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དངོས་པོ་མིན། །དེ་ཉིད་དངོས་མེད་ཚུལ་ཡང་མིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་བརྟེན་པའི་བྱང་སེམས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས། སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཅེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་དང་། དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་ལས། སྟོང་ཉིད་གཟུགས་འཛིན་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་སྙིང་རྗེ་མི་འགྱུར་འཛིན། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་དེ་བརྗོད་ཏོ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་གནད་འཆིང་བ་ལ་ནི་སྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ལ་མི་ལྟོས་ཅིང་སྤྲོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་དོན་ནི་འདིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་མེད་དཀའ་ཐུབ་མེད་ཅིང་སྦྱིན་སྲེག་མེད། །དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་ཡང་མེད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡང་མེད། །དེ་ནི་སྔགས་བཟླས་དེ་དཀའ་ཐུབ་དང་དེ་སྦྱིན་ སྲེག །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་དང་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་སེམས་ནི་འདུས་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཅིང་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ནི་འདུས་པར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཀླུའི་ཞབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ་རྒྱས་པར་བཀྲལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་དཔྱད་ནས་མདོར་ན། རྩ་ལྟུང་ལྔ་པའི་སྐབས་འདིར་རྟེན་ཁུ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་དང་། བརྟེན་པ་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་སྤ
Chinese
能做到。因此，內部的月亮十五分是安樂自性的世俗菩提心之所依，第十六分是空性自性的勝義菩提心之所依。此外，以壇城之輪生起和圓滿次第，將其要點束縛而作為道用的樂空無別之智慧，是所依的菩提心，一般稱為四喜或四空或四剎那。每一種又分為四份的十六種相，其名稱、體性和在哪裡體驗到的處所等，在續部中有多種不同的說法，因此，所依和能依二者都以二諦無別的方式總攝，黑白二分都在不可思議的 同一時間總攝的智慧，稱為無上瑜伽金剛乘的不共菩提心之總攝。如《二觀察》中說：「金剛藏請問：以何方便生起菩提心？薄伽梵回答：以壇城之輪的方便，以及自身加持的次第，能生起世俗、勝義、有相的菩提心。」同樣地，所依被稱為世俗，並被說是父黑魯嘎的本質；能依被稱為勝義，也被說是母的本質。如云：「世俗一切如是，勝義安樂之形。」又說：「精液之相是薄伽梵，其安樂稱為欲母。」接著說：「不可思議總攝的本質是：一與多不離，剎那間即生起殊勝喜樂，此乃自心的智慧，是超越言語之道用的境界，此乃加持次第之故，如是全知智慧。」又說，所依是母， 能依是大手印。如云：「樟腦即是無我母，安樂中具無我之相，其安樂即是大手印，安住於臍輪之中。」因此，所依的菩提心是金剛乘的身體，安樂逝者的心髓，三十二相好的種子本質存在。如云：「導師具三十二相，主要有八十隨好，精液……」
English
can do it. Therefore, the fifteen parts of the inner moon are the support of the conventional Bodhicitta, which is the nature of bliss, and the sixteenth part is the support of the ultimate Bodhicitta, which is the nature of emptiness. In addition, the wisdom of inseparable bliss and emptiness, which is used as a path by binding its key points with the arising and completion stages of the wheel of the mandala, is the dependent Bodhicitta, which is generally called the four joys or four emptinesses or four moments. Each of the sixteen aspects, which are divided into four parts, has many different descriptions in the tantras regarding their names, characteristics, and where they are experienced. Therefore, both the support and the dependent are summarized in a way that the two truths are inseparable, and both the black and white parts are in an inconceivable simultaneous wisdom, which is called the non-common Bodhicitta summary of the unsurpassed Vajrayana. As it says in the "Two Examinations": "Vajragarbha asked: By what means is the Bodhicitta generated? The Bhagavan replied: By the means of the wheel of the mandala, and also by the order of self-blessing, the conventional, ultimate, and formed Bodhicitta can be generated." Similarly, the support is called conventional and is said to be the essence of the father Heruka; the dependent is called ultimate and is also said to be the essence of the mother. As it says: "The conventional is all like this, the ultimate is the form of bliss." It also says: "The form of semen is the Bhagavan, and its bliss is called the desire mother." Then it says: "The essence of the inconceivable summary is: one and many are inseparable, and supreme joy arises in an instant. This is the wisdom of one's own mind, which is the realm of practice beyond the path of speech. This is because of the order of blessing, such is the omniscient wisdom." It is also said that the support is the mother, the dependent is the great mudra. As it says: "Camphor is the selfless mother, in bliss it has the aspect of selflessness, its bliss is the great mudra, and it abides in the center of the navel wheel." Therefore, this Bodhicitta of the support is the body of the Vajrayana, the essence of the blissfully departed, and the seed essence of the thirty-two major marks. As it says: "The teacher has thirty-two marks, mainly eighty minor marks, semen..."
Chinese
是所知的行相。如是。如同基础一般，道也是白色方面的自性，有生有灭和戏论的诸法，以及黑色方面的自性，涅槃和离贪和无戏论的二者，都摄于那唯一的真如大乐之中。因此，果也是将有寂无别地摄集，成就的就是金刚持的果位。在《金刚空行》中说：以甘甜浸润的种子，甘甜本身就是所依。因为以甘甜所滋养，它的味道就会变成甘甜。同样，从法甘露中产生的安乐，如果依止，安乐就会增长。如是说。如果没有它，就没有安乐。没有安乐，就没有它。因为没有能力，所以是有所依赖的。从天瑜伽中产生的安乐。因此，佛不是实物，它也不是非实物的状态。如是说。这是将所有金刚乘的法全部汇集在一起的乘。考虑到金刚三所依的菩提心不会改变，空性和慈悲无别，被称作菩提心。如是说。《时轮根本续》中说：空性是执持色之因，果是执持不变之慈悲。空性和慈悲无别，那被称作菩提心。如是说。此处的要点在于，不依赖于生起次第的戏论，因为所有戏论的要义都将由此成就。没有咒语的念诵，没有苦行，也没有火供。没有坛城，也没有坛城者。那是咒语念诵，那是苦行，那是火供。那是坛城者，那是坛城本身。简而言之，心是聚集的色身。如是说，所依的菩提心，这两句偈颂说的是聚集，龙树的足在《菩提心释》中广说。如是详细观察后，总而言之，在第五条根本堕的场合，所依的明点是世俗菩提心，所依的乐空智慧是胜义菩提心，那是金刚乘之法的根本，因此无论舍弃
English
It is the aspect of what is to be known. Thus it is. Just as the ground is, so too is the path, which is the nature of the white side, the dharmas of existence, attachment, and proliferation, and the nature of the black side, both nirvana and detachment and the dharmas of non-proliferation, are gathered into that one great bliss of suchness. Therefore, the result is also the attainment of gathering existence and peace without distinction, which is the rank of Vajradhara. In the Vajra Dakini it says: The seed that is soaked in sweetness, sweetness itself is the support. Because it is nourished by sweetness, its taste will become sweet. Similarly, the bliss that arises from the nectar of Dharma, if relied upon, bliss will increase. It says. If it is not there, there will be no bliss. If there is no bliss, it will not be there. Because there is no power, it is dependent. Bliss arises from the yoga of the deity. Therefore, the Buddha is not a thing, nor is it the state of non-things. It is said. This is the vehicle that gathers all the methods of the Vajrayana into one. Considering that the bodhicitta, which is the support of the three vajras, does not change, emptiness and compassion are inseparable, and it is called bodhicitta. It says. The Root Tantra of Kalachakra says: Emptiness is the cause of grasping form, the result is grasping unchanging compassion. Emptiness and compassion are inseparable, that is called bodhicitta. It is said. The point here is that one does not rely on the elaborations of the generation stage, because the meaning of all those elaborations will be accomplished by this. There is no recitation of mantras, no asceticism, and no fire offering. There is no mandala, and there is no one with a mandala. That is mantra recitation, that is asceticism, that is fire offering. That is the one with a mandala, that is the mandala itself. In short, the mind is a form of aggregation. It is said that this bodhicitta, which is the support, is said to be aggregated in two verses, and the feet of Nagarjuna explained it extensively in the Bodhicitta Commentary. After examining the extremes in this way, in short, in the case of the fifth root downfall, the support, the semen, is the conventional bodhicitta, and the wisdom of bliss and emptiness, which is the support, is the ultimate bodhicitta, and since that is the root of the Dharma of the Vajrayana, whatever is abandoned.