Tibetan
སེམས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་གཅན་གཟན་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ཆུང་མ་དང་ཕྲུག་གུ་ལ་སྡུག་ཞིང་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིག་ཆར་ཁྲོ་བ་ནི་མི་སྲིད་པས་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་བྱམས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཁྲོ་བར་བྱས་པས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ཡན་གར་བ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བློས་སྤངས་ནི། དཔེར་ན། གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་བདག་གིས་ཕན་ཆེར་བཏགས་པ་ལས་དེས་བདག་ཉིད་ལ་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་བར་སྲོག་གི་བར་དུ་གནོད་པ་བྱས་པ་ན་བྱམས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཡིད་བྱུང་ནས། ད་ནི་འདི་ལ་ནམ་དུ་ཡང་ཅིས་ཀྱང་ཕན་གདགས་པར་མི་བྱ་ལ། འདི་མཐོང་བར་ཡང་མ་གྱུར་ཞིང་སྙམ་པའི་བློ་བརྟན་པོར་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་སྤོང་བའོ། །སེམས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བློས་སྤངས་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ན་བདག་གིས་འདི་གཅིག་པུའི་དོན་ཡང་མི་ནུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལྟ་ག་ལ་ནུས་ཏེ། ད་ནི་རང་ཉིད་ཞི་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་ བྱའོ་སྙམ་སྟེ་གཞན་ཐམས་ཅད་བློས་བཏང་ནས་ཉན་རང་གི་བློ་སྐྱེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། ཞེ་ནས་ཁྲོ་བའི་བློས་འདོར་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་ཅིང་དེ་ལས་མི་ལྡོག་པའོ། །དངོས་གཞི་ནི། ཁྲོ་བའི་ཡིད་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་བྱམས་པ་ལས་ལོག་སྟེ་ཞེ་ནས་བློས་སྤོང་ཞིང་ཕན་མི་འདོགས་པའི་བློ་བརྟན་པོར་འཛིན་པ་སྟེ། འདིར་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བྱམས་པ་བཏང་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་བྱམས་པ་བཏང་ཞིང་དེ་ནས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་ཆུ་ལ་དབྱུག་པའི་རི་མོ་ལྟ་བུའོ། །འབྲིང་ནི་བྱེ་མའི་རི་མོ་སླར་ཡང་རླུང་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར་རོ། །ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་ས་གས་པ་སླར་ཡང་དབྱར་གྱི་ཆུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། རྡོ་བ་གས་པ་སླར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རོ་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་བའམ། །དཔེར་ན། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཤིང་ལ་མི་འབྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཡོངས་ སུ་གཏོང་བ་སྟེ་དེས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོས་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་ལ། རྡོ་གས་པ་སླར་མི་འབྱོར་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཁྲོ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིང་ཐོ
Chinese
以个别有情为对境，以及以所有有情为对境这两种情况。也就是说，即使是凶猛的野兽，也会疼爱自己的妻子和孩子，因此不可能同时对所有有情生起嗔恨，所以对任何一个有情失去慈爱而生起嗔恨，也会成为根本堕罪。以个别有情为对境的舍弃是：例如，我对某人施予了很大的恩惠，但他不但不报答我的恩情，反而加害于我，甚至危及我的性命，于是我失去了慈爱，感到厌恶，心想：现在我无论如何也不要再帮助他了，甚至不想再见到他，生起这种坚定的想法，从而舍弃对他人的帮助。以其他所有有情为对境的舍弃是：看到有情众生造作极大的恶业，心想：我连这一个人的事情都无法做到，更何况是所有有情的事情呢？现在我还是追求自己的寂静吧，于是舍弃了其他一切，生起了小乘自利的念头。意乐是：由于嗔恨，想要舍弃的念头持续不断，并且不从这种念头中退转。加行是：由于嗔恨的厌恶感，从慈爱中退转，由于嗔恨而舍弃，并且坚定地认为不给予帮助。这里《释论》中说：舍弃慈爱有四种，即小、中、大、非常大这四种差别。其中，小的是指仅仅一瞬间舍弃慈爱，然后又 वापस आ जाना，就像用棍子在水上划过的痕迹一样。中等的是指像沙子上的痕迹一样，很快又被风吹平。大的自性是指像土地裂开一样，很快又被夏天的雨水填平。同样，没有慈爱的心，非常大的自性是指完全成熟，例如，像石头裂开一样，再也无法完全恢复原状，或者像成熟的果实一样，无法再回到树上，像这样完全舍弃对有情众生的慈爱，就会成为第四条根本堕罪。经中说非常大的会成为根本堕罪，像石头裂开无法恢复原状一样是极大的嗔恨，树木
English
There are two types: taking an individual sentient being as the object, and taking all sentient beings as the object. That is to say, even ferocious beasts cherish their wives and children, so it is impossible to be angry with all sentient beings at once. Therefore, losing loving-kindness and becoming angry with any sentient being will also become a root downfall. Abandonment with an individual sentient being as the object is: for example, I have bestowed great favors on someone, but not only does he not repay my kindness, but he harms me, even endangering my life. Then I lose loving-kindness and feel disgusted, thinking: Now I will never help him again, and I don't even want to see him. I have a firm thought, and then give up helping others. Abandonment with all other sentient beings as the object is: Seeing sentient beings committing great evil deeds, I think: I can't even do this one person's thing, let alone all sentient beings? Now I should pursue my own peace, so I abandon everything else and give rise to the mind of a Hinayana practitioner. The intention is: Because of hatred, the desire to abandon is constant and does not turn back from this thought. The actual basis is: Because of the disgust of hatred, turning away from loving-kindness, abandoning because of hatred, and firmly holding the thought of not giving help. Here, in the commentary, it says: There are four types of abandoning loving-kindness, namely small, medium, large, and very large. Among them, the small one refers to abandoning loving-kindness for only a moment and then returning, like a line drawn on water with a stick. The medium one is like a line on sand, which is quickly smoothed out by the wind. The nature of the large one is like a crack in the earth, which is quickly filled by the summer rain. Similarly, a mind without loving-kindness, the nature of the very large one is completely mature, for example, like a stone cracking, it can never be completely restored, or like a ripe fruit, it cannot return to the tree. Abandoning loving-kindness to sentient beings in this way will become the fourth root downfall. It is said in the sutra that the very large one will become a root downfall, like a stone cracking and not being able to return to its original state, which is extreme hatred, trees
Tibetan
ག་སྨིན་པ་སླར་མི་འབྱོར་བ་ནི་ཉན་རང་དུ་ཞུགས་པའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་སྤངས་པས་རྩ་ལྟུང་དུ་འཇོག་གི་དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་པ་ན་སྐབས་འདིར་བརྗོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དུས་ནི། ཁྲོ་བའམ་བློས་སྤངས་ཀྱི་བསམ་པ་བརྟན་པོར་གྲུབ་པའི་སྐབས་དེ་ཉིད་ནའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྟུང་མེད་ནི། སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནས་འཕྲལ་གནོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་གིས་བྱམས་པ་སྤོང་བ་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་དང་ཁྱད་མི་སྣང་བས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དུ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དཔལ་རང་བྱུང་ཞབས་བཞེད་ཅིང་། དཔེར་ན། མིའི་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་ཡང་རྩ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང་བཅས་པའི་དབང་གིས་དགེ་སློང་གི་ཕམ་ པར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅས་པའི་དབང་གིས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བཞི་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་བྱམས་པ་བཏང་བ་གཙོ་བོར་སྨོས་ནས་ཞར་བྱུང་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་སྐྱེད་བཏང་བ་ཡང་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་སྤང་བླང་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། གཙོ་བོར་རིགས་དྲུག་ལྷར་དག་པའི་སྐྱེད་རིམ་གྱིས་དག་སྣང་སྦྱོང་ཞིང་གནས་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་དབང་གིས་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་རྩ་ལྟུང་འདི་འགོག་པར་བྱའོ། །རྩ་ལྟུང་ལྔ་པ་ལ། ངོ་བོ་ནི། ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་གིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པར་བྱས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་སྤོང་བ་ནི་ལྔ་པ་ཡིན། །ཞེས་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མདའ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། མཆོག་གི་བདེ་བའི་ས་བོན་ཡིན་པས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ འདི་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཅེས་དང་། བསྡུས་རྒྱུད་ལས། ཐིག་ལེ་བཏང་ན་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་སོང་ལ་ཐར་པ་གང་། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་འདི་ནི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུས་སུ་སྤང
Chinese
不再成熟返回，是进入声闻缘觉的例子。因此，舍弃缘于有情和法的慈爱，被认为是根本堕罪，而无缘的慈爱在此处不作讨论。时间是：嗔怒或舍弃的想法稳固成立的时候。堕罪的方式：如前所述。不堕罪的情况：仅仅以悲悯示现暂时的损害，以及因特殊需要而示现舍弃慈爱，没有过失。如果认为这些与体性的显宗没有差别，不应成为密宗的根本堕罪，那么，通常显密二者除了方法上的差别外，道的本质是一样的，这是吉祥自生足的观点。例如，杀人是居士和沙弥的根本，但因戒律的规定，被定为比丘的失败一样，这里也是菩萨的罪过非常严重，但由薄伽梵的规定，被确定为密宗的第四根本堕罪。总之，主要说的是舍弃显密共同的慈爱，顺便也包括了舍弃悲悯和愿行菩提心，因此要通达波罗蜜多行持方面的论典，努力取舍。主要通过将六道众生观为本尊的生起次第来清净清净的显现，并在暂时通过对一切众生的慈爱来成办利益和安乐，才能阻止这个根本堕罪。第五根本堕罪，本体是：由于烦恼的控制，使密宗不共的身体的所依和能依的菩提心退失，即：法的根本是菩提心，舍弃它就是第五条。以及，菩提心即使稍微退失也会变成箭。原因是：因为是殊胜安乐的种子，所以一切成就都随着它的有无而进退。即：法的根本是菩提心。以及，《集经》中说：如果舍弃明点，瑜伽士们产生殊胜安乐的种子就消失了，哪里还有解脱？因此，持戒精进者应当时时舍弃轮回的片刻安乐。
English
Not maturing and returning is an example of entering the Hearer and Solitary Realizer paths. Therefore, abandoning loving-kindness focused on sentient beings and phenomena is considered a root downfall, while objectless loving-kindness is not discussed here. The time is: the very moment when the thought of anger or abandonment is firmly established. The way to fall into downfall: as before. Non-downfall situations: showing temporary harm only out of compassion, and showing abandonment of loving-kindness due to special needs, there is no fault. If it is thought that these are no different from the characteristic Mahayana and should not be a root downfall of mantra, then generally, the essence of the path of both Sutra and Tantra is the same except for the difference in methods, which is the view of glorious Rangjung Zhap. For example, killing a person is the root of both a layperson and a novice monk, but due to the precepts, it is established as a defeat of a fully ordained monk. Similarly, here, the fault of a Bodhisattva is very serious, but due to the precepts of the Bhagavan, it is established as the fourth root downfall of mantra. In short, mainly it speaks of abandoning the common loving-kindness of Sutra and Tantra, and incidentally it also includes abandoning compassion and aspirational and engaging Bodhicitta. Therefore, one should understand the treatises on the practice of the Paramitas and strive to adopt and abandon. Mainly, one should purify pure appearances through the generation stage of purifying the six realms as deities, and temporarily prevent this root downfall only by accomplishing benefit and happiness through loving-kindness towards all beings. The fifth root downfall, the essence is: due to the control of afflictions, the support and supported Bodhicitta of the uncommon body of Secret Mantra are degenerated, that is: the root of Dharma is Bodhicitta, abandoning it is the fifth. And, even a slight degeneration of Bodhicitta will turn into an arrow. The reason is: because it is the seed of supreme bliss, all attainments advance and retreat according to its presence or absence. That is: the root of Dharma is Bodhicitta. And, the Condensed Sutra says: If the bindu is abandoned, the seed that produces the supreme bliss of the yogis will be gone, where is liberation? Therefore, those who strive in vows should always abandon the momentary happiness of samsara.