Chinese
總之，從弟子自己的角度來說，產生了極端的輕蔑想法，那就是成為第一條根本墮的時刻。因為一切善與非善都取決於自己的想法，而不是取決於對象。當產生了極端的輕蔑想法時，那個弟子相續中的經驗和能力都會消失，並且會出現一切不想要的事物。因此，並不需要抓住（上師的）心煩意亂。如《時輪根本續》中所說：「從具德上師心中取出，會變成抓兔者。」以及前面引用的「從擾亂心意中」，以及「從內心誹謗上師」，以及「因此對他輕蔑」。但並未說「心中不悅」，以及「從心煩意亂中」，以及「從內心不喜上師」，以及「因此從對他輕蔑中，他自己變得心煩意亂」。因為這樣說的緣故，而且「使不悅」並不能涵蓋「發生」，「擾亂」並不能涵蓋「心煩意亂」等等。如果認為沒有使上師不高興就不是根本墮，那就會變得不夠謹慎，因為有需要遮止的對象。而且，對於以人為對象的後面的墮罪，也需要對象知道，這樣就會過於要求（上師）心煩意亂。因此，布敦法王的將心煩意亂設定為最終時刻，那是不對的。關於墮罪的產生方式，按照妙吉祥稱的觀點，在自釋中說：由強烈的煩惱引發，在那裡知道，沒有約束身語的行為，與真實的生命分離而殺害，知道且不後悔，隨喜且不迷惑，這七種行為全部具備，經過時間就成為他勝罪。如果沒有超過時間就去世，就是墮罪。與生命沒有分離的最初三個想法是粗大的。其他六個不具備，僅僅是身語的表現，就被說是惡作，雖然沒有詳細闡述，但如果與真實的生命分離，因為將上師視為佛陀的本質，所以不像以惡意從如來身中取血，以及進入壇城，以父親和如來藏的甘露來滋養。因為所做的事情是安住在乾地上，所以阿羅漢和聖者的僧伽都因此而
English
In short, from the student's own perspective, the moment of generating the ultimate thought of contempt is the moment of becoming the first root downfall. This is because all good and non-good depend on one's own thoughts, not on the object. When the ultimate thought of contempt arises, all the experiences and abilities in that student's continuum will disappear, and all unwanted things will occur. Therefore, it is not necessary to grasp the teacher's mental disturbance. As it says in the Root Tantra of the Kalachakra: "Taking from the heart of the glorious lama will turn into a rabbit grabber." And as quoted earlier, "From disturbing the mind," and "From slandering the teacher from the heart," and "Therefore, despising him." But it does not say "displeased in the heart," and "From mental disturbance," and "From not liking the teacher from the heart," and "Therefore, from despising him, he himself becomes mentally disturbed." Because of this, and because "making displeased" does not cover "happening," and "disturbing" does not cover "mental disturbance," etc. If one thinks that not making the teacher unhappy is not a root downfall, then one will become less cautious, because there is an object to be prevented. Moreover, for the later downfalls that take a person as the object, the object also needs to know, which would overly require the teacher to be mentally disturbed. Therefore, it is not correct for Buton Rinchen Drup to set mental disturbance as the final moment. Regarding the way downfalls arise, according to Jampal Drakpa's view, in the auto-commentary it says: aroused by strong afflictions, knowing it there, not restraining the actions of body and speech, killing by separating from the real life, knowing and not regretting, rejoicing and not being confused, these seven actions are all complete, and after time passes, it becomes a parajika. If one passes away without exceeding the time, it is a downfall. The first three thoughts that are not separated from life are coarse. The other six are not complete, only the manifestation of body and speech is said to be an evil deed, although it is not elaborated in detail, but if it is separated from the real life, because the teacher is regarded as the essence of the Buddha, it is not like drawing blood from the body of the Tathagata with malice, and entering the mandala, nourishing with the nectar of the father and the Tathagatagarbha. Because the action done is abiding on dry land, therefore the Arhat and the Sangha of the noble ones are all thereby
Tibetan
་བདུད་རྩིས་སྡུད་པས་དགེ་འདུན་འདུ་བའི་སྒོའི་མཆོག་གི་འབྱུང་ཁུངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་བསད་པ་དང་ཕྲོགས་པའི་མཚམས་མེད་ལྔ་ཀར་དོན་གྱིས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་མིང་ཡང་སྨོས་པར་དཀའ་བའི་ཉེས་པ་ཡིན་པས། འདིའི་ཉེས་པའི་ཚད་ནི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པ་སུས་མཁྱེན་ཏེ་སྨོས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རིས་མཐུན་བསྡུ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཙམ་མོ། །འདི་ནི་བཤེགས་ཅིང་དབང་བསྐུར་བླངས་ཀྱང་ཚེ་དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་དག་ནས་སོར་ཆུད་པ་མེད་དེ། གང་ལས་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་ལ་བཤགས་ཞིང་སླར་ལེན་དགོས་པ་ལས་དེ་ཉིད་དགྲོངས་པར་བྱས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་གཞན་སུས་ཀྱང་དབང་བསྐུར་གྱིས་སྡུད་པར་མི་བྱེད་ལ། བསྡུས་སྲིད་ཀྱང་སྡུད་པ་པོ་ཉེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྩ་ལྟུང་དེ་སོར་མི་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་གང་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དེ་མ་བཏང་ན་བཤགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་མི་བཟད་པ་སྐྱེས་ནས་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་ པར་ཁས་བླངས་ཏེ་སྡིག་བཤགས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་བྱ་ཞིང་། ཁྱད་པར་བླ་མ་དེའི་སྲས་སམ་སློབ་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཉེ་དུ་སོགས་ལ་ཡོན་ཆེར་འབུལ་ཞིང་བཤགས་པ་དང་བྲན་ཁོལ་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང་བསྙུང་བར་གནས་པ་སོགས་ཀྱིས་རིང་དུ་སྦྱངས་པས་ལས་བསྲབས་པའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་བརྙེད་པ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ཏེ་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་སྟོན་ཞིང་རིམ་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་སྲིད་པ་ཙམ་མོ། །དེས་ན་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་བ་ཡན་ལག་ཏུ་མཛད་པ་ནི་སྲིད་མཐའ་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྤྱིར་ནི། ཉོན་མོངས་ཀུན་བསླང་དེར་ཤེས་ལྡན། །ལུས་ངག་སྦྱོར་བསྟེན་བར་བཅད་དང་། །མ་འཁྲུལ་འགྱོད་མེད་ཚད་ལས་འདས། །ཅེས་པའི་སྦྱོར་བ་བདུན་སྤྱིར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཁོ་ན་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་བདུན་ལྡན་ཕམ་པ། བར་མ་ཆོད་པར་བཤགས་ན་ལྟུང་བ། དང་པོ་གསུམ་ཁོ་ན་སྦོམ་པོ། ལྷག་མ་སྔར་ལྟར་འཆད་པ་དགོངས་པར་ངེས་ལ། སྲུང་བར་འདོམས་པའི་ཚུལ་ཡང་འདི་ལེགས་པར་སྣང་ངོ་། །ལྟུང་མེད་ནི། སྤྱིར་བླ་མ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་བཞིན་གྱི་བྱ་བ་བྱས་པ་སོགས་མི་དགྱེས་པའི་ གནས་མིན་པ་ལ་བླ་མ་མ་དགྱེས་པ་དང་། བླ་མ་ཉིད་ལ་ཕན་གདགས་པར་འདོད་པའི་བསམ་པས་མཛད་པ་མ་ལགས་པ་ལས་ཟློག་པར་ཞུས་པ་ལ་མ་དགྱེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་དབུ་མ་ལ་གནས་པས་བླ་མ་སེམས་ཙམ་དུ་གནས་པའི་ལྟ་བ
Chinese
因为用甘露聚集，是僧众聚集之门的殊胜来源，所以杀死和抢夺他们，实际上就犯了五无间罪，因此称为根本堕。这是无法衡量，也难以言说的罪过。此罪的程度，除了佛陀，谁能知晓并述说呢？但这只是就堕落的类别相同而归纳而已。此人即使去世并接受灌顶，这一世也无法从根本堕中恢复。因为必须向导致根本堕落的上师忏悔并重新受戒，但上师已经被杀害。而且，其他金刚上师也不会通过灌顶来恢复这种状态。即使恢复了，恢复者也会变成罪人，而根本堕也不会恢复。因为律藏中也说，如果不放弃导致堕落的原因，就无法忏悔。然而，如果生起强烈的、无法忍受的后悔，承认错误是错误，进行所有的忏悔仪式。特别是，向上师的儿子或弟子的世间亲属等供养大量财物并忏悔，或者承诺为奴仆，或者斋戒等，通过长时间的修行，稍微获得减轻业力的征兆时，上师会示现智慧身，指示从堕落中解脱的方法，并逐渐地加以摄受。因此，将与生活分离作为支分，是就遮止有边的立场而言。一般来说：烦恼皆生彼知者，身语结合依止间，无谬无悔超限量。像这样，七种结合只是按照普遍指示的方式结合，即七支圆满的失败。如果忏悔没有中断，就是堕落。只有前三种是粗大的。其余的按照以前的方式解释，这是确定的想法。守护的教诲方式，这样看来也是好的。无堕落的情况是：一般来说，仅就上师而言，做了如法的行为等，上师不欢喜的 情况不是上师不欢喜的地方，而是以想要利益上师的想法而做，但上师不欢喜而请求停止，或者自己安住于中观，而上师安住于唯识的见解。
English
Because it gathers with nectar, it is the supreme source of the gate of gathering the Sangha, so killing and robbing them actually becomes the five inexpiable sins, therefore it is called a root downfall. This is an immeasurable and unspeakable fault. The extent of this fault, who other than the Buddha can know and speak of? But this is only a matter of categorizing similar types of downfalls. Even if this person dies and receives empowerment, they cannot recover from the root downfall in this life. Because one must confess to the guru from whom the root downfall arose and retake the vows, but that guru has already been killed. Moreover, other Vajra masters will not restore this state through empowerment. Even if it is restored, the restorer will become a sinner, and the root downfall will not be restored. Because the Vinaya also says that if one does not abandon the cause of the downfall, one cannot confess. However, if a strong, unbearable regret arises, admitting that the mistake is a mistake, and performing all the confession rituals. In particular, offering a large amount of wealth to the worldly relatives of the guru's son or disciple and confessing, or promising to be a servant, or fasting, etc., through long practice, when one slightly obtains a sign of alleviating karma, the guru will show the wisdom body, instruct the method of liberation from the downfall, and gradually take them in. Therefore, making separation from life a branch is from the standpoint of negating the extreme of existence. Generally speaking: Afflictions all arise, the knower, body and speech combined, relying on the interval, without error, without regret, beyond measure. Like this, the seven combinations are only combined according to the general instruction, that is, the failure of the seven branches. If confession is not interrupted, it is a downfall. Only the first three are coarse. The rest are explained in the same way as before, this is a definite idea. The way of teaching to protect, this also seems good. The situation of no downfall is: generally speaking, only in terms of the guru, doing Dharma-like actions, etc., the guru is not pleased. The situation is not a place where the guru is not pleased, but it is done with the intention of benefiting the guru, but the guru is not pleased and asks to stop, or one abides in the Middle Way, while the guru abides in the view of Mind-Only.