Tibetan
ད་པ་ལ་གནས་པའང་འབྱུང་སྲིད་པར་སྣང་ལ། རྟོག་པ་པོའང་གཟུར་གནས་དང་རྣམ་དཔྱོད་དང་ཐོས་པ་དང་སྐལ་བ་དང་ངེས་འབྱུང་དུ་འཛོམ་པ་མེད་ན་བརྟག་མི་ནུས་ལ། དེ་འཛོམ་པ་ནི་ཕྱི་དུས་དཀའ་བར་སྣང་ལ། དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དག་ཡང་རང་རང་ལ་མི་གནོད་པའི་གདེང་ཡོད་པར་སྲིད་པས། དེང་སང་ནི་དོན་དམ་བསྙེན་པར། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡང་ནི་ལེགས་དཔྱད་ནས། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་དང་ལྡན་པ་བཙལ་ཞིང་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བླང་ཞིང་སྐྱོན་གྱི་ཆ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་མ་དག་པའི་ལས་སྣང་དུ་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཡིད་བཞོས་ཏེ་མ་ དད་པ་མེད་ཅིང་། འོན་ཡང་སྐྱོན་དེ་རང་རྒྱུད་ལ་མ་གོས་པར་བྱས་ཏེ་ལམ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡང་དག་པར་ནོད་དགོས་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་པ་ཡང་རབ་བྱུང་གིས་བླ་མར་མི་བྱ་ཞིང་རབ་བྱུང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེས་རབ་གནས་དང་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སོགས་མི་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་པ་ཕན་ཚུན་དུ་མཆོད་པ་བྱས་རེས་ཀྱིས་ཆོག་པའི་ཚེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་དང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པས་ངོ་ཚ་བའི་ལེ་ལོས་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བར་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། གོས་དཀར་ནི་ཀླ་ཀློའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རབ་བྱུང་གནས་ནས་འབྱིན་པ་ཁ་ཅིག་ངུར་སྨིག་དང་ཕྲལ་ཞིང་གོས་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཡོགས་ནས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཞིག་ཁྱིམ་པ་བསྟི་གནས་སྤྱོད། །གཡོག་པོ་ཞིང་པ་ཚོང་པ་དང་། །དམ་ཆོས་ཚོང་བའི་རྨོངས་པ་སྟེ། །ས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན། །ཞེས་དང་། ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་ཁྱིམ་པ་ནི། །རྒྱལ་པོས་བླ་མར་མི་བྱ་སྟེ། །ཅེས་དང་། ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་སློབ་དཔོན་ནི། །ཁྱིམ་གནས་ གང་ཚེ་མཆོད་བྱེད་པ། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ནི། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་གུས་མེད་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ལྷ་ཁང་སོགས་ཀྱི་རབ་གནས་ནི། །རྟགས་ཅན་གྱིས་ནི་བྱ་བ་ཉིད། །གནས་ཅིག་དག་ན་གསུམ་ཡོད་ན། །ཁྱིམ་པ་གོས་དཀར་ལྡན་པས་མིན། །ཞེས་དང་། སློང་མོ་དང་ནི་གོས་དམར་གྱིས། །ངན་པའི་བདག་གང་ངོ་ཚ་ནས། །གཡེམ་བཅས་ཕྱག་དང་མཆོད་བྱེད་པས། །སངས་རྒྱས་པ་རྣམ
Chinese
現在看來，住在其中的情況也可能發生。如果評論者不公正、沒有辨別力、沒有學識、沒有福分和沒有出離心，他就無法檢查。在末法時代，要聚集這些是很困難的。那些看似不是神聖行為的行為，或許有自信不會對自己造成傷害。如今，在究竟的修持上：末法時代，因爭鬥的影響，上師的缺點和優點混雜。在任何情況下，都不可能沒有罪惡。無論誰有更多的優點，也應該仔細檢查。弟子們應該依賴他。正如所說的，尋找具有更多優點的人，並將他的優點融入自己的相續中，並將所見的缺點視為自己不淨業的顯現。通過諸法平等性等來調伏自心，不要沒有信心。然而，不要讓缺點沾染自己的相續，並正確地理解如何修持道路，這似乎是必要的。同樣，居士不應以出家人為上師，即使有出家金剛持，也不應讓他做開光和薈供的主持等。當居士之間互相供養就足夠時，三寶的傳承將會中斷，僧團將會受到鄙視。此外，居士金剛持會貪戀財物，並因乞討為生而感到羞恥，最終沒有真正出家。此外，穿白衣是外道（kllAkllAh，梵文羅馬擬音，野蠻人）的行為。有些出家人被逐出僧團時，會被剝奪僧衣，並穿上像白衣居士一樣的標誌。正如所說：如果居士住在寺院裡，僕人、農民和商人，是將正法當作商品販賣的愚人，他們不是土地上的金剛持。又如：除非獲得證悟，否則國王不應以居士為上師。又如：除非獲得證悟，否則如果老師是住在家的，當他接受供養時，那時他將不會尊重佛、法和僧。又如：寺廟等的開光，應由有標誌的人來做。如果一個地方有三個人，不要讓穿白衣的居士來做。又如：通過乞討和紅色的僧衣，那些因自己的惡行而感到羞恥的人，通過邪淫、頂禮和供養，他們是佛陀的
English
It seems that staying in that state is also possible. If the commentator is not impartial, lacks discernment, learning, fortune, and renunciation, he cannot examine. It seems difficult to gather these in the degenerate age. Those actions that seem not to be sacred may have the confidence that they will not harm themselves. Nowadays, in ultimate practice: In the degenerate age, due to the influence of strife, the lama's faults and virtues are mixed. In any case, it is impossible to be without sin. Whoever has more virtues should also examine carefully. The disciples should rely on him. As it is said, seek those who have more virtues, and take the virtuous aspects into your own continuum, and view the faults you see as the manifestation of your own impure karma. Tame the mind with the equality of all dharmas, etc., and do not be without faith. However, it seems necessary not to let the faults stain your own continuum and to correctly understand how to practice the path. Similarly, householders should not take monastics as lamas, and even if there is a monastic Vajra holder, he should not do consecrations and be the chief of the gathering, etc. When householders are content with offering to each other, the lineage of the Three Jewels will be cut off, and the Sangha will be despised. Moreover, that householder Vajra holder will be attached to wealth and ashamed of begging for alms, and will end up not truly renouncing. Furthermore, wearing white clothes is the behavior of barbarians (kllAkllAh, barbaric people). Some monastics, when expelled from the Sangha, are stripped of their robes and dressed in the marks of householders, such as white clothes. As it is said: If householders live in monasteries, servants, farmers, and merchants, are fools who sell the Dharma as merchandise, they are not Vajra holders on the land. And: Unless one has attained realization, a king should not take a householder as a lama. And: Unless one has attained realization, if the teacher is a householder, when he receives offerings, then he will not respect the Buddha, Dharma, and Sangha. And: The consecration of temples, etc., should be done by those with signs. If there are three people in one place, do not let a householder wearing white clothes do it. And: Through begging and red robes, those who are ashamed of their evil deeds, through adultery, prostration, and offerings, they are the Buddhas.
Tibetan
ས་ལམ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། གང་ཚེ་གོས་དམར་མཐོང་གྱུར་ནས། །སྡིག་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེ་སྡང་འགྱུར། །ཀླ་ཀློའི་ཆོས་དགའ་སངས་རྒྱས་པ། །དེ་ཚེ་དཀར་པོའི་གོས་ལ་མོས། །ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སངས་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གོས་དཀར་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཡུལ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ཕམ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་གོས་དཀར་པོ་བྱིན་ཞིང་ངུར་སྨྲིག་བླངས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །ཅེས་དང་། གང་ཞིག་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོད་ཀྱང་གནོད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་དག་བསྟེན་པར་བྱེད་ན་འདི་ནི་དགེ་འདུན་ལ་ བརྙས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ངེས་པར་འདི་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གོས་དཀར་པོ་གསུངས་པའང་འཕགས་པའི་ཡུལ་ན་དཀར་པོ་ནི་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་སྟེ། བོད་ཡུལ་ན་ནི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱང་གོས་ཁ་དོག་ཐམས་ཅད་གོན་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་མགོ་རེག་དང་སྐྲ་ཅན་གྱིས་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་འཛིན་པའང་མང་དུ་ཡོད་མོད། སྡོམ་པ་མ་བསྡམས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྱིམ་པ་ཅེས་བྱ་སྟེ། བོད་ཡུལ་ན་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་ཅིང་སྲུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་རྟགས་ཀྱིས་འབྱེད་མི་ནུས་པར་སྣང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཟས་ངོ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གིས་ཁྱིམ་པ་ལས་འདུལ་བའི་ལུང་སྡེ་བཞི་ཉན་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་རྩོད་པ་བྱེད་པ་དང་། དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཡང་ཁྱིམ་པའི་ཡང་བྲན་ཐོབ་ན་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གི་གོ་རེ་ལོང་བྱེད་ཅིང་དེ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་བརྙས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རིགས་རུས་དང་མངའ་ཐང་དང་རྫས་དང་སྡོད་ས་དང་གྲགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ མཆོག་དམན་དུ་འཇོག་པར་སྣང་བས། དེང་སང་བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུས་འདིར་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་དག་ཉེ་བར་མི་མཁོ་མོད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་མཆོག་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་སྦྱར་བར་ཟད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཤམྦྷ་ལའི་རིགས་ལྡན་སོགས་ཁྱིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མཆོག་ཏུ་མ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་དབང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྒན་པ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་རྟགས་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་མིན་ལ། ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཅིག་ས་ཐོབ་པའམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་མངོན་ཤེས་ཅན་ཡིན་
Chinese
说：地道将会衰败。并且，当见到红色衣服时，罪恶之人会变得愤怒。喜欢异教徒的教法，佛教徒那时会喜欢白色衣服。并且，《释论》中说：佛教的教法不是任何时候都穿白色衣服，就像在妙吉祥（འཇམ་དཔལ་，文殊菩萨）的国度，寺院中比丘和沙弥如果犯戒，那时会给他们白色衣服，取走绛红色僧衣，并且必须让他们离开寺院。并且，如果比丘金刚持虽然存在，却依止那些获得损害机会的人，这是对僧团的极大侮辱，这必定会使善逝的差别衰败。如此说。说白色衣服，是因为在圣地印度，白色是主要的在家人的标志。在藏地，在家人们也穿各种颜色的衣服，同样，因为教法衰败，许多光头或留发的在家人也持有出家人的标志。因为没有受戒，所以那些人都被称为在家人。在藏地，受戒并守护戒律是区分的标准，否则似乎无法通过标志来区分。同样，为了守护食物，比丘听取在家人讲解四部律藏，在家人之间进行律藏的辩论，有些比丘如果得到在家人的佣人职位，就认为实现了愿望，贪图那些职位，对没有得到的人进行侮辱。同样，似乎根据种姓、财富、财产、住所和名声等理由来区分金刚上师的优劣。因此，如今在藏地这个时代，这些法类虽然不太需要，但仅仅是为了让自己在来世能够出生在如法存在显密教法的净土中，成为成就殊胜的因缘而已。如果有人认为没有像香巴拉的持种者等殊胜的在家金刚持，那是因为智慧比他们年长，如果所有持有标志的金刚持不是那样，那么，无论在家金刚持是否证悟了菩萨地，都是具有神通者。
English
It says: The bhumi and path will decline. And, when red clothes are seen, sinful people will become angry. Those who like the teachings of heretics, Buddhists will then prefer white clothes. And, in the Great Commentary, it says: The Buddhist teachings do not always wear white clothes, just as in the land of Manjushri (འཇམ་དཔལ་), in the monastery, if monks and novices break their vows, they will be given white clothes, their maroon robes will be taken away, and they must be expelled from the monastery. And, if a Vajra-holding monk exists but relies on those who have the opportunity to harm, this is a great insult to the Sangha, and it will surely cause the distinctions of the Sugata to decline. So it is said. The reason for mentioning white clothes is that in the noble land of India, white is the main symbol of householders. In Tibet, householders also wear clothes of all colors, and similarly, because the teachings are declining, many bald or haired householders also hold the symbols of renunciates. Because they have not taken vows, all of them are called householders. In Tibet, taking and keeping vows is the distinguishing factor, otherwise it seems impossible to distinguish by symbols. Similarly, in order to protect food, monks listen to householders explaining the four Vinaya divisions, and householders debate the Vinaya among themselves. Some monks, if they obtain the position of a householder's servant, consider it the fulfillment of their wishes, coveting those positions, and insulting those who have not obtained them. Similarly, it seems that the superiority or inferiority of Vajra Masters is determined based on reasons such as lineage, wealth, property, residence, and fame. Therefore, although these categories of Dharma are not very necessary in Tibet at this time, it is merely to ensure that in future lives, one will be born in a pure land where the Sutra and Tantra teachings exist properly, and become a cause for attaining supreme accomplishment. If one thinks that there are no supreme householder Vajra-holders such as the Kalki of Shambhala, it is because wisdom is older than them, and if all Vajra-holders with symbols are not like that, then whether a householder Vajra-holder has attained the bhumis or not, they are clairvoyant.