Tibetan
་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་མཛད་པ་དང་། དཔལ་ཞི་བ་ལྷས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ནི་རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་ལས་གསུངས་པའི་ཚོགས་ཚངས་མ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་སྦྱིན་མོ་རྣམས་མའམ་སྲིང་མོའམ་ཆུང་མའམ་བྲན་མོར་བསྒྲུབས་ཏེ་སྦྱོར་དུ་འཛུད་པའམ། ཛམྦྷ་ལ་དང་ནོར་རྒྱུན་མ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་བདག་ཏུ་བསྒྲུབས་ཏེ་སྦྱོར་དུ་འཛུད་པའམ། ཡང་ན་སློངས་མོའམ་དཀའ་ཐུབ་པའི་ཟས་དང་འབྲེལ་བའི་གྱི་ན་ཙམ་གྱིས་འཚོ་བ་སྟེ་ལཱ་བ་པས་བསོད་སྙོམས་སྒོ་ངེས་སུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཞི་བ་ལྷས་དགེ་འདུན་ལས་འཚོ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། ལོ་ཧི་པས་ཉ་པས་བོར་བའི་ཉའི་རྒྱུ་ལྟོས་འཚོ་བ་དང་། རྗེ་མི་ལས་ཟྭའི་དཀའ་ཐུབ་དང་། རྨོག་ཅོག་པས་ཉུང་ལོའི་ཚོད་མ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དེའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པ་པོས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ དྲན་པར་བྱས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་འདུ་འཛི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐ་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལའང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པར་ན་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བློ་སྤང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་དད་པས་ལུས་དང་སྲོག་ལའང་ལྟོས་པ་མེད་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འདོད་ཅིང་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་དང་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དངོས་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་འབད་པ་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་སྤང་བར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ངེས་འ
Chinese
并且像吉祥寂天那样在僧团中修行。生活资料是，将上下部续部中所说的总持母等女夜叉，作为母亲、姐妹、妻子或女仆来成办，并投入到修行中；或者将赞巴拉和财续母等作为施主来成办，并投入到修行中；或者仅仅依靠乞讨或与苦行者的食物相关的少量食物来维持生活，比如拉瓦巴 निश्चित地行持乞讨，寂天从僧团中获取生活，罗ഹി巴依靠渔夫丢弃的鱼的残渣维持生活，米拉日巴尊者进行荞麦的苦行，以及莫觉巴仅仅依靠少量的野菜汤，从而成就极其简朴的行为。在那里如何修行呢？正如那部经中所说：那次第是这样的：首先，修行者应当忆念轮回无始以来的痛苦，因为想要获得超越痛苦的安乐，所以应当完全舍弃一切喧嚣，甚至对于王位的权势，也要修习痛苦的观念。其次，即使像芝麻粒那样微小的东西，也要舍弃完全执着的念头。第三，对于胜义谛的真理，要以信心而不顾惜身体和性命。正如《三摩地王经》中所说：‘种姓之子，因此，菩萨摩诃萨想要获得这个三摩地，并迅速证得无上圆满菩提，就应当不顾惜身体和性命。’同样，也不应当追求世间的微小成就和八大成就，因为那会使人分心和退转。正如《不共秘密》这部大瑜伽续部中所说：‘除此之外，为了获得一切智的成就，不要寻求任何成就。’从那里开始，应当一心专注于无分别的成就。正如《秘密成就法》中所说：‘对于修行等的努力，应当以智慧来舍弃。’金刚萨埵 निश्चित
English
And like the glorious Shantideva, he practiced within the Sangha. The means of livelihood are: to accomplish the female yakshas such as the Samantabhadri, etc., mentioned in the upper and lower tantras, as mothers, sisters, wives, or servants, and engage them in practice; or to accomplish Zambhala and Vasudhara, etc., as patrons and engage them in practice; or to sustain life with just a little food related to begging or ascetic practices, such as Lavapa practicing begging in a definite manner, Shantideva obtaining livelihood from the Sangha, Lohipa relying on the remains of fish discarded by fishermen for sustenance, Jetsun Mila performing buckwheat asceticism, and Mogchokpa relying on just a little vegetable soup, thereby accomplishing extremely simple conduct. How to practice there? As it says in that very text: 'The order of that is as follows: First, the practitioner should remember the suffering of beginningless samsara, and because he desires to attain the bliss beyond suffering, he should completely abandon all clamor, and even for the power of kingship, he should cultivate the perception of suffering. Secondly, even for something as small as a sesame seed, he should abandon the mind of completely grasping at things. Thirdly, with faith in the truth of ultimate reality, one should be without regard for body and life.' As it says in the Samadhiraja Sutra: 'Son of good family, therefore, a Bodhisattva Mahasattva who desires this samadhi and desires to quickly attain unsurpassed, perfect, and complete enlightenment should be without regard for body and life.' Likewise, one should not pursue small worldly siddhis and the eight great siddhis, because that will cause distraction and regression. As it says in the uncommon secret, the great yoga tantra: 'Furthermore, in order to obtain the siddhi of omniscience, one should not seek any siddhi whatsoever.' From there, one should become single-pointed in mind solely on non-conceptual siddhi. As it says in the Secret Accomplishment: 'Effort such as practice, etc., should be abandoned with wisdom.' Vajrasattva निश्चित