Tibetan
ས་ཤོག་གསུང་། ཕྱིས་ཆོས་སྐྱོང་གི་འཁུ་ལྡོག་བྱུང་ནས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཏོན་ནས་གཅུང་ལ་གནང་ནས་ཕུར་པའི་ཆོ་ག་དང་དུས་གཏོར་ཙམ་མཛད་དོ་ཅེས་སྣང་བ་ཉིད་ཐུགས་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་ནི་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གླུ་གར་དེ་དག་བྱ་བར་མ་དག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གླུ་གར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་བྱ་ཞིང་སྔོན་མ་གྲགས་པའི་ གླུ་གར་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་རྒྱུད་ལས། སྙན་པའི་སྒྲ་ཡིས་གླུ་བླང་བྱ། །སྔགས་དང་ཏ་ལོ་ཀ་ལ་ལི། །དྲུག་སྐྱེས་ལ་སོགས་གྲོང་དང་ནི། །ཐུན་མོང་བ་ཡི་ངག་ཉིད་ཀྱིས། །དགའ་དང་བདེ་བར་བྱེད་པ་ཡིས། །འདི་རྣམས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད། །ཅེས་དང་། གླུའི་ཕན་ཡོན་ཡང་། གླུ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཉིད། །མཉེས་བྱེད་ཤེས་རབ་སྨད་མི་བྱ། །ཞེས་དང་། གུར་ལས། ཆོས་འབྱུང་མདུན་དུ་གར་གྱི་གཞི། །རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་གླུ་བླང་ཞིང་། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་པས་བྲོ་དང་ནི། །མུ་རྫ་ཁྱད་པར་སྒེག་མོ་སོགས། །ཞེས་དང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལས། དགའ་བདེ་དེ་བཞིན་སྤྲོ་བ་ཡིས། །གླུ་དང་རོལ་མོ་རྣམ་པར་རོལ། །དྲི་དང་ཕྲེང་བ་བྱུག་པ་ཡིས། །རིག་སྔགས་རྒྱལ་པོ་རབ་བསྒྲུབ་བྱ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བའི་བདེ་བ་བཟུང་། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་སྤྱད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་བཟའ་དང་སྤྱོད་པས་ཀྱང་། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ས་ར་ཧས། གླུ་གར་གླིང་བུ་རྩེད་འཇོ་རོལ་མོའི་ཚོགས་སུ་འཇུག །ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་གར་དང་དྲུག་ལས་སྐྱེས་སོགས་གླུས། །སེམས་ལ་གཟེངས་བསྟོད་ཅུང་ཟད་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལས་གླུ་གར་དུ་གཏོགས་པ་དགུ་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དྲུག་ལྡན་ནི་གཅིག་གིས་གར་བྱེད། གཅིག་གིས་གླུ་ལེན། གཅིག་གིས་ཏིང་ཏིང་ཤག་དང་། གཅིག་གིས་རྒྱུད་མངས་སྒྲེང་བ་སོགས་དྲུག་གིས་ཅིག་ཆར་དུ་བྱེད་པར་སྣང་བ་དེ་དག་བོད་ན་མེད་ཀྱང་རང་རང་གི་ཡུལ་དུས་ཀྱི་གླུ་བྲོ་ལ་སོགས་པས་གཟེངས་བསྟོད་པ་ཡིན་ལ། གླུ་ཡང་མ་ངེས་པ་སྟེ་རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་དོ་ཧ་ཕལ་ཆེར་ཡང་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་གླུར་གར་བླངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་པས་འདོད་ཆགས་བདེ་ཆེན་དུ་འཆིང་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གླུ་བླང་ཞིང་ཧེ་རུ་ཀའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གར་བྱ་ལ། རྣལ་འབྱོར་མས་ནི་གོས་
Chinese
萨肖说，后来护法的阻挠发生，稍微拿出一点给弟弟，做了金刚橛的仪式和时食供，这看来是您心里真实的想法。此时，行瑜伽士不应做那些歌舞，因为所有世俗的歌舞都是无分别的，并且也做以前没有流传的歌舞之类。《金刚甘露续》中说：“以悦耳之声唱诵歌，咒语和塔罗嘎拉里，六生等村落，以共同的语言，以欢喜和安乐，这些都应唱诵。”又说，歌的利益是：“歌就是瑜伽母们，使之欢喜，不应诽谤智慧。”又《古汝续》中说：“法生前方为舞蹈之基，唱诵金刚誓言之歌，以金刚之足跳舞，以及木扎特别的娇姿等。”又《最初佛》中说：“以欢喜安乐和喜悦，歌舞和音乐尽情嬉戏，以香和花鬘涂抹，善加修持明咒之王，如何安乐就如何享受安乐，如何想要就如何行持，如何饮食享用，也修持成就不变之胜。”又萨ra哈说：“进入歌舞笛子嬉戏音乐的聚会中，以黑汝嘎的舞蹈和六生等歌，心中赞颂，不要稍微沮丧。” 如是所说，世间六十四种艺术中属于歌舞的有九种应做。虽然如此，六具者是一个跳舞，一个唱歌，一个打丁丁夏，一个弹琵琶等，看来六个一起做，那些在西藏没有，但以各自的地域时节的歌舞等来赞颂。歌也不一定，因为印度大成就者们的道哈大部分也是在行持的时候歌唱跳舞的缘故。总之，为了以无分别的唯一忆念将贪欲束缚于大乐中，瑜伽士以无量光（藏文：འོད་དཔག་མེད།，梵文天城体：अमिताभ，梵文罗马拟音：Amitābha，汉语字面意思：无量光）的傲慢唱歌，以黑汝嘎的傲慢跳舞，而瑜伽母则用衣服
English
Sa Sho said that later, when the obstruction of the Dharma protectors occurred, a little was taken out and given to the younger brother, and the ritual of Vajrakila and the time offering were performed. It seems that this is what you truly believe in your heart. At this time, the practitioner of conduct yoga should not do those songs and dances, because all worldly songs and dances are without discrimination, and they also do songs and dances that have not been circulated before. The Vajra Amrita Tantra says: "Sing songs with pleasant sounds, mantras and Taroka Lali, villages such as Six Births, with common language, with joy and bliss, these should be sung." It also says that the benefit of song is: "Song is the yoginis themselves, making them happy, and wisdom should not be slandered." Also, the Guru Tantra says: "In front of the Dharmadhatu is the basis of dance, singing the song of Vajra vows, dancing with Vajra feet, and Mudra's special coquettishness, etc." Also, the First Buddha says: "With joy, bliss, and delight, play songs and music to your heart's content, smear with incense and garlands, and practice the King of Vidyadharas well, how to enjoy bliss is how to enjoy bliss, how to want is how to act, how to eat and enjoy, also practice to achieve unchanging victory." Also, Saraha said: "Enter the gathering of songs, dances, flutes, play, and music, with the dance of Heruka and songs such as Six Births, praise in your heart, do not be slightly discouraged." As it is said, among the sixty-four arts of the world, there are nine that belong to songs and dances that should be done. However, the Six-Possessed is one dancing, one singing, one playing the Ting Ting Shak, one playing the lute, etc. It seems that six are doing it together. Those are not in Tibet, but they are praised with songs and dances of their respective regions and times. Song is also not fixed, because most of the Dohas of the great Indian Siddhas were also sung and danced during practice. In short, in order to bind desire into great bliss with the single-pointed recollection of non-discrimination, the yogi sings with the pride of Amitabha (Tibetan: འོད་དཔག་མེད།, Sanskrit Devanagari: अमिताभ, Sanskrit Romanization: Amitābha, Chinese literal meaning: Immeasurable Light), dances with the pride of Heruka, and the yogini uses clothes.
Tibetan
དཀར་མོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གླུ་བླང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གར་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་བདག་དང་གནས་དང་རྣལ་འབྱོར་སྲུང་བ་དང་ལྷ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་མི་འཕྲོགས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་གཟུགས་ཀྱི་གང་། །ཆགས་བྲལ་མིན་གོམས་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། འདོད་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་དང་། །རྣལ་འབྱོར་མ་དང་མ་མོ་ཡིས། །གླུ་དང་གར་ནི་འདི་དག་གིས། །ལེགས་པར་གླུ་བླང་གང་ཡང་བྱ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཚོགས་སྲུང་ཞིང་། །དེ་བཞིན་བདག་ཡང་སྲུང་བ་ཉིད། །འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་དབང་དུ་བྱེད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་ནི་ངག་གི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟླས་པ་དང་རྡོ་རྗེའི་གླུ། རྐང་པ་གང་དུ་བཀོད་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར། ཡན་ལག་སྐྱོད་པ་དང་སོར་མོ་བསྒྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་གར། གང་སེམས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཏེ། བརྟག་པ་དང་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུར། ཨཱ་ལྀ་ཀཱ་ལྀ་རབ་བརྟགས་པས། །བརྗོད་པ་བཟླས་པར་ཡང་དག་བཤད། །རྐང་པའི་རྗེས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ཉིད་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བརྗོད་པར་བྱ། །ལག་པ་བསྒྱུར་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །སོར་མོ་ཉེད་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་རྣམ་སེམས་བསམ་གཏན་ཡིན། །གང་བསམས་དེ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཞེས་དང་། བརྡ་དང་གནས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། མི་བྱ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟག་ཏུ་མི་བཟའ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ལ་མི་བསམ་ཡོད་མ་ཡིན། ། བཟང་ངན་མི་སྨྲ་གང་ཡང་མེད། །ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་གཞན། །དེ་བཞིན་བདག་ནི་ང་མཆོག་ཉིད། །འདི་ལྟར་སེམ་པས་རྣལ་འབྱོར་དག །བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་སྤྱད། །ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་བསྒྱུར་བ་དང་། །ཆག་རྣམས་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་ཉིད། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་གནས་ཞུགས་པས། །དེ་སྙེད་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཅིང་། རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཅན་དང་། །འཁོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ཤེས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གཡོན་རྐྱང་མའི་རླུང་དག་པས་གཡོན་བརྐྱང་ནས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱུ་བ་དག་པས་རྡོ་རྗེའི་གདན་གྱི་བར་དུ་འདུག་སྟངས་རྣམས་སུ་བཤད་ཅིང་། གླུ་ནི་རྣམ་དག་སྔགས་སུ་གནས། །གར་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད། །ཅེས་པས་རླུང་དང་སྒྲ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་གླུ་དང་བཟླས་པ་ཡིན་ལ། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་པའི་བདེ་སྟོང་གི་སྒོམ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཉིད་གར་ཡིན་ཏེ།
Chinese
白色的我慢唱着歌，金刚亥母的我慢跳着舞，这即是守护自身和处所及瑜伽，以及使天神自在的殊胜之法。不散乱忆念的瑜伽士，凡是嘿汝嘎的形象，不是断绝贪欲，而是以串习之心，以贪欲之心来禅修。金刚法和佛陀，瑜伽母和明妃，用这些歌和舞，好好地歌唱。仅此就能守护眷属，同样也能守护自身，仅此就能掌控世间。如是说。总之，对于那位瑜伽士来说，所有口头的言语都是念诵和金刚歌，脚所踩踏之处即是坛城，肢体的活动和手指的变动都是手印和舞蹈，心中所想即是禅定。在第一品真实性的章节中说：通过详细观察元音和辅音，真实宣说言语即是念诵，脚步的痕迹即是坛城，因此应当宣说坛城。手的变动是手印，手指的捏合也是如此。因为心念是禅定，所想即是禅定。如是说。在象征和处所的章节中说：没有丝毫不可做之事，永远没有不可食之物，在此没有不可思之事，没有说好说坏。自己如何，他人亦然，同样自己即是我，至高无上。如此用心来享用瑜伽，享用饮食等，肢体有多少变动，以及诸根完全舒展，嘿汝嘎光辉入住，那些都是咒语和手印。如是说。清净智慧之身，与轮回的分别念，没有丝毫差别。因为理解了这句话的含义才能进入。确定的意义是，在时轮金刚中，由于左脉的风清净，从左脉伸展开始，由于地坛城的运行清净，直至金刚座之间的所有坐姿都已阐述。歌即是安住于清净的咒语，舞即是应当修习之法。因此，风和声音的集合成就为金刚咒语本身就是歌和念诵，而方便与智慧无别的乐空禅修持续不断就是舞蹈。
English
The pride of white sings songs, and the pride of Vajravarahi dances, which is the supreme method for protecting oneself, one's place, and one's yoga, and for subduing the gods. The yogi who does not lose mindfulness, whatever is the form of Heruka, is not detached from desire, but with a mind accustomed [to desire], meditates with a mind of desire. Vajra Dharma and the Buddhas, Yoginis and consorts, with these songs and dances, sing well whatever is to be sung. By this alone, one protects the retinue, and likewise protects oneself. By this alone, one controls the world. Thus it is said. In short, for that yogi, all verbal expressions are recitation and vajra songs, wherever the feet are placed is a mandala, all movements of the limbs and changes of the fingers are mudras and dances, and whatever is thought is meditation. In the chapter on Suchness in the First Treatise, it says: By thoroughly examining the vowels and consonants, it is truly taught that speech is recitation, the trace of the feet is the mandala itself, therefore the mandala should be expressed. The movement of the hands is a mudra, and the kneading of the fingers is likewise. Because the mind is meditation, whatever is thought is meditation. Thus it is said. In the chapter on Symbols and Places, it says: There is nothing that should not be done, there is never anything that should not be eaten, there is nothing that should not be thought about here, there is nothing that is good or bad to say. As oneself is, so is another. Likewise, I am the supreme self. In this way, with the mind, enjoy yoga, enjoy food and drink, etc. As many movements of the limbs as there are, and the complete expansion of the senses, the glory of Heruka having entered, all those are mantras and mudras. Thus it is said. The pure form of wisdom and the conceptualizations of samsara have no difference whatsoever. It is through understanding the meaning of this that one enters. The definitive meaning is that in the Kalachakra, it is explained that all the postures of sitting up to the Vajra Seat are due to the purification of the left-extending wind of the left channel and the purification of the movement of the earth mandala from the left extension. Song abides as pure mantra, and dance is what is to be meditated upon. Therefore, the collection of wind and sound becoming the Vajra mantra itself is song and recitation, and the continuous meditation of bliss and emptiness, inseparable from skillful means and wisdom, is dance.