Tibetan
་རྒྱའི་ལྷ་ནི། ཧཱུྃ་དེ་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་སྔོན་པོས་མཚན་པར་གྱུར་པ་མོས། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་སོགས་རྐང་པ་དྲུག་གི་དོན་དྲན་བཞིན་ཏུ་གཤེགས་རིགས་ཀྱི་དམ་རྒྱ་ཐལ་མོ་བཀན་པའི་མཛུབ་མོ་གཉིས་ཅུང་ཟད་ནང་དུ་བཀུག་པ་བཅས་ལ་སྔགས་བརྗོད། གཞུང་ལས་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དམ་རྒྱ་འཆའ་བར་བཤད་པ་ནི་སྔགས་དང་འགལ་བས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་ནི། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སོགས་ཤློ་ཀ་ཕྱེད་གསུམ་གྱིས་བདག་ཉིད་མི་འཁྲུགས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པའོ། །དྲུག་པ་མཚན་མའི་ལྷ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་། འདི་རྣམས་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་གྱི་མངོན་བྱང་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་དོད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་ནི། བདག་ཉིད་ལྷར་གསལ་བའི་ཐུགས་ ཀར་པད་ཟླ་ལ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་གསལ་བཏབ། འདིའང་དོན་དུ་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷར་འདུའོ། །དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་དབང་ལྷ་སྤྱན་དྲངས། བུམ་པའི་ཆུ་བླུགས་ཤིང་། ཅོད་པན་སྤྱི་བོར་བཞག་པས་དབང་བསྐུར། དབང་རྟགས་སུ་གནས་གསུམ་དུ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་མཚན་པར་གྱུར། སླར་ཡང་ཐུགས་སྲོག་འོད་ཀྱིས་མངོན་དགའི་ཞིང་ནས་མི་འཁྲུགས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་པ་ལ་ཚོགས་ཞིང་སྐབས་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་མོས་མཆོད། རྒྱ་བཞིས་རང་དམ་ཚིག་པ་ལ་བསྟིམས་པས་ཐུགས་ཀར་པད་ཟླ་ལ། དབུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་མི་འཁྲུགས་པ་རང་དང་འདྲ་བ་དེའི་ཕྱོགས་བཞིར་སངས་རྒྱས་རིགས་བཞི་སྤྲུལ་སྐུའི་རྣམ་པ། གཙོ་བོ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་པད་ཟླ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་བཻ་ཌཱུཪྻ་མདོག་ལྟ་བུ། འོད་ཟེར་སྣ་ལྔ་འཕྲོ་བའི་མཐར་བཟླ་བྱའི་གཟུངས་ སྔགས་ཡིག་ངོ་ནང་བསྟན་གཡས་བསྐོར་དུ་སྦྲུལ་འཁྱིལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་གསལ་གདབ། ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲོས་པའི་ལྷ་མོ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་རང་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པར་མོས་ལ། མཆོད་བསྟོད་ངག་ཏུ་འདོན། མཐར་ལྷ་མོ་རྣམས་རང་ལ་བསྡུ། དེ་ནས་རང་ལྷར་གསལ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་བཟུང་ནས་སྲོལ་རྩོལ་བསྡམས་ཏེ་ཇི་སྲིད་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའམ། མི་སྐྱོའི་བར་དུ་མཉམ་པར་བཞག །གལ་ཏེ་དེ་ལས་ལྡང་བར་འདོད་ན་རྗེས་ཤེས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷ་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དྲན་ཅིང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དག་སྣང་དུ་བལྟས་ལ་རང་གི་ལྷའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་མཚན་མའི་ལྷའོ། །གསུམ་པ་བཟླས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་གཞོལ། །གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་གཞི་ལ་གནས། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་གསང་སྔགས་བཟླས། །ངལ་ན་བདག་ ལ་ངལ་སོས་ཤིག །ཅེས་པས་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་བཟླས་པའི་གཞི་འཛིན་པ། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་བཟླས་པ་ཁྱད་པར་དུ་དབྱེ་བ། བཟླས་པའི་སྐྱོན་སྤངས་ཞིང་གྲངས་ཀྱི་ཚུལ། དུབ་པ་ངལ་གསོ་བ་དང་བཞི། ཞར་བྱུང་བསླབ་བྱའི་གནས་དང་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་བཅས་ལྔའོ། །དང་པོ་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། གཞི་དང་སེམས་དང་སྒྲ་སྟེ་གསུམ་ཡོད། གཞི་ལའང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་དགོངས་པས་གཉིས་ཀྱི་གཞི་དང་པོ་རང་སེམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་རང་ཆོས་སུ་བཞུགས་པར་ཤེས་པ། གཞི་གཉིས་པ་ནི་དེ་ཉིད་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་རང་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་འཁྲུགས་པར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར། སེམས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ། སྒྲ་ཧཱུྃ་ཡིག་སྔགས་ཕྲེང་སྒྲ་གདངས་ཅན་ཏུ་གསལ། འདི་གཉིས་ལ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དུ་ཡི་གེ་དང་པོ་ དང་གཉིས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད། དེ་ནས་བགྲང་ཕྲེང་རབ་གནས་སྔགས་ལན་གསུམ་བརྗོད། ཐོག་མར་ལག་པ་གཡས་པའི་གུང་མོ་དང་མཐེའུ་ཆུང་བརྐྱང་། མཛུབ་མོ་གུང་མོའི་རྒྱབ་ཏུ་བཀུག་ཅིང་སྦྱར། མཐེ་བོས་སྲིན་ལག་གི་སྟེང་ནས་སྙིང་གའི་ཐད་དུ་བགྲང་དགོས་ལ། རིམ་པར་ངལ་ན་ལག་པ་གཡོན་པས་སྤྱི་ལྟར་དུ་བགྲང་། ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་སྟེ་ལྷ་སྔགས་སྒྲ་དང་བཅས་པ་ལ་དྲན་འདུན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་བལྟས་ལ་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་པའི་བཟླས་པ་ལ་གཞོལ། དམིགས་པ་བརྟན་པ་ན། ས་བོན་སྔགས་ཕྲེང་དང་བཅས་པ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས། སེམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ། འོད་ཟེར་སླར་འདུས་ཏེ་རང་ལ་ཐིམ་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་རབས་ ཐོག་མེད་ནས་བསགས་པའི་ལས་ངན་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཞིང་དག་པར་བསམ། འདིར་སྔགས་ངོ་ནང་དུ་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སྤྱིར་བཏང་ཡིན་ཅིང་འཕགས་བོད་མཁས་གྲུབ་སྤྱིའི་བཞེད་པར་མ་ཟད། བོ་དོང་འཇིགས་བྲལ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཡང་ཡང་དམིགས་སུ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ལ། ལུགས་འདིར་སྔགས་ཕྲེང་འཁོར་རྒྱུ་མེད་ཅིང་། གཞུང་དུ་སྔགས་ཕྲེང་འཁོར་བར་བཤད་པ་ལྟར་ན་སྔགས་ངོའང་ཕྱིར་བསྟན་དགོས་ལ་འདི་ནི་གྲུབ་ཆེན་ཀ
Chinese
关于手印之神：观想（ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字化为蓝色五峰金刚杵，中央有蓝色（ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字。然后忆念从其发光等六句之义，结逝世部之印，即双手掌张开，两食指向内微屈，并念诵真言。经文中说要结金刚部之印，但这与真言相违，故应考察。第五，形象之神：以“彼等完全转变”等三又二分之一颂，观想自身为不动佛，是无染之化身，形象圆满。第六，表相之神在下文讲述。这些是其他续部五现证等的替代。第二支分是：观想自身明观为本尊，心间莲月上有蓝色（ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，放出光芒。此亦归摄于手印之神。其光芒迎请灌顶之神，以宝瓶之水灌顶，头顶戴上顶髻，作为灌顶之标志，在三处以安立于月轮上的三字作为印记。再次以心识之光芒，从现喜刹土迎请不动佛智慧尊。安住于前方虚空中，如会供轮时一样，以化身天女供养。以四印将自誓言尊融入，于心间莲月上，中央为智慧萨埵不动佛，与自己相同，其四方为四佛部之化身。主尊智慧萨埵心间莲月上，为三摩地萨埵蓝色（ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，如青金石之色，放出五种光芒，其外环绕着要念诵的陀罗尼咒语字，字面朝内，右旋如蛇盘绕般安住不动，如是明观。观想从心间发出无量天女，对自己作供养和赞颂，口中念诵供养和赞颂之词。最后，将天女们收回融入自身。之后，一心专注于明观为本尊，收摄气息和努力，直至获得明相，或不觉疲倦为止，安住于等持中。如果想要从等持中出定，则在一切后得中，反复忆念本尊之形象，将一切器情之显现观为清净显现，观想自己处于本尊之处，受用本尊之身，此为表相之神。第三，念诵之真实性：
English
Regarding the deity of the mudra: Visualize the syllable (HŪṂ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) transforming into a blue five-pronged vajra, with a blue (HŪṂ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) syllable at its center. Then, remember the meaning of the six lines, such as 'light radiating from it,' and form the mudra of the Tathagata family, with palms open and the two index fingers slightly curved inward, and recite the mantra. The text states to form the mudra of the Vajra family, but this contradicts the mantra, so it should be examined. Fifth, the deity of form: With 'Those completely transformed,' etc., in three and a half shlokas, visualize oneself as Akshobhya, an unconditioned manifestation, with complete form. Sixth, the deity of characteristics is described below. These are substitutes for the five Abhisambodhis of other tantras. The second branch is: Visualize oneself clearly as the deity, with a blue (HŪṂ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) syllable on a lotus and moon disc at the heart, radiating light. This also falls under the deity of the mudra. With its light, invite the initiation deities, pour the water of the vase, and place the crown on the head, thus bestowing initiation. As a sign of initiation, the three places are marked with three syllables residing on the moon. Again, with the light of the heart-essence, invite Akshobhya Jñanasattva from the Abhirati Pure Land. Having him seated in the sky in front, offer with emanated goddesses as in the Ganachakra. By the four seals, the self-vow being is absorbed, and on the lotus and moon disc at the heart, in the center is the Jñanasattva Akshobhya, identical to oneself, and on its four sides are the manifestations of the four Buddha families. On the lotus and moon disc at the heart of the main Jñanasattva is the Samadhisattva, a blue (HŪṂ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) syllable, like the color of lapis lazuli, radiating five kinds of light, surrounded by the dharani mantra syllables to be recited, with the faces inward, circling to the right like a coiled snake, remaining unmoving, visualize thus. Imagine that countless goddesses emanated from the heart offer and praise oneself, and recite the offerings and praises. Finally, gather the goddesses back into oneself. Then, focusing single-pointedly on the clear visualization of oneself as the deity, restrain the breath and effort, until a clear appearance is obtained, or until one does not tire, abide in equipoise. If one wishes to rise from that equipoise, then in all post-meditation, repeatedly remember the image of the deity, view all appearances of the environment and beings as pure appearances, and contemplate oneself in the deity's abode, enjoying the deity's body, this is the deity of characteristics. Third, the suchness of recitation:
Chinese
从《后禅定》中说：专注于声音、心和基础，秘密真言不变地安住于基础，肢分不缺地念诵秘密真言，疲劳时在我这里休息！这样，以三个肢分来执持念诵的基础，将成就悉地的念诵特别区分开来，舍弃念诵的过失并计算数量，以及疲劳时休息，这四点。附带说明了应学之处和利益，总共五点。第一，三个肢分是：基础、心和声音，共有三个。基础也有两种，即以现观和现证的意旨来分。第一基础是认识到自己的心是安乐逝者的心髓，原始的佛陀安住在自己的法性中。第二基础是它显现为色身的形象，在自己圆满佛陀不动佛的明亮心中。心是世俗菩提心的自性，在月轮之上。声音是吽字（ཧཱུྃ，嗡，hūṃ，种子字）真言鬘，清晰地发出声音。对于这两者，以现观和现证来称呼第一个和第二个字。然后，念诵念珠的加持咒三遍。首先，伸出右手的中指和小指，将食指弯曲并贴在中指的背面，用拇指从食指的上方在心间拨动念珠。依次地，如果疲劳，用左手像通常一样拨动念珠。断绝所有散乱到外境的分别念，对于本尊真言和声音，以不间断的忆念，一次又一次地以专注的心，像亲眼见到一样地观看，专注于舍弃过失的念诵。当专注稳定时，从种子字和真言鬘中发出光芒，照亮所有的世界，净化所有众生的罪障，激励所有佛陀的意念，光芒再次汇聚融入自身，从而观想自己从无始以来积累的恶业和罪障全部得以清净。这里将真言的本体显示在内部，这通常是所有续部的共同之处，而且不仅是印度和西藏的智者和成就者的共同观点，而且是遵循了布敦·吉扎·钦波等反复强调的观修方式。这种方式中，真言鬘没有旋转，如果像经文中所说真言鬘是旋转的，那么真言的本体也需要向外显示，而这是大成就者
English
From the Uttaratantra, it says: Focus on sound, mind, and basis. The unchanging secret mantra abides in the basis. Recite the secret mantra without diminishing the limbs. When tired, rest in me! Thus, holding the basis of recitation with three limbs, distinguishing the recitation for accomplishing siddhis, abandoning the faults of recitation and counting the number, and resting when tired, these are four points. Incidentally, it explains the places of learning and benefits, totaling five points. First, the three limbs are: basis, mind, and sound, there are three. The basis also has two, according to the intention of manifestation and realization. The first basis is to know that one's own mind is the essence of the Sugata, the primordial Buddha abiding in one's own Dharma nature. The second basis is that it appears in the form of a Rupakaya, in the clear heart of oneself as the complete Buddha Akshobhya. The mind is the nature of conventional Bodhicitta, on top of the lunar mandala. The sound is clear as the mantra garland of the Hūṃ syllable (ཧཱུྃ，嗡，hūṃ，seed syllable) with sound. For these two, the terms first and second letters are used for manifestation and realization. Then, recite the consecration mantra of the rosary three times. First, extend the middle and little fingers of the right hand, bend and join the index finger to the back of the middle finger, and with the thumb, count the beads from above the index finger at the heart. In sequence, if tired, count the beads with the left hand as usual. Abandon all discursive thoughts that scatter to objects, and with uninterrupted mindfulness of the deity mantra and sound, again and again with a one-pointed mind, look as if seeing it directly, and engage in recitation abandoning faults. When the focus is stable, light radiates from the seed syllable and mantra garland, illuminating all realms of the world, purifying the sins and obscurations of all beings, arousing the minds of all Buddhas, and the light re-collects and dissolves into oneself, thus contemplating that all the negative karma and obscurations accumulated from beginningless lifetimes are purified and cleansed. Here, showing the essence of the mantra internally is generally common to all tantras, and not only is it the common view of Indian and Tibetan scholars and siddhas, but it also follows the practice repeatedly emphasized by Bo Dong Jig Dral Chenpo and others. In this system, the mantra garland does not rotate, and if the mantra garland is said to rotate as stated in the text, then the essence of the mantra also needs to be shown externally, and this is the great siddha