Tibetan
དེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟ་བ་ཉིད། །བདག་གིས་བདེ་བ་ཟོས་པ་ཡི། །གྲོས་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པར་བརྗོད། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །སྣ་ཚོགས་དང་པོའི་དགའ་བ་ཉིད། །རྣམ་སྨིན་ལ་ནི་མཆོག་དགའ་ཉིད། །རྣམ་ཉེད་དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཉིད། །མཚན་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་འཁྱུད་པ་དང་ཙུམྦ་ན་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་དེའི་མིང་དུ་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི། ཆགས་པའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་བ་ལས་ཁམས་ཞུ་ ནས། བདེ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྨོས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བདག་གིས་བདེ་བའི་རོ་མྱངས་ཤིང་ཟོས་པའི་གྲོས་ནི་དེ་ལ་སྲེད་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པས་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཉེད་པའམ་འཇོམས་པའི་སྐད་ཅིག་མར་བརྗོད་དེ་གྲོས་དང་དྲན་པ་དང་ངེས་འཛིན་རྣམ་གྲངས་སུ་བསྒྱུར་བས་སོ། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་སྔ་མ་གསུམ་ལས་གཞན་ཁྱད་པར་གྱུར་བ་སྟེ། བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་གཉིས་དང་། བདེ་བས་ཚིམས་ནས་སླར་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་ཉེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་དགའ་བ་བཞིར་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་དང་པོའི་དགའ་བ་ཉིད་དེ། ཀུན་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་མྱོང་བའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ནི་གཉིས་པ་མཆོག་དགའ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ་སྔ་མ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་ཆགས་པའི་རྟོག་པ་ཞི་བའོ། །རྣམ་ཉེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་པ་ཉིད་དུ་ བརྗོད་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་བས་རྒྱུད་ཚིམས་ནས་སླར་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། དབང་གི་དབྱེ་བ་དང་རྣམ་དགདགོས་པ་དང་ངེས་ཚིགདབང་བཞི་བསྐུར་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དབང་ནི་བཞི་ཡི་གྲངས་ཀྱིས་ནི། །དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་ཤེས་བྱ། །དགོད་པ་དག་པ་སློབ་དཔོན་ཉིད།
Chinese
彼之智慧乃食（智慧之食）。我所食之乐，其意念谓为遍寻。离特征者异于三，舍离贪与离贪。种种初喜即，于异熟乃胜喜。遍寻离喜乃喜，离相俱生乃喜。如是说。若问：如是说之四刹那如何？谓与业手印相拥及唇吻等，与生乐之种种身姿相关联，故名种种刹那。异熟刹那者，反之于行种种贪欲之事，二根交合而精液融化。 于受用由乐所生之智慧时，说为食之名言。如是，我已尝受食乐之味，其意念谓于彼贪恋，再三思念，乃是遍寻或摧毁之刹那。是故，意念与忆念及定解可转换为异名。离特征之刹那，异于前三者，是为殊胜。欲得乐而具贪之初二刹那，因乐而满足，复欲得之贪与离贪，亦是遍寻之特征，亦是遍舍离。若问：彼等如何安立为四喜？种种刹那乃初喜，乃是于一切处皆具贪欲而受用微小之乐。于异熟刹那，谓为第二胜喜，乃是受用胜于前者之乐，且贪欲之分别念寂灭。于遍寻之刹那，谓为第三离喜之喜，乃是受用极大之乐，相续满足，而离于复欲得乐之贪欲。第四离特征之刹那，当知乃俱生喜。第三灌顶之次第有三：灌顶之分类与清净之必要及词义，四灌顶之授予方法。初者：阿阇黎秘密智慧与，第四者亦如是。灌顶以四之数量，当知次第为喜等。令喜悦清净乃阿阇黎。
English
That wisdom is the very eating (the eating of wisdom). The pleasure I have eaten, its intention is said to be pervasive seeking. The one devoid of characteristics is different from the three, abandoning attachment and detachment. The various first joy is, in maturation, the supreme joy. Pervasive seeking, joyless is joy, characteristicless, coemergent is joy. Thus it is said. If asked: What are the four moments just mentioned? It is said that the moment of various kinds is so named because it is related to the various bodily gestures that give rise to pleasure, such as embracing the karmamudrā and kissing. The moment of maturation is the opposite of doing various things of attachment, and the essence melts from the union of the two faculties. When experiencing the wisdom arising from bliss, it is said to be the term of eating in enjoyment. Thus, I have tasted and eaten the taste of bliss, and the intention is to be attached to it, thinking again and again, which is said to be the moment of pervasive seeking or destruction. Therefore, intention, memory, and ascertainment can be converted into different names. The moment of being devoid of characteristics is different from the previous three, and is superior. The first two moments are those who want to obtain pleasure and are attached, and the characteristic of pervasive seeking, which is satisfied by pleasure and wants to obtain it again, is also abandoned. If asked: How are they established as four joys? The moment of various kinds is the first joy, which is the experience of small pleasure with desire in everything. In the moment of maturation, it is said to be the second supreme joy, which is the experience of pleasure that is superior to the former, and the conceptualization of desire is pacified. In the moment of pervasive seeking, it is said to be the third joy of joylessness, which is the experience of great pleasure, the continuum is satisfied, and it is free from the desire to obtain pleasure again. The fourth moment of being devoid of characteristics should be known as coemergent joy. The third stage of empowerment has three parts: the classification of empowerment, the necessity of purification, the etymology, and the method of bestowing the four empowerments. The first is: the vajra master, secret wisdom, and the fourth is also the same. Empowerment is in the number of four, and the order should be known as joy, etc. Causing joy and purification is the vajra master.