Tibetan
ག་གི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་དྲུག་དང་། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ་དངོས་པོ་ འདི་རྣམས་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ལམ་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེའང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཏེ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པས་ན་གཟུང་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་ཆེན་པོས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ཉིད། །དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་རིག་པའི་བདེ་བ་མཆོག །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་དང་། །གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང་བ། །དངོས་པོ་དེ་ཀུན་དག་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་རིག་ནི་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ནས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་པའི་ཡུལ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་དུ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་འདི་ཉིད། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྒྲིབ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ལ། ལྷའི་དག་པ་སོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པས། ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་པ་དག་པས་ཡུལ་ཅན་ཀྱང་དག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གྱི་དག་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་མཆོག་ཏུ་དག་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དེས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་ཏེ་ཡུལ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་འདིར་མ་སྨོས་པའི་གཟུགས་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་རྣལ་འབྱོར་པས་སྣོད་བཅུད་གང་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཀུན་རང་རིག་ལྷན་སྐྱེས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དབྱེར་མེད་དུ་དག་པ་སྟེ། ཚུལ་འདི་དང་འོག་ཏུ་གསུངས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་འགྲོ་བ་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་དེ་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ་རྒྱས་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་པདྨ་ སྲོག་ཆགས་བུང་བ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལུང་དང་སྦྱར་བར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས།
Chinese
眼等六处和地水火风空五大种，这些事物如果好好观察，就会发现它们各自的自性并不成立，所以从原始以来就是自性清净的。如果是这样，那道路有什么用呢？因为自性清净也被突如其来的污垢所遮蔽，由于无明的力量而产生错觉，所以要通过看到从能取所取产生的烦恼是无我的来断除。为了圆满佛法，通过修习遮蔽来断除，所知障也要用极大的清净来净化。第二是：自知自性本清净，清净非由他解脱，境之事物皆清净，自之觉性乐为胜。色等诸境以及，瑜伽士所见之，彼等事物皆清净，如是行者成正觉。如是说，自知是光明而非分别的自性，以根识等为例，各自所知的瑜伽士的现量境，是其他无法言说的自性清净。从无始以来就远离了三障的污垢，不依赖于诸如天之清净等具有分别的清净而获得解脱。境和有境的事物都是由错觉所安立的，所以境的错觉清净了，有境也会变得清净。这样，由于能取所取的清净，各自所知的觉性大乐就是最清净的。因此，色声香味触法等诸境，以及其他这里没有提到的美丑等，瑜伽士所见的外器内情的一切事物，都是自知俱生，境和有境无二无别地清净。如这种方式以及下面将要说的那样，众生都是无二的智慧，而智慧就是胜义谛的佛性。让炯巴说：这是如来藏，详细地在《宝性论》中与莲花、 生物、蜜蜂等所显示的教证结合起来。第三有二。
English
The six sense sources such as the eye, and the five great elements of earth, water, fire, wind, and space—if these things are well examined, it will be found that their individual self-natures are not established, so from the beginning they are naturally completely pure. If that is the case, then what is the use of the path? Because that naturally pure state is also obscured by sudden stains, and delusion arises due to the power of ignorance, therefore, one must abandon by seeing that the afflictions arising from grasping and the grasped are without self. In order to perfect the Buddha's teachings, one must abandon by meditating on obscurations, and the obscuration of knowledge must also be purified by great purity. The second is: Self-knowing nature is pure itself, Purity is not liberated by another, Because the objects of the realm are pure, One's own awareness of bliss is supreme. The objects such as form and, Also seen by yogis, Those things are all pure, In this way, beings become Buddhas. It is said that self-knowing is the nature of clarity and non-conceptuality. Taking the wisdom of the senses as an example, the direct object of the yogi that is known by each individual is the self-nature purity that cannot be expressed by others. From beginningless time, it has been free from the stains of the three obscurations, and it does not depend on other purities with discriminations, such as the purity of the gods, for liberation. The objects of the realm and the objects possessing the realm are all established by delusion, so when the delusion of the realm is purified, the object possessing the realm will also become pure. Thus, due to the purity of grasping and the grasped, the great bliss of the wisdom that is known by each individual becomes supremely pure. Therefore, the objects such as form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, as well as other things not mentioned here, such as beauty and ugliness, all the things that yogis see in the outer environment and inner beings are self-knowing, coemergent, and pure without difference between the realm and the object possessing the realm. As this way and as will be said below, all beings are non-dual wisdom, and that wisdom becomes the nature of the ultimate Buddha. Rangjung Dorje said: This is the essence of the Tathagata, which is extensively combined in the Uttaratantra with the teachings shown by the lotus, living beings, bees, etc. The third has two.
Tibetan
ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་མ་དག་པ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་གསོལ་བ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལགས་ན། རྣམ་པར་མ་དག་པའི་སྤང་བྱ་དེ་གང་ལགས། ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། ཐ་མལ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མ་དག་པའོ། །དེ་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡུལ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་གསོལ་བ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མིག་གིས་གཟུགས་ནི་གཟུང་བར་བྱ། །སྒྲ་ནི་རྣ་བས་མཉན་པར་བྱ། །དྲི་ནི་སྣ་ ཡིས་ཚོར་བར་བྱ། །ལྕེ་ཡིས་རོ་ནི་རིག་པར་བྱ། །དངོས་པོ་ལུས་ཀྱིས་རེག་པར་བྱ། །ཡིད་ཀྱིས་བདེ་སོགས་འཐོབ་པ་ནི། །དག་པས་དུག་མེད་བྱས་ནས་ནི། །བསྟེན་བྱ་འདི་དག་བསྟེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས། གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བཏགས་པའང་གང་ལགས་ཞུས་པའི་ལན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མིག་གི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་འཛིན་པའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་རྣམས་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །སྒྲ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཉན་པར་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་ནི་སྣ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཚོར་བར་བྱ་བ་དང་། རོ་ནི་ལྕེ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་མྱང་ཞིང་རིག་པར་བྱ་བ་དང་། འཇམ་རྩུབ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་རེག་པར་བྱ་བ་དང་། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་ཡུལ་བདེ་བ་དང་སོགས་པས་མི་བདེ་བ་དང་བར་མའི་ཆོས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ པའི་ཚུལ་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཉིས་དང་གཅིག་ལྟར་བརྗོད་པར་སྣང་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་དག་པ་སྣང་བ་དེ་དག་མཆོག་གི་དག་པ་
Chinese
本体的确定。详细阐述它。第一是：世尊，什么是不清净的？世尊说：色等。为什么呢？因为是所取和能取的对境。这样说了之后，金刚藏菩萨请问：世尊，这样一切事物自性清净，那么不清净的所断是什么呢？回答说：世尊说：凡夫的色等是虚妄分别，是不清净的。那是什么原因呢？因为执着于所取的境和能取的心是不同的事物。第二是：金刚藏菩萨请问：世尊，什么是所取和能取呢？世尊说：眼睛取色，耳朵听声，鼻子嗅香，舌头知味，身体触物，意识获得乐等，以清净使之无毒，这些应修习的就应修习。这样说了之后，金刚藏菩萨向世尊请问：世尊，什么是称为所取的境和能取的识呢？回答说：世尊说：从眼根产生的眼识是能取。青色等外境的色是所取。声音是所取，而用耳识听是能取。同样，香是用鼻识来嗅的，味道是用舌识来尝和知的，柔软粗糙等事物是用身识来触的，第六个意识，其对境是快乐等，以及不快乐和中性的有为法和无为法，以相互依存的方式，显现为所取和能取而获得。这是不真实的分别，正如所说：显现为说二和一，是不真实的遍计所执，是法的体性。如是宣说。这样不清净的显现，是殊胜的清净。
English
The determination of the essence. Explaining it in detail. The first is: O Bhagavan, what is impure? The Bhagavan said: Forms and so on. Why is that? Because it is the object of what is to be grasped and what grasps. Having said that, Vajragarbha Bodhisattva asked: O Bhagavan, since all things are naturally pure, then what is the impure to be abandoned? In response, the Bhagavan said: The ordinary forms and so on are false discriminations, which are impure. What is the reason for that? Because of clinging to the object to be grasped and the mind that grasps as different things. The second is: Vajragarbha Bodhisattva asked: O Bhagavan, what are what is to be grasped and what grasps? The Bhagavan said: The eye grasps forms, the ear hears sounds, the nose smells scents, the tongue knows tastes, the body touches objects, the mind obtains pleasure and so on, making them non-toxic with purity, these to be cultivated should be cultivated. Having said that, Vajragarbha Bodhisattva asked the Bhagavan: O Bhagavan, what are called the object to be grasped and the consciousness that grasps? In response, the Bhagavan said: The eye consciousness arising from the eye sense is what grasps. External objects such as blue are what are to be grasped. Sounds are what are to be grasped, and hearing with ear consciousness is what grasps. Similarly, scents are to be smelled with nose consciousness, tastes are to be tasted and known with tongue consciousness, and objects such as softness and roughness are to be touched with body consciousness. The sixth, mind consciousness, its objects are pleasure and so on, as well as unpleasant and neutral conditioned and unconditioned dharmas, appearing as what is to be grasped and what grasps in a mutually dependent way. This is unreal discrimination, as it is said: Appearing as speaking of two and one is unreal imputation, which is the nature of dharma. Thus it is said. Such impure appearances are supreme purity.