Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ལ། རྟོག་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་བཀའ་སྩལ་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་པ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །ཐེ་ཚོམ་ལེགས་པར་སེལ་བ་ནི། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆགས་བྲལ་མེད། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བྱང་ཆུབ་བརྗོད། །ཡང་ན་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདག །ཡང་ན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སོམ་ཉི་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐུ་གཅིག་པའི་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་ལྷན་སྐྱེས་དེ། གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་སྣང་ངོར། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ལེགས་པར་སེལ་བ་ནི། ལྷན་སྐྱེས་དེ་ལ་མཆོག་དགའི་འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་དགའ་བྲལ་གྱི་ཆགས་བྲལ་ཡང་མེད་ལ། དེ་གཉིས་མིན་གྱི་དབུ་མ་དགའ་བ་དང་པོའི་རྟོག་པར་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་གསུམ་པོའི་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་དྲི་མ་གདོད་ནས་ཟད་པ་བྱང་བ་དང་། འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཆུབ་ཅིང་རྟོགས་པས་འོད་གསལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་ན། ཇི་ལྟར་དགའ་བ་གསུམ་ལ་དེ་མེད་ཅེས་དོགས་པ་ལ། ཡང་ན། བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་དག་པའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། ལམ་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་དྲི་མ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་མ་དག་པས་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱིས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་ སྤངས་ཤིང་བྲལ། ཅེས་བཤད་པ་མི་འགལ་ལ། ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཡང་ཁམས་འཕོས་ཏེ་བདེ་བ་ཉམས་པའི་དགའ་བྲལ་དེའི་དང་པོའམ་སྔོན་དུ་མཚོན་པར་བྱ་ཞིང་། གོང་གི་དགའ་བ་གསུམ་པོའི་རྟོག་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན། ཞེས་པ་ལ། རྗེ་བཙུན་མཻ་ཏྲི་པ་ལྟར་ན། མཆོག་དགའི་མཐའ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འཆད་ཅིང་། དཔལ་ནཱ་རོ་པས། དགའ་བྲལ་དང་
Chinese
不是，对于这三种分别念，没有与分别念分离的说法。第二是，薄伽梵开示，嘿，金刚！诸佛之身唯一，为金刚藏所证悟之故，善除疑惑即是：无有贪欲，亦无离贪，亦不缘于中观。以舍弃三者之故，说俱生为菩提。或者彼即一切之主，或者为一切所舍弃。彼亦示现为离喜之初，舍弃三种喜。如是说，薄伽梵为消除彼等之犹豫而开示：方法与智慧无二之嘿金刚，诸佛之金刚三身无别之唯一身双运胜义俱生者，于其他所化众生之显现中，为大菩萨金刚藏所证悟之故，彻底善除疑惑即是：俱生者彼无有殊胜喜之贪欲，亦无离喜之离贪，亦不缘于非彼二者之中观初喜之分别念。如是，以舍弃三种喜之分别念之故，俱生者彼，自始即已穷尽垢染而清净，且圆满通达证悟无变之大乐，故说为光明现前菩提。如是，若菩提安住于一切法之自性中，则如何于三种喜中无有彼耶？于此疑惑，或者，就所说之名相、地基安住之方式而言，俱生菩提彼即是三种喜一切之自性，因彼等清净之自性即是彼故。或者，就道之证悟方式而言，彼三者与垢染相联且不净，故一切三种喜皆将俱生之菩提 舍弃且分离。如是说亦不相违。俱生者彼亦可示现为，于退失界性而喜乐衰退之离喜之初或先前，且已完全舍弃上述三种喜之分别念。彼亦示现为离喜之初。如是说，如至尊弥勒巴所说，殊胜喜之边际与离喜之初，是为示现俱生之义而宣说。如吉祥那若巴所说，离喜与
English
It is not, for these three conceptualizations, there is no saying of being separate from conceptualization. The second is, the Bhagavan taught, hey, Vajra! The body of all Buddhas is one, for the sake of being realized by Vajra Essence, to dispel doubts well is: there is no desire, and no absence of desire, nor is it aimed at the Middle Way. Because of abandoning the three, it is said that co-emergent is Bodhi. Or that itself is the lord of all, or it is abandoned by all. That also shows the beginning of joylessness, abandoning the three joys. Thus it is said, the Bhagavan taught in order to dispel the doubts of those: the Hevajra of non-duality of method and wisdom, the three Vajras of all Buddhas are inseparable, the one body of union, the ultimate co-emergent, in the appearance of other disciples, for the sake of being realized by the great Bodhisattva Vajra Essence, to dispel doubts thoroughly is: the co-emergent one has no desire for supreme joy, and no absence of desire for joylessness, nor is it aimed at the conceptualization of the first joy of the Middle Way that is not those two. Thus, because of abandoning the conceptualizations of the three joys, the co-emergent one, from the beginning, has exhausted defilements and is purified, and fully understands and realizes the great bliss of immutability, therefore it is said to be manifest Bodhi. Thus, if Bodhi abides in the nature of all dharmas, then how can it not be in the three joys? In this doubt, or, in terms of the said names, the way of abiding in the ground, the co-emergent Bodhi itself is the nature of all three joys, because their pure nature is that. Or, in terms of the way of realizing the path, those three are connected with defilements and are impure, so all three joys will co-emerge Bodhi Abandon and separate. It is not contradictory to say so. The co-emergent one can also be shown as, in the beginning or before of joylessness where the realm is lost and happiness declines, and the conceptualizations of the above three joys have been completely abandoned. That also shows the beginning of joylessness. Thus it is said, as said by the venerable Maitripa, the edge of supreme joy and the beginning of joylessness are said to show the meaning of co-emergence. As said by the glorious Naropa, joylessness and
Tibetan
པོར་ཡོད་པ་སྤངས་པས་མཚོན་པར་གྱུར་པའི་ལྷན་སྐྱེས་བཞི་པར་བཞེད་པ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་དགའ་བའི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྤང་དགོས་པར་མཐུན་ཅིང་། རང་བྱུང་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཡང་ན་གཟུང་འཛིན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ངོ་བོར་མཚོན་ཏེ་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འགྱུར། །གཉིད་ལོག་སད་པ་མི་ཕྱེད་པ། །རྟག་ཏུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བར་འགྱུར། །དངོས་གྲུབ་མཚན་ ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི། །ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིའང་རང་བྱིན་རླབས་ལ་སྦྱར་ན་དགའ་བ་བཞིའམ་སྟོང་པ་བཞིའི་རིམ་པའི་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པས་དང་པོར་མཚན་མ་སྤྲིན་ནམ་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་སྒྲིབ་བཅས་སྲབ་མོས་གཡོགས་པའི་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བའམ་དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་གྲུབ་པའི་རྟགས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་འོག་ཏུ་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་མི་ཕྱེད་པ་དུས་རྟག་ཏུ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་མཉམ་བཞག་གིས་ཉིན་སྒྱུ་ལུས་དང་མཚན་འོད་གསལ་བ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་མཐར། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བདེ་སྟོང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མི་ཕྱེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འགྲུབ་བོ། །དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ལ་སྦྱར་ན། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པས་དང་པོར་ཉམས་མྱོང་སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་གྲུབ་པ་ན་གསལ་ལ་ རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འབྱུང་། གོམས་པས་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་ཏེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་གནས་སྐབས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་དུས་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་ནི་རང་བྱུང་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་སྐབས་འདིས་བསྟན་དོན་དངོས་སོ། །གསུམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་ལྔ། དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་ཞིང་རྒྱན་བཀོད་པ། དེའི་འོག་ཏུ་ཐི
Chinese
两种观点都一致认为，为了象征去除存在之物，必须完全去除与生俱来的第四喜，以及伴随喜乐的三种觉受。自生尊者说：或者完全去除一切能取所取。然而，就象征而言，它也象征着离喜的最初阶段，即无分别、无错乱的自性，因此三种喜乐都应完全去除。第三是：最初如云彩，成就如幻术，睡醒不分，常如梦境，证悟之相不可分，手印瑜伽士能成就。如是说。如果将其应用于自身加持，通过修持四喜或四空的次第圆满次第，最初的征兆如云或烟雾，类似于被薄纱遮蔽的月亮，或者了知诸法无常。然后，稍微成就的征兆是，一切事物都如幻术般显现，虽然没有心的造作。之后，睡眠和醒来的状态无法区分，恒常如梦境，境与有境无别，在等持中，白天转为幻身，夜晚转为光明，最终，殊胜的证悟，即乐空之相不可分的双运大手印的证悟，由安住于有学道和无学道的瑜伽士所成就。如果将其应用于坛城轮，通过努力修持与生俱来的瑜伽，最初的体验如云般摇曳不定。当与生俱来的瑜伽成就时，显明而无自性的事物如幻术般显现。通过串习，止观双运，睡眠和醒来的状态无法区分，恒常一切法无自性，如梦境般显现。大手印证悟之相，乐空无别，由依赖业手印的瑜伽士所成就。其中，前者是自生父子的观点，后者是此时所要表达的真实含义。第三，坛城的事业次第有五：绘制和装饰坛城，之后是
English
Both views agree that in order to symbolize the removal of what exists, one must completely remove the innate fourth joy, as well as the three perceptions that accompany joy. The Self-Arisen One said: Or completely remove all grasper and grasped. However, in terms of symbolism, it also symbolizes the initial stage of joylessness, which is the nature of non-discrimination and non-confusion, so all three joys should be completely removed. The third is: Initially like a cloud, accomplishment becomes like an illusion, sleep and wakefulness are indistinguishable, constantly like a dream, the characteristics of realization are indistinguishable, and the yogi of the mudra accomplishes it. Thus it is said. If this is applied to one's own blessing, by meditating on the stages of the four joys or four emptinesses in the completion stage, the initial sign is like a cloud or smoke, similar to a moon covered by a thin veil, or knowing that all things are impermanent. Then, the sign of slight accomplishment is that all things appear like an illusion, even though there is no fabrication of the mind. After that, the states of sleeping and waking cannot be distinguished, constantly like a dream, the object and subject are inseparable, in equanimity, the day turns into an illusory body, and the night turns into luminosity, and finally, the supreme accomplishment, the realization of the Great Seal of Union, in which the characteristics of bliss and emptiness are inseparable, is accomplished by the yogi who abides in the path of learning and the path of no more learning. If it is applied to the mandala wheel, by striving to practice the innate yoga, the initial experience is like a cloud, wavering and unstable. When the innate yoga is accomplished, things that are clear and without self-nature appear like an illusion. Through habituation, shamatha and vipashyana are combined, and the states of sleeping and waking cannot be distinguished, constantly all dharmas are without self-nature, appearing like a dream. The characteristic of the Great Seal accomplishment, in which bliss and emptiness are inseparable, is accomplished by the yogi who relies on the karma mudra. Of these, the former is the view of the Self-Arisen Father and Sons, and the latter is the true meaning to be expressed at this time. Third, there are five stages of the mandala's activities: drawing and decorating the mandala, followed by