Tibetan
། འཆིང་བ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེས་འདོད་པ་དང་། གསོ་བའམ་གཅེར་བུ་པ་ནི་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་སྲོག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྲོག་གི་སྡེ་ཚན་དགུ་ཁས་ ལེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བི་ཀྲ་མ་ཝ་ཏི་ཞེས་པ་ཚད་མར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་དང་། དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་སྐྱེ་དགུ་འདི་དག་དུས་ཀྱིས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ལྟ་ཞིང་། དུས་ནི་འབྱུང་པོ་རྣམས་འཚེད་ཅིང་། །དུས་ནི་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། །ཅེས་ཟེར་བ་དང་། གང་ཟག་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ལས་ཀྱིས་གང་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བར་ཟག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཟག་ཅེས་ཟེར་བའམ། ཉན་ཐོས་གནས་མ་བུ་པ་སོགས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཁས་ལེན་པ་དང་། བྷ་བ་བྷ་དྲ་སོགས་ཀྱིས་གང་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་དྲངས་ནས་དེས་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་བསྟན་པར་བཞེད་པས་དེ་སོགས་སོ་སོའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་དེ་རྣམས་དང་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི། སྣང་བ། རྟོག་པ། མདོར་ན་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་དག་དཔྱད་ངོར་བདེན་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་ལ་འཁྲུལ་ངོར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་བདེན་རྫུན་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས་མིང་ཇི་ལྟར་འདོགས་ཀྱང་། དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་ པའི་གཟུགས་བཞིན་དུ་དོན་དུ་ལྷན་སྐྱེས་འོད་གསལ་བ་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ། དགའ་བཞི་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཅིང་འཁོར་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ། ལམ་བསྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། དང་པོ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ལ་མཆོག་དགའ་ཉིད། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་བཤད། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཀུན། །མཁས་པས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་ནི། །བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར། །དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུམ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་དགའ་བའི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་དང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་དགའ་བ་ཙམ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དེ། བདེ་བ་ཆུང་ཞིང་ཆགས་པས་རེག་པ་སོགས་འདོད་པས་སོ། །གཉིས་པའི་ གྲངས་ཅན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་
Chinese
认为束缚和解脱，以及耆那教或裸体派认为一切有情无情都具有生命，并承认九种生命类别，以及认为有情是根本原因的国王派别的《毗讫罗摩瓦底》论典作为衡量标准，以及认为时间是根本原因的人们认为，这个世界是由时间来收缩和扩张的，他们认为：“时间烹煮万物，时间聚集众生。”还有一些人认为，补特伽罗充满业力，他们通过流向轮回来造作补特伽罗。或者，声闻部中的正量部等承认不可言说的我和他者。婆婆跋陀罗等引用“何处是识之相”来表明唯识宗的观点。因此，对这些各自观点的详细分析，以及那些不真实的显现、分别念，简而言之，通过教证成立的和世间上著名的所有事物的自性，在分析时并不成立为真实存在，但在迷惑时却显现为各种各样，因此无法成立为真假二者，无论如何命名。例如，就像魔术师变幻出来的形象一样，实际上要理解为俱生光明以魔术形象的方式如实存在。第四部分有三个方面：概括地展示四喜并使眷属犹豫不决，断除俱生的增益，以及修道的经验。第一方面是：最初仅仅是喜悦，第二位是殊胜喜，第三位是离喜，第四位说是俱生喜。金刚藏等一切，智者们听到这些话语后，极度惊叹，昏厥倒地。最初的喜悦是行者的色身，同样，殊胜喜也是行者，离喜之喜也是行者，第三者没有俱生。如是说。瑜伽士在体验喜悦次第时，最初在各种各样的刹那间生起的只是喜悦，没有其他特殊的法，因为快乐微小且贪执，所以贪求触等。在第二位，成熟的刹那间
English
They believe in bondage and liberation, and the Jainas or naked ascetics believe that all animate and inanimate things have life, and acknowledge nine categories of life, and the followers of the royal school who consider the treatise *Vikramavati*, which asserts that sentient beings are the root cause, as a standard. And those who assert that time is the root cause view that this world is contracted and expanded by time, saying, "Time cooks all things, and time gathers beings." And some who assert the person (pudgala) say that the person is filled with karma, and they create the person by leaking into samsara. Or, the Sravakas, such as the Vatsiputriyas, acknowledge a self that is inexpressible as either the same or different. Bhava Bhadra and others quote "where is the aspect of consciousness" to indicate the view of the Mind-Only school. Therefore, the detailed analysis of these respective views, as well as those unreal appearances, conceptualizations, and in short, the nature of all things established by scripture and famous in the world, are not established as truly existent when analyzed, but appear in various ways when deluded, so they cannot be established as either true or false, no matter how they are named. For example, just as the form conjured by a magician, one should understand that the coemergent luminosity actually exists in the manner of a magical form. The fourth part has three aspects: summarizing and showing the four joys and causing the retinue to doubt, cutting off the coemergent superimpositions, and the experience of the path of meditation. The first aspect is: initially, it is merely joy; the second is supreme joy; the third is freedom from joy; the fourth is said to be coemergent. Vajragarbha and all others, having heard these words from the wise ones, were greatly amazed and fainted and fell to the ground. The first joy is the form of the goer; likewise, supreme joy is the goer; freedom from joy is also the goer; the third has no coemergence. Thus it is said. When a yogi experiences the stages of joy, initially, in the various moments that arise, it is merely joy, without any other special qualities, because the pleasure is small and attached, so there is desire for touch and so on. In the second, in the moment of maturation
Tibetan
འཆར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་དེ་བདེ་བ་ཆེ་ཞིང་ལྷག་པར་བདེ་བ་འདོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་བཤད་དེ། བདེ་བས་ཚིམས་ནས་སླར་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །བཞི་པ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ཁོ་ན་རྟོགས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་བརྗོད་དེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་སྟོང་རོ་མཉམ་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གི་ཐད་འདིར། འགོས་འགྱུར་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་སོགས་མཁས་པ་ནི། །ཀུན་གྱིས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །ཞེས་བསྒྱུར་ཅིང་། ནག་པོ་དཀའ་འགྲེལ་སོགས་རྒྱ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་འགྲེལ་པ་དང་། འགོས་ལོ་གཞོན་ནུའི་ཞབས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལྟར་ན་འདུས་པ་བཞིན། འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ཡོད་པར་བསྟན་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཟད། རང་བྱུང་རྒྱལ་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཞེད་པས། དེའི་ཚེ་འཁོར་དུ་འདུས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་དང་། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། གསུང་དེ་ལ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བར་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོགས་པ་དང་བཅས་པས། རྟོག་མེད་དུ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་གཞི་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་དྲང་དོན་དང་། དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་གཉིས་སྣང་མི་གཡོ་བར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་སོང་བ་ནི་བརྒྱལ་བ་དང་འགྱེལ་བ་སྟེ་ངེས་དོན་ནོ། །དྲང་དོན་དུ་བརྒྱལ་བ་སོགས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས་ཞེས་པ་འགྱུར་བཅས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆོག་དགའ་ཡང་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པས་ཟག་བཅས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པས། གསུམ་པོ་དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་། སྔར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་གི་ངེས་དོན། ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ་འདོད་ཆགས། བརྒྱལ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་སྟེ་གཏི་མུགའགྱེལ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ཏེ་ཞེ་སྡང་། དེ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས
Chinese
生起是殊胜喜，因为快乐广大，并且特别想要快乐。第三，在完全成熟的刹那生起的是离喜之喜，因为满足于快乐，并且远离了想要再次获得快乐的贪执。第四，在与特征分离的刹那生起，仅仅被称为无分别俱生喜，因为远离了分别念，并且乐空一味。关于《金刚心要》等一个偈颂的方面，在俄的译本中翻译为：“所有如来，以及金刚心等智者，都听闻并确定了此事。”黑释难论等印度释论中也以相同的方式进行解释。俄译师年青的足下说：“如‘如来’一词所示，如同聚集一样，这里也显示了有如来的眷属。”而且，让炯嘉瓦也如此认为。因此，那时聚集在眷属中的所有如来，以及金刚心等智者菩萨们，对于那个与众不同的言语，极其惊奇并且带着怀疑的顾虑，无分别地昏厥并倒在了地上。这是不了义。那时，由于俱生显现，能取所取的二取不摇动，进入了大智慧的状态，这就是昏厥和倒地，是了义。在不了义中显示昏厥等的原因是什么呢？首先，‘喜是行蕴之色’是指与改变的分别念相关联。同样，殊胜喜也因为专注于快乐而成为有漏，离喜之喜也因为与分别念相伴随而成为行蕴。因此，说这三者没有俱生，以及之前所说的一切法都遍布俱生，这两者成为了疑惑之处。这些的了义是，是界菩提心的分别念的次第，五蕴和十二处等的分别念是如来和大悲等，极其惊奇的是喜，也就是贪欲，昏厥是殊胜喜，也就是愚痴，倒地是离喜，也就是嗔恨。这三者是与烦恼相伴随的俱生。
English
Arising is supreme joy, because happiness is vast, and especially because one desires happiness. Third, what arises in the moment of complete maturation is the joy of separation from joy, because one is satisfied with happiness and is separated from the attachment of wanting to attain happiness again. Fourth, what arises in the moment of separation from characteristics is only called non-conceptual coemergent joy, because it is separated from conceptualization and is the same taste of bliss and emptiness. Regarding one verse of the Vajra Essence, etc., the Gö translation translates it as: "All the Tathagatas, as well as the wise ones such as Vajra Essence, have heard and ascertained this matter." The Black Difficult Commentary and other Indian commentaries also explain it in the same way. Gö Lotsawa Zhönnu's feet said: "As the word 'Tathagata' indicates, like an assembly, it also shows that there is a retinue of the Tathagata here." Moreover, Rangjung Dorje also holds this view. Therefore, at that time, all the Tathagatas assembled in the retinue, and the wise Bodhisattvas such as Vajra Essence, were extremely amazed at that unique speech, and with doubts and concerns, they fainted and fell to the ground without conceptualization. This is provisional meaning. At that time, because coemergence manifested, the duality of grasper and grasped did not waver, and they entered the state of great wisdom, which is fainting and falling, which is definitive meaning. What is the reason for showing fainting, etc., in the provisional meaning? First, 'Joy is the form of the aggregate of formation' refers to being associated with changing conceptualization. Similarly, supreme joy is also contaminated because it focuses on happiness, and the joy of separation from joy is also the aggregate of formation because it is accompanied by conceptualization. Therefore, the statement that these three do not have coemergence, and the previous statement that all dharmas are pervaded by coemergence, became a point of doubt. The definitive meaning of these is that they are the stages of conceptualization of the element of Bodhicitta, the conceptualizations of the aggregates and sense bases are the Tathagata and great compassion, etc., extreme amazement is joy, which is desire, fainting is supreme joy, which is ignorance, and falling is separation from joy, which is hatred. These three are coemergent with afflictions.