Tibetan
ང་པ་ཉིད་དུ་གདོད་ནས་དག་པ་དེ་ལ་མ་དག་པའི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མེད་པ་སྟེ། མདོ་སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་དོན་ལྟར་བཤད་དོ། །སྦས་དོན་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གཟུགས་སོགས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མ་དག་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པར་བྱེད་ལ། མཚོན་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དང་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཞི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ། ལུས་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱས་གདབ་དང་དབུགས་དབྱུང་བའི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པས། འབྲས་བུ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྦྱར་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད། མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལྟར་སྣང་བ། དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་ནི་དོན་དམ་པའི་གཽ་རཱི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་དཀར་མོར་རྟག་ཏུ་བཤད། ཅེས་གཟུགས་ལ་གཽ་རཱིའི་རྒྱས་གདབ་པའོ། །གཟུགས་མཐོང་བ་པོ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་གཟུགས་འཛིན་བྱེད་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་མ་སྟེ། མིག་ལ་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་མ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་གཞི་ལུས་སེམས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་སྤང་བླང་མེད་པ་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ལམ་གྱི་གཽ་རཱི་དང་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་མའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ཡུལ་ཅན་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་གཟུགས་ལ་རྣམ་སྣང་གི་རྒྱས་གདབ་དང་། གཟུགས་སུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ལས་ཡིད་སྐྱོབ་ཅིང་དེའི་ངལ་བ་ལས་དབུགས་དབྱུང་ནུས་པས་རྣམ་སྣང་གི་དབུགས་དབྱུང་དུ་གསུངས་ཏེ། སྲ་བ་གཏི་མུག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར། །གཏི་མུག་རྣམ་སྣང་མཛད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་པས་ཤེས་སོ། །དེས་འགྲེས་ཏེ། སྒྲ་ཆོམ་རྐུན་མ། རྣ་བ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་མ། མི་བསྐྱོད་པའི་དབུགས་དབྱུང་། དྲི་རོ་ལངས་མ། སྣ་སེར་སྣ་རྡོ་རྗེ་མ། རིན་འབྱུང་གི་དབུགས་དབྱུང་། རོ་གྷསྨ་རཱི། ལྕེ་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་མ། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ དབུགས་དབྱུང་། རེག་ས་སྤྱོད་མ། ལུས་ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེ་མ། དོན་གྲུབ་ཀྱི་དབུགས་དབྱུང་། ཆོས་ཁམས་མཁའ་སྤྱོད་མ། ཡིད་བདག་མེད་མ། རྡོར་སེམས་ཀྱི་རྒྱས་གདབ་པ
Chinese
就其自身而言，本初清净的状态是没有十八界不清净的，这是按照显密共同的要义来解释的。在隐义自性俱生的体性中，因为色等十八界不净不可得，所以代表如来智慧。因为所代表的智慧和它二者无别，所以被称作佛的智慧。第二种情况是，在基础事物（指身体和心）的实相中，通过修持道次第的生起次第和圆满次第的印持和解脱的次第，将果位的二障完全清净，与实相相结合而宣说。实相或大乐，从体性的角度来看，仅仅是显现的色相本身并不真实成立。虽然不成立，却显现为色相。这二者的双运如水月一般，不是胜义的gauri（དཀར་མོ།，梵文：gauri，梵文天城体：गौरी，梵文罗马拟音：gauri，汉语字面意思：白色女），因为总是说色是白色的。这是对色进行gauri的印持。能见色者，依靠眼根所生的，包括眼识在内，执持色，虽然不真实成立，却显现为彼，二者双运，是胜义的愚痴金刚母（གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་མ།，梵文：moha vajri，梵文天城体：मोह वज्रि，梵文罗马拟音：moha vajri，汉语字面意思：愚痴金刚女）。经中说：眼为愚痴金刚母。这些是把基础身心的事物实相显示为胜义的佛。像这样证悟之后，没有取舍，体验法身的境界，是道的gauri和愚痴金刚母。像这样，色与有境一起，清净的体性是遍照如来。像这样证悟，就能对色进行遍照如来的印持，并且能从执持色的相状中解脱，能从那样的劳累中解脱，所以说是遍照如来的解脱。经中说：坚固是愚痴的法，愚痴说是遍照如来。由此可知。以此类推：声是窃贼女，耳是嗔恨金刚母，不动佛的解脱。香是僵尸女，鼻是悭吝金刚母，宝生佛的解脱。味是ghasmari（གྷསྨ་རཱི།，梵文：ghasmari，梵文天城体：घस्मारि，梵文罗马拟音：ghasmari，汉语字面意思：食者），舌是贪欲金刚母，无量光佛的解脱。触是行淫女，身是嫉妒金刚母，不空成就佛的解脱。法界是空行母，意是无我母，金刚萨埵的印持。
English
In itself, the state of primordial purity is without the eighteen impure realms, as explained according to the general meaning of Sutra and Tantra. In the hidden meaning, in the nature of co-emergence, the eighteen impure realms such as form are not perceived, therefore representing the wisdom of the Tathagata. Because the wisdom it represents and itself are inseparable, it is called the wisdom of the Buddha. Secondly, regarding the reality of the basis of things (referring to the body and mind), through practicing the stages of generation and completion in the path, with the sealing and liberation stages, the two obscurations of the result are completely purified and explained in conjunction with reality. Reality or great bliss, from the perspective of its essence, even the mere appearance of form is not truly established. Although not established, it appears as form. The union of these two, like a reflection of the moon in water, is not the ultimate Gauri (དཀར་མོ།, Sanskrit: gauri, Devanagari: गौरी, Roman transliteration: gauri, literal meaning: white woman), because it is always said that form is white. This is the sealing of form with Gauri. The seer of form, arising in dependence on the eye sense, including the eye consciousness, grasps form, and although not truly established, it appears as such. The union of these two is the ultimate Moha Vajri (གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་མ།, Sanskrit: moha vajri, Devanagari: मोह वज्रि, Roman transliteration: moha vajri, literal meaning: delusion vajri woman). It is said in the scriptures: the eye is the Moha Vajri. These are the teachings that reveal the reality of the basis of body and mind as the ultimate Buddha. Having realized this, without acceptance or rejection, experiencing the state of Dharmakaya is the Gauri and Moha Vajri of the path. Thus, form together with its object, the nature of purity is Vairochana. Having realized this, one can seal form with Vairochana, and liberate from the characteristics of grasping form, and liberate from that weariness, therefore it is said to be the liberation of Vairochana. It is said in the scriptures: solidity is the dharma of delusion, delusion is said to be Vairochana. From this, it is known. By analogy: sound is the thief woman, the ear is the wrathful Vajri woman, the liberation of Akshobhya. Smell is the corpse woman, the nose is the miserly Vajri woman, the liberation of Ratnasambhava. Taste is Ghasmari (གྷསྨ་རཱི།, Sanskrit: ghasmari, Devanagari: घस्मारि, Roman transliteration: ghasmari, literal meaning: eater), the tongue is the desire Vajri woman, the liberation of Amitabha. Touch is the prostitute woman, the body is the jealous Vajri woman, the liberation of Amoghasiddhi. The Dharmadhatu is the Dakini, the mind is the selfless mother, the sealing of Vajrasattva.
Tibetan
་དང་དབུགས་དབྱུང་དུ་སྦྱར་རོ། །དོན་འདིའི་ཕྱིར་འོག་ཏུ། སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ལྔ་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མཚོན། །ཅེས་པ་དང་། རིགས་ནི་ལྔ་པོ། དེ་ཉིད་ལས། སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་དག་གི་སྦས་དོན་ཏུ། །དྲུག་གི་གཟུགས་དང་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཆད་དགོས་པ་རྗེ་ཕྲིན་ལས་པ་ཆེན་པོས་གསུངས་སོ། །གོང་མ་ཕལ་ཆེར་སེམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་ལ་རྒྱས་གདབ་དང་དབུགས་དབྱུང་གི་དོན་དུ་འཆད་ཀྱང་། ཕུང་པོའམ་ཉོན་མོངས་དྲུག་ནི་སྦྱང་གཞིའི་རྒྱལ་བ་དྲུགདེའི་གནས་ལུགས་དྲུག་ནི་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དོན་དམ་གྱི་རྒྱལ་བ་དྲུགདེ་དག་གི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལམ་གྱིས་སྦྱངས་ཤིང་མེད་པར་བྱས་ནས་གནས་ལུགས་དྲུག་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱལ་བ་དྲུགདེས་འགྲེ་བས། ཁམས་དྲུག་ཡུམ་དྲུགམིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་སེམས་དཔའ་དྲུག གཟུགས་ སོགས་ཡུལ་དྲུག་སེམས་མ་དྲུགལས་དབང་དྲུག་ཁྲོ་བོ་དྲུགསྨྲ་བ་སོགས་དེའི་བྱ་བ་དྲུག་ཁྲོ་མོ་དྲུག་ཏུ་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རྒྱས་གདབ་དྲུག་དང་དབུགས་དབྱུང་དྲུག་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི། བརྟག་པ་དང་པོའི་ལེའུ་དགུ་པ་ཕྱི་མའི་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་སྟེ། ལེའུ་གསུམ་བསྒྲིགས་ན་གསལ་བར་ཡོད་པས་དེ་ལ་གང་གིས་ཀྱང་བརྩད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་འགགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་འགོགདེས་ལས། དེས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མི་འབྱུང་བས་ལས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཟད་ནས་གནས་སྐབས་བཞིའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འགགས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཐབས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་དྲུགབསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་མ་གསང་བའི་ཉེས་པ། གསང་ནས་བསྟེན་པའི་དགོས་པ། ཕྱག་རྒྱའི་ངེས་ཚིགཕྱག་རྒྱའི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲགརིགས་སོ་སོའི་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེད་བྱེད་ མ་དང་སྲིང་མོ་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པས་རྟག་ཏུ་མཆོད། །གར་མ་ཚོས་མ་རྡོ་རྗེ་མ། །གདོལ་མ་དེ་བཞིན་བྲམ་ཟེ་མོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆོ་ག་ཡིས། །དེ་ཉིད་རིག་པས་རྟག་ཏུ་མཆོད། །ཇི་ལྟར་བྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར། །རབ་ཏུ་འབད་པས་བསྟེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་དྲང་དོན་དུ་མ་དང་སྲིང་མོའི་ངོས་བཟུང་གོང་མ་རྣམས་གསང་དབང་གི་རྟེ
Chinese
并加以启发。为了这个目的，下面说：心乃一大，以五种形象来表示。以及，五种姓氏，从那之中，生出无数。这些的隐藏意义是，需要解释为六种形象和六种姓氏，这是杰·赤列巴大师所说的。上面大多解释为心之乐明无分别，是三身自性的扩展和启发之义。但六蕴或六烦恼是所调伏的六部佛，其六种状态是基果无别胜义的六部佛，涤除这些的暂时性垢染，通过道来清净并去除，证悟六种状态究竟的是具有力量等功德的果位世俗的六部佛。由此推及，六界是六母，眼等六根是六勇士，色等六境是六明妃，六业力是六忿怒尊，言说等其六种行为是六忿怒母，认识到这些并加以修持，就能产生如前所说的六种扩展和六种启发。这是第一品第九章后二和后三，如果将三章合在一起就很清楚了，所以任何人也不要对此进行争论，全知让炯多吉如是说。这样，当道的证悟达到究竟，蕴界处之执着止息，烦恼便止息。由此，它止息痛苦，由于不生起烦恼的近取，业的生便穷尽，四种状态的因和果止息，获得成佛的果位，这是在《大疏》中所说的。第二，以何种方法来证悟，有六点：所依止的手印，不保密的过患，保密而依止的必要，手印的词义，手印的种类差别，各种类的详细解释。第一是：生母和姐妹，瑜伽士以智慧恒时供养。贱女、染色女、金刚女，以及旃陀罗女、婆罗门女。以方便和智慧的仪轨，以智慧恒时供养她们。如是不变异，以极大的努力来依止。如是说，这里从字面意义上来说，母亲和姐妹的认定是上师们的秘密灌顶之所依。
English
And add inspiration. For this purpose, it is said below: The mind is one great, represented by five forms. And, the five lineages, from that, countless are born. The hidden meaning of these is, it is necessary to explain as six forms and six lineages, as said by Je Trinlepa. The above mostly explains the mind's bliss-clarity-non-discrimination as the expansion and inspiration of the three kayas' own nature. But the six aggregates or six afflictions are the six Buddhas to be tamed, their six states are the six Buddhas of the ultimate truth, inseparable from the ground and the result. Purifying and removing the temporary stains of these through the path, realizing the six states ultimately is the six Buddhas of the fruition, conventional, endowed with qualities such as power. By extension, the six elements are the six mothers, the six faculties such as the eyes are the six heroes, the six objects such as forms are the six consorts, the six karmas are the six wrathful deities, the six actions such as speech are the six wrathful mothers. Recognizing these and practicing them, the six expansions and six inspirations as mentioned before will arise. This is the ninth chapter of the first section, the latter two and the latter three. If the three chapters are put together, it will be clear, so no one should argue about this, as said by Kunchen Rangjung Dorje. Thus, when the realization of the path reaches its culmination, the grasping of the aggregates, elements, and sense bases ceases, and afflictions cease. From this, it ceases suffering, and because the near-acquisition of afflictions does not arise, the birth of karma is exhausted, the cause and effect of the four states cease, and the fruit of Buddhahood is attained, as explained in the Great Commentary. Second, how to realize it, there are six points: the mudra to rely on, the fault of not keeping it secret, the necessity of relying on it secretly, the definition of mudra, the differences in the types of mudras, and the detailed explanation of each type. The first is: The birth-giving mother and sister, the yogi always worships with wisdom. The outcaste woman, the dyed woman, the vajra woman, as well as the candala woman, the brahmin woman. With the ritual of means and wisdom, always worship them with wisdom. Without changing in any way, rely on them with great effort. Thus it is said, here in the literal sense, the recognition of the mother and sister is the basis of the secret empowerment of the gurus.