Tibetan
ཐམས་ཅད་སྲོག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྲོག་གི་སྡེ་ཚན་དགུ་ཁས་ ལེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བི་ཀྲ་མ་ཝ་ཏི་ཞེས་པ་ཚད་མར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་དང་། དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་སྐྱེ་དགུ་འདི་དག་དུས་ཀྱིས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ལྟ་ཞིང་། དུས་ནི་འབྱུང་པོ་རྣམས་འཚེད་ཅིང་། །དུས་ནི་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། །ཅེས་ཟེར་བ་དང་། གང་ཟག་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ལས་ཀྱིས་གང་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བར་ཟག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཟག་ཅེས་ཟེར་བའམ། ཉན་ཐོས་གནས་མ་བུ་པ་སོགས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཁས་ལེན་པ་དང་། བྷ་བ་བྷ་དྲ་སོགས་ཀྱིས་གང་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་དྲངས་ནས་དེས་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་བསྟན་པར་བཞེད་པས་དེ་སོགས་སོ་སོའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་དེ་རྣམས་དང་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི། སྣང་བ། རྟོག་པ། མདོར་ན་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་དག་དཔྱད་ངོར་བདེན་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་ལ་འཁྲུལ་ངོར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་བདེན་རྫུན་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས་མིང་ཇི་ལྟར་འདོགས་ཀྱང་། དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་ པའི་གཟུགས་བཞིན་དུ་དོན་དུ་ལྷན་སྐྱེས་འོད་གསལ་བ་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ། དགའ་བཞི་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཅིང་འཁོར་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ། ལམ་བསྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། དང་པོ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ལ་མཆོག་དགའ་ཉིད། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་བཤད། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཀུན། །མཁས་པས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་ནི། །བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར། །དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུམ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་དགའ་བའི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་དང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་དགའ་བ་ཙམ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དེ། བདེ་བ་ཆུང་ཞིང་ཆགས་པས་རེག་པ་སོགས་འདོད་པས་སོ། །གཉིས་པའི་ གྲངས་ཅན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་དེ་བདེ་བ་ཆེ་ཞིང་ལྷག་པར་བདེ་བ་འདོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་བཤད་དེ། བདེ་བས་ཚིམས་ནས་སླར་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །བཞི་པ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ཁོ་ན་རྟོགས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་བརྗོད་དེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་སྟོང་རོ་མཉམ་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གི་ཐད་འདིར། འགོས་འགྱུར་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་སོགས་མཁས་པ་ནི། །ཀུན་གྱིས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །ཞེས་བསྒྱུར་ཅིང་། ནག་པོ་དཀའ་འགྲེལ་སོགས་རྒྱ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་འགྲེལ་པ་དང་། འགོས་ལོ་གཞོན་ནུའི་ཞབས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལྟར་ན་འདུས་པ་བཞིན། འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ཡོད་པར་བསྟན་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཟད། རང་བྱུང་རྒྱལ་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཞེད་པས། དེའི་ཚེ་འཁོར་དུ་འདུས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་དང་། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། གསུང་དེ་ལ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བར་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོགས་པ་དང་བཅས་པས། རྟོག་མེད་དུ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་གཞི་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་དྲང་དོན་དང་། དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་གཉིས་སྣང་མི་གཡོ་བར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་སོང་བ་ནི་བརྒྱལ་བ་དང་འགྱེལ་བ་སྟེ་ངེས་དོན་ནོ། །དྲང་དོན་དུ་བརྒྱལ་བ་སོགས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས་ཞེས་པ་འགྱུར་བཅས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆོག་དགའ་ཡང་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པས་ཟག་བཅས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པས། གསུམ་པོ་དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་། སྔར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་གི་ངེས་དོན། ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ་འདོད་ཆགས། བརྒྱལ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་སྟེ་གཏི་མུགའགྱེལ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ཏེ་ཞེ་སྡང་། དེ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྟོག་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་བཀའ་སྩལ་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་པ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །ཐེ་ཚོམ་ལེགས་པར་སེལ་བ་ནི། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆགས་བྲལ་མེད། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བྱང་ཆུབ་བརྗོད། །ཡང་ན་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདག །ཡང་ན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སོམ་ཉི་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐུ་གཅིག་པའི་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་ལྷན་སྐྱེས་དེ། གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་སྣང་ངོར། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ལེགས་པར་སེལ་བ་ནི། ལྷན་སྐྱེས་དེ་ལ་མཆོག་དགའི་འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་དགའ་བྲལ་གྱི་ཆགས་བྲལ་ཡང་མེད་ལ། དེ་གཉིས་མིན་གྱི་དབུ་མ་དགའ་བ་དང་པོའི་རྟོག་པར་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་གསུམ་པོའི་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་དྲི་མ་གདོད་ནས་ཟད་པ་བྱང་བ་དང་། འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཆུབ་ཅིང་རྟོགས་པས་འོད་གསལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་ན། ཇི་ལྟར་དགའ་བ་གསུམ་ལ་དེ་མེད་ཅེས་དོགས་པ་ལ། ཡང་ན། བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་དག་པའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། ལམ་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་དྲི་མ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་མ་དག་པས་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱིས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་ སྤངས་ཤིང་བྲལ། ཅེས་བཤད་པ་མི་འགལ་ལ། ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཡང་ཁམས་འཕོས་ཏེ་བདེ་བ་ཉམས་པའི་དགའ་བྲལ་དེའི་དང་པོའམ་སྔོན་དུ་མཚོན་པར་བྱ་ཞིང་། གོང་གི་དགའ་བ་གསུམ་པོའི་རྟོག་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན། ཞེས་པ་ལ། རྗེ་བཙུན་མཻ་ཏྲི་པ་ལྟར་ན། མཆོག་དགའི་མཐའ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འཆད་ཅིང་། དཔལ་ནཱ་རོ་པས། དགའ་བྲལ་དང་པོར་ཡོད་པ་སྤངས་པས་མཚོན་པར་གྱུར་པའི་ལྷན་སྐྱེས་བཞི་པར་བཞེད་པ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་
Chinese
所有都具有生命，这样承认九种生命类别，以及认为有情是根本原因，以国王的教典《毗讫罗摩瓦底》为准绳的那些人的观点；认为时间是根本原因的那些人，观察说这些众生由时间来舒卷，说“时间能煮熟万物，时间能聚集众生”；有些人说“人”是被业所充满，他们认为正是因为那些业漏泄到轮回中，所以才称为“人”；或者声闻部中的正量部等，承认那不可说是即蕴也不是异蕴的“我”；婆婆跋陀罗等，也在此引用“何处是识的体性”，因此他们认为这显示了唯识宗的观点，这些等等各自的观点进行辨析，这些和非真实的显现、分别念，总之，以教证成立的和世间上著名的所有事物的自性，这些在观察时并不成立为真实存在，但在迷乱时却显现为多种多样，因此既不成立为真实也不成立为虚假，所以无论如何命名，例如，就像魔术师变幻出来的形象一样，实际上应证悟俱生光明以幻化的形象如实存在。第四部分有三点：归纳性地讲述四喜并使眷属陷入疑惑，断除俱生的增益，以及修道的体验。第一点是：第一是仅仅喜悦，第二的数目是胜喜，第三是离喜的讲述，第四是俱生喜的宣说，金刚藏等一切，智者们如是确定听闻后，变得非常惊奇，昏厥倒地。第一喜是行者的色身，同样，胜喜也是行者，离喜的喜也是行者，三者没有俱生。如是说，瑜伽士在体验喜的次第时，最初在各种各样的刹那间生起的只是喜悦，没有其他的殊胜功德，因为安乐小且贪执，所以贪求触等。在第二的数目，成熟的刹那间生起的是胜喜，因为安乐大且更加贪求安乐。
English
All have life, thus acknowledging nine categories of life, and those who consider sentient beings as the fundamental cause, taking the royal treatise "Vikramavati" as the standard; those who consider time as the fundamental cause, observing that these beings are contracted and expanded by time, saying, "Time cooks all things, time gathers beings"; some say that "person" is filled with karma, and they consider it is precisely because those karmas leak into samsara that they are called "person"; or the Sravaka schools such as the Vatsiputriya, who acknowledge the "self" that cannot be said to be either identical to or different from the aggregates; Bhava Bhatta and others also quote "where is the nature of consciousness" here, therefore they consider that this shows the view of the Mind-Only school, these and other individual views are analyzed, these and the unreal appearances, conceptualizations, in short, the nature of all things established by scripture and famous in the world, these are not established as truly existent when observed, but appear in various ways when confused, therefore they are neither established as true nor established as false, so no matter how they are named, for example, like the images transformed by a magician, in reality, one should realize that the co-emergent luminosity exists as the true nature of the illusory form. The fourth part has three points: summarizing and explaining the four joys and causing the retinue to fall into doubt, cutting off the superimposition of the co-emergent, and the experience of the path of meditation. The first point is: the first is merely joy, the second number is supreme joy, the third is the explanation of joylessness, the fourth is the declaration of co-emergent joy, Vajragarbha and all others, after the wise ones have heard this definitively, they become extremely amazed and faint and fall to the ground. The first joy is the body of the practitioner, likewise, supreme joy is also the practitioner, the joy of joylessness is also the practitioner, the three do not have co-emergence. Thus it is said, when a yogi experiences the stages of joy, the first arising in various moments is only joy, without other special qualities, because the bliss is small and attached, so one desires touch and so on. In the second number, what arises in the moment of maturation is supreme joy, because the bliss is great and one desires even more bliss.
Chinese
在完全成熟的刹那生起的，是离喜之喜，因为满足于安乐，远离了再次获得安乐的贪执。第四，在远离相状的刹那生起的，唯有无分别俱生喜，因为远离了分别念，乐空成为一体。关于《金刚藏》等一个颂词的内容，在俄的译本中翻译为：“所有如来和，金刚藏等智者们，都听闻并确信此言。”黑释难论等印度释论中也对此作了相同的解释。俄洛·青年之足说：“如‘如来’一词所示，如同集会一样，这里也显示有如来的眷属。”而且，让雄多吉也如此认为。因此，当时聚集在眷属中的所有如来，以及金刚藏等智者菩萨们，对这与众不同的言辞感到非常惊奇，并带着疑惑，无分别地昏厥并倒在地上。这是不了义。当时，俱生显现，能取所取的二取不摇动，进入大智慧的状态，即是昏厥和倒地，这是了义。为什么要在不了义中显示昏厥等呢？首先，‘喜是行者的色’，与有改变的分别念相关。同样，胜喜也缘于安乐，因此本身就是有漏的。离喜之喜也与分别念相关，因此也是行者。因此，这三者没有俱生。之前说一切法都遍及俱生，这两者之间产生了疑惑。这些的了义是，界是菩提心的分别念次第，蕴和处等的分别念是如来和大悲等。感到非常惊奇是喜，即贪欲。昏厥是胜喜，即愚痴。倒地是离喜，即嗔恨。这三者与烦恼有关，因此不是俱生。这三个分别念中没有远离分别念的说法。二
English
The arising in the moment of complete maturation is the joy of separation from joy, because it is satisfied with bliss and is free from the attachment of wanting to obtain bliss again. Fourth, the arising in the moment of being free from characteristics is said to be the only non-conceptual co-emergent joy, because it is free from conceptualization and bliss and emptiness become one taste. Regarding the content of one verse such as the Vajra Essence, in the translation of Gos it is translated as: "All the Tathagatas and, the wise ones such as Vajra Essence, all heard and believed this word." The Indian commentaries such as the Black Difficult Commentary also explain it in the same way. Gos Lo Zhonnu's feet said: "As the word 'Tathagata' indicates, like an assembly, here it is also shown that there are retinues of the Tathagata." Moreover, Rangjung Dorje also thought so. Therefore, at that time, all the Tathagatas gathered in the retinue, and the wise Bodhisattvas such as Vajra Essence, were very surprised by this unique speech, and with doubts, they fainted without distinction and fell to the ground. This is provisional meaning. At that time, co-emergence manifested, the duality of grasper and grasped did not move, and they entered the state of great wisdom, which is fainting and falling to the ground, which is definitive meaning. Why show fainting etc. in the provisional meaning? First, 'joy is the form of the goer', which is related to changing conceptualizations. Similarly, supreme joy is also focused on bliss, so it is inherently contaminated. The joy of separation from joy is also related to conceptualization, so it is also a goer. Therefore, it is said that these three do not have co-emergence. Previously, it was said that all dharmas are pervaded by co-emergence, and there was doubt between these two. The definitive meaning of these is that the realm is the order of conceptualization of the mind of bodhicitta, and the conceptualizations of aggregates and sense bases are the Tathagata and great compassion, etc. Feeling very surprised is joy, that is, desire. Fainting is supreme joy, that is, ignorance. Falling is separation from joy, that is, hatred. These three are related to afflictions, so they are not co-emergent. There is no saying that there is no separation from conceptualization in these three conceptualizations. Two