Tibetan
་ཀུན་དེའི་ཁྱབ་བདག་མཉམ་པ་མཚུངས་ཤིང་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བཤད་དོ།། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དེའི་ཚིག་དོན་རིམ་པར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་བརྟན་གཡོའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དམན་པའི་གནས་ནི་ཕྲ་བའི་དོན། །མཆོག་ནི་དངོས་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། །དབུ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཉིད། །གཞན་རྣམས་ཞེས་བྱ་དབང་པོ་དྲུག །གང་རྣམས་འདི་རྣམས་བརྟན་དང་གཡོ། །འདི་ཀུན་ཞེས་བྱ་ང་ཉིད་མེད། །མཉམ་ཉིད་མཚུངས་པར་འདོད་པ་ཉིད། །རོ་མཉམ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཡིས། །མཉམ་ཞེས་བྱ་བ་ མཚུངས་པར་བརྗོད། །དེ་ཡི་འཁོར་ལོ་རོ་ཞེས་བརྗོད། །སྒོམ་པ་རོ་གཅིག་མཉམ་པ་ཉིད། །འདིས་ནི་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་བསྟན་བཤད་མ་ཐག་པར་དམན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་གནས་ནི་ཕྲ་བའི་དོན་ཏེ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཆ་ཕྲ་བ་དང་། མཆོག་ནི་རགས་པའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་རང་གི་ལུས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། དབུ་མ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཉིད་དེ་ཡན་ལག་མ་གྲུབ་པས་ཡན་ལག་ཅན་མི་རྙེད་པ་ལྟ་བུ། གཞན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུགགང་རྣམས་འདི་རྣམས་ནི་གཟུགས་སོགས་བརྟན་པ་སེམས་མེད་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་གཡོ་བའི་སེམས་ཅན། འདི་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གམ་ང་ཉིད་མེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ངར་རློམ་པར་ཟད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དབང་ཡུལ་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་སྟོང་དུ་མཚུངས་པའམ་འདྲ་བར་བརྗོད་པ་སྟེ་སྒོམ་པ་པོས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །རོ་མཉམ་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་བསྒོམ་པ་ཡིས་ ཏེ། དེའི་ཚིག་ཟུར་མཉམ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱི་མཚུངས་པར་བརྗོད་ཅིང་། མྱོང་བ་དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་བར་རྒྱུ་ཞིང་འབབ་པས་འཁོར་ལོ་སྟེ། རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་པའོ། །རོ་ཞེས་པའི་ཚིག་བརྗོད་པའང་། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་སྒོམ་པ་རོ་གཅིག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་མཉམ་པ་ཉིད་འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྒོམ་ཚུལ་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འཁོར་ལོའི་སྒྲ། སྔར་བཤད་པའི་ལྷ་མོ་བཅོ་ལྔ་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་ཡིན་པས་རོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་ནས་སྒོམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་མཉམ་པའི་དོན་དུའ
Chinese
所有这些的遍主是平等、相同且无分别的。第二部分有三个方面：依次解释其词义，展示其作为稳定和运动的自性，以及在所有行为中实践它。第一部分是：低劣之处是微细之义，殊胜是应说为事物，中道是舍弃二者之本身，其余称为六根，凡此皆为稳定与运动，此皆称为无我，平等自性是欲求相同，味平等修习彼，称为平等即是说相同，彼之轮称为味，禅修一味即平等，此乃以意义述说。如是说，简要指示后立即解释说，所谓低劣之处，是指微细之义，即心和心所产生的细微意识部分。殊胜是指显现为粗大事物的自身。中道是舍弃事物和非事物二者本身，例如肢体未形成，因此无法找到具有肢体者。其余称为眼等六根。凡此皆为色等稳定无心之物，以及具有意识的运动有情。此皆称为所有这些，即使所有这些都没有自性或我，也只是执着于蕴而自以为是。所谓平等自性是什么呢？即根境、识、五蕴，事物和非事物二者皆在非二的体性中，显现为空性，被说成是相同或相似，也就是修行者所证悟的。味平等也是如实修习彼，其词的含义是，所谓平等，是指前后念头相同。通过体验，它在一切事物中流转，因此是轮，即自证大乐智慧之轮。所谓味，也是指所修、能修、修行者一味，因此在空性体性中是平等自性，这应以意义来表达修习佛法手印的方式。这里的轮之声，是指先前所说的十五位天女坛城的轮，通过修习它，可以体验到，因此称为味。通过俱生智来扩展它，修行就是一切皆在空性中一味，因此是平等的意义。
English
The pervader of all of these is said to be equal, identical, and without distinction. The second part has three aspects: explaining its meaning in order, showing its nature as stable and moving, and practicing it in all activities. The first part is: The inferior place is the meaning of subtle, the supreme should be spoken of as things, the middle way is the abandonment of both, the others are called the six senses, all these are stable and moving, all this is called no-self, equality is the desire for sameness, taste equality is meditating on that, called equality is said to be the same, its wheel is called taste, meditating one taste is equality, this is to be expressed by meaning. Thus it is said, after briefly indicating, it is immediately explained that the so-called inferior place refers to the meaning of subtle, that is, the subtle parts of consciousness and mental events arising from the mind. The supreme refers to one's own body, which is manifested as a gross object. The middle way is the abandonment of both things and non-things, like not finding a possessor of limbs because the limbs have not been formed. The others are called the six senses such as the eye. All these are stable, mindless things such as forms, and moving sentient beings with consciousness. All this is called all these, even though all these have no self or I, they are merely clinging to the aggregates and thinking of themselves as I. What is called equality? That is, the root objects, consciousness, the five aggregates, both things and non-things, are in the nature of non-duality, appearing as emptiness, and are said to be the same or similar, that is, what is realized by the practitioner. Taste equality is also meditating on that as it is, the meaning of the word is that equality refers to the sameness of previous and subsequent thoughts. Through experience, it flows and abides in all things, therefore it is a wheel, that is, the wheel of self-awareness, great bliss wisdom. The word taste also refers to the object of meditation, the meditator, and the meditation being of one taste, therefore in the nature of emptiness it is equality, this should be expressed by meaning as the way to practice the Dharma seal. The sound of the wheel here refers to the wheel of the mandala of the fifteen goddesses mentioned earlier, by meditating on it, it can be experienced, therefore it is called taste. By expanding it with innate wisdom, meditation is that everything is of one taste in emptiness, therefore it is the meaning of equality.