Tibetan
་གྱི་ཐོག་མ་རྡོ་རྗེ་མ་སོགས་མི་སྨོས་པར་དཀར་མོ་ནས་སྨོས་པ་ནི། ཤར་གྱི་སྒོ་སྐྱོང་མ་སྨོས་པས་གཙོ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །ཡང་ན། ཕྱིའི་དཀར་མོ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རི་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་བརྟན་པར་འཛིན་པས་དེ་དག་པའི་ཕྱིར་དཀར་མོ་སྨོས་སོ། །འདིར་རང་བྱུང་རྒྱལ་བས། ཟླ་བ་ལ་གནས་པ་ཨཱ་ལའི་གཟུགས་ཉིས་འགྱུར་དང་བརྗོད་པ་གཉིས་ལས་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དག་པ་མཚོན་ལ། ཀཱ་ལིའི་གཟུགས་ཀྱི་མཐར་ཡི་གེ་དྷ་ད་ཌྷ་ཌ་ཡ་ལ་དྲུག་པོ་བསྣན་པ་ཉིས་འགྱུར་དང་བརྗོད་པ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་ཅུ་ལས་བསྐྱེད་པ་སྣང་བྱེད་ཉི་མ་ནི་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་དག་པ་མཚོན་བྱེད་དུ་སྒོམ་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟླ་བ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །བདུན་གྱི་བདུན་པ་ མཉམ་ཉིད་ལྡན། །རང་ལྷའི་ས་བོན་ཕྱག་མཚན་ནི། །སོ་སོར་རྟོག་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་གཅིག་གྱུར་ནན་ཏན་ཉིད། །རྫོགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་ཆོ་ག་གསུངས་པ་ཡིས། །རྣམ་པ་ལྔ་པོ་བསྒོམ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་གསུངས་པའི་ལྷའི་བསྐྱེད་ཆོག་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟླ་བའི་རྣམ་པ་ནི་ངོ་བོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་བསྒོམས་པས་ཟླ་བ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། བདུན་གྱི་བདུན་པ་ནི་ཉི་མ་སྟེ། དེ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ཤིང་རྟ་བདུན་ཡོད་ཅིང་ཤིང་རྟ་རེ་རེའང་རྟ་བདུན་བདུན་གྱིས་འདྲེན་པས་སོ། །དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རང་གི་ལྷའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱག་མཚན་ས་བོན་གྱིས་མཚན་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཟླ་ཉི་ཕྱག་མཚན་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འདྲེས་ནས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་ནམ་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་། ལྷའི་སྐུ་རྫོགས་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དག་པ་སྟེ་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། རྣལ་ འབྱོར་པ་མཁས་པས་གོང་དུ་མངོན་བྱང་ལྔ་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་གསུངས་པ་ཡིས་ནི། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ལམ་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལའང་གཉིས། གཙོ་མོའི་མངོན་བྱང་གི་རྣམ་དབྱེ་དང་། འཁོར་གྱི་མངོན་བྱང་གི་རྣམ་དབྱེ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་སྦྱོར་བས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་གདན། །ཡི་གེ་ལས་བྱུང་གོང་བུ་ལ། །ཧཱུྃ་ཕཊ་རྣམ་པའང
Chinese
从白色开始讲述，而不是从最初的金刚母等开始讲述的原因是：因为没有提及东方的门守护者，是为了理解主尊和眷属全部同时生起。还有一种说法是：外在的白色是色蕴清净，因为执着世间的山等为坚固的色，为了清净那些，所以说了白色。这里，自生王说：安住于月亮的阿里的形象，从双倍和言说二者中，象征三十二种妙相清净；在嘎里的形象的末尾，加上字母达、达、达、达、亚、拉这六个，双倍和言说二者，从八十中生起的显现之日，是象征八十随好清净而修习等。第二是：月亮具备明镜智慧，七的七倍具备平等性，自身本尊的种子字和手印是，分别应说为观察。一切合一乃是精进，圆满是法界清净，智者以仪轨所说，修习五种相。如是说，上面所说的本尊生起仪轨，也是在五种智慧的体性中证悟，也就是月亮之相，观想其体性具备如明镜般的智慧，由此从月亮明镜智慧中证悟。同样地结合起来，七的七倍是太阳，它有七匹马拉的车，而且每辆车都由七匹马牵引。那是具备平等性的智慧，从自身本尊的种子字中生出的手印，以种子字为标志，是分别观察的智慧，在那里应当说。月亮、太阳、手印和种子字全部混合成一体，是行为精进或事业成就的智慧，本尊的身相圆满是法界智慧的体性清净，由此而证悟。这样，瑜伽士智者以上面所说的生起五种现观的仪轨，就是将五种智慧作为道路来修习。第二也有两种，主尊的现观的分类和眷属的现观的分类两种。第一是：通过阿里嘎里共同结合，成为金刚萨埵自身的座垫，从字母中生出的肉团上，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） 啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）的形象也
English
The reason for mentioning the white one first, instead of the initial Vajra Mother, etc., is: because the eastern gatekeeper is not mentioned, it is said to be for the purpose of realizing that the main deity and retinue all arise at the same time. Alternatively, the external white is the purification of the form aggregate, because one clings to worldly mountains, etc., as solid forms, so the white one is mentioned for the sake of purifying those. Here, Rangjung Gyalwa said: The form of Āli residing in the moon, from the doubling and expression of the two, symbolizes the purification of the thirty-two major marks; at the end of the form of Kāli, adding the six letters dha, da, ḍha, ḍa, ya, la, doubling and expression of the two, the manifesting sun arising from the eighty, is said to be meditating, etc., as symbolizing the purification of the eighty minor marks. The second is: The moon possesses mirror-like wisdom, the seventh of the seven possesses equality, the seed syllable and hand symbol of one's own deity are, to be spoken of as individual discernment. All becoming one is diligence itself, completion is the purity of the Dharmadhatu, the wise one, by the ritual spoken, meditates on the five aspects. Thus it is said, the deity generation ritual mentioned above is also enlightened in the essence of the five wisdoms, that is, the aspect of the moon, contemplating its essence as possessing wisdom like a mirror, thereby awakening from the moon mirror wisdom. Similarly, combining it, the seventh of the seven is the sun, it has a chariot with seven horses, and each chariot is drawn by seven horses each. That is the wisdom possessing equality, the hand symbol arising from the seed syllable of one's own deity, marked by the seed syllable, is the wisdom of individual discernment, there it should be spoken. The moon, sun, hand symbol, and seed syllable, all mixed and becoming one, is the wisdom of diligent action or accomplished activity itself, the completion of the deity's form is the purity of the essence of Dharmadhatu wisdom, thereby awakening from that. Thus, the yogi, the wise one, by the ritual of generating the five manifest enlightenments mentioned above, is precisely meditating by making the five aspects of wisdom the path. The second also has two, the classification of the main deity's manifest enlightenment and the classification of the retinue's manifest enlightenment. The first is: Through the joint combination of Āli and Kāli, becoming the seat of Vajrasattva himself, on the lump arising from the letters, the form of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: 吽) and Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal Chinese meaning: 啪) also
Tibetan
་འདོད་མི་བྱ། །སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་ལས་བྱུང་བའི། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཕྱག་མཚན་ཞལ་སོགས་གོང་མ་བཞིན། །ཟླ་བ་ཆུ་ཤེལ་ནོར་བུའི་འོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ལྷ་ཐམས་ཅད་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་ན་གཙོ་མོ་ལ་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་མེད་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཨཱ་ལི་ལས་ཟླ་བ་དང་ཀཱ་ལི་ལས་ཉི་མ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་བདེ་སྟོང་གི་ངོ་བོ་ཨཾ་ལས་གྲི་གུག་ཨཾ་གིས་མཚན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའམ་གཞིའམ་གདན་ཡིན་པས་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལ་གཞན་ལས་འབྱུང་བའི་མཁའ་གསང་བྱིན་རླབས་སོགས་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ལས་ བྱུང་བའི་ཕྱག་མཚན་གོང་བུའི་སྐབས་ཡིན་པས། དེ་ལ་མཁའ་གསང་བྱིན་རླབས་དང་ཐིག་ལེའི་འགྱུར་བ་འགོགས་པའི་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་འགོད་པའང་འདོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་ཕྱག་མཚན་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་བདག་མེད་མ་རྣམ་པར་བསྒོམ་སྟེ། དེའི་ཕྱག་མཚན་དང་ཞལ་ལ་སོགས་པ་གོང་མ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་མ་ལ་བཤད་པ་བཞིན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་བརྡས་གསུངས་པར་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཟླ་བའམ་ཆུ་ཤེལ་ལམ་ནོར་བུའི་འོད་ལྟར་དྭངས་ཤིང་གསལ་བར་སྒོམ་པའི་དོན་ཏེ། རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས། ཟླ་བ་ཆུ་ཤེལ་ནི། གདན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆུ་ཤེལ་ལྟ་བུ་དང་། ནོར་བུའི་འོད་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ཕྱི་རོལ་དུ་འོད་དཀར་པོ་འཕྲོ་བ་ལ་བཞེད་དོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་ལའང་འཆད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཅིང་། སྤྱན་སྔ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཡབ་ཀྱི་བསྐྱེད་ཚུལ་ཞར་ལས་སྟོན་པར་འཆད་དེ། དེའང་འདི་ལྟར་ཐབས་ཨཱ་ལི་དང་། ཤེས་རབ་ཀཱ་ལིའི་ གཟུགས་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཤིང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་ཉིད་སེམས་དཔའ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདིར་གདན་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱེད་། རྩ་རྒྱུད་ལས། ཨ་སོགས་ཀ་སོགས་མཉམ་སྦྱོར་བ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གདན་རྒྱུ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཤེས་དབྱངས་གསལ་གྱི་ཡི་གེ་ལས་བྱུང་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ལ་ཧཱུྃ་ཡིག་ཕྱག་མཚན་དང་ཕཊ་ཀྱི་རྣམ་པས་མཚོན་པའི་མཁའ་གསང་
Chinese
不应希求。从心识的形象中生起的，坛城之主应如是观想。手印、面容等如前所述。如月亮、水晶、宝石般的光芒。如是说。如果所有本尊都从五种现证菩提中同时生起，是否会认为主尊没有因金刚持呢？没有过失。因为从元音中生起的月亮和从辅音中生起的太阳，共同结合的乐空自性，从嗡（藏文：ཨཾ，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：嗡）中生起的弯刀，以嗡（藏文：ཨཾ，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：嗡）字为标志，那本身就是果金刚萨埵的因、基础或座，所以因就是金刚持。那么，如何进行从中产生的虚空秘密加持等呢？因为这是从种子字生起的手印光团的时候。所以，对于它，也不应希求安立阻碍虚空秘密加持和明点变化的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） 啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪） 字的形象，因为没有父尊母尊的形象。这样，从因金刚萨埵的形象手印中生起的果金刚持坛城之主无我母应如是观想。他的手印和面容等，如前面对金刚鬘母所说的那样，或者如以法的隐语所说的那样。也就是像月亮、水晶或宝石的光芒一样，观想成清澈明亮的意思。让炯夏（Rangjung Shyaps）说：月亮水晶是，座是像水晶一样的月亮坛城，宝石的光芒是不分别的智慧自性，智慧之火向外放射出白光。此处，印度的注释中也有不同的解释方法。嘉瓦仁波切（rGyalwa Rinpoche）解释说，父尊的生起方式是顺带显示的。也就是说，方法元音和，智慧辅音，融为一体，共同结合，是不变的安乐金刚和一切形象的空性心识无二无别的生起之因。这里，座是因的知识。《根本续》中说：元音等辅音等共同结合，是金刚萨埵的座因。等等。这样，从方法智慧元音辅音的字母中生起的大乐自性光团，以吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字手印和啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）的形象为标志的虚空秘密
English
One should not desire. The mandala lord arising from the image of the mind, should be visualized in this way. Hand gestures, faces, etc., are as previously described. Like the light of the moon, crystal, or jewel. Thus it is said. If all deities arise simultaneously from the five manifest enlightenments, would it not be thought that the main deity lacks the cause of Vajradhara? There is no fault. Because the nature of bliss and emptiness, where the moon arising from vowels and the sun arising from consonants are jointly combined, the hooked knife arising from Aṃ (Tibetan: ཨཾ, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, Literal meaning: Aṃ), marked with the letter Aṃ (Tibetan: ཨཾ, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, Literal meaning: Aṃ), that itself is the cause, basis, or seat of the fruit Vajrasattva, so the cause is Vajradhara. Then, how should one perform the blessings of secret space, etc., that arise from that? Because this is the time of the hand gesture light mass arising from the seed syllable. Therefore, for that, one should also not desire to establish the form of the letters Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) and Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal meaning: Phaṭ), which obstruct the blessings of secret space and the transformation of bindus, because there is no form of father and mother deities. Thus, the fruit Vajradhara, the lord of the mandala, the selfless mother, arising from the image hand gesture of the cause Vajrasattva, should be visualized in this way. His hand gestures and face, etc., are as described previously for Vajra Garland Mother, or as explained in the language of Dharma symbols. That is, like the light of the moon, crystal, or jewel, the meaning is to visualize it as clear and bright. Rangjung Shyaps said: The moon crystal is, the seat is like a moon mandala like crystal, and the light of the jewel is the nature of non-conceptual wisdom, the fire of wisdom radiating white light outwards. Here, there are also different ways of explaining in the Indian commentaries. Gyalwa Rinpoche explains that the way of arising of the father deity is shown incidentally. That is, the method vowel and, the wisdom consonant, merging into one form, jointly combined, are the cause of the arising of the unchanging bliss vajra and the emptiness mind of all forms, indivisible. Here, the knowledge that the seat is the cause. In the Root Tantra it says: Vowels etc., consonants etc., jointly combined, are the seat cause of Vajrasattva. And so on. Thus, the great bliss nature light mass arising from the letters of method wisdom vowels and consonants, the secret space marked by the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) letter hand gesture and the form of Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal meaning: Phaṭ)