Tibetan
སོགས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མ་སོགས་ཀྱི་ལྷ་དང་ཕྲིན་ལས་འབྲེལ་བའི་དོན་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། འདིར་རྡོ་རྗེ་མ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེས་རེངས་པའོ། །གཽ་རཱི་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེས་དབང་དུ་བྱ་བའོ། །ཆུ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེས་སྐྲོད་པའོ། །བདག་མེད་མ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེས་སྡང་བར་བྱེད་པའོ། །ས་སྤྱོད་མ་ནི། རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་སྟེ་དེས་འགུགས་པའོ། །མཁའ་སྤྱོད་མ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་སྟེ་དེས་གསོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལྟར། ལྷ་མོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སོ་སོ་དང་ལྡན་པས་གོང་དུ་བཤད་པའི་སྔགས་བཟླས་པ་དང་བཅས་པ་ལས་རེངས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་ལས་བྱེད་དོ། །ལྷ་མོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ལས་དང་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་སྔགས་རྒྱས་པར་ནག་པོ་པའི་ དཀའ་འགྲེལ་རྣལ་འབྱོར་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བར་གསུངས་ཀྱང་མ་སྤྲོས་མོད་ཤེས་པར་འདོད་ན་དེར་བལྟའོ། །འདིའི་ངེས་དོན་གོང་འོག་རྣམས་སུ་འབྱུང་བས་འགྲེའོ། །གསུམ་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། སྔགས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །། བརྗོད་པའི་སྔགས་དང་དོན་གྱི་སྔགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའི་ཚིག་དོན་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་ལྷའི་ལེའུ་འབྱུང་སྟེ། སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྔགས་དེ་དག་བཟླ་བའི་དུས་སུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་དགོས་པས། དེ་མ་ཐག་འཆད་པར་འབྲེལ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་འབྲེལ་ནི། ལེའུ་དང་པོར། ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལེའུ་འདིས་རྒྱས་པར་འཆད་ཅིང་། བརྗོད་བྱ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཡབ་ཡུམ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དྲང་དོན་བརྡའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་དང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བཅས་པ་སྒོམ་ཚུལ་ངེས་དོན་དམ་པའི་ལྷའི་བསྐྱེད་རིམ་གཉིས་ཡིན་ལ། རྗོད་བྱེད། ལེའུ་འདི་དང་། བཞི་པ། བརྒྱད་པ། དགུ་པ། བཅུ་པ། བཅུ་གཅིག་པ། བརྟག་པ་ཕྱི་མའི་གཉིས་པ། ལྔ་པ་རྣམས་ཀྱི་ ཆ་ཤས་རྣམས་ཡིན། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འབྲེལ་ནི། ལེའུ་གཉིས་པ་ས་བོན་དང་སྔགས་བསྟན་ནས་ལེའུ་འདིས་རྡོ་རྗེ་བཞི་ལས་གཟུགས་བརྙན་རྫོགས་པ་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པས་བསྐྱེད་རིམ་
Chinese
等等苦行者所为。如是说。金刚母等的本尊和事业相关之义，在《金刚心疏》中说：此处金刚母是，色蕴，由此使僵硬。 गौरी（梵文天城体：गौरी，梵文罗马音：Gaurī，汉语字面意思：高里）是受蕴，由此能控制。水瑜伽母是，想蕴，由此能寂静。金刚空行母是，行蕴，由此能驱逐。无我母是，识蕴，由此能憎恨。地行母是，触所触金刚母，由此能勾招。空行母是，法界金刚母，由此能杀害。如是广说。彼等明妃各自具有瑜伽，因此以上所说的念诵真言等，苦行者能做僵硬等事业。这些明妃的身色、手印与事业相应的观想，在黑行者的《难解疏·瑜伽宝鬘》中广说，然不赘述，若欲知晓可阅彼。此之确切意义在前后文中出现，故不解释。第三品之名称是，真言品，即第二。 词语真言和意义真言无二显现之品，即第二品之词义的详细解释。第三是本尊品出现，前后关联是，因为念诵刚说的那些真言之时，需要具有本尊瑜伽，因此紧接着宣讲与之相关联。简略宣说和广 विस्तृत说明的关联是，在第一品中，本尊们如何出现。如是所说的意义，此品将广 विस्तृत说明。所说是，身语意智慧金刚父母和眷属等，是正义、隐义的本尊们的生起次第，以及气脉明点彼性等修习之法，是了义胜义本尊的生起次第二者。能说的是，此品和，第四品，第八品，第九品，第十品，第十一品，后观察之第二品，第五品等的 组成部分。证悟的关联是，第二品宣说了种子字和真言后，此品宣说四金刚中圆满影像和本尊的彼性，因此是生起次第。
English
Etc., is done by ascetics. It is said that, regarding the meaning of the deities such as Vajra-ma and their associated activities, the Vajra Heart Commentary states: Here, Vajra-ma is the aggregate of form, which causes stiffness. Gauri is the aggregate of feeling, which is to be controlled. Yogini of Water is the aggregate of perception, which pacifies. Vajra Dakini is the aggregate of formation, which expels. Anatma-ma is the aggregate of consciousness, which causes hatred. Bhumi-caryama is the Vajra-ma of touch, which attracts. Akasha-caryama is the Vajra-ma of the Dharma-dhatu, which kills. As explained in detail, since those goddesses possess their respective yogas, ascetics perform activities such as stiffening, along with the recitation of mantras mentioned above. The colors, hand gestures, and visualizations of these goddesses, which are in accordance with their activities, are extensively described in the Black One's Difficult Commentary, the Precious Garland of Yoga, but I will not elaborate; if you wish to know, refer to it. The definitive meaning of this will appear in the preceding and following sections, so I will not explain it. The name of the third chapter is the Mantra Chapter, which is the second. The chapter that shows that the mantra of speech and the mantra of meaning are not two, which is the detailed explanation of the meaning of the second chapter. The third is the appearance of the Deity Chapter. The connection between the preceding and following is that since it is necessary to have the yoga of the deity when reciting the mantras just mentioned, it is connected to explaining it immediately. The connection between the brief explanation and the detailed explanation is that in the first chapter, how the deities arise is explained in detail in this chapter. The subject matter is the generation stage of the deities of explicit meaning and symbolic meaning, including the body, speech, mind, wisdom, Vajra, father, mother, and retinue, and the method of meditating on the essential meaning of the ultimate deity, including the channels, winds, bindus, and suchness. The expresser is this chapter and the fourth, eighth, ninth, tenth, eleventh, the second of the later examination, and parts of the fifth. The connection of realization is that after the second chapter teaches the seed syllables and mantras, this chapter shows the completion of the image from the four vajras and the suchness of the deity, so it is the generation stage.
Tibetan
དང་འབྲེལ་ལོ། །དགོས་པ། ཕལ་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་མངལ་སོགས་སྐྱེ་གནས་བཞིའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །སྦས་དོན་གྱི་འབྲེལ་ནི། རྩའི་སྔགས་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལྷ་འབྱུང་བའམ། སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྩའི་ནང་དུ་བྱང་སེམས་བདེ་བ་ལ་རོལ་པའི་ལྷ་འབྱུང་བའོ། །འདི་འཆད་པ་ལ་གསུམ། མཚམས་སྦྱར་བ། བསྐྱེད་རིམ་དངོས། ལེའུའི་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ལྷའི་ལེའུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་གསུངས་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་དྲག་པོ་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་ཅིང་ནང་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་ལ་ཤར་བའི་ལྷ་སྟོན་པའི་ལེའུ་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །འདིར་ལྷ་ནི། གང་གི་ཕྱིར། ལུས་འབྱུང་བ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ལྷ་ཞེས་བརྗོད་པ་རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ལུང་དང་བཅས་དཔལ་ནཱ་རོ་པས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་དངོས་ ལ་གཉིས། ཧེ་རུ་ཀ་བསྐྱེད་པ་ཐུན་མོང་གི་ཆིངས། སོ་སོའི་བསྐྱེད་ཆོག་གོ། །དང་པོ་ལ་རྒྱལ་བ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་བསྐྱེད་པ། ཆོ་ག་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ། མངོན་བྱང་ལྔས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་ས་བཅད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་པ་དོན་གྱིས་དེ་ལྟར་བཞུགས་ཀྱང་། འདིར་གོ་བདེ་བའི་སླད་དུ་རྗེ་སྤྱན་སྔའི་གསུང་དང་སྦྱར་ན། ཚངས་གནས་བཞི། རྡོ་རྗེ་བཞི། སྲུང་འཁོར། ཚོགས་ཞིང་སྟེ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། དང་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གཉིས་པར་སྙིང་རྗེ་རྣམ་བསྒོམ་ཞིང་། །གསུམ་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་རྣམས་ཚངས་གནས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་ཚངས་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་དམིགས་པ་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་པས་ཚད་མེད་པ་བཞིར་ཡང་གྲགས་སོ། །སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་འདི་དང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་མཐུན་ལ། འདུས་པར་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ནི། དང་པོར་བྱམས་པ་ནི་མཻ་ཏྲི་ཞེས་པ་བརྩེ་བས་འཛིན་པས་ན་བྱམས་པ་སྟེ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ། བྱམས་པ་ལ་ ལྟོས་ནས་གནས་སྐབས་གཉིས་པར་སྙིང་རྗེ་ནི་ཀཱ་རུ་ཎ་ཞེས་པ་ཀཱ་སུ་ཁ་སྟེ་བདེ་བ། རུ་རུ་ཎ་སྟེ་འགོག་པའོ། །དེས་ན་བདེ་བ་འགོག་པས་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ་དེ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། ཚད་མེད་བཞིའི་གནས་སྐབས་གསུམ་པར་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་དགའ་བའི་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། ཚད་མེད་བཞི་པོ་ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་ཨུ་པི་ཀ་ཞེས་པ་ཀུ
Chinese
相关联。必要是，为了净化凡夫的分别念和胎等四生处的垢染。秘密意义的关联是，从根本咒语中生起菩萨的本尊，或者，在本尊自性的根本中，生起菩萨安乐的本尊。对此的讲解有三：连接上下文，真实生起次第，标示章节名称。第一是，然后将讲述本尊的章节。如是说，在宣说了咒语之后，立即在外调伏猛厉者，在内显现俱生之景象的本尊，将清晰地讲述显示本尊的章节。此处本尊是，为了什么？身体是五大种的自性，并且真实生起世俗的安乐，因此称为本尊，这是那若巴大师结合金刚甘露的教证所说的。第二真实分二：共同的黑汝嘎生起法，各自的生起仪轨。第一，嘉瓦让雄夏说，从四种金刚生起，以三种支分的仪轨生起，以五种现证菩提生起，虽然总摄于三种科判之中，但为了便于理解，结合杰尊者（宗喀巴）的说法，分为四种：梵天住，四金刚，防护轮，会供田。其中第一是，首先应当修慈爱，其次修悲心，第三修喜乐，一切的最后是舍。如是说，这些是生于梵天住的等持，因此称为梵天住，由于所缘的对境和所缘没有限制，因此也称为四无量。此修习的次第和体性的法相同，集聚时先说悲心。这些的词义是，首先慈爱是maitrī（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），因为以慈爱执持，所以是慈爱，因此应当修习。相对于慈爱，在第二阶段，悲心是karuṇā（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），即kā sukha（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），也就是安乐，ru ruṇa（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），也就是断绝。因此，断绝安乐就是悲心，因此应当如是修习。在四无量的第三阶段，不离安乐而修习喜乐的喜悦，四无量的最后是upekṣā（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），也就是一切
English
Related to that. The purpose is to purify the defilements of ordinary conceptualizations and the four modes of birth, such as wombs. The hidden meaning of the connection is that from the root mantra arises the deity of the Bodhisattva, or within the root of the nature of the mantra, the deity who enjoys the bliss of the Bodhisattva arises. There are three aspects to explaining this: connecting the context, the actual generation stage, and indicating the chapter title. The first is: "Then, the chapter on deities will be explained." It is said that immediately after the mantra is spoken, the chapter that clearly explains the deity who subdues the violent ones externally and arises as the appearance of co-emergence internally will be explained. Here, the deity is: For what reason? The body is the nature of the five elements, and the bliss of conventional truth arises perfectly, therefore it is called a deity, as explained by the glorious Nāropa, along with the Vajra Amrita scripture. The second, the actual, has two parts: the common Heruka generation, and the individual generation procedures. First, Gyalwa Rangjung Dorje said: generated from the four vajras, generated by the ritual of the three branches, generated by the fivefold Abhisambodhi, thus summarized within the three divisions, although it exists in that way in essence, here, for the sake of easy understanding, combining the words of Je Tsongkhapa, there are four: the four Brahma-viharas, the four vajras, the protective circle, and the assembly field. Among these, the first is: "First, loving-kindness should be meditated upon. Second, compassion should be meditated upon. Third, joy should be meditated upon. Finally, equanimity." It is said that these are the samādhis that arise as Brahma-viharas, therefore they are called Brahma-viharas, and because the object to be focused on and the focus are immeasurable, they are also known as the four immeasurables. This order of meditation and the characteristics are in accordance with the Vehicle of Characteristics, and compassion is spoken of first in the gathering. The meaning of these words is: First, loving-kindness is maitrī (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), because it is held with affection, it is loving-kindness, therefore it should be meditated upon. Relative to loving-kindness, in the second stage, compassion is karuṇā (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), which is kā sukha (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), that is, bliss, ru ruṇa (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), that is, cessation. Therefore, cessation of bliss is compassion, therefore it should be meditated upon in this way. In the third stage of the four immeasurables, joy is meditated upon without being separated from bliss, and the last of the four immeasurables is upekṣā (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), which is all.