Tibetan
གཡོན་ནས་ཕྱིར་ཐོན། ཕྱིར་འཛིན་དུས་ཡིག་མགོ་དབལ་ཁ་མདུན་ཏུ་ཕྱོགས་ཏེ་གནས་པར་རྡུབ་དུས་ཕྲེང་བ་དེ་སྣ་བུག་གཡས་ནས་ཚུར་འོང་། རླུང་ནང་དུ་མནན་སྐབས་ཐུགས་ཀར་འཁོར། འོད་ཀྱིས་ལུས་ཁྱབ། ལྷར་གསལ་བ་ནམ་མཁའ་ཐིམ་སྙམ་བྱེད་པ་ལ་སེམས་བཟུང་། དེ་ལྟར་བསྐྱར་ནས་བསྒོམ་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མང་ན་ཧྲིལ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། རང་ཉིད་གུ་རུའི་སྐུར་གསལ་བ་དེ་འོད་ཟེར་གྱི་གོང་བུར་རིམ་པས་འོད་དུ་ཞུ་སྟོང་ཉིད་རང་རིག་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་ཅི་གནས་སུ་མཉམ་པར་བཞག །ཡང་ལྷར་ལྡངས་ནས་དམིགས་པས་བསྡུ་རིམ་ལ་རྩལ་སྦྱངས། རླུང་བུམ་ཅན་ནམ་འབྱིན་འཇུག་གནས་གསུམ་དང་སྦྱར་ཚེ་ནང་མནན་རྒྱུན་བསྲིང་། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཀའི་མུ་ད་རང་ལྷར་ གསལ་བ་དེ་གདོད་མའི་ལྷ་སྐུར་བསམ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཕྱག་མཚན་དང་སྔགས་ཕྲེང་ལམ་གྱིས་གསལ། ངག་སྔགས་རླུང་དབྱེར་མེད་དག་པ་དང་། སེམས་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་པའོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གསལ་སྣང་ལ་མ་ཡེངས་པ་འཇོག །རྟོག་པའི་བུན་ལངས་ན་གོང་བཞིན་བསྡུ་བ་སོགས་ལ་བསླབ། གསུམ་པ་ནི། རང་ལྷར་གསལ། སྣང་བ་ལྷ། གྲགས་པ་སྔགས། དྲན་ཚད་ཐུགས་སུ་མོས། དེ་ནས་ཀྱང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་ཞིང་ཁམས་མཐའ་དག་གི་བཀོད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཀྱང་རང་གི་ལུས་འོད་གསལ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་ཡེ་ནས་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ལ་ཡིན་བཞིན་དུ་ངོ་ཤེས་པར་ཐག་བཅད་དེ་དགོངས་པ་གཡོ་མེད་ཀྱི་གཟེར་ཐེབས་སོ། །རྣམ་རྟོག་གཡོན་རྗེས་གཞིག་གིས་བསྡུ་བ་ལ། རང་ལུས་འོད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གསལ་བར་བྱས། དེ་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་རང་ལ་ཐིམ་ཞིང་ རིམ་འདུས་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རིག་པ་ཅི་གནས་སུ་མཉམ་པར་བཞག །ཡང་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྐྱང་བའི་རྩལ་སྤྱད་ལ་འབད། དེ་དག་གི་ཚེ་རླུང་གོང་བཞིན་ནམ་རང་བབས་སུ་བཞག་ནས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་སྒྲ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡང་གནད་དུ་ཆེ་བས་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྲིད་དངོས་འཆད་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོས་རྒྱུད་སྦྱོང་བ། དངོས་གཞི་ཀ་དག་གི་ཉམས་ལེན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་བས། སྤྱིར་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིའི་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་དག་ཀྱང་ལྷག་པར་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་གཙོ་ཆེ་བས། རང་ལུས་སྣང་སྟོང་རྡོ་རྗེའི་རྩ་འཁོར་ལོ་ལྔ་ཡི་དབུས་སུ་བླ་མ་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ་ལྔ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་ཡེ་གདོད་མ་ནས་རང་བབ་རང་ཆས་སུ་བཞུགས་པར་ ཤེས་པས། དབྱིངས་བཞུགས་ཨོ་རྒྱན་གཙོ་འཁོར་ཚིག་བདུན་མས་སྤྱན་འདྲེན་ལ་བྱིན་དབབ་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཆོད། ཧྲཱི༔ དུས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་ཅིང་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་ལ་ཐ་དད་མི་མངའ་བར་གྱུར་པ། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོ་གུ་རུ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་སོགས་གནས་ལུངས་རྟོགས་པའི་གསོལ་བ་ཕུར་ཚུགས་སུ་བཏབ་པས། བྱིན་རླབས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བྱུང་། འཁོར་སོ་སོའི་ལྷ་ལ་ཐིམ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཕོས། མཐར་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འཁོར་ལོ་སོ་སོ་ལ་ཐིམ་པར་མོས་ལ། རང་སེམས་མ་བཅོས་ལྷུག་པ་སྟོང་གསལ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་འདི་ཀ་ཨོ་རྒྱན་བླ་མ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་དང་རོ་མཉམ་ཆེན་པོ་ཐག་བཅད་ལ་རང་བབ་ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་ ཏུ་བསྐྱངས་པས། དངོས་གཞིར་ཀ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་མེད་དང་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་གོ །སྔོན་འགྲོ་དངོས་ལ་གསུམ། འཁོར་འདས་རུ་ཤ ན་དབྱེ་བ། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྔོན་འགྲོ། རྣལ་དབབ་སོར་གཞུག་གོ །དང་པོ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱིའི་རུ་ཤ ན་དབྱེ་བ་ནི། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། གནས་དབེན་ནས་སྟོང་དུ་ཕྱིན་ལ་གཞི་བདག་ལ་དཀར་གཏོར་ཕུལ་ལ་གྲོགས་བཅོལ། མི་འགྲུབ་ན་རང་གནས་སུའང་རུང་སྟེ་གཞི་འཁོར་འདས་བྱེད་པོ་རང་རིག་ཡིན་ལ། དེའི་རྣམ་འགྱུར་རམ་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། གཉིས་ཀ་རང་གིས་བཅོམ་པ་མ་གཏོགས་དོན་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པས། དམྱལ་བ་ལ་ཚ་གྲང་། ཡི་དྭགས་ལ་བཀྲེས་སྐོམ། དུད་འགྲོ་ལ་བཀོལ་སྤྱོད། མི་ལ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། ལྷ་མིན་ལ་འཐབ་རྩོད། ལྷ་ལ་འཕོ་ལྷུང་སོགས། རིགས་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཚུལ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བར་བསམ་ཞིང་ལུས་ཀྱིས་འཕྱོང་རྒྱུག་འགྲོ་འདུག་སོགས་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་བྱ། ངག་གིས་དེ་དང་དེ་ཡི་སྒྲ་སྐད་སྣ་ཚོགས་ བརྗོད་པ་སོགས་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་དལ་ངུབ་ཀྱིས་འགྱུ་བ་སྤུན་ཐག་ཆད་པར་གྱུར་བ་དང་། རྗེ
Chinese
从左边出去。再次吸气时，字头（藏文：ཡིག་མགོ）的尖端朝前，当撞击时，念珠从右鼻孔进入。当空气压入时，它在心中旋转。光芒遍布全身。将自己观想为本尊，并保持一种感觉，好像融入了天空。像这样重复冥想时，如果执着和能执的念头很多，就用整体执持来收摄。观想自己显现为古汝（上师）的形象，逐渐溶解为光，融入空性自明、离戏、大乐的状态中，安住于自然状态。再次从本尊中升起，练习通过专注来收摄次第。当与宝瓶气或呼气、吸气、安住三者结合时，持续内部压制。第二种是：在那个状态中，将自己观想为本尊，并将其视为原始本尊的形象。观想其心间显现法器和咒鬘。语言、咒语和气息无别清净，心性清净为本性智慧。这样理解后，不要分心，安住于明觉中。如果生起念头，就学习像前面那样收摄等等。第三种是：自己显现为本尊。显现是本尊。声音是咒语。所忆念的一切都视为本尊的心意。此后，从二取融合的法界中不移动，并且所有净土的庄严和功德都与自己光明清澈、无垢的精华金刚身无二无别，从一开始就安住于俱生大乐的自性中，并确信这就是实相，从而坚定不移地安住于此境界。以摧毁分别念的铁锤来收摄妄念，使自己的身体的光芒遍布并照亮一切轮回和涅槃。所有这些都溶解为光，融入自身， 逐渐收摄，将觉性安住于空性、离戏、大乐的状态中。再次，努力运用观想的技巧，观想身和坛城不可分离，显有存在于基础之上。在这些时候，将气息保持像前面那样，或者保持自然状态，并将自明的智慧安住于自生金刚咒的声音中，这也是非常重要的，所以要努力。第二，讲解实际的引导，分为两部分：不共前行调伏自相续，以及开显正行原始清净的修持。第一，由于在一切前行和正行的开始，认真进行上师瑜伽非常重要，所以总的来说，在前行的时候已经讲过了。
English
Exhale from the left. When inhaling again, the tip of the letter-head (Tibetan: ཡིག་མགོ) faces forward, and when striking, the rosary comes from the right nostril. When the air is pressed inward, it revolves in the heart. Light pervades the body. Hold the mind in a feeling of being clear as a deity and dissolving into the sky. When meditating repeatedly in this way, if there are many thoughts of grasping and being grasped, gather them with holistic grasping. Visualize oneself as the form of the Guru, gradually dissolving into light as a mass of light, and abide in the state of emptiness, self-awareness, freedom from elaboration, and great bliss, remaining naturally. Again, arise from the deity and practice the skill of gathering the stages through focus. When combined with vase breathing or exhaling, inhaling, and abiding in the three places, sustain the internal pressure. The second is: In that state, visualize oneself as the deity and regard it as the form of the primordial deity. Visualize the implements and mantra garland clearly appearing in its heart. Speech, mantra, and breath are inseparable and pure, and the nature of mind is pure as primordial wisdom. Having understood this, do not be distracted and abide in clear appearance. If thoughts arise, learn to gather them as before, and so on. The third is: One's own self is clear as the deity. Appearances are deities. Sounds are mantras. Whatever is remembered is regarded as the deity's mind. Thereafter, without moving from the dharmadhatu of union, and all the adornments and qualities of all pure lands are inseparable from one's own body, the essence of clear light, the vajra body, and from the beginning, it abides in the nature of coemergent great bliss, and be certain that this is the reality, thereby abiding steadfastly in this state. Gather the wandering thoughts with the hammer that destroys conceptual thoughts, making the light of one's own body pervade and illuminate all of samsara and nirvana. All of these dissolve into light, merging into oneself, gradually gathering, and rest the awareness in the state of emptiness, freedom from elaboration, and great bliss. Again, strive to apply the skill of cultivating the view that the body and mandala are inseparable, and that existence is established on the basis. At these times, keep the breath as before, or keep it in its natural state, and it is also very important to rest the self-aware wisdom in the sound of the self-born vajra mantra, so strive to do so. Second, explaining the actual guidance, there are two parts: training the mindstream with uncommon preliminaries, and showing the practice of the essential pureness. First, since it is very important to diligently engage in Guru Yoga at the beginning of all preliminaries and main practices, in general, it has already been explained during the preliminaries.
Chinese
那些上师瑜伽也格外努力地去做。然而，因为内在的瑜伽更重要，所以要知道，自己的身体显空金刚的五脉轮的中央，上师颅鬘力五尊与佛母从原始以来就以自生自成的状态安住。 因此，以安住虚空邬金主眷属七句祈请文迎请，降临加持，并以禅定供养。 ཧྲཱི༔ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）三世的上师、本尊、空行母、佛、菩萨一切的，身语意功德事业，成为一体之自性，且于事业之行持无有差别。祈请邬金大士莲花生。祈请身语意三成熟解脱。等等，如是不断地发出证悟实相的祈请，降临加持甘露之流。融入各自的坛城本尊。大智慧转移到自己的相续中。最后观想所有本尊融入各自的轮涅。自心不作做，放松，空明，离于执著，这即是与邬金上师无别的三身，于大平等中，断定，如水流般保持自性的觉知。 因此，正行中，本来清净的无勤智慧和出生的缘起得以协调。正行之前有三前行：轮涅如虚空之分别，身语意之前行，降临融入归位。第一，内外二者，首先是外在的轮涅分别：向上师祈请。从寂静处到空旷处，向地神献上白食子，请求帮助。如果不行，在自己的住处也可以，因为轮涅的作者是自明自知。其变化或作用显现为多种多样。知道这两者若非自己所破除，则无真实意义。地狱有寒热，饿鬼有饥渴，畜生有役使，人有生老病死，阿修罗有争斗，天人有堕落等等。思维六道众生的行为都在自己的心相续中体验，身体做出伸展、奔跑、行走、停留等各种姿势。口中发出各种各样的声音等等，无有间断地修持，使缓慢的呼吸与流动断绝。之后
English
Those Guru Yogas are also done with extra diligence. However, since inner yoga is more important, one should know that in the center of one's own body, the five channels and wheels of the illusory empty vajra, the Five Skull Garland Masters with consorts abide in a self-existing and self-perfect state from the very beginning. Therefore, invite the blessings by reciting the Seven-Line Prayer to the main retinue of Oddiyana residing in space, and offer with samadhi. HRIH (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) Masters of the three times, yidams, dakinis, Buddhas, bodhisattvas, all of whose body, speech, mind, qualities, and activities are unified into one essence, and whose activities are without difference. I pray to the great Oddiyana, Guru Padmasambhava. Please ripen and liberate my body, speech, and mind. Etc., by continuously making prayers that realize the state of reality, a stream of blessing nectar arises. It dissolves into the deities of each mandala. Great wisdom is transferred to one's own continuum. Finally, visualize all the deities dissolving into their respective mandalas. One's own mind, uncorrected, relaxed, empty and clear, free from grasping, this is the indivisible three bodies of the Oddiyana Guru, in great equality, decide, and maintain the natural awareness like a stream of water. Therefore, in the main practice, the effortless wisdom of original purity and the interdependence of birth are harmonized. There are three preliminaries to the main practice: distinguishing samsara and nirvana as empty, the preliminaries of body, speech, and mind, and the descending, dissolving, and returning. First, of the two outer and inner, the first is the outer distinction between samsara and nirvana: pray to the guru. Go from a secluded place to an empty place, offer a white torma to the earth deity, and ask for help. If that is not possible, it is also fine in one's own place, because the creator of samsara and nirvana is self-knowing. Its transformations or actions appear in various ways. Knowing that both of these have no real meaning unless destroyed by oneself. Hell has heat and cold, pretas have hunger and thirst, animals have servitude, humans have birth, old age, sickness, and death, asuras have fighting, gods have falling, etc. Thinking that all the behaviors of the six realms are experienced in one's own mind stream, the body makes all kinds of gestures such as stretching, running, walking, and staying. The mouth utters all kinds of sounds, etc., practicing without interruption, so that the slow breathing and flow are cut off. After