Tibetan
གནད་ཆོས་བདུན་ཐོག་རླུང་རང་བབས་ཀྱི་འབྱུང་འཇུག་གནས་པའི་རང་བཞིན་ནང་དུ་འཇུག་པ་ཨོཾ། གནས་པ་ཨཱཿ དབྱུང་བ་ཧཱུྃ་དུ་ཤེས་པའི་ངང་ནས་རླུང་དང་ཤེས་པ་མཉམ་འགྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་རླུང་རོ་དོར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཐོག་མར་འཇམ་རླུང་དང་། དེ་ནས་དྲག་རླུང་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སེམས་གནད་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་བཅས་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་པ་ཡིན་གྱིས། རྡོར་བཟླས་ལྟ་བུའི་རླུང་དང་ཤེས་པ་མཉམ་འགྲོགས་མི་དགོས། ཐབས་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་སོག་ཕོན་ཐག་པ་ཆད་པ་ལྟ་བུ། ངག་ པི་ཝང་གི་རྒྱུན་ཐག་ཆད་པ་ལྟ་བུ། སེམས་རང་འཐག་གི་ཆུ་ཆད་པ་ལྟ་བུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མར་མེ་རླུང་གིས་མི་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུར་ངོ་འཕྲོད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་གྱི་རྩ་བ་ཞི་གནས་བརྟན་པོར་བསྒྲུབ་པ་གལ་ཆེ། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ནི། གཞུང་ལས། དེ་ནས་འགྱུ་བ་དང་གནས་པ་གཅིག་ཏུ་སོང་ན་དབྱིབས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་རྩད་གཅོད་བཏང་སྟེ༔ བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པར་གཉིས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱའོ༔ ཞེས་གསུངས་པས་དང་པོ་རྟོག་པ་རྩད་བཅད་པ་ནི། འཁོར་བར་འཁྱམས་ཤིང་བདེ་སྡུག་མྱོང་མཁན་འདི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གང་ཡིན་བརྟགས་པས་བྱེད་པོ་སེམས་སུ་ཤེས་པར་ངེས་སོ། །བར་དུ་མཚང་བཙལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དང་ལུས་ངག་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་དུ་འདུག་བརྟགས་པས། གཅིག་ན་སེམས་ངོས་བཟུང་མེད་པ་བཞིན་ལུས་ངག་ཀྱང་ངོས་བཟུང་མེད་པར་འགྲོ་ལ། ངག་སྒྲ་དང་ཚིག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། ལུས་རེག་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱང་དེ་འདྲར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད། ཐ་དད་ན་དངོས་པོ་ རག་པ་ལྟར་དབྱེ་བའི་རྫས་སུ་གྲུབ་དགོས་ཤིང་། གཅིག་ཐ་དད་ལྷན་ཅིག་ནི་མི་སྲིད་པར་འགལ་བ་དང་། དེ་དག་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་ད་ལྟ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་འདུག་གོ་སྙམ་ན། གསུམ་དུ་འདུག་གོ་སྙམ་པ་སུས་ཤེས་བརྟགས་པ་ན་སེམས་དེས་ཤེས་སོ་སྙམ་ན། དེས་ན་བདག་གཞན་དགྲ་གཉེན། གཅིག་ཐ་དད། ཡོད་མེད། ཡིན་མིན་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པས་བཟོས་པ་ཡིན་ལ། བཟོས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ་ཐམས་ཅད་བརྡ་ཙམ། བཏགས་པ་ཙམ་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ་བའོ། །ཐ་མ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས་ཏེ། སེམས་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། བར་དུ་གར་གནས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ་བར་འདུག་བརྟགས་པས་གསུམ་ཀའི་ཡུལ་འདི་ཞེས་ངོས་བཟུང་མི་རྙེད་དེ་སྐྱེ་འགགས་གནས་མེད་རང་གྲོལ་མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕེབས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཚོལ་གྱི་དཔྱད་པ་ སྣ་ཚོགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་མཐར་གནས་པ་དང་འགྱུ་བ་སོ་སོ་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་འཆར་ཞིང་འགྱུ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་རྟོགས་པས་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མེད་པར་རང་རིག་རྗེན་པ་ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་བཞིན་དུ་ཤར་བ། ཤར་བཞིན་སྟོང་པ། གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད། ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པ། ཁ་ནས་བརྗོད་མི་ཤེས་པ། ཡིད་ལ་བསམ་དུ་མེད་པ། མཐོང་བའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་འདི་ཀ་ལ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བཏགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་གསལ་སྟོང་། རང་བཞིན་ཤེས་པའི་རྗེན་པ་ཧྲིག་གེ་བ། ལྷན་ནེ་བ། འདི་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ། ཡེ་རྫོགས། ཡེ་ཤེས། ཡེ་དག །བསམ་བརྗོད་མེད་པ་འདི་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས། བདེ་སྡུག་མྱོང་མཁན་ ཐམས་ཅད་འདི་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ངོ་སྤྲད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། དུག་ལྔ་དང་སྒོ་ལྔ་ཚོགས་དྲུག་སོགས་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲད། ཁྱད་པར་ནམ་མཁའ་དྭངས་དུས་ཉི་མ་ལ་རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ལྟ་སྟངས་གཅུན་ནས་བལྟས་པས་དཔེ་ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་སྟོང་མདངས་ཀྱི་གོ་ཕྱེས་ནས་དཔེ་ཅན་ནང་གི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། གསང་བ་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ནམ་མཁའ་གསལ་སྟོང་མཐའ་དབུས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་སྐད་ཅིག་ལ་འཆར་བ་ནམ་མཁའ་སུམ་སྤྲུགས་ཀྱི་གདམས་པ་སོགས་ཀྱིས་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་བསྲེ་ཞིང་རྩལ་སྦྱོང་བ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་ཏེ་གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་དང་རེ་དོགས་མེད་པར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ། ཕྱི་ནང་དབྱེར་མེད། ཕྱོགས་བཅུ་གཅིག་ཆར། འཁོར་གསུམ་ཡང་དག །ཡེ་ཤར་ཡེ་གྲོལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དང་སེམས་ཅན་ཀྱི་སེམས་དབྱེར་མེད་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་འདི་ཀའི་ཐོག་ཏུ་བཅས་ བཅོས་གང་ཡང་མེད་པར་དྲན་ཙམ་རིག་ཙམ་མ་བརྗེད་ཙམ་དུ་བསྐྱངས་ཏེ་བཞག་ཐབས་རྣམས་སུ་སོ་མ། ལྷུག་པ། མ་བཅོས་པ། མཉམ་བཞག་སོགས་མིང་མང་དུ་བཏགས་ཀྱང་དོན་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན་སྒོམ་མེད་བསྒོམ་པའི་དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་ཡང་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་འདི་ལས་དུས་ནམ་དུའང་འདའ་བ་མེ
Chinese
关于七支要诀，进入风息自然生起、安住的自性之中，知道是生起（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），安住（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），放出（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的状态中，以风和觉知共同运行的方式进行禅修。之后，舍弃浊气先行，首先是柔和的风，然后依靠强劲的风来成就心的安住。在这两者的情况下，心的要点在于无念的状态中，不做任何调整地安住。不需要像金刚诵那样风和觉知共同运行。依靠这些方法，身体就像索格彭的绳子断裂一样，语言像琵琶的琴弦断裂一样，心像自动磨坊的水断流一样，如实了知就像灯火不被风吹动一样，在证悟之前，稳固地修持禅修的根本——止。之后是胜观。经文中说：“之后，如果动摇和安住融为一体，就舍弃对外形、颜色等的追究，去除能修所修的二取之垢。”因此，首先是断除分别念，考察在轮回中漂泊、感受苦乐的是身语意三者中的哪一个，确定是作者——心。中间是寻找破绽，像这样考察能分别的心和身语二者是一体还是他异。如果是一体，就像心无法确定一样，身语也变得无法确定，而且语言存在于声音和词语中，身体由触觉和形状构成，心也会变成那样，存在这样的过失。如果是他异，就像粗糙的物体一样，必须成为可区分的实体。一体他异同时存在是不可能的，因为是矛盾的。如果都不是，那是不可能发生的。像这样考察后，现在认为存在身语意三者，如果认为存在三者，考察是谁知道存在三者，如果认为是那个心知道，那么自他、敌友、一体他异、有无、是与非，所有这些都是在没有的情况下，由自己的心的分别念制造出来的。即使制造出来，也无法成为真实，一切都只是符号，只是假立，认识到没有任何真实存在，这就是寻找心的破绽。最后考察生处、住处、去处三者，考察这个心最初从哪里产生，中间住在哪里，最终去向哪里，考察这三者。
English
Regarding the seven key points, entering into the nature of the spontaneous arising and abiding of the winds, knowing it as arising (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanized: oṃ, Literal Chinese meaning: Om), abiding (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanized: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah), and releasing (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुँ, Sanskrit Romanized: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum), meditate in the manner of wind and awareness moving together. After that, discarding the impure air first, initially the gentle wind, and then relying on the forceful wind to accomplish the abiding of the mind. In these two instances, the key point of the mind is to abide in a state of non-thought, without any adjustments. There is no need for wind and awareness to move together like in Vajra recitation. Relying on these methods, the body is like the rope of Sogpon being severed, speech is like the strings of a lute being cut, the mind is like the water of an automatic mill being cut off, truly recognizing it as a lamp not being moved by the wind. Until realization, it is important to firmly establish the root of meditation, which is calm abiding. Then, there is insight. The scripture says, "After that, if movement and abiding become one, then abandon the pursuit of form, color, and so on, and purify the defilement of dualistic grasping by eliminating the object of meditation and the meditator." Therefore, first, severing conceptual thoughts, examine which of the three—body, speech, and mind—is the one who wanders in samsara and experiences happiness and suffering, and determine that it is the agent—the mind. In the middle, seeking the flaw, examine whether the mind that cognizes and the two, body and speech, are one or different. If they are one, just as the mind cannot be determined, body and speech also become undetermined, and speech exists in sound and words, and the body is composed of touch and form, there is the fault that the mind would also become like that. If they are different, like a rough object, they must become a distinguishable substance. It is impossible for one and different to exist simultaneously because it is contradictory. If none of these are the case, then it is impossible. Having examined in this way, now thinking that the three, body, speech, and mind, exist, if one thinks that the three exist, examine who knows that the three exist. If one thinks that it is that mind that knows, then self and other, enemy and friend, one and different, existence and non-existence, being and non-being, all of these are fabricated by the conceptual thoughts of one's own mind without anything existing. Even if fabricated, they cannot become real; everything is just a symbol, just a label. Recognizing that nothing is established as truly existing is the seeking of the mind's flaw. Finally, examine the three: the place of origin, the place of dwelling, and the place of going. Examine where this mind initially arises from, where it dwells in the middle, and where it ultimately goes. Examine all three.
Chinese
所謂的這個地方無法認定，應當使之安住於無生無滅、無處安住、自性解脫的大平等性之中。如此，以各種尋求心的觀察來確定，最終，安住和流動並非各自獨立，安住顯現為心的莊嚴，流動被理解為心的遊戲，因此，沒有揚棄和取捨，赤裸的自性覺知，六識如常顯現。顯現即是空性。明空無別。非為他異，未成立為一體。無法用口述說。無法用心思量。遠離所見之境，僅僅是將此稱之為蓮花生。如是說。所謂的心，既非存在，亦非不存在。既非實有，亦非非實有。不住於二邊的中道。遠離認定的明空。自性覺知的赤裸、光燦燦、坦然。無法稱之為「此」。原始圓滿。原始智慧。原始清淨。此不可思議即是佛陀的心意。有情的心。體驗苦樂的一切眾生皆是此，如是介紹。如是說。五毒和五根、六識等，介紹為自性解脫法性的遊戲。特別是，在晴朗的天空中，從背對太陽的方向，收斂目光觀看，譬如外在虛空的空明被打開，從譬喻的內在清淨的覺性中。秘密光明金剛藏的虛空，明空、超越一切邊際和中心的法性，剎那間顯現，以虛空三揉之訣竅等，融入一切行持並勤加練習。消除沉沒和散亂的過失，對所顯現的一切，沒有取捨和希冀，大圓滿顯現解脫同時。內外無別。十方一切。三輪清淨。原始顯現原始解脫。佛陀的心意和有情的心無別，未成立為二，於此當下明空赤裸的覺性之上，不做任何調整，僅僅是憶念、覺知、不忘失，如此保持，對於安住之法，有鬆坦、放任、不做作、等持等等眾多名稱，但若將其意義完整地歸納，則是不修而修之義，剎那也不散亂，除此之外，任何時候都不要離開。
English
This so-called place cannot be identified; it should be established in the great equality of unborn and unceasing, unlocalized, self-liberated nature. Thus, through various investigations of seeking the mind, it is determined that abiding and moving are not separate; abiding appears as the adornment of the mind, and moving is understood as the play of the mind. Therefore, without rejection or acceptance, the naked self-awareness, the six consciousnesses arise without obstruction. Arising is emptiness. Clarity and emptiness are inseparable. Not different, not established as one. It cannot be expressed by mouth. It cannot be conceived by mind. It is beyond the realm of sight. This is merely nominally called Padmasambhava. As it is said. The so-called mind is neither existent nor non-existent. Neither substantial nor non-substantial. The Middle Way that does not abide in either extreme. Clarity and emptiness free from identification. The naked, radiant, and natural self-knowing. Beyond being called "this." Primordially complete. Primordial wisdom. Primordially pure. This inconceivable is the mind of the Buddha. The mind of sentient beings. All beings who experience happiness and suffering are this, as it is introduced. As it is said. The five poisons, five senses, six consciousnesses, etc., are introduced as the self-liberated play of the Dharma nature. In particular, in clear weather, looking at the sun from behind, constricting the gaze, the emptiness and clarity of the outer sky is opened, and from the pure awareness of the inner, like the example. The secret, luminous Vajra Essence's sky, the Dharma nature of clarity and emptiness, transcending all boundaries and centers, arises in an instant. By mixing the instructions of the Sky-Scraping Practice, etc., into all activities and diligently practicing. Eliminating the faults of sinking and excitement, without acceptance or rejection, hope or fear, towards whatever arises, the Great Perfection arises and liberates simultaneously. No difference between inside and outside. All directions are one. The three wheels are pure. Primordial arising, primordial liberation. The mind of the Buddha and the mind of sentient beings are inseparable, not established as two. On this very moment of clear, empty, naked awareness, without any adjustment, simply maintaining mindfulness, awareness, and non-forgetfulness. For the methods of abiding, there are many names such as relaxed, free, uncorrected, samadhi, etc., but if the meaning is completely summarized, it is the meaning of meditating without meditation, not being distracted even for a moment. At no time should one stray from this.