Tibetan
ག་དྲུག་བཟླས་པས་འོད་དཔག་མེད་པ་ཡི། །སྐུ་ལས་བདུད་རྩི་འོ་མ་འདྲ་བ་བབས། །ཚངས་བུག་ནས་ཞུགས་ལུས་ཀུན་གང་བ་ཡིས། །དུད་ཁུ་ལྟ་བུའི་སྡིག་སྒྲིབ་མ་ལུས་པ། །འོག་སྒོ་དང་ནི་རྐང་པའི་མཐིལ་ནས་ཐོན། །ས་འོག་སོང་བས་འཆི་ བདག་གཤིས་རྗེས་འཐུང་། །ངོམ་ཞིང་ཚིམས་པས་ཚེ་སྐྱིན་སྲོག་གླུད་གྱུར། །རང་ལུས་དྲི་མེད་ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུར་གྱུར། །དེ་ནས་སྤྱི་བོའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དེར། །དད་གུས་བསྐྱེད་ལ་གསོལ་འདེབས་གང་ཤེས་སམ། །གསོལ་འདེབས་སྙིང་པོ་བཛྲ་གུ་རུ་བཟླ། །བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་འོད་དཔག་མེད། །འོད་དུ་ཞུ་ནས་རང་ལ་དབྱེར་མེད་ཐིམ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ། །དབྱེར་མེད་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་ལྟར་དུ། །དབང་དང་བྱིན་རླབས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བསྒོམ། །དམིགས་ཐུན་གྱི་གླུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དོན་གྱི་རྩ་བ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་ལམ། །འདི་ལ་གོ་རྒྱུ་བསྒོམ་རྒྱུ་གཉིས་ཡོད་དེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་ནི། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ངོ་བོར་བཞུགས་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་ཉིད། །རྣམ་པ་གསལ་ལ་མ་འདྲེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ཐུགས་རྗེ་འགགས་མེད་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་ངོ་བོ་ཉིད། །ནམ་ཡང་འགྱུར་ མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །ཡེ་ནས་རང་ཆས་རང་ལ་བཞུགས་པ་དེ། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་རྗེ་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། །ཆོས་ཀྱི་ཟབ་ཁྱད་གནས་ཀྱིས་བྱུང་བ་མིན། །ཡེ་ཐོག་གདོད་ནས་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་དོན་མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་བཤད་པ་མཐུན། །འོ་ན་འཁོར་བ་ཅི་ཕྱིར་འཁྱམས་ཞེ་ན། །རང་གི་རང་ངོ་མ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་ལེན། །དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྒྱིད་བུ་ཡོད་པའི་མིའི། །གསེར་དངུལ་མ་ཤེས་ལྟོག་སྡུག་མཐོང་དང་འདྲ། །དེ་ཉིད་བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་བཀའ་དྲིན་ཆེ། །གསེར་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་ལྟོགས་པ་མི་ཕན་ཏེ། །དེ་ཉིད་བཅོད་དང་ཟས་བསྒྲུབ་རྔོ་བཏགས་དང་། །བཙོ་གཡོ་བྱས་ནས་ཟོས་ན་བཀྲེས་པ་འགྲང་། །དེ་བཞིན་བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་བྱས་པ་དེ། །ཉམས་སུ་བླང་ན་འཁྲུལ་པ་སེལ་ཏེ་གྲོལ། །དེ་ལྟར་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ནི། །ཐེག་ཆེན་མདོ་དང་གསང་སྔགས་རྒྱུད་སྡེ་མཐུན། །འོན་ཀྱང་མདོ་ནས་རང་ལུས་སངས་རྒྱས་སུ། །ངོ་སྤྲོད་མེད་ལས་ལམ་ཐག་རིང་བ་སྟེ། །བསྐལ་པ་ གྲངས་མེད་གསུམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ། །བླ་མེད་ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཐབས། །རང་ལུས་ལྷ་རུ་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིས་ཟབ། །དེ་ཕྱིར་རང་ལུས་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ
Chinese
念诵六字真言，从无量光佛的身中降下甘露般的乳汁。 从梵穴进入，充满全身，如烟雾般的罪障全部 从下门和脚底排出，进入地下，死主饮尽其残余。 饱足欢喜，偿还寿命之债，赎回生命。自身变成无垢的琉璃宝珠。 之后，对顶上的上师佛陀，生起虔诚恭敬，尽己所能地祈祷。 祈祷之精髓是念诵 班杂 咕噜。 上师、三宝总集、无量光佛，化为光融入自身，无二无别地融入。 身语意与身语意三者，如水乳交融般无别。 观想获得一切灌顶和加持。这是观修之歌的第四部分。 意义之根本是生起次第、圆满次第、双运道。 对此，有理解和修持两方面。一切众生的心性本质， 本来就安住于佛的本性之中。本体是空性的法身，无生。 显现光明而不混杂的报身圆满。大悲无碍，种种化身。 这三者无别，是双运的本体。永不改变，大乐之身。 本来就自然具备，安住于自身之中。 这不是佛的慈悲、上师的加持，也不是法的甚深特质所产生的。 而是本来就存在于初始状态。所有显宗密宗都一致阐述这个道理。 那么，为何在轮回中漂泊呢？因为不认识自己的本性，而执着于错觉。 比如，有金腰带的人，不识金银，如同遭受饥饿之苦。 此时，上师的指认恩德极大。即使指认出黄金，也无法解除饥饿。 必须切割、准备食物、打磨，烹煮食用，才能解除饥饿。 同样，上师指认之后，如果加以修持，就能消除错觉而解脱。 因此，自心是佛，是大乘显宗和密宗经典一致的观点。 然而，显宗没有将自身指认为佛，因此道路漫长。 需要经历无数劫才能成佛。无上法门是即身成佛之法， 通过将自身指认为本尊而深奥。因此，将自身观想为本尊的坛城
English
By reciting the six syllables, nectar-like milk descends from the body of Amitabha. Entering through the Brahma aperture and filling the entire body, all defilements and obscurations, like smoky residue, Emerge from the lower gate and the soles of the feet, sinking into the ground, where the Lord of Death drinks the remnants. Satiated and pleased, the debt of life is repaid, and life is ransomed. One's own body becomes like a flawless crystal orb. Then, to the Buddha, the Lama at the crown of the head, generate faith and reverence, and offer whatever prayers you know. The essence of prayer is to recite Vajra Guru. The Lama, the embodiment of all Jewels, Amitabha, dissolves into light and merges into oneself, indivisibly. Body, speech, and mind, the three aspects of existence, become inseparable, like water and milk mixed together. Meditate on receiving all empowerments and blessings. This is the fourth song of meditative practice. The root of meaning is the path of generation, completion, and union. There are two aspects to this: understanding and practice. The essence of the mind of all sentient beings is that it naturally abides in the nature of Buddhahood. Its essence is emptiness, the Dharmakaya, unborn. Its appearance is clear and unmixed, the Sambhogakaya, complete with enjoyment. Its compassion is unceasing, the Nirmanakaya, in its various forms. These three are inseparable, the very nature of union. Never changing, the body of great bliss. That which is naturally present within oneself from the beginning Is not caused by the compassion of the Buddha, the blessings of the Lama, or the profound qualities of the Dharma. It has been that way from the very beginning. All Sutras and Tantras agree in explaining this meaning. So why do we wander in Samsara? Because we do not recognize our own nature and cling to delusion. For example, it is like a person with a golden belt suffering from hunger because they do not recognize gold and silver. At that time, the Lama's introduction is of great kindness. Even if gold is pointed out, it does not relieve hunger. It must be cut, food prepared, ground, cooked, and eaten to satisfy hunger. Similarly, if what the Lama has introduced is practiced, delusion is dispelled, and liberation is attained. Thus, the fact that one's own mind is Buddha is a view shared by the Mahayana Sutras and the Tantric scriptures. However, in the Sutras, there is no introduction of one's own body as Buddha, so the path is long. It takes countless eons to attain Buddhahood. The supreme method is the way to attain Buddhahood in one lifetime, Which is profound through introducing one's own body as a deity. Therefore, visualize one's own body as the mandala of the deity.
Tibetan
། །བདེ་མཆོག་གསང་འདུས་བཀའ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ། །བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་ནས་རྒྱས་པར་གསུངས། །མདོ་བསྡུས་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རིགས་ལྔ་སྟེ། ཁམས་ལྔ་ཡུམ་ལྔ་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་དཔའ་བརྒྱད། །ཡུལ་བརྒྱད་སེམས་མ་བརྒྱད་དུ་གསར་རྙིང་མཐུན། །ཁྱད་པར་སྙིང་དབུས་ཞི་བ་བཞི་བཅུ་གཉིས། །མགྲིན་པའི་གནས་སུ་དག་པ་རིག་འཛིན་ཚོགས། །ཀླད་པའི་ནང་དུ་ཁྲག་འཐུང་ལྔ་བཅུ་བརྒྱད། །རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཚུལ་དུ་དངོས་སུ་བཞུགས། །དེ་ལྟར་སྙིང་དང་མིག་གི་རྩ་འབྲེལ་ནས། །རྫོགས་ཆེན་ནམ་མཁའ་འཇའ་འོད་ཐིག་ལེ་འཆར། །འཆི་དུས་ལུས་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་ལུས་ནས་ཐོན། །ནམ་མཁའ་བར་སྣང་གང་བར་དངོས་སུ་འཆར། །དེ་ཉིད་ལྷ་རུ་མ་ཤེས་གཤིན་རྗེར་མཐོང་། །སྔངས་སྐྲག་འཇིགས་སྣང་རྒྱལ་འབོགས་ངན་སོང་ ལྟུང་། །དཔེར་ན་དགྲ་འཇིགས་ཆེ་བའི་ལ་སོ་ན། །བསུ་མི་འོང་བ་དགྲ་ཡིན་སྙམས་ནས་བྲོས། །རྗེས་སུ་བསྙགས་པས་དེད་པར་མཐོང་ནས་སྐྲག །ངོ་ཤེས་ན་ནི་སྐྲག་མེད་དགའ་བ་ལྟར། །ཡི་དམ་ལྷ་རུ་ཤེས་ན་ཞིང་ཁམས་བགྲོད། །དེ་ཉིད་ད་ལྟ་གོམས་འདྲིས་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཐོད་རྒལ་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་བལྟ་བའོ། །དཔེར་ན་དངུལ་རྡོ་དངུལ་ནི་ཡིན་ན་ཡང་། །བཞུ་བཏུལ་མ་བྱས་དངུལ་གོ་མི་ཆོད་ལྟར། །རང་ལུས་ཡི་དམ་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཤེས་པས་མི་ཆོག་བསྒོམས་པས་དངོས་སུ་གྲུབ། །དཔེར་ན་འོ་མ་མར་གྱིས་ཁྱབ་མོད་ཀྱང་། །མ་བཤིགས་ན་ནི་མར་དུ་མི་འགྱུར་ལྟར། །རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་གོ་ན་ཡང་། །མ་བསྒོམས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དོན་ཤེས་པར་མཛོད་ལ་ཉམས་སུ་ལོངས། །ཡི་དམ་མང་ཡང་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས། །ཡི་དམ་ཀུན་འདུས་བོད་ཀྱི་ལྷ་སྐལ་ཡིན། །བསྐྱེད་ལུགས་རྒྱས་བསྡུས་མང་ཡང་དྲན་རྫོགས་འདི། །ཉམས་སུ་ལེན་བདེ་ ཤེས་པར་སླ་བ་ནི། །དེ་ཕྱིར་རང་ལུས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་གཞུང་ལྟར་བསྒོམ། །ཐུགས་ཀར་པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་དྲུག་ཏུ། །ལྟེ་བར་ཧྲཱིཿདང་འདབ་དྲུག་ཡི་གེ་དྲུག །ཐམས་ཅད་ལངས་ནས་ཁྲ་དང་ཧྲབ་བེ་བསྒོམ། །ཧྲཱིཿཡིག་མི་འགུལ་ཡིག་དྲུག་གཡས་སུ་འཁོར། །དེ་ལས་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པ་ཡིས། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་མཆོད། །ཐམས་ཅད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གྱུར་ནས། །ཆར་ལྟར་བབས་ནས་རང་ལ་སིབས་སིབ་ཐིམ། །སླར་ཡང་ཡི་གེ་དྲུག་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། །རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། །ཐམས་ཅད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གྱུར་ནས། །
Chinese
德巧桑堆（藏文），噶举（藏文）等，无上续部一切皆广说。简言之，五蕴即五部，五界五母八识八菩萨，八地八母新旧皆同。特别是心间四十二寂静尊，喉间清净持明众，脑中五十八饮血尊，以脉气明点之形式真实安住。如是心与眼脉相连，大圆满虚空虹光明点现。临终身体本尊从身出，虚空充满真实显现。若不识彼为本尊，则见为阎罗，惊恐怖畏，错乱堕恶趣。譬如敌众畏惧之隘口，不迎之人以为是敌而逃，随后追赶见为追逐而惧。若识其面，则如无惧而喜悦。若识依怙本尊，则游于净土。为此现在应串习，观妥噶明点及微细明点。譬如银矿虽是银，若不熔炼则无银之用。如是自身为依怙本尊之坛城，仅知不够，需修方能真实成就。譬如牛奶遍含奶油，若不搅动则不转为奶油。如是自心虽知是佛，若不修持则不成佛。知其义而修持。本尊虽多，然圣观世音，为一切本尊之总集，是藏人之本尊。生起次第广略虽多，然此忆念圆满，易于修持，易于了知。因此自身观为大悲尊之身，白色一面四臂如经所说。心间白色莲花六瓣中，中央为（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥），六瓣为六字。全部竖立，观为闪耀晃动。ཧྲཱིཿ（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）字不动，六字右旋。由此放出光明照耀十方，供养十方诸佛菩萨。一切化为大悲尊之身，如雨降临融入自身。再次从六字放出光明，净化六道众生一切罪障。一切化为大悲尊之身。
English
Dechok Sangdü (Tibetan), Kagyu (Tibetan), etc., all the unsurpassed tantras are extensively taught. In short, the five aggregates are the five families, the five elements, five mothers, eight consciousnesses, and eight bodhisattvas. The eight lands and eight mothers are the same in both the new and old traditions. In particular, the forty-two peaceful deities in the heart center, the assembly of pure vidyadharas in the throat, and the fifty-eight blood-drinking deities in the brain reside in the form of channels, energies, and bindus. Thus, the heart and eye channels are connected, and the rainbow light thigle of Dzogchen's sky appears. At the time of death, the body's deities emerge from the body, filling the sky and space with their actual appearance. If one does not recognize them as deities, one sees them as Yama, and one falls into fear, terror, confusion, and the lower realms. For example, at a dangerous mountain pass where enemies are feared, one mistakes those who do not welcome them as enemies and flees. When pursued, one sees them as chasing and becomes afraid. But if one recognizes them, one is without fear and rejoices. If one recognizes the yidam deity, one travels to the pure land. Therefore, one should now familiarize oneself with looking at thögal thigles and subtle thigles. For example, although silver ore is silver, if it is not smelted, it is useless. Similarly, it is not enough to know that one's own body is the mandala of the yidam deity; one must practice to actually achieve it. For example, although milk is pervaded with butter, it does not turn into butter unless churned. Similarly, although one understands that one's own mind is Buddha, one does not become Buddha without practice. Understand this meaning and practice it. Although there are many yidams, the noble Avalokiteśvara is the embodiment of all yidams and is the deity of the Tibetan people. Although there are many elaborate and concise methods of generation stage practice, this complete recollection is easy to practice and easy to understand. Therefore, visualize your own body as the form of the Great Compassionate One, white with one face and four arms as described in the scriptures. In the center of the heart, on a white lotus with six petals, is (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese meaning: Sha), and on the six petals are the six syllables. Visualize them all standing upright, shimmering and dazzling. The syllable ཧྲཱིཿ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese meaning: Sha) does not move, and the six syllables rotate clockwise. From this, light radiates in all ten directions, offering to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions. Everything transforms into the form of the Great Compassionate One, raining down and dissolving into oneself. Again, light radiates from the six syllables, purifying the sins and obscurations of all sentient beings in the six realms. Everything transforms into the form of the Great Compassionate One.