Tibetan
ཉིད། །དཔེར་ན་སྙུག་གཅིག་བཅད་ནས་བལྟས་པ་ན། །སྙུག་མ་ཐམས་ཅད་ནང་གི་སྟོང་པར་ཤེས། །དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནི་སྟོང་པར་རྟོགས། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བའི་ ཕྱིར། །གནས་ནས་དགའ་དང་འགྱུ་ན་མི་དགའ་མེད། །ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་ལྟར། །གནས་འགྱུ་ཁྱད་མེད་གང་ཤར་ངོ་བོ་བལྟ། །དེ་ཡང་རྒོད་ཅིང་འཚུབས་ན་ལུས་སེམས་ཀློད། །བྱིང་ཞིང་མི་གསལ་རྨུགས་ན་བསྒྲིམ་ལ་བལྟ། །དེ་ནས་སྐབས་ཞིག་འགྱུ་བ་ཉུང་དུ་འགྲོ། །མེ་རེ་ཀྱི་ལེ་གནས་ཞིང་རེས་འགའ་འཕྲོ། །འཕྲོས་ཀྱང་མྱུར་དུ་གནས་པའི་སྟེང་དུ་སླེབས། །དེ་ལས་གནས་པ་ཆགས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས། །དེ་ནས་ཉམས་ལེན་དེ་ཉིད་སྐྱོང་བའི་ཚེ། །ས་ལེ་སེང་ངེ་ཧྲིག་གེ་ཡེ་རེ་བ། །དཔེར་ན་མཚོ་ལ་རླབས་ཀྱིས་མི་གནོད་ལྟར། །འགྱུ་བ་ཅུང་ཟད་ཤར་ཡང་མི་གནོད་པ། །དེ་འདྲ་རེས་འབྱུང་རེས་ནི་མི་འབྱུང་ལ། །རེས་འགའ་སྒོམ་བསམ་ལུས་གནད་བཅས་ཀྱང་དཀའ། །རེས་འགའ་མ་སྒོམས་ན་ཡང་དེ་ལྟར་འཆར། །དེ་ནས་ལུས་བདེ་སེམས་བདེ་ཀྱི་ལེར་གནས། །འགྲོ་འདུག་སྤྱོད་ལམ་ཕལ་གྱིས་དེ་མི་གནོད། །སྒོམ་པར་འདོད་པའི་བྲོད་པ་དེ་ནས་རྙེད། །རེས་འགའ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ ཟིན་པར་འབྱུང་། །ང་ཡི་ཉམས་རྟོགས་བཟང་པོ་ཡིན་སྙམ་ནས། །དེ་ལ་ཆགས་ཞེན་འཛིན་པ་དམ་པོར་སྐྱེ། །དེ་ལ་ཆགས་ཞེན་མི་བྱ་ངོ་བོ་བལྟ། །རྣམ་པ་བདེ་དང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་བདེ་སྟོང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཆར། །ཆགས་ཞིང་ཞེན་ན་འདོད་ལྷར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །ལ་ལ་རྣམ་རྟོག་དགྲ་རུ་བལྟས་ནས་ནི། །ཅི་ཡང་མི་དྲན་པ་དེ་སྒོམ་ཡིན་སྙམ། །དེ་ནི་རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་ལྟ་བ་ཟེར། །ཅི་ཡང་མི་དྲན་ཐོམ་མེ་ལུས་པ་ནི། །འགོགས་པ་ཆ་མཐུན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །དྲན་རྒྱུ་ཡོན་ཀྱང་དྲན་ནི་མི་བཅུག་པར། །རྣམ་ཤེས་སྙིང་ཁར་བསྡུས་ནས་གནས་པ་ནི། །འགོགས་པ་ཞེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འགྱུ་བ་ཆེད་དུ་མི་དགག་ཅིང་། །ཆེད་དུ་མི་སྤྲོ་གང་ཤར་ངོ་བོ་བལྟ། །བལྟས་པས་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་མཐོང་བ་ཡིན། །མ་མཐོང་ངང་ལ་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པར་ལྟར། །རེས་འགའ་བལྟས་ཀྱང་མི་གསལ་བུན་ནེ་བ། །འགྱུ་བ་བན་བུན་འཚུབས་ཤིང་སྙིང་ མ་དགའ། །སྒོམ་ལུགས་འདི་ཡིང་རྐྱག་གཏད་མེད་པ་འདྲ། །བསམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་རྟོག་པ་འགའ་རེ་ལོངས། །དེ་ཉིད་རྩུབ་ཉམས་ཡིན་པས་ངན་རྒྱུ་མེད། །ལུས་སེམས་ཀློད་ལ་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁའ་གཏད། །ནམ་མཁའ་སྔོ་སང་རང་སེམས་བསྲེས་ལ་བལྟ། །སེམ
Chinese
自身。 例如砍断一根竹子来看， 就会知道所有竹子的内部都是空虚的。 同样，一个念头被认识为空性， 所有念头都与此相同。 安住时不会欢喜，流动时也不会不悦。 就像水和水波没有区别一样， 安住流动没有差别，观看任何显现的自性。 如果过于兴奋和躁动，就放松身心。 如果昏沉不明，就提起精神观看。 之后，某个时候流动会减少。 有时会发出“吥”的声音，有时会闪现。 即使闪现，也会迅速回到安住的状态。 因此，安住被称为执着。 之后，在修持这种体验时， 会感到轻松自在，清爽明快。 例如，就像海浪不会伤害大海一样， 即使稍微出现流动也不会造成伤害。 这种情况有时发生，有时不发生， 有时即使进行禅修和思维，并保持身体姿势也很困难。 有时即使不禅修，也会这样显现。 之后，身体舒适，内心平静地安住。 一般的行住坐卧都无法扰乱它。 从那时起，就会找到想要禅修的渴望。 有时甚至会在梦中 也能保持这种状态。 心想“我的体验和证悟真好”， 因此对它产生强烈的执着。 不要对它执着，观看它的自性。 现象是快乐，自性是空性， 无二的乐空大印会显现。 如果执着，就会成为转生为欲界天神的因。 有些人将念头视为敌人， 认为什么都不想就是禅修。 这被称为中国和尚的观点。 什么都不想，呆滞地停留， 是与阻碍相似的，转生为畜生的因。 即使有忆念的必要，也不允许忆念， 将意识聚集在心中安住， 这被称为阻碍，是声闻乘的道。 因此，不要特意阻止流动， 也不要特意引发流动，观看任何显现的自性。 观看时，如果什么事物都没有看到， 那时就是证悟空性胜义谛。 就像在没有看到的状态下，没有可看的东西一样， 有时即使观看也不清晰，模糊不清。 流动模糊不清，躁动不安，内心 不悦。 这种禅修方式也像是没有目标的射击。 心中产生一些怀疑和念头， 这本身就是粗糙的体验，没有坏处。 放松身心，将视线投向天空。 将蔚蓝的天空与自己的心融合在一起观看。 心
English
Itself. For example, if you cut a bamboo and look at it, you will know that all bamboos are empty inside. Similarly, one thought is realized as emptiness, all thoughts are the same as this. There is no joy in abiding, and no displeasure in moving. Just as there is no difference between water and water waves, there is no difference between abiding and moving, look at the nature of whatever appears. If it is too excited and agitated, relax the body and mind. If it is drowsy and unclear, look with alertness. After that, at some point the movement will decrease. Sometimes there is a "peh" sound, and sometimes it flashes. Even if it flashes, it quickly returns to the state of abiding. Therefore, abiding is called attachment. After that, when cultivating this experience, you will feel relaxed, refreshed and clear. For example, just as waves do not harm the ocean, even if a slight movement appears, it will not cause harm. This happens sometimes and sometimes it does not, sometimes it is difficult even to meditate and think, and maintain the body posture. Sometimes it appears like this even without meditating. After that, the body is comfortable and the mind abides peacefully. The general activities of walking, staying, sitting, and lying down do not disturb it. From that time on, you will find the desire to meditate. Sometimes even in dreams, you can maintain this state. Thinking "My experience and realization are very good," therefore, strong attachment arises to it. Do not be attached to it, look at its nature. The phenomenon is happiness, and the nature is emptiness, the inseparable bliss-emptiness mahamudra will appear. If you are attached, it will become the cause of being reborn as a god in the desire realm. Some people regard thoughts as enemies, thinking that not thinking about anything is meditation. This is called the view of the Chinese monk. Not thinking about anything, staying dull, is similar to obstruction, the cause of being reborn as an animal. Even if there is a need to remember, it is not allowed to remember, collecting consciousness in the heart and abiding, this is called obstruction, the path of the Shravakas. Therefore, do not deliberately stop the movement, nor deliberately cause the movement, look at the nature of whatever appears. When looking, if nothing is seen, that is when emptiness, the ultimate truth, is seen. Just like in the state of not seeing, there is nothing to see, sometimes even if you look, it is not clear, it is blurry. The movement is blurry, agitated, and the heart is unhappy. This way of meditation is also like shooting without a target. Some doubts and thoughts arise in the mind, this itself is a rough experience, there is no harm. Relax the body and mind, and cast your gaze at the sky. Look at the blue sky and blend it with your own mind. Mind
Tibetan
ས་ཀྱི་དྭངས་སྟིགས་ཕྱིད་དེ་གསལ་སྟོང་འཆར། །རེས་འགའ་གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་རྗེན་ལྷང་ངེ་། །རྟོགས་པ་མཐོན་པོ་ཡིན་སྙམ་ང་རྒྱལ་སྐྱེ། །སུས་ཀྱང་བློ་མི་འགྱུར་བའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། །དེ་དུས་ངེས་ཤེས་ང་རྒྱལ་དབང་སོང་ན། །གཟུགས་ཁམས་ལྷ་ཡི་གནས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །གསལ་བའི་ངོ་བོ་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཉིད། །གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །རེས་འགའ་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་ནས་ཆོས་གཏམ་མཐོ། །ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཅིས་ཀྱང་མི་གོས་ལྟར། །དགེ་སྡིག་ཕན་གནོད་ཡོད་དོན་མི་འདུག་སྙམ། །སྤྱོད་པ་རྩིང་ཞིང་དགེ་བ་མི་སྒྲུབ་ན། །སྟོང་ལྟ་ཧད་པོ་ངན་སོང་འགྲོ་བའི་ རྒྱུ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་དེ་ལ་ཟེར། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་ན་ཡང་། །ངོ་བོ་སྐྱོང་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་འབད། །དེ་ལྟར་ཉམས་ཀྱི་རིམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་། །ཡུན་རིང་གནས་དང་ཐུང་ངུར་ཡལ་བ་སོགས། །གཅིག་ཏུ་མི་སྡོད་ནམ་མཁའ་འགྱུར་ལྡོག་འདྲ། །དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཉུང་ངུ་མ་སོང་ཡང་། །རྣམ་རྟོག་མང་ཡང་སྒོམ་ལ་མི་གནོད་པ། །མཚོ་ལ་ཆར་བ་བབས་བཞིན་སྒོམ་དུ་འཆར། །དེ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་རེས་འཇོག་མི་དགོས་ཏེ། །ཉམས་ལེན་སྟོང་པའི་རྩི་དང་མ་བྲལ་བར། །རང་ལུས་ཡི་དམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ཤར་ལྟར་བསྒོམ། །ཡི་གེ་དྲུག་པོ་གོང་བས་ཐོབ་ཙམ་བཟླ། །གསུམ་ཀ་མི་ཤོལ་ཉམས་ལེན་བདེ་བ་ཡིན། །སྒོམ་པའི་དུས་ཀྱང་དཀའ་ཚེགས་མེད་པ་རུ། །དྲན་པ་ཙམ་ནས་ཉམས་ལེན་སྟེང་དུ་སླེབས། །དེ་ལ་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བདེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ལ་སོགས་པ། །བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་ན་བུན་ཇི་བཞིན་དུ། ། སོ་སོར་གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་མཐོང་། །སེམས་དང་ནམ་མཁའ་དབྱེར་མེད་གཅིག་འདྲེས་ནས། །ནམ་མཁའ་གར་ཁྱབ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་སྙམ་བྱེད། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་སེམས་ལ་ངོ་བོ་མེད། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་བྱེད། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་གཅིག་ནི་ཡིན་སྙམ་བྱེད། །དེ་དག་འཛིན་པ་དམ་པོས་བཅིངས་ན་ནི། །གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་སྟེ། །གང་ལའང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་མི་བྱ་བར། །འཛིན་མེད་གར་ཤར་ངོ་བོར་ལྷུག་གེར་བལྟ། །དེ་ནས་བལྟ་རྒྱུ་ལྟ་མཁན་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །འདི་བལྟ་དེ་ལྟ་འདི་བསྒོམ་དེ་བསྒོམ་མེད། །འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་མེད་པའི་ཐ་མལ་འདྲ། །རེས་འགའ་ཐ་མལ་ཉི
Chinese
大地的清澈精华消散，显现光明空性。 有时光明、觉性和空性三者赤裸坦然。 生起“这是高深的证悟”的傲慢。 生起谁也无法改变的定解。 那时如果定解被傲慢所控制， 就会成为转生到色界天神之地的因。 观看光明的自性即是空性。 光明空性双运显现为大手印。 有时身体和心识全部是空性。 看到一切皆空，就高谈阔论佛法。 如同虚空无论如何也不会被沾染一样， 认为善恶、利害都没有意义。 如果行为粗暴，不修善法， 空性见解就会变成愚痴，成为堕入恶道的 因。 这就是所谓的对空性的错误见解。 即使如此，如果看到一切皆空， 也要守护自性，努力取舍因果。 如此这般的体验次第， 有时长久存在，有时短暂消失等等， 不会固定不变，如同天空变幻莫测。 之后，即使念头减少了， 念头再多也不会妨碍禅修， 如同雨水落入大海，禅修自然显现。 之后，不需要交替进行生起次第和圆满次第， 在修行与空性的精要不分离的情况下， 观想自己的身体是本尊大悲尊的身相， 如同彩虹出现在天空中一样。 念诵六字真言，稍微比以前多一点。 三者都不放松，修行就会感到快乐。 禅修的时候也没有任何困难， 仅仅是忆念就能进入修行状态。 这被称为容易修持的修行。 之后，土地、石头、山岩等等， 看到的一切都像雾气一样， 虽然各自清晰，却能看到自性是空性。 心和天空无有分别，融为一体， 认为天空有多广阔，心就有多广阔。 一切都是心，心没有自性， 认为是一无所有的空性。 不是存在，没有丝毫物质微尘， 不是不存在，却显现出各种各样的现象。 认为非有非无，是唯一的。 如果被这些执着紧紧束缚， 就会迷失在无色界四空定的歧途上。 不要对任何事物产生执着的定解， 无执着地观看任何显现，坦然地安住于自性中。 之后，观看者和所观看的融为一体， 没有“看这个”、“看那个”、“修这个”、“修那个”， 没有“这是这个”、“那是那个”的庸常状态。 有时就是庸常本身。
English
The clear essence of the earth dissipates, revealing luminosity and emptiness. Sometimes luminosity, awareness, and the three emptinesses are naked and bare. Arrogance arises, thinking, "This is a high realization." Definite conviction arises that no one can change one's mind. At that time, if definite conviction is dominated by arrogance, It becomes the cause of being born in the realm of the gods of the form realm. Looking at the essence of luminosity is emptiness itself. The union of luminosity and emptiness manifests as the Great Seal. Sometimes the entire body and mind are emptiness itself. Seeing everything as empty, one speaks loftily of Dharma. Just as the empty sky cannot be stained by anything, One thinks that good and evil, benefit and harm, are meaningless. If one's behavior is coarse and one does not practice virtue, The view of emptiness becomes foolish, becoming the cause of falling into the lower realms. This is what is called a wrong view of emptiness. Even so, if one sees everything as empty, One should protect the essence and strive to adopt and abandon cause and effect. Such stages of experience, Sometimes lasting long, sometimes disappearing quickly, etc., Do not remain fixed, like the changing sky. Then, even if thoughts have not diminished, Even if there are many thoughts, they do not harm meditation, Meditation manifests like rain falling on the ocean. Then, there is no need to alternate between generation and completion stages, Without separating from the essence of emptiness in practice, Visualize one's own body as the form of the deity Great Compassionate One, Like a rainbow appearing in the sky. Recite the six-syllable mantra, slightly more than before. Without loosening any of the three, practice becomes joyful. Even during meditation, there is no hardship, Merely remembering brings one into the state of practice. This is called easily cultivated practice. Then, earth, stones, mountains, rocks, etc., Everything seen is like a mist, Although each is clear, one sees that the essence is emptiness. Mind and sky are inseparable, merging into one, Thinking that the mind pervades wherever the sky pervades. Everything is mind, mind has no essence, Thinking that it is emptiness, devoid of anything. It is not existent, there is not a single particle of matter, It is not non-existent, yet various phenomena arise. Thinking that it is neither existent nor non-existent, but one. If one is tightly bound by these attachments, One will stray into the four formless realms, Without having a definite conviction of clinging to anything, Without clinging, look freely at whatever arises, resting naturally in the essence. Then, the viewer and the viewed merge into one, There is no "look at this," "look at that," "meditate on this," "meditate on that," There is no ordinary state of "this is this," "that is that." Sometimes it is ordinariness itself.