Tibetan
ད་དུ་བཞག་པ་ལས། །གང་ཡང་བྱ་རྒྱུ་ཟད་པའི་དུས་ཞིག་འབྱུང་། །སྔར་གྱི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་དེ་ཡང་མེད། །ཐོས་པ་ཆུང་བས་ང་ཡི་སྒོམ་པོར་སྙམ། །སྔར་ལྟར་ཨེའང་ཚད་ཀྱང་མི་འབྱུང་ སྡུག །ཧམ་པ་ཆེ་ན་སྒོམ་མེད་ཡིན་ནམ་སྙམ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་རྗེན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་ཆད་ཅིང་། །སེམས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ། །མ་བཅོས་རང་གར་བཞག་པ་མ་གཏོགས་པ། །བྱ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་སྐབས་སུ་ཡེངས་པའི་དུས། །རང་ངོ་མི་མཐོང་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པར་འཆོར། །ཡེངས་འདུག་སྙམ་དུ་འགྱོད་སེམས་དྲན་པས་ཟིན། །དྲན་པས་མ་ཟིན་བར་དུ་ཐ་མལ་པ། །དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་ཉམས་ལེན་ཉིད་དུ་འཆར། །འདི་དུས་དྲན་པས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་བྱ། །ལྟ་སྟངས་ཡང་ཡང་བྱས་པས་གསལ་ཆ་ཆེ། །རེས་འགའ་རྩ་གཅིག་དབེན་སར་སྒོམ་པ་དང་། །རེས་འགའ་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམ། །འདི་ནས་མདོ་རྒྱུད་གྲུབ་ཐོབ་གསུང་རྣམས་ཀུན། །དཔེ་ཆ་བལྟས་པས་སེམས་དང་འཕྲོད་པ་འོང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ན་རྨི་ལམ་ཡང་ཡང་ཟིན། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ན་ཟིན་གྲངས་ཉུང་དུ་འགྲོ། །ཕྱི་ ནས་ཕྱི་རོལ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྣམ་པ་སོ་སོར་མ་འདྲེ་གསལ་ན་ཡང་། །ངོ་བོ་ཆབ་རོམ་ཆུ་རུ་ཞུ་བ་ལྟར། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་འདྲེས། །སྒོམ་པའང་སེམས་ཡིན་མ་བསྒོམས་པ་ཡང་སེམས། །སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་ཉིད། །སྒོམ་དང་མ་བསྒོམས་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་སོགས། །ཁྱད་མེད་ཡེ་ནས་སྟོང་ཉིད་གནས་གཤིས་རྟོགས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་དང་འགྲོ་དྲུག་སེམས། །ཡེ་ནས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དོན་དེ་ནི། །དཔེ་རྒྱུད་བལྟས་དང་བླ་མས་གསུངས་པ་ཡི། །གོ་བ་སྐམ་པོ་མིན་པ་རང་རྒྱུད་ལ། །ནང་ནས་ཚུར་ལ་འཆར་བ་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཙམ་བྱུང་ན་རྟོགས་ལྡན་མིང་ཐོགས་ཙམ། །དེ་ཙམ་མཐོན་པོ་ཡིན་པར་མི་སེམས་ཏེ། །རང་ཉམས་ཤར་ཚོད་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཤད། །གསང་སྒྲོགས་གྱུར་ན་ལྷ་དང་བླ་མར་བཤགས། །དེ་ཡན་ཕྱིན་མ་མྱོང་བའི་རྣ་ཐོས་ཀྱི། །ས་རྒྱུས་འདོད་ན་དཔེ་རྒྱུད་རྣམས་ ལ་ལྟོས། །དེ་ལྟར་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་དགེ་བ་རྣམས། །དཔེར་ན་རྟ་ཁ་སྲབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ལྟར། །འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་བསྔོ་བས་བསྔོ་བར་གཅེས། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་བཤད་ལུགས་མང་ན་ཡངས། །ཉམས་ལེན་དེའི་ངང་ནས་བསྔོ་བས་མཐུས། །སྐྱེ་བ་སླ་ཞིང་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་བ། །བདེ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི
Chinese
安住于此时，会有任何事情都做完的时候到来，以前的乐、明、无念也不在了，因为听闻少，我以为我是个修行人，像以前一样，唉，痛苦的程度也不会出现。 如果贪婪心大，我是否就成了没有修行的呢？这被称为见到自性，是证悟平凡的赤裸觉性。一切法都已在自心中确定，心是空性，离言思议，除了不作修饰，自然安住之外，虽然没有什么可做的，但有时在散乱的时候，不能见到自性，迷失于平凡的错觉中，当想到“我在散乱”时，懊悔之心就被念头占据，在没有被念头占据之前是平凡人，一旦被念头占据，就显现为修持，此时要用念头反复提醒，反复观察，明亮度就会增大，有时在寂静的地方专一修行，有时在一切行为中混合而修，从这里，经、续、成就者的一切教言，通过看书就能与心相合，如果精进大，就能反复抓住梦境，如果精进小，抓住的次数就会减少，从外 向外，外面的一切器情世间，虽然各自显现不混杂，但本体就像冰融化成水一样，一切都与空性、心无分别地融合，修行也是心，不修行也是心，心本来就没有成立，是空性，修与不修，散乱与不散乱等等，没有差别，本来就证悟了空性的本性，一切佛的心和六道众生的心，本来本体无别，是空性，见解是轮涅无别的意义，不是看了书本和上师所说的，干燥的理解，而是从自相续中，从内向外生起转变，如果仅仅做到这样，也只是得到了“证悟者”的名称，不要认为这样就很高了，要用自己的体验和生起的利益心来说，如果成了秘密宣扬，就要向本尊和上师忏悔，在那以上，想要得到没有经历过的耳闻的，土地的来历，就要看书本，这样，有漏无漏的善根，比如用缰绳调转马头一样，要用三轮体空的殊胜回向来回向，三轮体空圆满清净的说法有很多，从修行的状态中回向的力量，转生容易，利益广大，能往生极乐世界。
English
Remaining in this state, a time will come when there is nothing left to do. The previous bliss, clarity, and non-thought will also be gone. Because of little hearing, I think I am a practitioner. Like before, alas, the degree of suffering will not arise either. If greed is great, do I become someone without practice? This is called seeing the essence, it is realizing the naked awareness of ordinariness. All dharmas are determined in one's own mind, and the mind is emptiness, beyond words and thoughts. Apart from leaving it unadorned and naturally abiding, although there is nothing to do, sometimes when distracted, one cannot see one's own face and gets lost in ordinary illusions. When one thinks, "I am distracted," the mind of regret is occupied by thoughts. Before being occupied by thoughts, one is an ordinary person. Once occupied by thoughts, it appears as practice. At this time, one should repeatedly remind oneself with mindfulness. By repeatedly observing, the clarity will increase. Sometimes one practices single-pointedly in a quiet place, and sometimes one mixes and practices in all activities. From here, all the teachings of the sutras, tantras, and accomplished ones, by reading books, will become compatible with the mind. If diligence is great, one can repeatedly grasp dreams. If diligence is small, the number of times one grasps will decrease. From the outside, Outwardly, all the outer world of containers and contents, although each appears distinctly and unmixed, their essence is like ice melting into water. All are inseparably mixed with emptiness and mind. Practice is also mind, and not practicing is also mind. Mind is originally unestablished, it is emptiness. Practice and non-practice, distraction and non-distraction, etc., are without difference. One realizes the nature of emptiness from the beginning. The mind of all Buddhas and the minds of the six realms of beings are originally inseparable in essence, they are emptiness. The view that samsara and nirvana are inseparable is not the dry understanding from reading books and the words of the lama, but a transformation that arises from within one's own mindstream. If one only achieves this much, one only gets the name of "realized one." Don't think that this is very high. One should speak with one's own experience and the arising of beneficial thoughts. If it becomes a secret proclamation, one should confess to the deity and the lama. Beyond that, if one wants to know the origin of the land from hearsay that one has not experienced, one should look at the books. In this way, all virtuous deeds, with outflows and without outflows, are like turning the horse's head with reins. It is important to dedicate them with the excellent dedication of the three spheres being empty. There are many ways to explain the complete purity of the three spheres. Through the power of dedicating from the state of practice, rebirth is easy, benefits are vast, and one can be reborn in Sukhavati.
Tibetan
་བསྔོ་སྨོན་མཛོད། །སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྤངས། །སྐྱེ་བར་ངེས་པ་སངས་རྒྱས་སྨོན་ལམ་ཡིན། །ནམ་ཞིག་བར་དོར་ཁྱམས་པར་ངོ་ཤེས་ཚེ། །ཞིང་ཁམས་དེ་རུ་འགྲོ་བར་ཐག་ཆོད་པའི། །དེ་ལྟའི་དུས་ནས་ཡིད་ལ་དུང་ངེ་མཛོད། །བར་དོར་དྲན་མ་ཐོག་ནས་སླེབ་པ་ཡིན། །ཉམས་འཆར་ལུགས་གེགས་སེལ་གྱི་གླུ་སྟེ་དྲུག་པའོ། །བླ་མ་རང་སེམས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཀྱང་། །རིག་རྩལ་མ་འགགས་བླ་མ་འོད་དཔག་མེད། །སྤྱི་བོར་བསྒོམས་ལས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ན། །བྱིན་རླབས་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བོགས་སྐྱེད་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་ བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ། །ཡི་དམ་རང་སེམས་སྣང་ཆ་ཡིན་རྟོགས་ཀྱང་། །རང་ལུས་ཡི་དམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་བསྒོམས་ལ་ཡི་དྲུག་བཟླ། །གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་ཐོབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གསང་སྔགས་བསྟན་པ་ཡིན། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཤུགས་འབྱུང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་སྡིག་དང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །རླུང་གིས་རྔུབས་ལ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་བསྟིམ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བསྒོམ། །རང་གི་བསོད་ནམས་དགེ་རྩ་ཅི་ཡོད་པ། །དབུགས་ཕྱིར་བཏང་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་ལ་བསྟིམ། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་སྐྱིད་ཚད་མེད་ཐོབ་པར་བསྒོམ། །སངས་རྒྱས་ཐོས་པའི་ཐབས་ལ་མེད་ཀ་མེད། །བཏང་ལེན་དམིགས་པ་ཟབ་ཆོས་སྙིང་པོ་ཡིན། །སྔ་དྲོ་དགོང་མོ་སཱུརྱའི་འོད་ཟེར་ལ། །ཟིམ་བུར་ཙཀྵུས་བལྟས་པས་ འཇའ་འོད་ཟེར། །ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་ཡིག་འབྲུ་ལྷ་སྐུ་འཆར། །དེ་དང་ཉམས་ལེན་སེམས་ངོ་བསྲེས་ལ་བལྟ། །གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་མཐོང་། །ལྟ་བ་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་དུ་མ་ལུས་པའི། །མངོན་སུམ་བལྟ་ཆོག་རྫོགས་ཆེན་ཟབ་གནད་ཡིན། །བོགས་འདོན་གྱི་གླུ་སྟེ་བདུན་པའོ། །ཨེ་མ་ཧོ། །བླ་མ་བརྟེན་ཅིང་དམ་ཆོས་བྱས་པའི་དོན། །འཆི་དུས་འདི་བྱེད་ཁྲིག་གེ་ཡོད་པ་དགོས། །དེ་མིན་དགྲ་བྱུང་བློ་སྟོར་ཅི་ཆ་ཡོད། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བཞག །ཆགས་པ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་ཆགས་ན་འཆིང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་བསྐྱུར་དགོས་ན། །གཉེན་དང་ནོར་ལ་ཆགས་པ་སེམས་མེད་ངང་། །གཉེན་དང་ཉེ་དུ་ནོར་རྫས་རང་ལུས་བཅས། །བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཕུལ། །འབུལ་བ་ཚར་ནས་བདག་པོ་མེད་པ་བལྟར།
Chinese
发愿祈祷宝藏。舍弃生或不生的怀疑，确定会生的乃是佛陀的祈愿。何时于中阴游荡时能认出，下定决心前往那净土，从那时起心中牢记。中阴的忆念会立刻到来。这是修行显现、遣除障碍之歌第六篇。上师与自心体性无别，空性法界中味一体，觉性不灭上师无量光，于头顶观想并祈祷，以加持力增进证悟，因此，应恒常修持上师瑜伽。了知本尊是自心显现，自身观为本尊大悲尊之身，观想显空无别，念诵六字真言。这是获得色身种子之缘起，以及生圆双运密咒之教法。六道众生虽无自性，然未悟而于轮回中流转，对彼等众生，以自然生起之慈悲心，将六道众生之罪业与痛苦，以风吸入，一切融入自身。观想一切众生远离痛苦，将自己所有之福德善根，随呼气一同施予众生，观想一切众生获得无量安乐。成佛闻法之方便，非此莫属。施受观想乃甚深佛法之精髓。早晨傍晚，以眼微张注视太阳之光芒，便会显现彩虹光芒、光点、细微光点、文字、本尊身相。将此与修行心性融合而观，便能见到明空双运报身之净土。此乃非仅止于见解思辨，而是可现量亲见之大圆满甚深要诀。这是增进之歌第七篇。唉玛吙！依止上师并修持正法之意义，在于临终时能做到这一点，必须如此。否则，若遇敌境，心智迷失，将如何是好？死亡何时到来，无法确定，应恒常谨记于心。无论大小，执着即是束缚。既然连与生俱来的血肉之躯都必须舍弃，那么对亲友与财富的执着，又有何意义？应如无情物一般。将亲友眷属、财物以及自身，以意供养上师三宝。供养完毕后，应观想如无主之物。
English
Treasure of Aspiration Prayers. Abandon the doubt of whether to be born or not, The aspiration prayer of the Buddha is the certainty of being born. When you recognize that you are wandering in the bardo, With the determination to go to that pure land, From that time on, keep it in mind. The memory of the bardo will come immediately. This is the sixth song of practice manifestation and obstacle removal. The nature of the Lama and one's own mind is inseparable, And although one taste in the emptiness of the Dharma realm, The wisdom and skill are uninterrupted, Lama Amitabha. By meditating on the crown of the head and praying, It is like increasing the realization with the power of blessings. Therefore, Always meditate on the Lama's yoga. Although you realize that the Yidam is a manifestation of your own mind, Your own body is the body of the Yidam Great Compassionate One. Meditate on the inseparability of appearance and emptiness and recite the six syllables. This is the connection to obtain the seed of the form body, And the teaching of the secret mantra of the union of generation and completion. Although the six realms of sentient beings are not inherently established, For sentient beings who wander in samsara without realization, With spontaneous love and great compassion, All the sins and sufferings of the six realms of sentient beings, Absorb them with the wind and dissolve everything into yourself. Meditate on all sentient beings being free from suffering. Whatever merit and virtue you have, Give it to beings along with exhaling. Meditate on all beings attaining immeasurable happiness. There is no other way to hear the Buddha's teachings. The practice of giving and taking is the essence of the profound Dharma. In the morning and evening, in the rays of Surya, By looking at it with half-closed eyes, The rainbow light appears. Dots, tiny dots, letters, and deity bodies appear. Mix that with practice and look at the nature of the mind. See the Sambhogakaya pure land of clear emptiness and union. It is not just a view of intellectual speculation, It is the profound essence of Dzogchen that can be directly seen. This is the seventh song of enhancement. Emaho! The meaning of relying on the Lama and practicing the Dharma, Is that you must be able to do this at the time of death. Otherwise, if an enemy arises and the mind is lost, what will happen? It is uncertain when death will come, always keep it in mind. Attachment, whether big or small, is bondage. Since even the flesh and bones that are born together must be abandoned, What is the meaning of attachment to relatives and wealth? Like an inanimate object. Offer relatives, friends, wealth, and your own body to the Lama and the Three Jewels with your mind. After the offering is completed, look at it as if it has no owner.