Tibetan
་རྫས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྒྱུ་དངོས་མེད་ལས་འབྲས་བུ་དངོས་པོར་སྐྱེ་བ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིག་དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་པ་དང་ཡུལ་གཉིས་དེ་ལས་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་འདོད་དགོས་ སོ། །དངོས་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མིག་སོགས་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ནི་སྣང་བར་མི་རིགས་པས་མི་སྣང་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་སྣང་བ་ལ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དམ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ལ། མ་འགྲེལ་ན་མི་སྣང་བས་ཀྱང་ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དང་མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མིག་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་ཐོས་ཤིང་ལྕེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་དེའི་ཕྱིར། ན་རོ་པའི་ལྟ་བ་མདོར་བསྡུས་ལས་ཀྱང་། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས། །རང་རིག་སེམས་ལས་གུད་ན་མེད། །སྣང་ཞིང་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་རང་རིག་ཉམས་མྱོང་བཞིན། །གལ་ཏེ་སེམས་དེ་མ་ཡིན་ན། །འབྲེལ་པ་མེད་ཕྱིར་མི་སྣང་ཐལ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་གཏན་ལ་དབབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ནས་མིན་པར་རྟོགས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་གཏན་ཚིག་དེའི་ཕྱིར་ན། ཕྱིར་རོལ་ ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། འདིའི་ངེས་པ་ཡང་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་དུ་ཨུཏྤལ་འདུ་ཤེས་པའི་རིག་པ་དེ་རང་གི་བློ་ངོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསལ་ལམ་མེར་འཆར་གྱི་དེ་དང་འབྲེལ་མེད་གཞན་གྱི་བློ་ངོའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་རང་ལ་མི་སྣང་བ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ཕྲ་བ་ཆ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་རིའི་ལྗོངས་སོགས་ཕྱ་ལེ་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཤར་བ་དེ་དག་རང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིག་དང་རིག་པ་དེ་ཡི་དོན་གྱིས། ཕྱི་རོལ་ན་སེམས་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚངས་པ་དང་སོགས་ཁོངས་ནས་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་འཇུག་བདག་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཕག་ན་མོ་དག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་ལ་དེ་ཀུན་སེམས་སྣང་ཙམ་ལས་བདེན་དངོས་ཅན་མིན་པར་རྟོགས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་པདྨ་རྣམ་པར་རོལ་པས། འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་བྱེད་པ་པོས་བྱས་སམ། ཅི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྣམས་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མཐུ་བརྟས་པའི་
Chinese
事物不会产生，因为从无实体的因产生实体的果，是实体相违的缘故。因为那个理由，所以必须承认识和境二者没有彼生此生的关系。 如果实在论者那样认为，如果那样，对于眼等识来说，色等境不应该显现，因为二者没有关系。如果显现，则周遍于它的自性或者从它产生，如果不显现，也周遍，比如梦和未见之物一样。另外，就像眼识听不见声音，舌识看不见颜色一样。因为那个道理。那若巴的见解简略中也说：显现和存在的这些法，不在自明的心之外，因为是显现和明亮的缘故，比如自明经验一样。如果不是那个心，因为没有关系，则应不显现。那样确定世俗谛。这样说了。第三是，因此了悟非从彼生。这样说了。因为刚才所说的那个理由，外面的 这些如何显现，不是从内在的识之外成立真实的境，因为这个确定也是从无始串习的习气的意本身所产生的，在自己的分别念的境中，莲花认识的觉性，在自己的心中清晰地体验，与此没有关系的其他心识中的瓶子等，就像自己不显现一样，因为微小的无分微尘和广大的山林等，清晰地如何显现生起，那些就是自己，以理性和道理的意义。因为在外面没有成立与心识相异的真实事物。梵天和等等中包括自在天、遍入天、我和微尘等，不能成立是作者，那些都是心的显现，了悟不是真实的事物。文殊师利游戏经中说：天子莲花游戏对文殊师利说： 外面的境由作者所作吗？应当如何观察？文殊师利说：天子，外面的这些境不是由作者所作，因为心分别念的习气力量增大的
English
Things do not arise, because the arising of a substantial result from a non-substantial cause is contradictory in substance. Because of that reason, it must be admitted that consciousness and objects do not have a relationship of arising from each other. If the realist thinks so, then for eye consciousness and so on, forms and other objects should not appear, because the two have no relationship. If it appears, then it pervades its own nature or arises from it, and if it does not appear, it also pervades, like a dream and unseen objects. Furthermore, just as eye consciousness cannot hear sounds and tongue consciousness cannot see colors. Because of that reason. Naropa's view is also summarized: These phenomena of appearance and existence are not apart from self-aware mind, because they are apparent and clear, like self-aware experience. If it is not that mind, then it should not appear because there is no relationship. Thus, the conventional truth is determined. It is said. The third is: Therefore, realize that it is not from that. It is said. Because of the reason just mentioned, the outside How these appearances are not established as true objects other than the inner consciousness, because this certainty also arises from the habit of beginningless familiarity, in the object of one's own conceptualization, the awareness of lotus recognition, clearly experienced in one's own mind, unrelated to this, the vase in other minds, etc., is like not appearing to oneself, because the tiny indivisible particles and the vast mountain forests, etc., clearly appear, those are themselves, by the meaning of reason and logic. Because there is no true object established outside that is different from consciousness. Brahma and others, including Ishvara, Vishnu, the self, and atoms, etc., cannot be established as agents, and all of those are just appearances of the mind, realizing that they are not real things. In the Manjushri Play Sutra, the son of the gods, Lotus Play, said to Manjushri: Are the external objects made by the maker? How should we look at it? Manjushri said: Son of the gods, these external objects are not made by the maker, because the power of the habits of mental discrimination is increased
Tibetan
དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་དུ་བརྟས་ཀྱང་། རི་བོ་དང་། རྒྱ་མཚོ་དང་། ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་སྲ་ཞིང་འཐས་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྣང་དུ་ག་ལ་རུང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྟས་པའི་དབང་གིས་འདི་ལྟར་དུ་སྣང་དུ་རུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཝ་ར་ཎ་སེར་རྒན་མོ་ཞིག་གིས་རང་གི་ལུས་སྟག་ཏུ་བསྒོམས་པས། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟག་ཏུ་མཐོང་ནས། མི་ཐམས་ཅད་བྲོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་རང་གི་ལུས་མི་གཙང་བར་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་རུལ་པ་དང་སུངས་པ་མཐོང་བ་བྱུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ཡུན་ཐུང་ངུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྣང་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་ཅི་སྟེ་མི་སྣང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཡིད་དང་ནས་དངོས་བདེན་མེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་པ་ཡིད་དང་དེའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཅི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་ཉིན་མོའི་དྲན་ཚོར་གྱི་བག་ཆགས་རྣམས་རང་ཉིད་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་དབང་ཡུལ་དུ་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་མཐོང་ཐོས་སུ་ཉམས་སུ་མྱང་བ་རྫུན་མེད་ཡིན་པ་བཞིན། ཡིད་ཀྱི་བག་ཆགས་སྔ་མར་བུམ་པའི་དྲན་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགག་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཕྱི་མས་སླར་ཡང་རིམ་པར་རྒྱུན་མཐུད་པའི་དམིགས་པ་ལ། མ་བརྟགས་པའི་ངོར་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་གཟུང་ཆོས་ཀྱི་བདེན་ཞེན་འཐས་པར་ཟད་ཀྱི་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལོགས་སུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། རྨི་ལམ་ལ་རྡུལ་ཙམ་མ་གྲུབ་པར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའང་མེད་པ་ཁོ་ན་སྣང་བ་བཞིན། བུམ་པའི་བག་ཆགས་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་ལ་བདེན་རྟོག་སྐྱེ་བ་རྣམས་སྐད་ཅིག་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ནས། གཉིས་མེད་མིན། ཅེས་གསུངས་ཏེ། འོ་ན་ཕྱིའི་དོན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ནང་གི་ཤེས་པ་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། །དཔེར་ན་ཕ་རི་བྱ་བ་དེ་ཚུར་རི་ལ་ལྟོས་པ་བཞིན། ཤེས་པ་ཤེས་བྱ་ལ་ལྟོས་པས། གཟུང་དོན་མེད་ན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། བཟུང་བ་མེད
Chinese
是由于力量而显现的。天子说：习气无论如何增长，山、大海和太阳等坚硬而稠密的东西怎么能显现呢？妙吉祥菩萨说：由于分别念增长的力量，这样显现是可能的。在瓦拉纳西（Varanasi）大城里，一个老妇人观想自己的身体变成老虎，结果全城的人都看到她是老虎，所有人都逃跑了，城市变成空城。有些比丘观想自己的身体是不净的，结果看到的全是腐烂和发臭的东西。这些短暂的时间里尚且如此显现，何况是无始以来的习气增长，怎么会不显现呢？像这样广为宣说。 第四，意和乃至事物无实。这样说：六识中的意和显现为其境的法，你们认为有什么关联呢？就像白天回忆的习气，自己在睡眠中被压制，在梦境的境中，像亲眼所见、亲耳所闻一样地体验，这是真实的。同样，意的习气，先前生起对瓶子的记忆，虽然立即消失，但之后的分别念又逐渐地连续不断地缘着它。在未经观察的情况下，执着于“是瓶子”这样的所取法的实有，除此之外，没有独立于意之外的事物真实存在。就像梦境中没有丝毫实物，却显现各种各样的景象一样。瓶子的习气、它的特征以及对它的实有执着，都是刹那变化的。第三，显示心无生，分为二： 正文和论证的证明。第一，像那样乃至二者不异。这样说：那么，外境没有真实成立，内部的识是否成立呢？不成立。例如，彼山依赖此山一样，识依赖所知。如果所取不存在，能取的识也不存在。如《现观庄严论》中说：如果所取自性空，那么它们执取什么？因此，它们的执取者，其自性也是空性。这样说，龙树菩萨也说：无所取
English
It appears due to the power of. The son of the gods said: No matter how much the habit increases, how can mountains, oceans, suns, etc., which are solid and dense, appear? Manjushri said: It is possible to appear like this due to the power of the increasing of discrimination. In the great city of Varanasi, an old woman meditated on her body as a tiger, and as a result, all the people in the city saw her as a tiger, and everyone ran away, and the city became empty. Some monks meditated on their bodies as impure, and as a result, they saw everything rotten and smelly. If these appear like this even for a short time, why wouldn't the habits that have increased since beginningless time appear? Like this, it is widely said. Fourth, mind and even things are not real. It is said: What kind of connection do you think the sixth consciousness, mind, and the dharma that appears as its object have? It is like the habits of daytime memories, when oneself is suppressed by sleep, one experiences seeing and hearing as if in reality in the realm of dreams, which is true. Similarly, the habit of mind, the memory of a vase arising earlier, although it disappears immediately, later discriminations gradually and continuously focus on it again. Without examination, one is attached to the reality of the object of grasping, thinking "it is a vase." Apart from that, no object of dharma exists separately from the mind as truly established. Just as in a dream, without a single particle of reality, various appearances manifest. The habit of the vase, its characteristics, and the arising of the belief in its reality are all of a momentary nature. Third, showing that the mind is unborn, divided into two: The actual text and the proof of the argument. First, like that, and so on, not being two. It is said: Then, even if the external object is not truly established, is the internal consciousness established or not? It is not established. For example, just as "that mountain" depends on "this mountain," consciousness depends on the knowable. If the object of grasping does not exist, then the consciousness of grasping also does not exist. As it is said in the Ornament for Clear Realization: If the object of grasping is empty of nature, then what do they grasp? Therefore, their graspers are of the nature of emptiness. Thus it was said, and the teacher Nagarjuna also said: Without grasping.