Tibetan
པས་ཀུན་བརྟགས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ་དེས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོགས་ཅེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །འདི་ལས་ཁ་ནང་དུ་ལྟ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་། འདིའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོགས་དྲུག་ཀྱང་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པས་མཐོང་བས་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་བ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དྲུག་པོ་ ནས་ རྣམ་པར་གཉིས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་ན་དྲུག་པོ་ཀུན་གཞི་ལ་འགག་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་གནས་སམ་མཚམས་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ལ། ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་ནི་ཚོགས་དྲུག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་གནས་ སུ་འགྱུར་བས་ན། དེ་མ་ཐག་ཡིད་ནི་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེད་པའི་ནུས་པར་རྡན་ལ། ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་ནི་སྒྲུབས་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་མ་ཐག་དེས་དད་པ་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ན་ནི་དེ་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མི་རྒྱུ་བས་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་ཅེས་མདོ་དག་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་རྒྱས་པ་ཐེག་བསྡུས་ལས། དེ་ལ་ཡིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་པར་རྐྱེན་བྱེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགག་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་དང་། གཉིས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད། ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ། འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ངའོ་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་། མ་རིག་པ་དང་རྟག་ཏུ་མཚུངས་བར་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གང་གནས་གཅིག་པོས་ནི་བསྐྱེད་ལ། གཉིས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ། ཡུལ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཤེས་པའོ། དེ་མ་ཐག་པ་དང་ངར་སེམས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དེ་ངར་འཛིན་པའི་ཚིག་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་འདིས་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པའི་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ན་འདི་མེད་དོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ན་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཀུན་གཞི་བཤད་པ་ལ་གཉིས། མིང་གི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ།
Chinese
因此，它是遍计所执和所有烦恼的根本，所以也被称为非如实遍计。由此，通过修习向内看的烦恼，可以生起所应断除之法。由于这个原因，六识也被染污，因此生起见道所应断除的向外看的烦恼。第三，如经中所说：“六者分为二。”简而言之，这二者的体性是，六者在阿赖耶识灭尽之后的意，是产生后来的六识的处所或连接者。染污意则成为使六识染污之处。因此，紧随其后的意具有产生六识的能力，而染污意则具有染污的能力。因此，安住于阿赖耶识的意分为两种。如果紧随其后的意产生信心等清净的智慧，那么那时就不会有烦恼，因此经中说它是无垢意。关于这些的详细意义，在《摄大乘论》中说：意分为两种，因为它是紧随其后产生作用之处，所以称为识灭尽之后的意，是识产生之处。第二种是染污意，它与四种烦恼，即有身见、我慢、我爱和无明，恒常相应。这也是识完全染污之处。识由一个处所产生，由第二个处所染污。因为能识别对境，所以是识。因为是紧随其后的和执着我的，所以意分为两种。经中说，烦恼是执着我的词语，因此，这是轮回于三界的所有错误的根本。因此，在超越三界的灭尽定、阿罗汉和圣菩萨的等持中，没有这种意。还应了解在无想定中存在的差别。第三，关于解释因缘阿赖耶识，分为两部分：从名称的角度简要地显示，以及详细地解释其差别的体性。
English
Therefore, it is the root of all conceptual constructs and afflictions, and is also called the unreal conceptualization. From this, by meditating on the inward-looking afflictions, the things to be abandoned arise. Because of this, the six consciousnesses are also defiled, so the outward-looking afflictions to be abandoned by seeing arise. The third is, as it is said in the sutra, "The six are divided into two." In short, the nature of these two is that the mind immediately after the cessation of the six in the alaya is the place or connector that produces the later six consciousnesses. The afflicted mind becomes the place that defiles the six consciousnesses. Therefore, the immediately preceding mind has the power to generate the six consciousnesses, and the afflicted mind has the power to defile. Therefore, the mind abiding in the alaya is divided into two types. If the immediately preceding mind generates pure wisdom such as faith, then there will be no afflictions at that time, so it is called the undefiled mind in the sutras. The detailed meaning of these is explained in the Compendium of Mahayana: The mind is of two kinds, because it is the place where the immediately preceding cause acts, it is called the mind immediately after the cessation of consciousness, which is the place where consciousness arises. The second is the afflicted mind, which is constantly associated with the four afflictions: the view of the aggregates, the pride of thinking "I", attachment to self, and ignorance. This is also the place where consciousness is completely defiled. Consciousness is generated by one place and defiled by the second place. Because it can recognize objects, it is consciousness. Because it is immediately preceding and clings to self, the mind is of two kinds. It is said in the sutra that affliction is the word for clinging to self, therefore, this is the root of all the delusions of samsara in the three realms. Therefore, this mind is not present in the cessation samadhi that transcends the three realms, the Arhats, and the samadhi of the noble Bodhisattvas. The difference in existence in the non-conceptual samadhi should also be understood. Third, regarding the explanation of the causal condition, the alaya consciousness, there are two parts: briefly showing it from the perspective of the name, and explaining in detail the nature of its distinctions.
Tibetan
།དང་པོ་ནི། ཁྱད་པར་ ནས་ ཤེས་གསུངས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཇི་བཞིན་རྟོག་པ་ནུས་པའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ལ། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཚོགས་དྲུག་གི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཏུ་གྱུར་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀུན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གཞི་སྟེ། །དེ་བས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ། །དམ་པ་དག་ལ་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པའང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་སུམ་ཅུ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །རྣམ་སྨིན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །རྟག་ཏུ་རེག་དང་ཡིད་བྱེད་དང་། །ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པར་ལྡན། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། །དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ནི་རྒྱུན་འབབས་ཆུ་བོ་བཞིན། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ན་དེ་ལྡོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གཞིར་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ། དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒྲ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལའང་ཀུན་གཞིར་ བརྗོད་པའི་སྐབས་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་མཐོང་བ་ལ་བརྗོད་ན་འདིར་དོན་ཏུ་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན། རྣམ་སྨིན་དང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་དང་ཀུན་གཞིའི་གསལ་ཆ་ཡུལ་ཅན་ལྟར་གྱུར་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བདུན་གྱི་ཉེར་ལེན་ལས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དེར་བསགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ་ཆར་ཆུ་ལས་རྒྱ་མཚོ་བཞིན་ནོ། །རྐྱེན་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རེག་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་དཔའ་དང་ལྔ་པོས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བས། སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་འཁོར་ཚོར་བ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། །མེ་ལོང་གི་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། ། རྒྱུན་འབབ་པའི་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང་དབང་པོའི་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འབབ་པ་ཡིན་ན། དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ནི་དེ་ལྡོག་ཅེས་
Chinese
第一，从“特殊”到“知”这样说，意思是说，对于那些具有能够如实证悟胜过小乘证悟无我之智慧，能够证悟法性深奥实相之智慧的大乘行者们。 一切遍知佛陀清楚地说，阿赖耶识是六聚之因的缘。如《阿毗达磨经》中说：“一切法种子，阿赖耶识是，因此阿赖耶识，我对圣者说。”又说。导师世亲的《三十颂释》中也简要地概括了它的特征：“彼阿赖耶识者，是诸异熟一切种子，恒常与触作意，受想思相应。彼之受是舍，彼是无覆无记，彼如恒河水，阿罗汉位彼即灭。”如是说。由于是生起一切所知法的根本，故称为阿赖耶。那么，会想它如何具有识之名呢？因为在说如来藏或佛性时，也有称为阿赖耶的情况，为了区分它们的差别。如果说识是指见义，那么在这里如何安立其意义呢？因为它具有异熟和一切种子，境和阿赖耶的明分如境有者般存在，成为七识聚的近取因，并且互相成为因和缘的事物，所以称为识。因为一切都积聚在那里，所以是异熟，如雨水之于大海。因为生起一切近取缘，所以从成为因的角度来说，是一切种子。由于恒常被周遍的触、作意、受、想、思这五者围绕，所以心所也成为识的差别。阿赖耶的眷属受是舍受。阿赖耶本身是体性无覆且无记的，如明镜的明亮。 如恒河般，境、境有者和根的种子无间断地流淌，因此，阿罗汉位时它才会止息。
English
Firstly, it is said from 'special' to 'knowing,' meaning that for those Mahayana practitioners who possess the wisdom to truly realize the profound reality of the Dharma, surpassing the wisdom of the Lesser Vehicle's realization of selflessness. All-knowing Buddha clearly stated that the Alaya-consciousness is the cause and condition of the six aggregates. As stated in the Abhidharma Sutra: 'The Alaya-consciousness is the seed of all dharmas. Therefore, I speak of the Alaya-consciousness to the noble ones.' Furthermore, the master Vasubandhu's commentary on the Thirty Verses also briefly summarizes its characteristics: 'That Alaya-consciousness is the seed of all Vipaka (resultant), constantly associated with touch, attention, feeling, perception, and volition. Its feeling is neutral; it is unobscured and indeterminate. It is like a flowing river; it ceases at the state of Arhat.' As it is said. Because it is the basis from which all knowable dharmas arise, it is called Alaya. Then, one might wonder how it possesses the name of consciousness? Because there are instances where the Tathagatagarbha or Buddha-nature is also referred to as Alaya, to distinguish their differences. If consciousness refers to seeing meaning, then how is its meaning established here? Because it possesses Vipaka and all seeds, the clarity of the object and the Alaya exist like the possessor of an object, becoming the proximate cause of the seven consciousnesses, and mutually becoming the cause and condition of things, therefore it is called consciousness. Because everything is accumulated there, it is Vipaka, like rainwater to the ocean. Because it gives rise to all proximate conditions, from the perspective of becoming a cause, it is all seeds. Because it is constantly surrounded by the five pervasive elements of touch, attention, feeling, perception, and volition, mental factors also become a distinction of consciousness. The feeling of the Alaya's retinue is neutral. The Alaya itself is by nature unobscured and indeterminate, like the clarity of a mirror. Like a flowing river, the seeds of the object, the possessor of the object, and the faculties flow continuously, therefore, it ceases at the state of Arhat.