Tibetan
་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཉེས་པ་གློ་བུར་བ་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་ལ། ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པས་ན་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་ནི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་ བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཉེས་པ་དེ་དག་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་རྗེ་མི་སྐྱོད་རྡོ་རྗེས། འདི་ལ་གངས་ཅན་གྱི་མཁས་པ་འགའ། རྒྱུད་བླ་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་དགོས་པ་སྐྱོན་ལྔ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པར་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་ན། སྐྱོན་ལྔ་སྤངས་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དམན་པ་ལ་བརྙས་པ་ན་ཡང་སྐྱོན་མིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དེ། དེ་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའང་སྐྱོན་མེད་དེ། ཡེ་ནས་མེད་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐར་མི་ལྷུང་བས་གནས་ཚུལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཞུམ་པའང་འོས་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་རྒྱུད་ལ་མེད་པས། སེམས་མི་ཞུམ་པའི་འཛིན་སྟངས་འཆད་ པའང་དོན་ལ་མི་གནས་པའི་འཛིན་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་ན། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པའང་ཚད་ལྡན་གྱི་སྐྱེས་བུར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་དགོས་པ་དང་། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པའི་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལུགས་འདིར་དགོངས་པ་ཅན་མིན་པར་བཀྲལ་བས་སོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐྱོབ་ལ་འགོམ་པར་ནུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་ནུས་པས། ཁོ་བོ་ཅག་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས། །སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །ཆོས་ལྔ་སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ལས་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་མཚུངས་ལྟ། །སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་བྱམས་ལས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་བསྟན་ཅིང་གདུལ་བྱར་གྱུར་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ལེགས་པར་ཐོས་པ་ལས། རང་གི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའོ་སྙམ་པས་ལམ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། གཞན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་པས་སྟོན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གུས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བདག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བདག་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བ་ལས་གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ལྔ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཡོན་དེ་དག་ལས་ནི་སེམས་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མཚུངས་པར་ལྟ་སྟེ། སྐྱོན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་། བདག་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་ལམ་རིམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་འབྲས་བུ་དོན་ གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མྱུར་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། རྟོགས་བྱའི་གཞི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྐབས་སྟེ། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གྲུབ་བོ།། །།སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་རྟོགས་པ་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། བཤད་བྱ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། འཆད་ཚུལ་སྡོམ་དུ་བསྡུ། དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དག་ཐོབ་བྲལ་བ་རང་གཞན་དོན། །དེ་རྟེན་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ནི། །ཇི་སྲིད་དུས་དང་ཇི་ལྟ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་དང་ལྡན་ཏེ། སྒྲིབ་པས་དག་པ་དང་། ལམ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་། སྤང་བྱ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེའི་རྟེན་སྟོབས་སོགས་དང་ལྡན་པ་དང་། ཟབ་པ་ཆོས་སྐུ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ལོངས་སྐུ་དང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ
Chinese
都是自性清净存在的。像这样，将并非真实的、突发的过失执着并妄加臆测，并且否定具有真实功德的法界，认为它原本就不存在，因此，有智慧的菩萨们，如果不能证得视自己和众生在自性胜义中平等为佛的 大慈悲，就会产生对自己的贪执等过患。因此，为了断除这些过患，才开显法界。此时，杰·弥觉多吉说：对此，一些藏地的学者认为，《宝性论》中说如来藏存在于众生心中，这是不了义的说法。为什么呢？因为他们认为这是为了断除五种过失而说的。如果是这样，那么断除五种过失就没有必要了。因为轻蔑低劣的众生也不是过失，因为众生没有如来藏。而且，执着于真实如来藏的法也没有必要，因为那是不了义的。诽谤法身如来藏也不是过失，因为对于原本不存在的事物，不会堕入诽谤的境地，只是陈述事实而已。灰心丧气也是应该的，因为如来藏不在自己的相续中。所以，宣讲不灰心的执着 也是不符合实际的执着。另外，如果这样做，圣者无著等也不会成为合格的士夫，因为世尊和弥勒等需要宣说，并且在此理中，具有对实事的损害作用的圣法，会被解释为并非具有密意。因此，既然不能追随能够战胜圣者无著的救护者，那么我们这些人就应该追随圣者本身。第二是：如此这般，从听闻中，产生欢喜和如导师般的恭敬，以及智慧、般若、大慈悲。因为产生五种功德，所以从中，没有罪过，视一切平等，没有过失，具有功德，以及从视自己和众生平等的慈悲中，迅速获得佛果。如是说。
English
are all naturally pure. In this way, they grasp and speculate on adventitious faults that are not real, and they deny the Dharmadhatu, which possesses true qualities, saying that it does not exist from the beginning. Therefore, if wise Bodhisattvas cannot attain the great love of seeing themselves and sentient beings as equal to the Buddha in the ultimate nature, they will generate faults such as attachment to themselves. Therefore, in order to abandon these faults, the Dharmadhatu is clearly shown. At this time, Je Mikyo Dorje said: Some Tibetan scholars think that the statement in the Uttaratantra that the Tathagatagarbha exists in sentient beings is provisional. Why? Because they think it was said to abandon the five faults. If so, then there would be no need to abandon the five faults. Because despising inferior sentient beings is not a fault, because sentient beings do not have the Tathagatagarbha. Moreover, there is no need to cling to the Dharma of the true Tathagatagarbha, because it is provisional. There is also no fault in slandering the Dharmakaya Tathagatagarbha, because one will not fall into the realm of slander for something that does not exist from the beginning, but is merely stating the facts. Discouragement is also appropriate, because the Tathagatagarbha is not in one's own continuum. Therefore, explaining the clinging of not being discouraged is also a clinging that does not conform to reality. Furthermore, if this is done, the noble Asanga and others will not become qualified individuals, because the Blessed One and Maitreya and others need to preach, and in this reasoning, the holy Dharma that has a damaging effect on reality will be explained as not having a hidden meaning. Therefore, since we cannot follow the protector who can defeat the noble Asanga, we should follow the noble one himself. The second is: In this way, from hearing, joy and respect like a teacher arise, as well as wisdom, prajna, and great compassion. Because the five qualities arise, therefore from it, there is no fault, seeing everything as equal, without fault, possessing qualities, and from the compassion of seeing oneself and sentient beings as equal, one quickly attains Buddhahood. Thus it is said.
Chinese
因此，像这样，如来之法界遍布于一切众生之中。从这些具有决定意义的经典中可以看出，那些被调伏者通过听闻，自己的自性显现出来，认为这就是大菩提，从而对修道的苦行感到欢喜；并且因为知道其他人的自性也是佛，所以像对待导师一样恭敬；以智慧了知世俗的、突发的污垢在无我二元对立中是不存在的；以智慧了知胜义法界自性存在；并且从视自己和他人的自性与佛相同中生起利益他人的大慈悲心。这样，由于生起了五种功德之法，从这些利益中，没有灰心等过失，并且平等地看待一切众生都具有如来藏；了知过失是突发的污垢，而功德是自性清净并具足的；并且从视自己和众生与如来藏相同的大慈悲心中，次第修道，从而必定能够迅速获得果位二利圆满的无上佛果。大乘《宝性论》中，所证之基如来藏的章节，第一品的解释完毕。第二总义，宣说证悟菩提有三：简略宣说所说之义的体性，以偈颂归纳宣说的方式，将这些结合起来广说。第一是：清净获得离，自他义，彼依深广与，自性大彼亦，尽有之时与，如何性。如是说，道究竟的果位，证悟的体性菩提具有八种殊胜的功德：从障碍中清净，从道修的力量中获得，与所断之物分离，成办自他之义，具有彼之所依的力量等，甚深之法身，广大之报身，以及自性大之化身的差别，以及轮回尽有之时
English
Therefore, like this, the Dharmadhatu of the Tathagata pervades all sentient beings. From these definitive scriptures, it can be seen that those who are tamed, through hearing, their own nature manifests, thinking that this is the Great Bodhi, thereby rejoicing in the ascetic practices of the path; and because they know that the nature of others is also Buddha, they are as respectful as they are to the teacher; with wisdom, they know that the conventional, sudden defilements do not exist in the duality of self and other; with wisdom, they know that the ultimate Dharmadhatu exists in its own nature; and from seeing that the nature of oneself and others is the same as the Buddha, great compassion arises to benefit others. Thus, because the five qualities of Dharma arise, from these benefits, there are no faults such as discouragement, and all beings are equally regarded as having the Tathagatagarbha; it is known that faults are sudden defilements, and qualities are naturally pure and complete; and from the great compassion of seeing oneself and beings as the same as the Tathagatagarbha, the path is gradually cultivated, so that the unsurpassed Buddhahood, which is the fulfillment of the two benefits of the fruit, will surely be quickly attained. In the Great Vehicle Treatise on the Sublime Continuum, the chapter on the Tathagatagarbha, the basis of what is to be realized, the explanation of the first chapter is completed. The second general meaning, the explanation of enlightenment Bodhi has three parts: briefly explaining the nature of the meaning to be explained, summarizing the way of explaining in verses, and combining these to explain in detail. The first is: Pure attainment of separation, self and other meaning, its basis deep and vast, self-nature great also, as long as time and, how nature. Thus it is said, the ultimate fruit of the path, the nature of enlightenment Bodhi has eight special qualities: purified from obstacles, obtained from the power of path cultivation, separated from what is to be abandoned, accomplishing the meaning of self and others, having the power of its basis, etc., the deep Dharmakaya, the vast Sambhogakaya, and the difference of the great Nirmanakaya of self-nature, and when Samsara is exhausted