Tibetan
་པ་འབྱུང་ལ། ཚོགས་དགེ་འདུན་དུ་གྱུར་པ་ལས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཁམས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དེའི་དྲི་མ་སྦྱངས་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་། ཡོན་ཏན་དེས་བདག་རྐྱེན་བྱས་ནས་ སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་དུ་འཐད་པས་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཐོབ་བྱ་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ཐོབ་ཚུལ་གནས་བཞིའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས། བསྟན་པ་དམ་ཆོས། དེ་འཛིན་དགེ་འདུན་གྱི་ངོ་བོ། སྐྱབས་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པའོ། །དེའི་དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་བརྗོད་པ། དེའི་དོན་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ། དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་ཞི་སངས་རྒྱས་ཉིད་རང་རྣམ་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་ནས་ནི་མ་རྟོགས་རྟོགས་ཕྱིར་འཇིག་མེད་རྟག་པའི་ལམ་སྟོན་པ། །མཁྱེན་བརྩེའི་རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་བསྣམས་སྡུག་བསྔལ་མྱུ་གུ་གཅོད་མཛད་ཅིང་། སྣ་ཚོགས་ལྟ་ཐིབས་ཀྱིས་བསྐོར་ཐེ་ཚོམ་རྩིག་པ་འཇིག་མཛད་དེ་ལ་འདུད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གང་ཞིག །ཐོག་མར་སྐྱེ་བ། དབུས་སུ་གནས་པ། མཐའ་མར་འགག་པ་རྣམས་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་། སྤྲོས་པ་ དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་སློབ་དཔོན་མེད་པར་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་པས་གཞན་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། རང་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་སངས་ཤིང་། ཤེས་བྱ་ལ་བློ་གྲོས་རྒྱས་པས་མཁྱེན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ནས་ནི་ཡོན་ཏན་དང་པོ་གསུམ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་འཁོར་བར་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟག་པའི་ལམ་སྟོན་པ་བརྩེ་བ་དང་། མཁྱེན་བརྩེའི་རལ་གྲི་མཆོག་བསྣམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ་མིང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་གཅོད་པར་མཛད་ཅིང་། མཁྱེན་བརྩེའི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་བསྣམས་ནས་འཇིགས་ལྟ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ནགས་ཐིབས་པོས་བསྐོར་བའི་ལས་འབྲས་དང་བདེན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་པའི་རྩིག་པ་འཇིག་པར་མཛད་ནུས་པ་སྟེ། གཞན་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་སོ། །དེས་ན
Chinese
出现，从成为僧团僧众，那些僧众的相续中，获得成为佛陀心髓、智慧之因的界，即，通过清净存在的那个垢染的究竟，获得那个佛陀的智慧，就是获得殊胜菩提，因此，他具有力量等功德，并且，以那个功德作为自缘，成办一切有情众生的利益，因为具有事业的法类，所以，论典的次第那样是合理的，已经成立。第二、广说支分有二：所要获得的珍宝三宝，获得之理四处支分广说。第一有四：导师佛陀，教法正法，执持彼者僧众的体性，三皈依的差别开示。其中的第一个有三：从赞颂的角度讲述事物，分析讲述那个意义，将那些结合起来广说。第一个是：无论何者，无有初始、中间、终结，寂灭的佛陀，自己现前成佛。从成佛之后，为了使未证悟者证悟，示现无有怖畏、常恒的道路。手持智慧慈悲之剑、殊胜金刚，断除痛苦的苗芽，被各种见解稠林围绕，摧毁怀疑的墙壁，我向他顶礼。这样说道。哪个佛陀？最初的出生，中间的住留，最后的坏灭都没有，因此不是积聚所成，一切戏论和分别念都寂灭，自然成就。佛陀自己，没有老师，以各自自证的智慧而证悟，因此不是由他缘而证悟，具有自利的功德。从无明的睡眠中醒来，对于所知增长智慧，因此具有圆满的智慧，从具有第一个功德，为了使未证悟者证悟，示现轮回中没有怖畏、法性的意义常恒的道路，慈爱，手持智慧慈悲之剑，断除痛苦的根本名色的苗芽，手持智慧慈悲的金刚，能够摧毁以怖畏之见为首的各种见解的稠林所围绕的对于业果和真谛怀疑的墙壁，具有利他的功德。因此，
English
occurs, from becoming a Sangha of monks, those monks' continuums obtain the element that becomes the essence of the Buddha, the cause of wisdom, that is, through purifying the defilements of that which exists, ultimately obtaining that wisdom of the Buddha, which is obtaining supreme Bodhi, therefore, he possesses qualities such as strength, and, with that quality as the self-condition, he accomplishes the benefit of all sentient beings, because he possesses the qualities of activities, therefore, the order of the treatise is reasonable in that way, it is established. Second, the detailed explanation of the limbs has two parts: the three jewels to be obtained, and the detailed explanation of the limbs of the four places of how to obtain them. The first has four parts: the teacher Buddha, the teaching Dharma, the nature of the Sangha who hold it, and the distinction of the three refuges. The first of these has three parts: stating the object from the perspective of praise, explaining the meaning of it, and combining those to explain in detail. The first is: Whoever is without beginning, middle, or end, the peaceful Buddha, himself fully enlightened. From the Buddha, to enable those who have not realized to realize, he shows the path of the fearless and eternal Dharma. Holding the sword of wisdom and compassion, the supreme vajra, he cuts the sprout of suffering, surrounded by thickets of various views, he destroys the wall of doubt, to him I prostrate. It is said. Which Buddha? The initial birth, the dwelling in the middle, the final destruction are all absent, therefore it is not compounded, and all elaboration and conceptualization are pacified, spontaneously accomplished. The Buddha himself, without a teacher, is enlightened by the wisdom of individual self-awareness, therefore it is not enlightened by other causes, possessing the qualities of self-benefit. Awakened from the sleep of ignorance, and increasing wisdom in relation to objects of knowledge, therefore possessing perfect wisdom, from possessing the first three qualities, in order to enable those who have not realized to realize, he shows the path of the fearless in samsara, the meaning of the Dharma, the eternal path, love, holding the sword of wisdom and compassion, he cuts the sprout of name and form, the root of suffering, holding the vajra of wisdom and compassion, he is able to destroy the wall of doubt about the results of actions and the truth, surrounded by the thickets of various views led by fearful views, possessing the qualities of benefiting others. Therefore,
Tibetan
་དེ་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་འདུད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་གཞུང་འདིས་ཡོན་ཏན་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྟོན་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་འབད་རྩོལ་མེད་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། རང་གིས་རིག་པས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོག་པ་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། གཞན་ཡང་དེ་ལ་འགོད་པས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་སྤོང་བས་ནུས་པར་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་རྫས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་དྲུག་གམ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་སྔ་མ་གསུམ་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཏེ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས། །ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད། །སོ་སོ་རང་གིས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་ རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །དེ་ལྟར་རྣམ་གསུམ་རྟོགས་ཕྱིར་མཁྱེན། །ལམ་སྟོན་ཕྱིར་ན་ཐུགས་བརྩེ་བ། །ནུས་པ་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཉོན་མོངས་སྤོང་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གསུམ་གྱིས་རང་དོན་ཏེ། །ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་གཞན་དོན་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བསྟོད་པར་བསྟན་པ་རྒྱུ་མཚན་བྱས། དབྱེ་བར་བསྟན་པ་རྣམས་རིམ་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཆད་དེ། སངས་རྒྱས་ནི། ཐོག་མ། དབུས། མཐའ་གསུམ་པོར་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས། སྐྱེ། གནས། འཇིག་གསུམ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདུས་མ་བྱས་པའོ། །སྤྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་ཡོད་མེད་དང་། ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་འགག་ཡོད་མེད་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཆི་བའི་འགག་པ་ཡོད་མེད་དང་། གདུལ་བྱ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་ལ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལས་སྐབས་འདིར། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་གདུལ་བྱ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བ་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པ་རོང་སྟོན་བཞེད་དོ། །དེས་ན། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གོ་དགོས་ཀྱི། འདུས་མ
Chinese
顶礼彼（佛）以极大的恭敬。第二是：非造作且任运成就，非由他缘所证悟，具足智、悲与能力，具有二利的佛陀。如是说，刚刚所说的这部论典，显示了具有六种或八种功德的佛陀。由于不是由因缘所生，所以具有非造作且不变的功德；由于没有勤作，所以具有任运成就的功德；以自智证悟，所以具有非由他缘所证悟的功德；具有这三者，所以具有智慧的功德；此外，安立于此，所以具有慈悲的功德；断除他者的痛苦因果，所以具有能力的功德。如果以实体来区分，则有六种功德；如果以反体来区分，则前三种是自利圆满的功德，后三种是他利圆满的功德，总摄一切则为具有八种功德的佛陀。第三是：无始无中无终，因为是自性，所以是非造作。寂静法身之故，称为任运成就。因为是各自自己所证悟，所以非由他缘所证悟。如是通达三种，所以是智慧。为了指示道路，所以是慈悲。能力由智慧与大悲，断除痛苦与烦恼之故。最初三种是自利，后面三种是他利。如是说，将赞颂所显示的作为理由，将所区分的依次以成办的方式来讲解。佛陀是：最初、中间、最后三者，是造作之法，生、住、灭三者，因为没有这些的自性，所以是非造作。一般来说，以非造作之语所显示的，有四种：因缘的生灭有无，业惑的生灭有无，意身的生起，不可思议的死亡之灭有无，以及对所化众生显现生灭的有无，都作为非造作。其中，在此处，荣敦认为佛陀法身是对所化众生不显现生灭的非造作。因此，必须理解为具有非造作的功德，而非
English
I prostrate with great reverence to that (Buddha). The second is: Uncreated and spontaneously accomplished, Not realized by other conditions, Endowed with wisdom, compassion, and power, The Buddha himself possesses two benefits. Thus it is said, this treatise just spoken of shows the Buddha himself who possesses six or eight qualities. Because it is not produced by causes and conditions, it has the quality of being uncreated and unchanging; because there is no effort, it has the quality of being spontaneously accomplished; with one's own knowledge, it has the quality of not being realized by other conditions; possessing these three, it has the quality of wisdom; moreover, establishing on that, it has the quality of compassion; abandoning the suffering cause and effect of others, it has the quality of being endowed with power. If divided by substance, there are six qualities; if divided by opposite, the first three are the qualities of self-benefit perfection, and the latter three are the two qualities of other-benefit perfection, and if all are summarized, it is the Buddha himself who possesses eight qualities. The third is: Without beginning, middle, or end, Because it is self-nature, it is uncreated. Because of the peaceful Dharmakaya, it is said to be spontaneously accomplished. Because it is realized by each individual himself, it is not realized by other conditions. Thus, because of realizing the three aspects, it is wisdom. Because of showing the path, it is compassion. Power, by wisdom and great compassion, is for abandoning suffering and afflictions. The first three are for self-benefit, and the latter three are for other-benefit. Thus it is said, taking the praise shown as the reason, explaining the distinctions shown in order of accomplishment. The Buddha is: The first, middle, and last three, are created dharmas, the three of birth, abiding, and destruction, because there is no nature of these, it is uncreated. Generally, what is shown by the word uncreated has four aspects: the existence or non-existence of arising and ceasing by causes and conditions, the existence or non-existence of arising and ceasing of karma and afflictions, the arising of the mind-body, the existence or non-existence of the cessation of inconceivable death, and the existence or non-existence of the appearance of arising and ceasing to those to be tamed, are all made as uncreated. Among them, in this case, Rongton believes that the Dharmakaya of the Buddha is uncreated in that it does not appear to arise and cease to those to be tamed. Therefore, it must be understood as possessing the quality of being uncreated, not