Tibetan
་བྱས་སུ་ཁས་བླངས་ན་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་ལྡན་དང་འགལ་བའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུས་ངག་གི་སྤྲོས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་འབད་རྩོལ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མིན་པའོ། །དེ་ལྟར་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གདུལ་བྱ་གཞན་དག་ཀྱང་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་དགོད་པའི་ཆེད་དུ་སྐལ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གསལ་བར་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ན། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ནུས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་གཉིས་པོ་ཡིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་ བསྔལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པར་བསྟན་ལ། ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པ་ལ་བཞི། བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་བརྗོད་པ། དེའི་དོན་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ། དེ་དག་འགོག་ལམ་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ། དེ་རྣམས་སྦྱར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་མེད་མིན་ཡོད་མིན་ཡོད་མེད་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་ལས་གཞན་དུའང་། །བརྟག་པར་མི་ནུས་ངེས་ཚིག་དང་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་ཞི་བ། །དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་འོད་ཟེར་སྣང་ལྡན་དམིགས་པ་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་དང་། །སྡང་དང་རབ་རིབ་རྣམ་པར་འཇོམས་མཛད་དམ་ཆོས་ཉི་མ་དེ་ལ་འདུད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་གང་ཞིག །འགོག་བདེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མེད་པ་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་མིན་ཞིང་། ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་ བའི་དངོས་པོར་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་རྟག་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་མིན་ལ། དེ་དག་སོ་སོ་མ་ཡིན་པས་ཡ་གྱལ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ན། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཚོག
Chinese
如果承认为造作，也应知晓这与智慧、慈悲和能力相违背。身语的戏论和心的种种分别念等一切努力完全寂灭，因为是法身的自性，所以被称作事业任运成就。因为是各自以自证的自生智慧所证悟，所以不是由他人言说等因缘所证悟。如是，因为证悟了具有不生不灭等三种功德的法界，与一切有情无有差别，所以具有圆满的智慧。为了将其他所化众生也安置于究竟清净的境界，随其根器而清晰地开示超世间的道，所以具有圆满的慈悲。具有圆满的能力和事业，是因为刚才所说的智慧和慈悲二者能够舍弃有情众生的痛苦积聚，以及其因——一切烦恼。其中，前三个功德显示了成就自利圆满，后三个功德显示了成办利他圆满。 第二，讲法分四部分：以赞颂的方式陈述事物，剖析其意义进行讲解，将这些归纳为灭道二者，将这些结合起来阐述理由。 第一部分是： “何者非无非有亦非有无，亦非有无之外他。 不能思议离诠说，各自自证寂灭性。 无垢智慧光明显耀，于诸对境无贪著。 摧灭嗔恚与昏暗，顶礼彼胜妙法日。” 如是说，殊胜的法是什么呢？从灭谛的角度来说，法界如来藏自性胜义谛是各自以自证智慧所行境，因此，不是落入断灭的无，因为对于世俗的、突发的 事物来说，本来就没有产生，因此，不是落入常有的有，因为它们各自不是单独的，所以排除了个别，并且因为互相矛盾，所以有无二者聚合。
English
It should also be understood that admitting it as fabricated contradicts wisdom, compassion, and ability. Because the elaborations of body and speech, and all efforts such as the various conceptualizations of the mind, are completely pacified, and because it is the nature of the Dharmakaya, it is said to be spontaneously accomplished activity. Because it is to be realized individually by one's own self-aware wisdom, it is not to be realized by causes such as the speech of others. Thus, because it realizes that the Dharmadhatu, which possesses the three qualities such as being uncompounded, is without distinction to all sentient beings, it possesses perfect wisdom. In order to place other disciples in that ultimate state of purity, it clearly shows the transcendental path in accordance with their capacity, so it possesses perfect compassion. Possessing perfect power and activity is because the wisdom and compassion just mentioned are able to abandon the accumulation of suffering of sentient beings, and its cause—all afflictions. Among these, the first three qualities show the accomplishment of one's own benefit, and the latter three qualities show the accomplishment of the benefit of others. Second, the teaching of the Dharma is divided into four parts: stating the object through praise, explaining its meaning by dissecting it, summarizing these into the two, cessation and path, and explaining the reasons by combining these. The first part is: "That which is neither non-existent nor existent, nor both existent and non-existent, nor other than existent and non-existent, Cannot be conceived, is free from definition, is self-aware, peaceful. Spotless wisdom, radiant with light, without attachment to all objects, Destroying anger and darkness, I bow to that excellent Dharma Sun." As it is said, what is the excellent Dharma? From the perspective of the Truth of Cessation, the Dharmadhatu, the Suchness, the essential ultimate truth, is the object of experience for self-aware wisdom, therefore, it is not non-existent, falling into the extreme of annihilation, because for mundane, sudden things, there is no origination from the beginning, therefore, it is not existent, falling into the extreme of permanence, because they are not separate from each other, therefore excluding the individual, and because they contradict each other, the two, existence and non-existence, are gathered.
Tibetan
ས་པའི་གཞི་མཐུན་པའང་མ་ཡིན་ཞིང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་མ་གྲུབ་པས་དེ་བཀག་པའི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་གཞན་པ་གཉིས་མ་ཡིན་དུའང་བརྟག་པར་མི་ནུས་ཕྱིར། མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པས་ངེས་པའི་ཚིག་དང་བྲལ་བ་དང་། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་། གཞན་རིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཞི་བས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ལམ་བདེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་མེད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་དང་ལྡན་པས་གསལ་བ་ཉིད་དང་། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཀུན་ལ་སྡུག་པ་ལ་འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་ཁྲོ་ཞིང་སྡང་བ་དང་། བར་མ་ལ་རྨོངས་ཤིང་གཏི་མུག་པའི་རབ་རིབ་མུན་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་མཛད་པས་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། དོན་གསུམ་གྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཉི་མ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དད་པས་འདུད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་པ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་གཞུང་འདིས་ཡོན་ཏན་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྟོན་པ་སྟེ། ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་བསམ་དུ་མེད་པ་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་མེད་པ་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གསུམ། ངོ་བོ་ལ་དྲི་མས་དག་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་པས་གསལ་བ་དང་། དུག་ གསུམ་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གསུམ་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དྲུག་གམ། ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་སྔ་མ་གསུམ་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་རྒྱུ་གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་བཅས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི
Chinese
也不是与地相合的，由于有无二者不能成立，所以对于遮止它的有无二者之外的其他二者，也无法进行观察。因此，从四句戏论中解脱，并且无法用名相和言语来表达，完全超离了言语的行境，所以远离了确定的词句，并且是要用譬喻和理由等来指示的，由于不是他识的行境，所以是圣者们各自以自己的智慧所能证知的，因此是不可思议的自性。轮回的根本业和烦恼平息，所以是无二的自性。它们的因，不如理作意之分别念，寂灭，所以是无分别的自性。就道谛而言，烦恼及其习气全部清净，所以是完全清净的自性。远离所知障的智慧，完全现量证知一切事物的光芒的显现，所以是明亮的自性。对于所缘的一切境，对于可爱的就贪恋执着，对于不可爱的就嗔恨恼怒，对于中庸的就愚昧无知，像昏暗的黑暗一样，完全摧毁它们，所以是成为对治的自性。以这三个意义，对于成为如太阳一般的正法，以虔诚之心敬礼。 第二是： 不可思议无二无分别，清净明亮对治之自性。 何者以何离贪欲，二谛体性具彼法。 如是说，刚刚所说的论典，宣说了具有六种或八种功德的法宝。也就是，从世俗的智慧来说是不可思议的，业和烦恼是无二的，以及它们的因，不如理作意之分别念是没有的，这是三种功德。本体上远离垢染是清净的，以及使一切法显现是明亮的，以及成为对治三毒的一方，这是三种功德，从物质的分类来说是六种，或者从反体来区分，那么前面三种是果，也就是什么能使远离贪欲，是灭谛，后面三种是什么因能使远离贪欲，是道谛，也就是，具有完全清净的二谛体性的，具有八种功德的，那就是正法。第三是：离贪本身就是
English
It is not in accordance with the ground of the earth, and since the two of existence and non-existence cannot be established, it is impossible to examine the other two apart from the two of existence and non-existence that negate it. Therefore, it is completely liberated from the four extremes of elaboration, and it cannot be expressed by terms and words, and it has completely transcended the realm of speech, so it is separated from definite words, and it is to be indicated by examples and reasons, etc., and because it is not the object of other consciousnesses, it is to be known individually by the noble ones themselves, therefore it is the nature of being inconceivable. The root of samsara, karma and afflictions are pacified, so it is the nature of being non-dual. Their cause, the non-virtuous conceptual thought, is pacified, so it is the nature of being non-conceptual. In terms of the truth of the path, the afflictions and their habitual tendencies are completely purified, so it is the nature of being completely pure. The wisdom that is free from the obscuration of knowledge, the manifestation of the rays of light that directly know all things, so it is the nature of being clear. For all objects to be focused on, attachment and desire for the lovable, anger and hatred for the unlovable, and ignorance and delusion for the neutral, like a dim darkness, completely destroying them, so it is the nature of becoming an antidote. With these three meanings, I prostrate with devotion to the Dharma, which has become like the sun. The second is: Inconceivable, non-dual, non-conceptual, pure, clear, and the nature of being an antidote. What is free from desire by what, the Dharma is that which possesses the nature of the two truths. As it is said, the treatise just mentioned explains the Dharma Jewel, which possesses six or eight qualities. That is, from the perspective of conventional wisdom, it is inconceivable, karma and afflictions are non-dual, and their cause, non-virtuous conceptual thought, is absent, these are three qualities. The essence is pure from defilements, and the manifestation of all dharmas is clear, and it is on the side of being an antidote to the three poisons, these are three qualities, from the classification of substances there are six, or if distinguished by opposites, then the first three are the result, that is, what can make one free from desire, is the truth of cessation, and the latter three are the cause, what cause can make one free from desire, is the truth of the path, that is, possessing the nature of the two truths of complete purification, possessing eight qualities, that is the Holy Dharma. The third is: Freedom from desire itself is