Chinese
有两种道，即世间道和出世间道。其中，世间的修道是：世间的第一禅、第二禅、第三禅、第四禅、空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处。修习这些有三个必要：压伏修断的烦恼，成就无量等殊胜功德，以及作为出世间道的所依。出世间的修道是：以二智为对境的止观双运。也就是在见道中，对四谛的每一个都有四种忍和四种智，总共十六。在见道中，八忍的证悟就足够了。八智则是在修道中，通过与四禅和三个无色定的等持相应，来修习止观。其中，串习证悟法性是法智的方面，串习证悟智慧是类智的方面。非想非非想处，因为意识的活动完全不明显，所以是世间的。为什么称这些为修道呢？因为在见道中证悟的真如，通过修习而串习，所以称为修道。在那个阶段，有八支圣道，即正见、正思、正语、正业、正命、正精进、正念、正定。究竟道是：金刚喻定之后生起的，了知灭尽和了知不生的自性。其中，金刚喻定是修道尽头的断道位，包含加行道和无间道。那个等持因为无间断、坚硬、稳固、味道单一、遍及，所以称为金刚喻。
English
There are two paths: the mundane path and the supramundane path. Among them, the mundane path of meditation is: the first dhyana, the second dhyana, the third dhyana, the fourth dhyana, the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, the sphere of nothingness, and the sphere of neither perception nor non-perception. There are three necessities for meditating on these: to suppress the afflictions abandoned by meditation, to accomplish special qualities such as immeasurables, and to serve as the basis for the supramundane path. The supramundane path of meditation is: shamatha and vipashyana that follow and are accompanied by focusing on the two wisdoms. That is, in the path of seeing, each of the four truths has four kshantis and four jñanas, making sixteen in total. In seeing, the realization of the eight kshantis is sufficient for the path of seeing. The eight jñanas are the practice of shamatha and vipashyana in the path of meditation through being in accordance with the samadhi of the four dhyanas and the three formless absorptions. Among them, familiarizing oneself with the realization of dharmata is the aspect of dharma-jñana, and familiarizing oneself with the realization of jñana is the aspect of anu-jñana. The sphere of neither perception nor non-perception is mundane because the activity of consciousness is not completely clear. Why are these called the path of meditation? Because the suchness realized in the path of seeing is familiarized through meditation, it is called the path of meditation. At that stage, there is the noble eightfold path, namely, right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right samadhi. The ultimate path is: the nature of knowing cessation and knowing non-arising that arises after the vajra-like samadhi. Among them, the vajra-like samadhi is the state of the path of abandonment at the end of the path of meditation, which is included in the path of application and the path of no interruption. That samadhi is called vajra-like because it is uninterrupted, hard, stable, of one taste, and pervasive.
Tibetan
་པའོ། །དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ནི་རྐྱེན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་འཕན་མི་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྲ་བ་ནི། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པས་སོ། །བརྟན་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་གིས་མི་སྐྱོད་པས་སོ། །རོ་གཅིག་པ་ནི་རྣམ་པར་རོ་གཅིག་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རྗེས་ ལ་སྐྱེས་པའི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ཟད་པའི་དབང་གིས་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་དབང་གིས་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་ཟད་པ་དང་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བསླབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བས་ན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་སྐབས་དེ་ན་མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ཡོད་དེ། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས། མི་སློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དང་། མི་སློབ་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། འཚོ་བ་དང་གསུམ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཉིས་ ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། རྩོལ་བ་དང་གསུམ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའོ། །དམ་ཆོས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལས། ལམ་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །།ལམ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལས་དུ་ཡོད་ཅེ་ན ། སྡོམ་ནི། ལས་དང་པོ་དང་མོས་སྤྱོད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་དང་། སངས་རྒྱས་ས་ཏེ་དེ་ལྟར་ན། །བཅུ་དང་གསུམ་གྱིས་ས་རྣམས་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །ས་དེ་རྣམས་ནི། བྱང་ཆུབ་ལམ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང་། རབ་དགའ་ལ་སོགས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་རབ་དགའ་ནི་ས་དང་པོ་ཡིན་ལ། ལ་སོགས་ཀྱིས་ནི་འོག་གི་ས་གཉིས་དང་གོང་གི་ས་བཅུ་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནི། ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུད་མ་
Chinese
是也。因此，无有障碍是指不会被世俗的行境所胜。坚固是指不会被一切障碍所摧毁。稳固是指不会被分别念所动摇。一味是指在体性上一味。周遍是指缘于一切所知之共相真如。在那禅定之后所生的尽智是，以因集灭尽之力的缘故，是缘于四谛之智慧。无生智是，以果苦断除之力的缘故，是缘于四谛之智慧。或者缘于因灭尽和果不生的智慧是尽智和无生智。对于这些，为何称为究竟道呢？因为是学究竟，并且是趋向于涅槃之城的道路，所以称为究竟道。在那时有十种无学法，即从无学正见到无学禅定之间，以及无学解脱和无学正智。这十种无学法也是就无漏五蕴而说的，其中，无学正语、业边和活命这三种是戒蕴。正念和禅定这两种是定蕴。正见、正思和正勤这三种是慧蕴。正解脱是解脱蕴。正智是解脱智见蕴。《圣法如意宝摩尼宝解脱庄严论》中，所示道的体性之第十八品。那么，这五道中有多少呢？ 归纳而言：最初行和胜解行，以及十地菩萨和佛地，这样，以十三地总摄。这些地在《菩提道灯论》中也说：获得极喜等。所说极喜地是初地，以及等等包括下面的二地和上面的十地。其中，最初行者的地是资粮道的阶段，自己的相续未
English
It is so. Therefore, "unobstructed" means that it is not overcome by worldly phenomena. "Solid" means that it cannot be destroyed by all obscurations. "Stable" means that it is not moved by conceptual thoughts. "One taste" means that it is one taste in nature. "Pervasive" means that it focuses on the common suchness of all knowable things. The knowledge of exhaustion that arises after that samadhi is the wisdom that focuses on the four truths because of the power of the exhaustion of the cause, the origin. The knowledge of non-arising is the wisdom that focuses on the four truths because of the power of abandoning the result, suffering. Alternatively, the wisdom that focuses on the exhaustion of the cause and the non-arising of the result is the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising. Why are these called the ultimate path? Because it is the ultimate learning and the path that leads to the city of Nirvana, it is called the ultimate path. At that time, there are ten non-learning dharmas, namely, from non-learning right view to non-learning samadhi, as well as non-learning liberation and non-learning right knowledge. These ten non-learning dharmas are also spoken of in terms of the five aggregates of non-outflow, among which non-learning right speech, action, and livelihood are the three aggregates of morality. Right mindfulness and samadhi are the two aggregates of concentration. Right view, right thought, and right effort are the three aggregates of wisdom. Right liberation is the aggregate of liberation. Right knowledge is the aggregate of the wisdom of seeing liberation. In the "Ornament of Precious Liberation, the Wish-Fulfilling Jewel of the Holy Dharma," the eighteenth chapter, which shows the nature of the path. So, how many of these five paths are there? In summary: the first action and the practice of aspiration, as well as the ten Bodhisattva grounds and the Buddha ground, thus, the grounds are summarized by thirteen. These grounds are also mentioned in the "Lamp for the Path to Enlightenment": "One will obtain Joyful and so on." It is said that Joyful is the first ground, and "and so on" includes the two grounds below and the ten grounds above. Among them, the ground of the first practitioner is the stage of the accumulation path, one's own continuum not yet
Tibetan
སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ནི་ སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མོས་པ་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་དུས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཐོང་སྤངས་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་རྣམས་མི་འབྱུང་བར་མགོ་གནོན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་ནི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བཅུ་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི། མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དངོས་སུ་རྟོགས་པའོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་གཟུང་ནས་བཅུ་པའི་བར་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཏེ། ས་དང་པོར་རྟོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྤྱིའི་ཆོས་དང་། བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་གཉིས་ ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྱིའི་ཆོས་ནི་གསུམ་སྟེ། །སའི་ངོ་བོ་དང་། སའི་ངེས་ཚིག་དང་ས་བཅུར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དེ་ལ་སའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གྲོགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །སའི་ངེས་ཚིག་ནི། ས་དེ་དང་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའམ། ས་གོང་མ་གོང་མ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན། ས་ཞེས་བྱའོ། །སའི་ངེས་ཚིག་དཔེ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་གནས་ཤིང་། ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ས་ཏེ་དཔེར་ན་བ་གླང་གི་ལྷས་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བགྲོད་པས་ན་ས་ཏེ། །དཔེར་ན་རྟ་དཀྱུས་ས་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འཁྲུང་གི་གཞིར་གྱུར་པས་ན་ས་ཏེ། དཔེར་ན་ཞིང་ས་བཞིན་ནོ། །ས་བཅུར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ས་བཅུར་ཕྱེ་བའོ། །བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་ནི་ས་རེ་རེ་ཞིང་ཁྱད་པར་དགུ་དགུས་བསྟན་ཏེ། མིང་གི་ཁྱད་པར་དང་། ངེས་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་དང་། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཁྱད་ པར་དང་། ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ཁྱད་པར་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། མཐུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལས་དང་པོའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་
Chinese
因为是使之成熟的缘故。信解行地是加行道的阶段，因为仅仅是对空性的意义生起信解的缘故。那个时候，波罗蜜多的不顺品，悭吝等等，以及见断所断的烦恼，和所知障的遍计所执都不会生起，而是被压伏。菩萨的十地是从初地极喜地到十地法云地之间。如同《圣十地经》中所说：诸位佛子，这十地是菩萨的地，名为菩萨的极喜地等等。其中初地极喜地是见道生起的阶段，是真实证悟空性的意义。从二地开始到十地之间是修道的阶段，是对初地所证悟的真如进行串习。菩萨的这十地也应当以共同的法和特殊的法两种来了解。其中共同的法有三种：地的体性，地的词义，以及分为十地的理由。其中地的体性是现量证悟法无我的智慧，与助伴等持相应，为学习的相续所摄。地的词义是，地是作为那个和那个阶段的功德之法的所依，或者地是生起越来越高的地的原因，所以称为地。地的词义的例子是，因为安住于那个智慧并且受用，所以是地，譬如牛的牛圈一样。因为行于那个智慧，所以是地，譬如马的跑道一样。因为那个智慧是生起一切功德之法的生源，所以是地，譬如田地一样。分为十地的理由是，因为完全清净的差别而分为十地。特殊的法是每一地都以九种差别来显示，即名称的差别，词义的差别，完全清净的差别，所修习的差别，完全清净的差别，证悟的差别，断除的差别，出生的差别，以及威力的差别。其中第一个是名称的差别。
English
Because it is what makes it ripen. The ground of faith practice is the stage of the path of application, because it is merely generating faith in the meaning of emptiness. At that time, the opposing factors of the perfections, such as stinginess, and the afflictions to be abandoned by seeing and abandoning, and the imputations of the obscurations of knowledge will not arise, but will be suppressed. The ten bodhisattva grounds are from the first ground, Joyful Ground, to the tenth ground, Cloud of Dharma. As it is said in the "Noble Ten Grounds Sutra": "O sons of the Victorious Ones, these ten are the grounds of the bodhisattvas, called the Joyful Ground of the bodhisattvas," and so on. Among them, the first ground, Joyful Ground, is the stage of the arising of the path of seeing, which is the actual realization of the meaning of emptiness. From the second ground onwards to the tenth ground is the stage of the path of meditation, which is to familiarize oneself with the suchness realized in the first ground. These ten bodhisattva grounds should also be understood by means of the common dharma and the particular dharma. Among them, the common dharma is threefold: the nature of the ground, the definition of the ground, and the reason for dividing it into ten grounds. Among them, the nature of the ground is the wisdom that directly realizes the selflessness of phenomena, which is in accordance with the samadhi of the companion, and is included in the lineage of learning. The definition of the ground is that the ground is the basis of the qualities of that and that stage, or the ground is the cause of generating higher and higher grounds, so it is called ground. An example of the definition of the ground is that because it abides in that wisdom and enjoys it, it is a ground, like a cow's pen. Because it travels on that wisdom, it is a ground, like a horse's racecourse. Because that wisdom is the source of all qualities, it is a ground, like a field. The reason for dividing it into ten grounds is that it is divided into ten grounds because of the difference of complete purification. The particular dharma is that each ground is shown with nine differences, namely the difference of name, the difference of definition, the difference of complete purification, the difference of what is to be practiced, the difference of complete purification, the difference of realization, the difference of what is to be abandoned, the difference of birth, and the difference of power. Among them, the first is the difference of name.