Tibetan
ལུང་དང་། རིགས་པ་དང་། དཔེ་དང་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུང་ནི། ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་ནི། ཕྱི་སྣང་བ་འདི་ཆོས་ཅན་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ སྣང་ཡིན་པར་དམ་བཅའ། མེད་པ་སྣང་ཞིང་འདུག་པའི་ཕྱིར། མིའི་རཱའམ་བསྒོམ་པའི་ལྗོན་ཤིང་ལྟ་བུ། ཞེས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་བ་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་དང་། སྣང་བ་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་བ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྱུར། ཐ་དད་པའི་རིགས་དྲུག་གི། ཕྱིར་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ནི། །རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་བཤད་ན། ཁ་ཅིག་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་རང་རིག་རང་གསལ་དུ་དངོས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །རང་རྒྱལ་བ་དང་སེམས་ཙམ་པས། དེ་ལྟར་འདོད་ཀྱང་དེ་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་སྟེ། སེམས་དེ་སྐད་ཅིག་མར་བརྟག་པས་མ་གྲུབ་པ་དང་། སེམས་དེ་སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པས་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་པ། ཡུལ་མེད་པས་སེམས་མ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཁྱོད་འདོད་པའི་སེམས་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཡོད་དམ། དུ་མར་ཡོད། སྐད་ཅིག་ཏུ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་ ཡོད་དམ་དེ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་མེད། དང་པོ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་མ་གྲུབ་སྟེ་དུ་མར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐར་ཡོད་པ། །དེ་བཞིན་ཐོག་མཐར་དབུས་བརྟག་དགོས། །དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གསུམ་བརྟགས་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་མེད་ན་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དངོས་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །དུ་མར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་གྲུབ་ན་སྐད་ཅིག་བསགས་པའི་དུ་མ་གྲུབ་ཏུ་རུང་བ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་གྲུབ་པས་དེ་བསགས་པའི་དུ་མ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །དུ་མ་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །དོན་གཉིས་པ་བཤད་ན། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་སྟོད་སྨད་གང་དུ་གནས་པ་བཙལ། གཟུགས་སམ་ཁ་དོག་ཅི་ལྟར་འདུག་པ་ལེགས་པར་བརྟགས་ལ། ངེས་ཤེས་སྐྱེ་སྐྱེ་སུ་ཚོལ་བ་དང་། དམིགས་རིམ་སྤོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞལ་ལས་ཤེས་པ་ལྟར་ཚོལ། དེ་ཅི་ལྟར་བཙལ་ཡང་མ་མཐོང་ མ་རྙེད་ན། མཐོང་རྒྱུའམ་ཁ་དོག་དངོས་པོའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད། ཡོད་པ་དེ་མ་མཐོང་མ་རྙེད་པ་མ་ཡིིན། བཙལ་བ་པོ་རང་ཚོལ་རྒྱུའམ། ཚོལ་མཁན་རང་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། སྨྲ་བསམ་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་གང་དུའང་བཙལ་བས་མི་མཐོང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀའི་བར་ལ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། བརྟེན་དུ་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པའོ། །འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་མི་གཟིགས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་གསོག་དང་གསོབ། །ཡོད་པ་མིན་པར་རབ་ཤེས་ནས། །དེ་ལ་སྙིང་པོར་མི་བཟུང་སྟེ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས། །དེ་དག་ལ་ནི་གྲུབ་པ་མེད། །ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བསྟན། །མཐའ་གཉིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་སུ། །མཁས་རྣམས་དབུ་མར་སྦྱོང་པར་བྱེད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོང་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལམ་ཡིན་ཏེ། །ངས་ཀྱང་དེ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཉིད་མི་གཡོ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མི་གནས་པ། ལས་དང་བྱ་བའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སེམས་དེ་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་བས་ན། རང་རིག་རང་གསལ་དུ་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། གང་ཚེ་འགས་ཀྱང་མཐོང་མེད་ན། །གསལ་བའམ་ནི་མི་གསལ་བ། །མོ་གཤམ་བུ་ཡི་འགྱིང་བག་བཞིན། །དེ་ནི་བརྗོད་ཀྱང་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཏེ་ལོ་པས་ཀྱང་། །ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ངག་གི་ལམ་འདས་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་བཤད་ན། ཡང་གོང་དུ་ བཤད་པ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པས་ན། དེ་འཛིན་པའི་ནང་གི་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་། སེམས་འདི་ནི་སྔོན་པོའམ
Chinese
应当通过教证、理证和比喻这三者来了解。其中，教证是：《华严经》中说：“诸佛子，此三界唯是心。”《楞伽经》中也说：“由习气所扰之心，显现为外境，并非实有，唯是心性，见外境为实有是颠倒。”理证是：外境显现，是心之错觉，这是所立宗。因为无而显现，如同幻人或观修之树。这是理由。同样，因为有而不显现，以及显现因缘的力量而改变，以及显现改变且运行，以及显现因观修的力量而改变，以及由于各异的六道众生。所以，外境的显现仅仅是心的错觉。比喻是：如同梦境和幻术等等。这些说明了外境所执持的境并不成立。第二，如果进行分析，有些人认为内执的心，自知自明，是真实成立的。声闻乘和唯识宗这样认为，但它不成立有三个理由：心被认为是刹那性，所以不成立；心不被任何人所见，所以不是真实成立的；没有境，所以心不成立。其中，第一个理由是：你所认为的心，自知自明，是刹那存在还是多个存在？如果说是刹那存在，那么它有过去、现在、未来这三个部分吗？或者它没有过去、现在、未来这三个部分？如果是前者，那么刹那就不成立，因为会变成多个。正如《宝鬘论》中所说：“如何刹那有终末，同样初始末尾中亦应观察，如是观察三个刹那故，世界不住于刹那。”如果它没有过去、现在、未来这三个部分，那么刹那就会变成无实有。因此，刹那不成立，所以心也不成立。如果说是多个存在，如果刹那成立，那么刹那积累的多个是可以成立的，但是刹那不成立，所以积累的多个也不成立。多个不成立，所以心也不成立。如果分析第二个意义，所谓的心，在身体的内外中间这三者，上下何处存在，应该寻找。它的形状或颜色是什么样
English
It should be understood through three things: scripture, reasoning, and analogy. Among them, scripture is: In the Avatamsaka Sutra, it is said: "Oh, sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." Also, in the Lankavatara Sutra, it is said: "The mind disturbed by habitual tendencies, appears as objects, but they are not real, only mind itself, seeing external objects as real is wrong." Reasoning is: The appearance of external objects is the illusion of the mind, this is the proposition. Because it appears as non-existent, like a phantom or a meditation tree. This is the reason. Similarly, because the existent does not appear, and the appearance changes by the power of conditions, and the appearance changes and moves, and the appearance changes by the power of meditation, and due to the different six types of beings. Therefore, the appearance of external objects is only an illusion of the mind. Analogy is: Like dreams and illusions, etc. These show that the object held by external objects is not established. Secondly, if we analyze, some people think that the mind that holds internally, self-knowing and self-illuminating, is actually established. The Pratyekabuddhas and the Mind-Only school think so, but it is not established for three reasons: the mind is considered to be momentary, so it is not established; the mind is not seen by anyone, so it is not actually established; there is no object, so the mind is not established. Among them, the first reason is: Is the mind that you think is self-knowing and self-illuminating, momentary or multiple? If it is said to be momentary, does it have three parts of past, present, and future? Or does it not have three parts of past, present, and future? If it is the former, then the moment is not established, because it will become multiple. As it is said in the Ratnavali: "How can the moment have an end, similarly the beginning, end, and middle should also be examined, thus examining three moments, the world does not abide in a moment." If it does not have three parts of past, present, and future, then the moment will become non-existent. Therefore, the moment is not established, so the mind is also not established. If it is said to be multiple, if the moment is established, then the multiple accumulated by the moment can be established, but the moment is not established, so the multiple accumulated by it is also not established. The multiple is not established, so the mind is also not established. If we analyze the second meaning, the so-called mind, in the three of inside, outside, and middle of the body, where does it exist above and below, should be searched. What is its shape or color?
Chinese
仔细观察后，就像从上师那里学到的那样，寻找生起定解的因由，以及转移目标等方法。如果无论如何寻找也找不到，那就说明它没有任何可见的或具有颜色的事物的特征。并不是说存在的东西没有被看到或找到。寻找者本身是寻找的对象，或者说寻找者本身超出了意识的范围，超出了言说、思考、认知和表达的范围，因此无论在哪里寻找都无法看到。正如《请问光明经》中所说：“光明，心不在内，也不在外，两者之间也无法确定。光明，心是不可分析的，不可指示的，不可依赖的，没有显现的，没有分别的，没有住处的。光明，所有的佛陀也没有见过，不会见，也不会见。”《受持正法经》中也说：“因此，心是积累和耗尽，要清楚地知道它不是存在的。不要把它当作核心，因为它们本质上是空性的。本质上是空性的法，在它们之中没有成立。一切法都是假立的，其自性如此被宣说。压倒两边，智者们在中道中修行。本质上的法是空性的，那就是菩提道，我也是这样宣说的。”《法性不动的经》中也说：“一切法自性不生，本质上不住，远离一切业和行为的边，超出了分别和不分别的范围。”因此，因为心谁也看不到，所以说自知自明是没有意义的。《入菩萨行论》中也说：“当任何人都无法看到时，无论是清晰还是不清晰，就像石女之子的昂首阔步一样，说它也是没有意义的。”帝洛巴也说：“唉！这就是自知智慧，超越言语之道，不是意识的活动范围。”第三个意义是，如前所述，因为色等外境没有成立，所以执持它们之内的心也没有成立。《法界自性无别品》中也说：这个心是蓝色的吗？
English
Having examined well, seek the causes for generating definitive understanding, and methods for shifting the focus, etc., as learned from the guru. If, no matter how you search, you do not see or find it, that means it has no visible or colored characteristics of things. It is not that what exists is not seen or found. The seeker himself is the object of search, or rather, the seeker himself is beyond the scope of consciousness, beyond the scope of speaking, thinking, knowing, and expressing, so it is not seen no matter where you search. As it is said in the Sutra Requested by Light, "Light, the mind is not inside, nor is it outside, nor is it discernible between the two. Light, the mind is unanalyzable, unshowable, unreliant, unmanifest, undiscriminating, and without abiding. Light, all the Buddhas have not seen, do not see, and will not see the mind." The Sutra of Holding the Sacred Dharma also says, "Therefore, the mind is accumulation and exhaustion, knowing well that it is not existent. Do not hold it as an essence, for they are empty in their essence. Dharmas that are empty in their essence, in them there is no establishment. All dharmas are imputed, their nature is thus proclaimed. Overpowering the two extremes, the wise train in the Middle Way. The Dharma of essence is emptiness, that is the path to enlightenment, and that is what I have taught." The Sutra of the Unmoving Nature of Dharma also says, "All dharmas are unborn by nature, do not abide in essence, are separated from all extremes of action and activity, and are beyond the scope of conception and non-conception." Therefore, since the mind is not seen by anyone, it is meaningless to say that it is self-knowing and self-illuminating. The Bodhisattvacaryāvatāra also says, "When no one sees anything, whether it is clear or unclear, like the swagger of a barren woman's son, it is meaningless to say it." Tilopa also said, "Alas! This is self-knowing wisdom, beyond the path of speech, not the realm of the mind's activity." The third meaning is, as explained above, since external objects such as form are not established, the inner mind that grasps them is also not established. The chapter on showing the indivisible nature of the Dharmadhatu also says: Is this mind blue?