Tibetan
་རོ། །ཡང་རང་ཞེ་སྡང་ཤས་ཆེ་ན་དེའི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་སྒོམ་པ་ལ། སྤྱིར་བྱམས་པ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་སྟེ། གང་ཐོག་མར་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་བསམ་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དང་མཐུན་པའི་བྱམས་པ་དེ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉེ་འཁོར་བ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་གྲོང་ན་གནས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ནས་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཡང་རང་གཏི་མུག་ཤས་ཆེ་ན་དེའི་གཉེན་པོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྒོམ་པ་ནི། སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་གང་ཞིག་གིས་སཱ་ལུ་ལྗང་པ་འདི་ཤེས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་སོ། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དེས་ཆོས་ཤེས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་ཤེས་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ལུགས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། ལུགས་ལས་བཟློག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་། ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་དང་འབྲེལ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། དགེ་སློང་དག་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ནས། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ནི་ཁམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདོད་ཁམས་སུའོ། ། སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མངལ་སྐྱེས་ལའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཤེས་བྱ་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་སྟེ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དགེ་བ འམ་མི་དགེ་བའམ་མི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། དེ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །ལས་དེའི་ས་བོན་སྒོས་པའི་སེམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྱུར་ནས། མ
Chinese
若自己嗔恨心重，则修慈爱作为对治。一般来说，慈爱如前所述有三种，此处是指缘众生的慈爱，即首先思及为心中最可爱的众生成办利益和安乐，并修持与之相应的慈爱。其次是对待中等之人，再次是对待普通之人，再次是对待邻近之人，再次是对待住在自己村庄里的人。之后，对于东方等十方也同样修持。若自己愚痴心重，则修缘起作为对治。如《萨鲁绿苗经》中说：“比丘，若有人知此萨鲁绿苗，则知缘起。谁知缘起，彼知法。谁知法，彼知佛。”又说，从顺生的角度来说，有轮回的缘起，从逆灭的角度来说，有寂灭的缘起。初者又有二，外缘起和内缘起。此又分为二，内缘起与因相关，内缘起与缘相关。其中初者是：诸比丘，此有故彼生，此生故彼生。例如，以无明为缘而有行，以生为缘而有老死、忧悲、苦恼、不悦和烦乱等生起。如是则此一大苦蕴生起。又说，此若就界而言，则在欲界中。若就生处而言，则在胎生中。即最初唯有对所知事物愚昧的无明成立，由此策发而造作有漏的善业、不善业或无记业，此即称为以无明为缘而有行。该业的种子所熏染的心识，称为以行为缘而有识。以业力的力量将心识颠倒转变，令其……
English
If one's anger is strong, then cultivate loving-kindness as an antidote. Generally, there are three types of loving-kindness as mentioned above. Here, it refers to loving-kindness focused on sentient beings, which means first contemplating accomplishing benefit and happiness for the sentient being who is most dear to your heart, and cultivating the corresponding loving-kindness. Then, treat those who are neutral in the same way. Then, treat ordinary people in the same way. Then, treat those who are nearby in the same way. Then, treat those who live in your own village in the same way. After that, cultivate in the same way for the ten directions, starting with the east. If one's delusion is strong, then cultivate dependent origination as an antidote. As it says in the "Sālu Sprout Sutra": "Monks, whoever knows this Sālu sprout knows dependent origination. Whoever knows dependent origination knows the Dharma. Whoever knows the Dharma knows the Buddha." Furthermore, from the perspective of arising in accordance with the order, there is dependent origination of samsara, and from the perspective of reversing the order, there is dependent origination of nirvana. The former again has two aspects: external dependent origination and internal dependent origination. This again has two aspects: internal dependent origination associated with causes and internal dependent origination associated with conditions. Among these, the first is: "Monks, because this exists, that arises; because this arises, that arises. For example, conditioned by ignorance, there is action; conditioned by birth, there is aging and death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil arise. Thus, this great mass of suffering arises." It is also said that if this is considered in terms of realms, it is in the desire realm. If it is considered in terms of birth-places, it is in womb-birth. That is, initially, only ignorance, which is being deluded about what should be known, is established. Aroused by this, one performs contaminated virtuous, non-virtuous, or neutral actions. This is called action conditioned by ignorance. The mind stained by the seed of that action is called consciousness conditioned by action. By the power of karma, the mind is transformed into a perverted state, causing it to...
Tibetan
འིི་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ནས་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །མིང་དང་གཟུགས་དེ་ཉིད་འཕེལ་བས་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་བྱའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་ནས་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་ནི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་རེག་པ་བྱུང་བ་དེ་ལྟར་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་ལམ་བཏང་ སྙོམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚོར་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་མྱོང་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཞེན་པ་དང་། ལྷག་པར་ཞེན་པ་ནི་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞེན་པ་ལ་བྲལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་མི་གཏོང་བ་དང་ཕྱིར་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ན། ཡང་སྲིད་པ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་བ་དེ་ནི་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལས་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེས་ནས་མངོན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕུང་པོ་འཕེལ་བ་དང་། སྨིན་པ་ནི་རྒས་པ་དང་། འཇིག་པ་ནི་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་བྱའོ། །འཆི་བ་ན་རྨོངས་པས་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་དང་བཅས་པའི་ནང་གི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ནི་མྱ་ངན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་མི་བདེ་བ་མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཁྲུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དུམ་བུ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་གཉིས་ནི་ལས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས། ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་བཅུ་གཉིས་གང་། །དུམ་བུ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཐུབ་པས་རྟེན་འབྱུང་གསུངས་དེ་དག །ཉོན་མོངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། །གསུམ་པོ་དག་ཏུ་ཟད་པར་འདུས ། །དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་དང
Chinese
在母胎中结生，变成凝滑等，那是由于识的缘故而称为名色。名色自身增长，眼和耳等的诸根得以圆满，那是由于名色的缘故而称为六处。眼等的诸根和境以及识三者聚集而完全受用，是由于六处的缘故而称为触。如是接触产生，如是感受安乐或痛苦或舍的感受，那是由于触的缘故而称为受。对于感受生起喜爱和贪著以及特别贪著，是由于受的缘故而称为爱。如是对于贪著，不愿分离，向外寻求，努力追求，是由于爱的缘故而称为取。如是努力追求时，又产生有，以身语意全面发起业，那是由于取的缘故而称为有。从那业所生的五蕴得以成就，那是由于有的缘故而称为生。出生后显现成就的蕴增长和成熟是老，坏灭是死，是由于生的缘故而称为老死。死亡时，由于愚昧而显现贪执和爱恋，内心的完全痛苦是忧愁。从忧愁产生，说出的话语是悲叹。具有五种识的集合，感受不适是痛苦。具有作意的心的痛苦是不悦。此外，像这样的近烦恼，凡是那些都是扰乱。也要了解那是三个部分。无明和爱以及取三者是烦恼。行和有二者是业。识等七者是痛苦。如是，于中观缘起中说：十二支的差别，应当了解为三个部分。能仁所说的缘起，烦恼、业和痛苦，都包含在那三个部分中。第一、第八、第九是烦恼，第二和
English
Having conception in the womb, becoming gelatinous and so on, that is called name and form because of consciousness. Name and form themselves increase, and the senses such as eyes and ears become complete. That is called the six sense bases because of name and form. The aggregation and complete enjoyment of the three, the senses such as eyes, objects, and consciousness, is called contact because of the six sense bases. As contact arises, so arises the feeling of pleasure, pain, or equanimity. That is called feeling because of contact. From feeling arises liking, attachment, and especially attachment. That is called craving because of feeling. Thus, regarding attachment, not letting go of the thought of not being separated, seeking outwardly and striving for meaning, is called grasping because of craving. Thus, when striving for meaning, again existence arises, and actions of body, speech, and mind are fully initiated. That is called existence because of grasping. Whatever aggregates of the five that are born from that action are accomplished, that is called birth because of existence. The increase and maturation of the aggregates that are born and manifestly accomplished is aging, and destruction is death. That is called aging and death because of birth. At the time of death, due to ignorance, there is manifest clinging and attachment, and the complete inner suffering is sorrow. From sorrow arises speech, which is lamentation. Experiencing discomfort with the collection of the five consciousnesses is suffering. Mental suffering with attention is displeasure. Furthermore, whatever proximate defilements are like this are called disturbances. It should also be understood that there are three parts. Ignorance, craving, and grasping are the three defilements. Action and existence are the two actions. Consciousness and the seven others are suffering. Thus, in the Madhyamaka Dependent Arising it says: Whatever the twelve branches are, should be understood in three parts. The dependent arising spoken by the Able One, defilements, actions, and suffering, are all included in those three parts. The first, eighth, and ninth are defilements, the second and