Tibetan
་སོ། །ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་ཐོགས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་སྟོབས་ལྡན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་དག །འཁོར་བར་རེས་ཀྱིས་འདྲེ་བྱེད་ན། །ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་ཐོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་འཆོར་བའི་རྒྱུ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་འཆོར་བའི་རྒྱུ་དང་། འཇུག་པ་འཆོར་བའི་རྒྱུའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ ནི། སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པ་དང་། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་བསྟེན་པ་དང་། །མི་མཐུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་འཆོར་རོ། །འཇུག་པའི་སྡོོམ་པ། འཆོར་བའི་རྒྱུ་ནི། བྱང་ས་ལས། ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཞི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོ་སྤྱད་ན་འཆོར་བར་བཤད་དོ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་སྤྱད་པ་ནི་ན་སྨད་ཙམ་དུ་བཤད་དོ། །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་བ་ལས། དེའི་སྟེང་དུ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཤོར་བས་ཀྱང་འཆོར་བས་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་བཞི་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་གཉིས་པོ་དང་། བསླབ་པ་ཕུལ་བ་དང་། ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་སེམས་སྐྱེས་པས་ཀྱང་སྡོམ་པ་གཏོར་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤོར་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ནི། སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཤོར་ན་སླར་བླངས་པས་སོར་ཆུད་དོ། །འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་ཤོར་བ་ལ་ཡང་། སྨོན་པའི་སེམས་ཤོར་བས་འཇུག་པ་ཤོར་བ་དེ་ནི། སྨོན་པ་སོར་ཆུད་པས་འཇུག་པ་ཡང་རང་ བཞིན་གྱིས་སོར་ཆུད་དོ། །རྒྱུ་གཞན་གྱིས་སྡོམ་པ་ཤོར་བ་ནི། སླར་ལེན་དགོས་སོ། །ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུ་བཞི་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་སྤྱད་པ་ནི་བཤགས་པས་ཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས། །ཉོན་མོངས་མི་མོངས་བདག་སེམས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དམ་ཆོས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ནི་གཉིས་ཏེ། །སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསླབ་བྱ་དང་། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེེད་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་འཆད་པ་ལ། སྡོམ་ནི། སེམས་ཅན་བློས་མི་བཏང་བ་དང་། །སེམས་དེའི་ཕན་ཡོན་དྲན་བྱ་དང་། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པར་བྱ་བ་དང་། །ཡང་ཡང་བྱང་སེམས་སྦྱང་བ་དང་། །དཀར་ནག་ཆོས་བརྒྱད་བླང་དོར་ཏེ། །ལྔ་པོས་སྨོན་པའི་ བསླབ་བྱ་བསྡུས། །ཞེས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་མི་འཆོར་བའི་ཐབས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་མི་ཉམས་པའི་ཐབས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་འཕེལ་བའི་ཐབས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་མི་བརྗེད་པའི་ཐབས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་ཅན་བློས་མི་བཏང་བ་ལ་བསླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་མི་འཆོར་བའི་ཐབས་བཤད་ན། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའིི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་གཅིག་དང་ལྡན་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །ཆོས་གཅིག་པོ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་བློས་ཡོངས་སུ་མི་བཏང་བའི་སེམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་བདག་ལ་མི་རིགས་པ་ཞིག་བྱས་པས། བདག་དེ་ལ་སེམས་རྒྱང་བསྲིངས་ནས། ཤ་ཚ་བ་དང་བྲལ་ཏེ་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ལ་ཕན་ཐོགས་པའི་དུས་བྱུང་ཡང་མི་གདགས། གནོད་པ་ བཟློག་པའིི་དུས་བྱུང་ཡང་མི་བཟློག་སྙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་བློས་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བློས་བཏང་བ་ལ་ཟེར་རམ། གཅིག་ཙམ་བློས་བཏང་བ་ལ་ཡང་ཟེར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བློས་སྤངས་པ་ནི་ཉན་རང་རྣམ་གཉིས་མ་ཡིན་པ། ཁྲ་དང་སྤྱང་ཀི་ལ་ཡང་མི་འོང་སྟེ། དེས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་བློས་བཏང་བས་ཀྱང་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་ཁོངས་སུ་གཉེན་པོས་མ་སླེབ་ན་བྱང་སེམས་འཆོར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་ཞིང་བསླབ་བྱ་གཞན་ལ་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དཔེར་ན་བུ་གཅིག་པུ་བསད་ནས་བུའི་རྫས་གསོག་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ག་ན་འཆོར་ཏེ། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་འཆོར་དོགས་ཡོད་པས། དེ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པས་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕན་བཏགས་ལན་དུ་གནོད་བྱས་ན། །ཡང་ལན་ སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བསླན། །འཛམ་བུ་གླིང་གི་སྐྱེས་མཆོག་ནི། །ཉེས་པའི་ལན་ཡང་ལེགས་པས་ལྡོན། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པའིི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པའི་ཐབས་དེ་བཤད་ན། བྱང་ཆུབ་ལམ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སྨོན་པའི་སེམས་དག་ནི། །བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ
Chinese
等。获得地需要很长时间，如云：如此堕罪具力者，菩提心力具足者，若于轮回中轮番，获得地需时日久。如是说。菩提心生起后失坏之因有二：发愿失坏之因与行入失坏之因。其中前者为：舍弃众生，依止四黑法，生起不合之意乐而失坏。行入之律仪，失坏之因于《菩萨地》中说：如犯根本罪之四法，若行极重之缠缚则失坏。若行中等与轻微之缠缚，则说为仅是染污。二十律仪中说：其上，发愿菩提心失坏亦说为失坏。于《辨了不了义论》中说菩萨戒舍弃之因有四：前二者与舍弃学处及生起邪见。寂天论师亦云：生起不合之意乐亦毁坏律仪。如是说。若失坏，则恢复之方便为：发愿菩提心若失坏，则重新受持而恢复。行入之律仪若失坏，由发愿心失坏而行入失坏者，则发愿恢复，行入亦自然恢复。由其他因律仪失坏者，则需重受。如犯根本罪之四者，若行中等与轻微之缠缚，则忏悔即可。如是于二十律仪中亦云：律仪应复受，中等染犯于三人前忏，余者于一人前，如自心之烦恼与非烦恼。如是说。《圣法如意宝·解脱宝饰论》中，受持菩提心之品第九竟。生起菩提心后之学处有二：发愿菩提心之学处与行入菩提心之学处。其中首先宣说前者，其摄略为：不舍弃众生，忆念彼心之利益，积资二资粮，再再修持菩提心，黑白八法应取舍。
English
etc. It takes a long time to attain the ground, as it is said: "Thus, those with powerful downfalls, those with the power of bodhicitta, if they alternate in samsara, it takes a long time to attain the ground." It is said. There are two causes for the loss of the arising of bodhicitta: the cause of the loss of aspiration and the cause of the loss of entry. Among them, the former is: abandoning sentient beings, relying on the four black dharmas, and losing due to the arising of incompatible intentions. The cause of the loss of the vows of entry is stated in the Bodhisattva Grounds: "If one practices the four dharmas that are like the place of defeat, with great entanglement, one is said to lose it. If one practices medium and small entanglements, it is said to be only defilement." The Twenty Vows state: "Moreover, it is said that the loss of aspirational bodhicitta also causes loss." The Compendium of Determinations states that there are four causes for abandoning the vows of a bodhisattva: the first two, abandoning the trainings, and the arising of wrong views. Teacher Shantideva also said: "The arising of incompatible intentions also destroys the vows." It is said. If lost, the means of restoration is: if the aspirational bodhicitta is lost, it is restored by taking it again. Also, if the vows of entry are lost, if the entry is lost due to the loss of the aspirational mind, then the entry is naturally restored by the restoration of the aspiration. If the vows are lost due to other causes, then they must be taken again. If one practices medium and small entanglements in the four places like the place of defeat, then confession is sufficient. Thus, it is also said in the Twenty Vows: "The vows should be taken again. Medium offenses should be confessed before three, and the rest before one, like one's own mind of affliction and non-affliction." It is said. In the Ornament of Precious Liberation, the Wish-Fulfilling Jewel of the Sacred Dharma, the ninth chapter, the chapter on fully taking the mind of enlightenment, is complete. There are two trainings after generating the mind of enlightenment: the training of generating the aspirational mind of enlightenment and the training of generating the entering mind of enlightenment. Among them, the former is explained first, and its summary is: do not abandon sentient beings, remember the benefits of that mind, accumulate the two accumulations, repeatedly cultivate the mind of enlightenment, and adopt and abandon the eight black and white dharmas.
Chinese
略。以五者祈愿的教诲汇集。是为略。其中，第一是，菩提心不失坏的方法。第二是，菩提心不衰退的方法。第三是，增长菩提心力量的方法。第四是，菩提心增长的方法。第五是，菩提心不忘失的方法。其中，第一，学习不舍弃有情，名为菩提心不失坏的方法，如果讲述，在《不热恼请问经》中也说：菩萨具有一种法，就能完全掌握具备一切殊胜功德的佛法。这一种法是什么呢？是不舍弃有情的心。这样说。也就是说，有些有情对我做了不如理的事情，我对他们心生疏远，失去慈悲，心想以后就算有对你有利的机会也不会给，有能避免损害的机会也不会避免，生起这样的心就是舍弃有情。那么，这是说舍弃一切有情呢，还是说舍弃一个有情也算呢？舍弃一切有情，不是声闻缘觉二者，就连老鹰和狼也不行，因此，舍弃一个有情，如果在共修时间内没有生起对治，也会失坏菩提心。这样舍弃有情，安住在其他教诲上，自认为是菩萨，是很不合理的，比如杀了唯一的孩子，却积攒孩子的财物一样。因此，对于帮助我的有情，菩提心不会失坏，对于损害我的有情，有失坏的危险，因此要特别生起慈悲，成办利益安乐。这是圣者们的法，如是说：施恩反报以损害，再次以大悲心偿还。赡部洲的殊胜者，以善行回报罪行。这样说。第二，学习忆念发心的利益，名为菩提心不衰退的方法，如果讲述，在《菩提道灯论》中也说：如此发愿菩提心，生起的功德是什么
English
Briefly. A compilation of the teachings on the five aspirations. This is the brief. Among them, the first is the method for not losing the Bodhicitta. The second is the method for not diminishing the Bodhicitta. The third is the method for increasing the power of the Bodhicitta. The fourth is the method for increasing the Bodhicitta. The fifth is the method for not forgetting the Bodhicitta. Among them, the first, learning not to abandon sentient beings, called the method for not losing the Bodhicitta, if explained, in the Sutra Requested by Anavatapta it is also said: If a Bodhisattva possesses one Dharma, he will completely master the Buddha's teachings that possess all kinds of supreme qualities. What is this one Dharma? It is the mind that does not completely abandon sentient beings. It is said. That is to say, if some sentient beings do something unreasonable to me, I become estranged from them, lose compassion, and think that even if there is an opportunity to benefit you in the future, I will not give it, and if there is an opportunity to avoid harm, I will not avoid it, and giving rise to such a mind is abandoning sentient beings. So, does this mean abandoning all sentient beings, or does it mean that abandoning one sentient being also counts? Abandoning all sentient beings is not the two, Hearers and Solitary Realizers, even eagles and wolves cannot do it, therefore, abandoning one sentient being, if an antidote is not generated within the time of the session, the Bodhicitta will be lost. Thus, abandoning sentient beings, abiding in other teachings, and claiming to be a Bodhisattva is very unreasonable, like killing one's only child and accumulating the child's wealth. Therefore, the Bodhicitta will not be lost for those sentient beings who help me, and there is a danger of losing it for those who harm me, therefore, one should especially generate compassion and accomplish benefit and happiness. This is the Dharma of the Holy Ones, as it is said: If kindness is repaid with harm, repay it again with great compassion. The supreme beings of Jambudvipa repay sins with good deeds. It is said. Second, learning to remember the benefits of generating the mind, called the method for not diminishing the Bodhicitta, if explained, in the Bodhipathapradipa it is also said: Thus, the aspiration Bodhicitta, what are the merits of generating it