Tibetan
།མཆོད་པ་འདི་ནི་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ སོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་མཆོད་པ་ནི། བདག་མེད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་སྟེ་མཆོད་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལས། བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །མེ་ཏོག་སྤོས་དང་དེ་བཞིན་ཟས་སྐོམ་དག །ཕུལ་ནས་མི་མཆོག་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་བས། །གང་གིས་གང་ལ་བདག་དང་སྲོང་དང་ནི། །གང་ཟག་མ་མཆིས་དེ་འདྲའི་ཆོས་འདི་དག །ཐོས་ནས་དེ་ལ་འོད་གསལ་བཟོད་ཐོབ་པ། །དེ་ཡིས་མི་མཆོག་དམ་པ་མཆོད་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེང་གེ་སྒྲ་ཆེན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གང་འདུ་ཤེས་དང་མཚན་མ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །བླང་དོར་མེད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇུག་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །གྲོགས་པོ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པས། དེ་ནི་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པས་མཆོད་པར་བླང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ། །མཆོད་པ་འབུལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡིགས་པ་བཤགས་པ་བཤད་ན། སྤྱིར་དགེ་སྡིག་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་རག་ལས་ཏེ། ཡིད་གཙོ་བོ་ཡི། ལུས་ངག་བྲན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཡིད་ནི་སྔོན་འགྲོ་བས། །ཡིད་ནི་གཙོ་བོ་ཞེས་གྲགས་པས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཡིད་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས། མཚམས་མེད་པ་ལྔའམ། དེ་དང་ཉེ་བ་ལྔ་འམ། མི་དགེ་བ་བཅུ་ུའམ། སྡོམ་པ་དང་། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གིས་བྱས་པ་དང་། གཞན་བྱེད་དུ་བསྩལ་བ་དང་། བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་རྣམས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེར་མ་ཟད་ཡིད་ཆགས་སྡང་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱས་པ་ཡང་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་ བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །འདི་ལས་ཇི་ལྟར་ངེས་ཐར་ཞེས། །ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་རིགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤ
Chinese
“这个供养是神圣的。”如是说。无所缘的供养，即是修习无我的意义，是供养中的殊胜。如是，天子慧贤请问品中说：欲求菩提的菩萨，于恒河沙数劫中，以花香以及饮食等，胜过供养人中胜妙的佛陀。以何供养何者，无我与我所，无有补特伽罗，听闻如此之法，于彼获得光明忍，彼即供养人中胜妙的圣者。如是说。大狮子吼经中也说：不生起任何念想和相状，即是供养如来。无取舍，进入无二，即是供养如来。诸友，如来的身体是无实性的，因此，安住于实性的念想并非是供养。如是说。供养的奉献已述完毕。第二是，罪恶的忏悔，总的来说，一切善恶都依赖于意乐，意是主要的，身语是仆从。如是，宝鬘论中说：诸法意为先导，意为主要如是说。因此，以贪嗔等烦恼所引发，造作五无间罪，或近五无间罪，或十不善业，或破戒律和誓言等，自己所作，或令他人作，或随喜他人作，这些都称为罪恶不善业。不仅如此，以贪嗔等烦恼所引发，对圣法进行闻思修三者也是不善业。这些的果报是痛苦的生起。如是，宝鬘论中说：贪欲嗔恚痴三者，由此所生之业为不善，不善业生诸苦，如是亦生诸恶趣。如是说。《入行论》中也说：不善生诸苦，从此如何定解脱，昼夜恒时我，唯应思维此。如是说。因此，一切罪
English
"This offering is sacred." Thus it is said. An offering without focus is meditating on the meaning of selflessness, which is the supreme offering. As it is said in the chapter requested by the son of the gods, Blo gros rab gnas: A Bodhisattva who desires enlightenment, for as many eons as there are sands in the Ganges, with flowers, incense, and likewise food and drink, surpasses offering to the supreme Buddha. By what does one offer to whom, without self and belonging, without a person, hearing such a Dharma, obtaining the tolerance of luminosity, that is offering to the supreme, holy being. Thus it is said. Also, in the Sutra of the Great Lion's Roar, it says: Not generating any perception or characteristics is offering to the Tathagata. Engaging without acceptance or rejection, and without duality, is offering to the Tathagata. Friends, the body of the Tathagata is characterized by non-substantiality, therefore, it is not appropriate to offer by dwelling on the perception of substantiality. Thus it is said. The offering of offering is finished. The second is, explaining the confession of sins, in general, all good and evil depend on the intention of the mind, the mind is the master, and the body and speech are servants. As it is said in the Ratnavali: Mind precedes all dharmas, mind is known as the chief. Thus it is said. Therefore, having been instigated by afflictions such as attachment and hatred, committing the five inexpiable sins, or the five near inexpiable sins, or the ten non-virtuous actions, or breaking vows and commitments, etc., what one has done oneself, or caused others to do, or rejoiced in the doing, these are called sinful non-virtuous actions. Moreover, having been instigated by afflictions such as attachment and hatred, even studying, contemplating, and meditating on the holy Dharma is non-virtuous. The result of these is the arising of suffering. As it is said in the Ratnavali: Attachment, hatred, and delusion, the actions produced by these are non-virtuous, from non-virtuous actions come all sufferings, likewise all the lower realms. Thus it is said. It is also said in the Bodhicaryavatara: From non-virtue comes suffering, how can one be certain of liberation from this? Day and night, I should only think of this. Thus it is said. Therefore, all sins
Tibetan
གས་པ་བྱའོ། །བཤགས་པས་འདག་ངེས་སམ་སྙམ་ན། ཤིན་ཏུ་ཡང་ངེས་ཏེ། མདོ་མྱ་ངན་འདས་ཆེན་ལས། སྡིག་པ་བྱས་ནས་ཀྱང་ཕྱིས་འགྱོད་དེ་ཕྱིར་འཆོས་ན། ཆུ་རྙོགས་པ་ཅན་ནོར་བུ་ཆུ་དྭངས་ཀྱིས་དངས་པ་འམ། སྤྲིན་དང་བྲལ་ནས་ཟླ་བ་གསལ་བ་དང་འདྲའོ། ཞེས་པ་དང་། དེ་ཡས་ན་སྡིག་པ་ལ་འགྱོད་ཅིང་མ་བཅབས་པར་བཤགས་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡང་བྱང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཤགས་ལུགས་ཇི་ལྟར་བཤགས་ན། སྟོབས་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བཤགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན། སྡིག་པ་ བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་སུན་འགྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཉེས་པ་ལས་ཟློག་པའི་སྟོབས་དང་། རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ནི། སྔར་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་ལ་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་སྐྱེས་ནས་ཡུལ་གྱི་སྤྱན་སྔར་མཐོས་བཤགས་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འགྱོད་པ་སྐྱེ་ལུགས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དོན་མེད་པར་བརྟགས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། འཇིགས་པར་བརྟགས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། མྱུར་དུ་འབྲལ་དགོས་པར་བརྟག་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པའོ། དེ་དང་པོ་ནི། བདག་གི་བྱས་པའི་སྡིག་པ་དེ་ཡང་རེས་འགའ་དགྲ་འདུལ་བའི་ཆེད་དུ་བྱས། རེས་འགའ་གཉེན་བསྐྱང་བའི་ཆེད་དུ་བྱས། རེས་འགའ་ལུས་གནས་པའི་ཆེད་དུ་བྱས། རེས་འགའ་རྫས་བསགས་པའི་ཆེད་དུ་བྱས། བདག་ཤི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་སྐྱས་འདེགས་པའི་ཚེ། དགྲ་དང་གཉེན་དང་ཡུལ་ དང་ལུས་དང་ནོར་རྫས་རྣམས་བདག་དང་མི་འགྲོགས་པར། ལས་ངན་གྱི་སྡིག་སྒྲིབ་རྣམས་བདག་དང་འགྲོགས་ནས་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་གཤེད་མར་ལྡང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། །ཕ་མ་སྤུན་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་། །བྲན་དང་ནོར་དང་རྩ་ལག་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་། །ཤི་བའི་རྗེས་ཕྱིར་དེ་དག་འགྲོ་བ་མེད། །ལས་རྣམས་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དེ་དག་འགྲོ། །ཞེས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པ་དེ་དུས་སུ། །བུ་དང་ཆུང་མ་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འདོད ། །དེ་དག་དེ་ཚེ་བདག་གི་སྐལ་མི་ལེན ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་ཆས་དགོས་པར། །བདག་གི་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས། །འཛའ་དང་
Chinese
应当忏悔。如果想知道忏悔是否能消除罪业，那是非常肯定的。在《大涅槃经》中说：造作罪业之后，如果后悔并改正，就像混浊的水被净水宝珠澄清，或者像乌云消散后月亮显现一样。又说：如果对罪业感到后悔，并且不隐瞒地忏悔，无论罪业有多重，都会被净化。那么，应该如何忏悔呢？通过四种力量来忏悔。正如《四法经》中所说：慈悲的菩萨摩诃萨具备四种法，就能压倒已经造作和积累的罪业。这四种法是什么呢？就是：彻底谴责的实践，对治的实践，从罪恶中扭转的力量，以及依靠的力量。其中，彻底谴责的实践的力量是：对过去所造的罪业产生强烈的后悔，然后在对境面前坦白忏悔。那么，应该如何产生后悔呢？产生后悔的方式有三种：考虑到无意义而产生后悔，考虑到恐惧而产生后悔，考虑到必须迅速分离而产生后悔。第一种是：我所造的罪业，有时是为了征服敌人而造，有时是为了保护亲友而造，有时是为了维持身体而造，有时是为了积累财物而造。当我死后前往来世时，敌人、亲友、土地、身体和财物都不会与我同行，只有恶业的罪障会与我同行，并在我所生之处像刽子手一样出现。正如《居士德施所问经》中所说：父母、兄弟、子女和妻子，奴仆、财富和肢体眷属等，死亡之后，他们都不会跟随而去，只有业会跟随而去。又说：在极度痛苦的时候，子女和妻子都不能成为救助，只能独自承受痛苦，他们那时不会分担我的那份痛苦。入行论中也说：一切都要抛弃而离去，我却不明白这一点，
English
One should confess. If you wonder whether confession can eliminate sins, it is very certain. The Great Nirvana Sutra states: 'Even after committing sins, if one regrets and corrects them later, it is like muddy water being cleared by a clear water jewel, or like the moon becoming clear after the clouds have dispersed.' It also says: 'If one regrets sins and confesses without concealment, no matter how severe the sins, they will be purified.' So, how should one confess? Confess through the four powers. As the Sutra of the Four Dharmas states: 'A compassionate Bodhisattva Mahasattva who possesses four dharmas will overwhelm the sins that have been committed and accumulated.' What are these four? They are: the practice of thorough condemnation, the practice of remedies, the power of turning away from wrongdoing, and the power of reliance. Among these, the power of the practice of thorough condemnation is: to generate strong remorse for past sins and to confess openly before an object of refuge. So, how should one generate remorse? There are three ways to generate remorse: generating remorse by considering it meaningless, generating remorse by considering it fearful, and generating remorse by considering the need to separate quickly. The first is: The sins I have committed, sometimes I committed them to conquer enemies, sometimes to protect relatives, sometimes to maintain the body, and sometimes to accumulate wealth. When I die and go to the next life, enemies, relatives, land, body, and wealth will not accompany me; only the karmic obscurations of evil deeds will accompany me, and they will arise as executioners wherever I am born. As stated in the Sutra Requested by the Householder Dpal sbyin: 'Parents, siblings, children, and wives, servants, wealth, and all the retinues, after death, they do not follow. Only actions follow, and they go.' It also says: 'In times of extreme suffering, children and wives cannot be a refuge; one must endure suffering alone; they will not take my share at that time.' The Bodhicaryavatara also says: 'Everything must be abandoned and departed, but I did not understand this,'