Tibetan
་ཐག་མ་ཆད་ཙམ་དང་མིག་ལྟ་སྟངས་སྣ་རྩེར་དབབ་ལུས་འགྲོ་འདུག་ངག་སྨྲ་བརྗོད་རྣམས་དྲག་ཤུལ་ཅན་དང་མང་པོ་མི་བྱ། ཡིད་ཀྱིས་མཚན་བཅས་ཀྱི་བསམ་བློ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུན་བཅད་དེ་རིམ་གྱིས་མཉམ་གཞག་ལ་གོམས་འཇུག་པ་དང་གསུམ། ༈ །གཞན་ཡང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་སོགས་སེལ་བས་སྨིན་མཚམས་སུ་ཐིག་ལེ་སྲན་མ་ཙམ་པ་དཀར་འཚེར་སྣུམ་འདྲིལ་ཤིན་ཏུ་དངས་པ་ཞིག་བསྒོམས་ནས་དེ་ལ་སེམས་གཏད། སྐབས་སུ་གདན་མཚམས་སུ་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་སྣུམ་འདྲིལ་སྲན་མ་ཙམ་ཞིག་ལ་གཏད་ལ་བྱིང་ན་དཀར་པོ་ལ་རིག་པ་གཏད་དེ་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁར་ལྟ། ལུས་ལ་སེར་བུ་དང་ཆུ་ལྕག་བརྡེག་གོས་སྲབ་ཅིང་ཟས་བཅུད་ཆུང་བ་བརྟེན། མེ་དང་ཉི་མར་མི་སྡོད་ཤེས་པ་རྒོད་དེ་སེམས་མང་པོར་འཕྲོ་ན་ལྟ་སྟངས་དང་དམིགས་པ་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་ལ་གཏད། སྤྱོད་ལམ་དྲོད་ཅན་དང་བསྐུ་མཉེ་བྱ་ཟས་བཅུད་ཆེན་བརྟེན་ནོ། །བྱིང་རྒོད་མེད་ན་ཐད་ཀའི་ཉི་གྲིབ་མཚམས་སུ་ཐིག་ལེའམ་རྫས་སྔོན་པོ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ལ་མིག་དང་ཤེས་པ་གཏད་དེ་དེ་ རྣམས་ལ་དང་པོར་ཐིག་ལེ་སོགས་འདི་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་འཕེན་པ་ཙམ་བཏང་ནས། དེ་རྗེས་གསལ་ན་རབ་མ་གསལ་ན་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་སྙམ་པ་ཙམ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་དེ་ནས་བརྟག་གཞིག་མི་བྱེད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རང་བབས་མ་ཡེངས་ཙམ་རང་ལུགས་སུ་བཞག་གསལ་བདོ་བར་མཚམས་བཅད། ཡང་བསྒོམས་ཏེ་ཐུན་ཐུང་གྲངས་མང་བར་བྱས་ཏེ་སེམས་འཛིན་པ་དང་བཞི། ༈ །རྟེན་མེད་ལ་གཏད་པ་རང་གི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁར་མིག་ཧ་རེ་བལྟས་ནས་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། ཡིད་ལའང་གང་ཡང་མི་བསམ་པར་མ་ཡེངས་ཙམ་བྱ་ཡོད་མེད་འདས་མ་འོངས་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པའི་རྒྱང་སོ་ཙམ་བཀོད་ནས་ལྷོད་དེ་འབོལ་ལེ་མ་བཅོས་སོ་མའི་ངང་དུ་བཞག་སྟེ། སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པ་ཁབ་མིག་ཏུ་སྐུད་པ་འཛུད་པ་ལྟ་བུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་ཁྱུང་ནམ་འཕང་གཅོད་པ་ལྟ་བུར་འཇོག་ཅིང་རེ་དོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རྣམ་ རྟོག་མི་ཡོང་ནམ་ཡེངས་ཙ་ན་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ཡེར་གྱིས་ཡོང་བས། དེ་བྱུང་མ་ཐག་ངོས་བཟུང་སྟེ་དེ་ཀ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་སྔར་བཞིན་འཇོག །དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་འཕྲོས་ཀྱང་ངོས་བཟུང་སྟེ་དགག་སྒྲུབ་དགའ་མི་དགའ་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཞག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟ། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ་བཞག །གྲིམ་དྲགས་པ་ལྷོ
Chinese
眼睛不要完全闭合，目光投向鼻尖，身体的行动、言语表达都要适度和减少。心中有相的思维也要逐渐断除，慢慢习惯于止观，这是第三点。 此外，为了消除昏沉和掉举等过失，观想眉心之间有一个芥子大小、白色闪耀、油润凝聚、非常清澈的明点，并将心专注于此。有时在禅修期间，观想一个芥子大小、黑色油润的明点，如果昏沉，就将觉知放在白色明点上，并将目光投向天空。身体要经受风吹雨打，穿薄衣服，吃营养少的食物。不要待在火和太阳下，如果觉知掉举，心散乱，就将目光和专注放在黑色明点上。行为要温暖，进行按摩，吃营养丰富的食物。如果没有昏沉和掉举，就将眼睛和觉知放在正对面的阳光和阴影交界处的明点或小小的蓝色物体上， 首先，心中想着要观修这样的明点等。之后，如果清晰就最好，如果不清晰，就心中想着有这样的东西，然后不再进行分别，而是自然地、不散乱地保持在上面，限制清晰度的增长。再次禅修，缩短每座的时间，增加座数，这是第四种摄心的方法。 接下来，将心专注于无所依：眼睛稍微张开，看着正前方的天空，没有任何专注的目标。心中也不要想任何事情，保持不散乱，不要想有无、过去未来，以极大的精勤保持不散乱，仅仅保持觉知的警觉，然后放松，自然地、不做作地安住。哪怕一瞬间也不要散乱，就像穿针眼一样，没有丝毫的动摇，就像没有波浪的大海一样，远离一切造作，就像鹏鸟翱翔天空一样安住，远离一切希望和恐惧。 不要散乱，不要生起分别念，一旦散乱，一个分别念就会突然生起。一旦生起，立即认出它，然后盯着它，像之前一样安住。同样，无论生起什么样的分别念，都要认出它，不要进行肯定或否定，不要喜欢或不喜欢，而是安住在它上面，用智慧的眼睛看着它。将那个念头作为摄心的所依，安住其中。过于紧绷要放松。
English
Do not close your eyes completely, direct your gaze to the tip of your nose, and moderate your physical movements, speech, and expressions. Gradually cut off conceptual thoughts and familiarize yourself with shamatha-vipashyana; this is the third point. Furthermore, to eliminate faults such as dullness and agitation, visualize a bright, lustrous, oily, and extremely clear bindu the size of a mustard seed between your eyebrows, and focus your mind on it. Sometimes, during meditation, focus on a black, oily bindu the size of a mustard seed. If you become dull, direct your awareness to the white bindu and look at the sky. Subject your body to wind and rain, wear thin clothes, and consume food with little nutrition. Avoid staying in the sun or near fire. If your awareness is agitated and your mind wanders, focus your gaze and attention on the black bindu. Engage in warm activities, massage, and consume nutritious food. If there is no dullness or agitation, focus your eyes and awareness on a bindu or a small blue object at the boundary of sunlight and shadow directly in front of you. First, think, "I will meditate on such a bindu, etc." Then, if it is clear, that is best; if it is not clear, simply think that such a thing exists. After that, do not analyze it, but naturally and without distraction remain in that state, limiting the increase of clarity. Meditate again, shortening each session and increasing the number of sessions; this is the fourth method of focusing the mind. Next, focus on the supportless: gaze with slightly open eyes at the sky directly in front of you, without any object of focus. Do not think about anything in your mind, remain without distraction, do not think about existence or non-existence, past or future. With great effort, maintain non-distraction, merely maintaining the alertness of awareness, and then relax, resting naturally and without artifice. Do not be distracted even for a moment, like threading a needle, without any movement, like an ocean without waves, free from all effort, resting like a garuda soaring through the sky, free from all hope and fear. Do not be distracted; do not let discursive thoughts arise. If you become distracted, a discursive thought will suddenly arise. As soon as it arises, recognize it, stare at it, and rest as before. Similarly, whatever discursive thoughts arise, recognize them, do not affirm or deny them, do not like or dislike them, but rest on them, looking at them with the eye of wisdom. Make that thought the support for focusing the mind and rest in it. If you are too tense, relax.
Tibetan
ད་དྲགས་པ་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བར་སྐྱོང་བ་དང་ལྔ། ༈ །སེམས་འཛིན་ཐབས་རླུང་ལ་བརྟེན་པ་རླུང་བུམ་པ་ཅན་བཟུང་སྟེ་མ་ཡེངས་པར་བཞག །བུམ་ཅན་མི་ཆུན་ན་གྲངས་སོགས་ལ་འཛིན་དགོས་པས་རླུང་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་ནང་དུ་གནས་པ་རྣམ་གྲངས་སུ་གཟུང་། ཐོག་མར་ཉེར་གཅིག་ཙམ་དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བརྒྱ་སོགས་ཀྱི་བར་བགྲངས། སྣ་སྒོ་རང་དུ་སེམས་གཏད་དེ་རླུང་གྲངས་སུ་གཟུང་གཞན་གང་དུའང་མ་ཡེངས་པར་བྱ། དགང་བ་དང་གཏོང་བ་ལ་འཛིན་ན་རླུང་ཕྱིར་ལན་གསུམ་འབུད་དེ་ནས་ནང་དུ་བརྔུབས་ཐུབ་ཚད་གཟུང་ཞིང་ལྟེ་འོག་ཏུ་མནན་མི་ཐུབ་པ་ དང་སངས་ཀྱིས་བཏང་། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡེངས་པར་བྱ། བྱིང་རྒོད་བྱུང་ན་རིམ་གྱིས་སེལ་ཐབས་ལ་འབད། དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དེ་རྣམས་ལ་གནས་པའི་སྣ་མ་ཟིན་ན་གཞན་ཡང་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བྱ། གང་ཟག་རིགས་མ་ངེས་པ་ལ་ལ་ཁྲིད་ཕོགས་པ་རེ་རེ་གཉིས་གསུམ་ལ་གནས་པ་སྐྱེ། འགའ་ཞིག་ལ་མང་པོ་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་དཀའ་ལས་ཡོད་དེ་ལ་སྒྱིད་མ་ལུག་པར་བསྐྱངས་ན་མི་སྐྱེ་མི་སྲིད། བླ་མ་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་སློབ་མའི་བློ་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་སོགས་བྱེད་དགོས་ཤིང་དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ་རྣམ་རྟོག་རགས་ཤིང་མང་བ་དང་གཉིས་པ་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ནུབ་སྐབས་སུ་རྟོག་པ་རེ་ཏོལ་གྱིས་སྐྱེ་ཡང་ངོས་ཟིན་ཡོང་ཞིང་དེ་མ་ཐག་རང་ཞིར་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་སྒོམ་རྒྱུན་ན་ར་ར་འགྲོ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ནུབ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཆམ་འགྲོ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཆམ་མེ་མེ་རེ་ས་ལེ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་གནས་པ་ འབྱུང་བས་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་པ་མ་སྐྱེས་བར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་དྲུག ༈ །དེ་ལྟར་གྱི་གནས་པ་གསུམ་པོ་མ་སྐྱེས་ན་ད་དུང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དེ་གྲིམས་ལྷོད་ལྡོག་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གྲིམས་པ་ནི་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་ཤེས་པ་གཅུན་དེ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྒྲིམས་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག་པ་ཟམ་པ་མདའ་གཅིག་མའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་དམིགས་པ་འདི་བསྒོམ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ཕྲི་ལི་ལི་བསྐུལ་ལེགས་པར་འཇུར་ལ་བཏབ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག་པ་ཐུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བ་བྱ། གློད་པ་འཁྲུལ་འཁོར་ལྟ་སྟངས་བཅས། འདི་སྒོམ་གྱི་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་ཅིང་སེམས་ཁོ་རང་རང་ལུགས་སུ་གློད་བཟོ་མེད་བདག་
Chinese
第五，守护，不要落入任何极端。 专注于心的所缘境，依赖于气，屏住宝瓶气，不要散乱地安住。如果不能屏气，就必须专注于数字等，将气入内、气出外、气安住于内，作为所缘境。首先数二十一次左右，然后逐渐数到一百等。将心专注于鼻孔，将气作为数字来数，不要散乱于任何其他事物。如果专注于呼气和吸气，就将气呼出三次，然后吸入，量力而行，按压于脐下，如果不能按压
English
Fifth, guarding, without falling into any extreme. The method of holding the mind, relying on the breath, holding the vase-like breath, and remaining without distraction. If you cannot hold the vase-like breath, you must focus on numbers, etc., taking the breath flowing inward, the breath flowing outward, and the breath remaining inward as objects of focus. First, count about twenty-one times, then gradually count up to a hundred, etc. Focus the mind on the nostrils, taking the breath as a number, without being distracted by anything else. If you focus on filling and releasing, exhale the breath three times, then inhale as much as you can, pressing below the navel, and if you cannot press
Tibetan
མེད་གཉེར་མེད་གར་ཐོད་ཐོད་དུ་གཞག །འབོལ་ལེ་ལྷོད་དེ་རང་བབས་སུ་ཆམ་གྱིས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་བུ་ཆུང་ལྟོས་འགྲངས་པའམ་སོག་མ་ཕོན་ཐག་ཆད་པ་བཞིན་ལྷོད་དེ་བཞག་ལ་དེའི་ངང་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་གྱི་དྲན་པ་ཡུད་དེ་བ་བྱ། དེ་མིན་ ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པར་རང་ལུགས་སུ་བཞག །ཐུན་ཅུང་རིང་ཙམ་བྱ། ལྷན་ནེ་གནས་པ་དང་བཤིག་ནས་ངལ་གསོ། །ཐུན་བར་ལའང་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་ཙམ་བྱ། ལྡོག་སྒོམ་བྱེད་ན་མ་ཡེངས་པའི་དུས་རྣམ་རྟོག་མི་ཡོང་ནམ་ཡེངས་པའམ་རྐྱེན་གློ་བུར་བ་ལ་བརྟེན་རྣམ་རྟོག་མང་པོ་ལྡང་ཚེ་དེ་སྤོང་ངམ་ཞེ་ན་མི་སྤོང་པར་དེ་ཉིད་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟས་ཏེ། ཁྱད་རང་འགྱུ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་འགྱུས་ཤིག་ཅེས་འགྱུས་བཅུག །ཡང་གཅིག་སྐྱེས་གཉིས་སྐྱེས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས། སྤང་ཡང་མི་སྤང་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་། གནས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་འགྱུ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་སྒོམ་མ་བྱུང་དོགས་ཤིང་བཟང་པོ་ཡོང་དུ་རེ་བ་སོགས་རེ་དོག་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རྟོག་པ་དེ་ཀ་སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་བྱས། རྟོག་པ་བཀག་ནས་མི་རྟོག་པ་ཆེད་དུ་མི་སྒྲུབ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་ཐོག་ཏུ་ཞོག་དང་རྟོག་པ་རང་ཞིར་སངས་ནས་མི་རྟོག་པ་ངང་གིས་འཆར་བས་དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་བྱ་བ་དང་བདུན། ༈ །དེ་ནས་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་དང་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་སེམས་རྣམ་རྟོག་དང་ མཚན་འཛིན་གྱི་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞིང་། བྱིང་རྒོད་རྨུགས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་སྔར་གྱི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་དེ་ད་རྩོལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སླ་ལ་བདེ་བ་གུ་ཡངས་པ་སྐྱོར་བདེ་བ། སྒོམ་ལས་ལངས་དུས་ཀྱང་སེམས་གང་དུའང་མི་འགྱུར་བར་དེ་ཀར་སྐོར་རེ་སྡོད། འགྲོ་འདུག་སོགས་ཀྱི་ཚེའང་ཤེས་པ་དལ་ལ་ལྷུན་ཆགས་པ་ལྷོད་དེ་ཤིག་གེ་མེ་རེ་སྣང་བ་ཟི་བུན་བཀྲག་མེད་དུ་ལོང་ངེ་ཡུལ་ལ་ཆེད་དུ་ཤེས་པ་མ་བཅུག་ན་ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་མི་ཟིན་རྣམ་གཡེང་ལ་བློ་མི་འཇུག །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཆ་མཉམ་པའི་གསུམ་ག་ཡོད་པ་ལ་གང་རུང་ཞིག་ཤས་ཆེ་བ་མཐོང་ཉམས་ཐོས་ཉམས་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་དུ་མ་འབྱུང་ཞིང་རྟགས་བཅུ་སོགས་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་འཆར་བའི་ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་དེ་བཞིན་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། འདི་ལྷག་མཐོང་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་གཞི་ཡིན་ཞིང་འདི་སྐབས་སུ་ལུས་ལ་ན་ཚ་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྨི་ལམ་བཟང་ངན་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་བདེ་གསལ་མི་ རྟོག་པ་སོགས་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆགས་ཞེན་མི་བྱེད་པར
Chinese
不要寻找，不要执着，松松地安住。放松、舒缓、自然地放下，就像婴儿吃饱了奶，或者鸟儿筋疲力尽地倒下一样，放松地安住，并在此状态中保持不散乱的觉知。除此之外，什么也不想，保持自然状态。禅修稍长的时间。安住于平静，然后休息。在禅修期间，也要保持觉知。如果进行逆修，在不散乱的时候不会产生分别念，如果散乱或者由于突发情况产生很多分别念，是舍弃还是不舍弃呢？不要舍弃，而是将它们视为恩人。特别地，让它们自然流动，想流动什么就让它流动。并且，认识到每一个念头的生起和消逝。不舍弃，也不追随。不要喜欢安住，不喜欢流动，不要担心禅修没有进展，不要期望好的结果等等，不要有任何希望或恐惧，而是将念头本身作为专注的对象。不要试图阻止念头，不要刻意追求无念，而是将念头本身作为对境，让它自然生起，当念头自然平息和消散时，无念的状态自然显现，就这样进行修持，这是第七点。 然后，关于止的生起方式和介绍，止的特点是，所有心的分别念和 对相的执着都平息。远离沉没、掉举和昏沉三种状态，以无念的本质安住于一处，之前通过努力获得的止，现在无需努力，变得轻松、舒适、宽广、易于保持。即使从禅修中起身，心也不会改变，而是保持在原来的状态。在行走坐卧等日常活动中，觉知缓慢、自然、放松，看起来像燃烧的灰烬，没有光泽，如果不是特别地让意识进入对境，就无法抓住对境的细节，心不会陷入散乱。当乐、明、无念的体验平等存在时，或者其中任何一种体验更为强烈时，会出现各种各样的见闻体验、神通和神变，并且会显现出十种征相等等，这就是没有过失的止，它会在相续中生起。这是生起胜观等所有功德的基础，在这种情况下，无论身体上的疾病、心理上的痛苦、好坏的梦境、神通和神变、乐、明、无念等等，出现任何好坏的体验，都不要执着。
English
Do not seek, do not cling, rest loosely. Relax, ease, and naturally let go, just like a baby who has had enough milk, or a bird collapsing from exhaustion, rest in relaxation, and in this state, maintain undistracted awareness. Other than that, do not think about anything, maintain a natural state. Meditate for a slightly longer period. Abide in stillness, then rest. During the meditation session, also maintain awareness. If practicing reverse meditation, when not distracted, conceptual thoughts will not arise; if distracted or due to sudden circumstances, many conceptual thoughts arise, should they be abandoned or not? Do not abandon them, but rather regard them as benefactors. In particular, let them flow naturally, let whatever wants to flow, flow. And, recognize the arising and passing of each thought. Do not abandon, nor follow. Do not like abiding and dislike flowing, do not worry that meditation is not progressing, do not expect good results, etc., do not have any hope or fear, but rather take the thought itself as the object of focus. Do not try to stop thoughts, do not intentionally pursue non-thought, but rather take the thought itself as the object, let it arise naturally, and when the thought naturally subsides and dissipates, the state of non-thought naturally appears, practice in this way, this is the seventh point. Then, regarding the manner of arising and introduction to shamatha, the characteristic of shamatha is that all conceptual thoughts of the mind and all clinging to appearances are pacified. Free from the three states of sinking, excitement, and dullness, abiding single-pointedly in the essence of non-thought, the shamatha previously attained through effort, now arises effortlessly, becoming easy, comfortable, spacious, and easy to maintain. Even when rising from meditation, the mind does not change, but remains in its original state. In daily activities such as walking, sitting, etc., awareness is slow, natural, and relaxed, appearing like burning ashes, without luster, if not intentionally directing awareness to the object, one cannot grasp the details of the object, and the mind does not fall into distraction. When the experiences of bliss, clarity, and non-thought are equally present, or when any one of these experiences is more intense, various experiences of seeing and hearing, supernormal powers, and magical displays will arise, and the ten signs, etc., will manifest accordingly, this is the faultless shamatha, which will arise in the mindstream. This is the basis for the arising of all qualities such as vipashyana, and in this state, whatever good or bad experiences arise, whether physical illness, mental suffering, good or bad dreams, supernormal powers and magical displays, bliss, clarity, non-thought, etc., do not cling to them.