Tibetan
ཤི་ཆ་ཆོས་མ་གཏོགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་སྙམ་ཞིང་སྐབས་ཙ་ན་རང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་ཤི་ཕུང་པོ་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ཏེ་ཀེང་རུས་སུ་གྱུར་རྣམ་ཤེས་བྱ་སྤུ་རླུང་ཁྱེར་ལྟར་ དབང་མེད་དུ་འཕྱོ་བ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། སྐྱོ་ཤས་དང་ལོང་མེད་ཀྱི་བློ་སྣ་ཐུང་སྦུད་པ་བྱའོ། །ཆོས་ཐུན་དང་དམིགས་ཐུན་གསུམ་པའོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི། དེ་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པར་བྱ་དགོས་པས། སྤྱིར་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། ལས་རྣམས་ཀྱང་ནི་སྣ་ཚོགས་ལས། །དེ་ཡིས་འགྲོ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་བྱས། །ཞེས་དང་། སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ལས། འཇིག་རྟེན་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ། ལས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཞེས་དང་། མཛོད་ལས། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལས་དེའང་སེམས་པའི་ལས་དང་བསམ་པའི་ལས་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང་དེའང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའང་ཚེ་འདིར་བདེ་སྡུག་ཅི་སྣང་བ་དེ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ རྣམས་སུ་དགེ་མི་དགེ་གང་སྤྱད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞིང་། འདིར་ལས་གང་དང་གང་སྤྱད་པ་དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་དེའང་མི་དགེ་བ་སྤྱད་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། གསོད་པ་ཡིས་ནི་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། །རྣམ་པར་འཚེ་བས་གནོད་པ་མང་། །བརྐུས་པ་ཡིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕོངས། །བྱི་བོ་བྱེད་པས་དགྲ་ཟླར་བཅས། །རྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སྐུར་བ་སྟེ། །ཕྲ་མ་ཡིས་ནི་བཤེས་དང་འབྱེད། །ཚིག་རྩུབ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྙན་ཐོས། །མ་འབྲེལ་བས་ནི་ཚིག་མི་བཙུན། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ལྟ་ངན་ཉིད། །ཅེས་དང་། དབང་འབྲས་ནི། ཕྱི་རོལ་གཟི་ཆུང་གནོད་པ་མང་། །རྡུལ་འཁྲིགས་དྲི་ང་མཐོ་དམན་ཅན། །ཚྭ་སྒོ་ཅན་དང་ལོག་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ཕྲ་ཁ་ཆུང་ངམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལས་མི་དགེ་བཅུ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཡིན་ཅིང་། དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ན་བདེ་འགྲོའི་ལུས་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་ཅིང་ ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའང་མི་དགེ་བ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་སྤྱད་པ་དང་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་གཏི་མུག་གིས
Chinese
死亡时觉得除了佛法之外，什么也帮不上忙，有时被自己的疾病击倒而死亡，尸体被送到坟墓，变成了骨骼，意识像羽毛被风吹走一样，无力地漂浮着，对此要深信不疑。要缩短悲伤和盲目的念头。这是第三个佛法课程和禅修课程。第三，思考业果：之后必须思考业果。一般来说，一切苦乐都依赖于业而产生。《业百篇》中说：“业有种种，因此使众生有种种。”《大悲白莲经》中说：“世界是业所造，业所化。众生是业所造，从业因所生，是业所分别的。”《俱舍论》中说：“从业产生种种世界。”因此，业可以归纳为思业和思已业两种，也可以归纳为身语意三业。这是思和思所作，思是意业，它产生身语业。经中这样说。此外，今生所显现的苦乐，是前世所行善恶之果。在此所行的任何业，其异熟果在来世也会显现，行不善业，其异熟果会导致投生于三恶道。与因同类的果是：杀生会导致短命，损害会导致多害，偷盗会导致贫乏，邪淫会导致与敌人为伍，妄语会导致诽谤，离间会导致与朋友分离，恶语会导致听到不悦耳之声，无关联语会导致言语不庄重，贪心会导致摧毁心中的希望，害心会导致施与恐惧，邪见本身就是恶见。以及，增上果是：外境微弱，多害，尘土聚集，气味恶臭，高低不平，有盐碱地，邪恶，果实稀少，小或没有。如是说。这些就是行十不善业的果报。如果行十善业，就能获得具有安乐的善趣之身，并能投生到令人愉悦的地方。这也是由于行大中小三种不善业，以及嗔恨、贪欲、愚痴所致。
English
At the time of death, thinking that nothing but the Dharma can help, sometimes struck down by one's own illness and dying, the corpse is sent to the cemetery and turns into bones, consciousness floats helplessly like a feather carried by the wind, one should have firm faith in this. Shorten the thoughts of sorrow and blindness. This is the third Dharma lesson and meditation lesson. Third, contemplating the law of karma: After that, one must contemplate the law of karma. In general, all happiness and suffering arise dependent on karma. The Hundred Karmas Sutra says, "Karmas are various, therefore they make beings various." The White Lotus of Compassion Sutra says, "The world is made by karma, transformed by karma. Sentient beings are made by karma, born from the cause of karma, and are distinguished by karma." The Treasury of Knowledge says, "From karma arise various worlds." Therefore, karma can be summarized into two types: karma of thought and karma after thought, and it can also be summarized into the three karmas of body, speech, and mind. This is thought and what is done by it. Thought is the karma of mind, and it generates the karmas of body and speech. So it is said in the sutra. Furthermore, the happiness and suffering that appear in this life are the result of the good or bad deeds done in previous lives. Whatever karma is practiced here, its ripening result will also appear in the next life. Practicing non-virtuous karma, its ripening result will lead to rebirth in the three lower realms. The result that is similar to the cause is: killing leads to short life, harming leads to much harm, stealing leads to poverty, adultery leads to being with enemies, lying leads to slander, divisive speech leads to separation from friends, harsh speech leads to hearing unpleasant sounds, irrelevant speech leads to disrespectful words, greed leads to destroying hope in the mind, harmful intent leads to giving fear, wrong view itself is a bad view. And, the dominant result is: the external environment is weak, much harm, dust accumulates, the smell is foul, high and low, there is saline soil, evil, the fruits are sparse, small or non-existent. So it is said. These are the results of practicing the ten non-virtuous actions. If one practices the ten virtuous actions, one will obtain a happy body in the happy realms, and will be born in a pleasant place. This is also due to practicing the three types of non-virtuous actions, great, medium, and small, as well as anger, desire, and ignorance.
Tibetan
་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་བསགས་པ་ལས་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་། །དགེ་བ་ཆུང་དུ་སྤྱད་པས་མི་ལུས། འབྲིང་འདོད་ལྷ་སོགས། ཆེ་བ་སྤྱད་པས་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་རྣམས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་སྐད་དུའང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། །མི་དགེ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །མ་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བ་ཡིན། །དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང་། །སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་དག །ཅེས་དང་། ཆགས་པས་ཡི་དྭགས་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེ་སྡང་གིས་ནི་དམྱལ་བར་འཕེན། །རྨོངས་པས་དུད་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དྲན་ཉེ་ཆུང་བ་ལས། དགེ་བ་ཡིས་ནི་བདེ་བ་འཐོབ། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །ལས་དང་འབྲས་བུ་གསལ་བར་ བསྟན། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བསམ་གཏན་ཚད་མེད་གཟུགས་མེད་ཀྱིས། །ཚངས་སོགས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ། ངག་གི་བཞི། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་སོགས་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་ཞིང་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དགེ་མི་དགེ་གང་བྱས་དེ་སེམས་ལ་ས་བོན་དུ་བཞག་སྟེ་དེ་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཞིག་དང་ནམ་ཕྲད་པ་ན་རྣམ་སྨིན་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་བསླུ་མེད་དུ་འབྱུང་། ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བསླངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་སོགས་ལྟར་སྣང་གི་དགེ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་པས་ཆོས་རྣལ་མར་མི་འགྲོའོ། །དེའང་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་རང་ཐོག་ཁོ་ནར་མྱོང་བ་མ་གཏོགས་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་བགོ་བྱར་མེད། གཉེན་པོ་བསྐྱེད་དེ་ས་བོན་བཅོམ་ན་མ་གཏོགས་བསྐལ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་བར་དུའང་བག་ལ་ཉལ་ཆུད་མི་ཟ་བར་གནས། སོ་སོའི་འབྲས་བུའང་བསླུ་མེད་དུ་འབྱུང་སྟེ། མདོ་ལས། ལྷས་བྱིན་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ལས་ནི་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སྨིན་གྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་འབའ་ཞིག་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་སུ་ཞིག་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གིས་བྱས་པ
Chinese
从烦恼生起而积累的业，会导致投生于地狱、饿鬼、畜生道。行持少量善业会获得人身，中等善业会投生于欲界天等，行持大量善业会投生于禅定和无色界。如《宝鬘论》中所说：“贪嗔痴及，彼所生之业，非福业，非福业者，痛苦及，如是诸恶趣。无贪嗔痴，彼所生之业，是福业，福业一切善趣及，生生皆安乐。”又说：“贪著转生饿鬼道，嗔恨抛向地狱处，愚痴漂泊畜生趣。”又据《念住经》中说：“善业获得安乐果，恶业产生痛苦报，如是善与非善业，业与果报皆明示。”又《宝鬘论》中说：“以禅定无量及无色，得梵天等安乐果。”如是宣说。身之不善业三，语之不善业四，意之不善业三等一切不善业皆应断除，且应努力行持与此相违的十善业。如《业百颂》中所说：“有情诸业虽百劫，不坏亦不失坏灭，若遇众缘具足时，有情异熟定成熟。”无论行善作恶，都会在心中种下种子，一旦与唤醒它的因缘相遇，成熟的果报，无论是乐是苦，都会如实不虚地显现。如果动机是烦恼所驱使，那么无论如何守护戒律，听闻、思维、禅修等等看似善行的行为，都只不过是伪装成佛法的行为，不会成为真正的佛法。而且，自己所造的业的果报只能由自己承受，不能与他人共同分担。 除非生起对治力摧毁种子，否则即使经过无量劫，习气也不会消失。各自的果报也会如实不虚地显现。如经中所说：“天授自身所造之业，不会在土地和水中成熟，只会在此人所执着的蕴和处成熟，还会由谁来成熟呢？”又《阿毗达磨集论》中说：“如何享用业的果报呢？自己所造的
English
The karma accumulated from arising from afflictions leads to rebirth in the hells, hungry ghosts, and animal realms. Practicing small amounts of virtue leads to human form, medium amounts to desire realm gods, etc., and large amounts to rebirth in the meditative and formless realms. As it is said in the Precious Garland: "Attachment, hatred, and ignorance, and the actions they generate, are non-virtuous. From non-virtue comes suffering, and likewise all the bad migrations. Without attachment, hatred, and ignorance, the actions they generate are virtuous. From virtue comes all the happy migrations, and happiness in all births." It also says: "Attachment causes one to go to the hungry ghost realm, hatred throws one into hell, and ignorance causes one to go to the animal realm." Also, according to the Sutra on Mindfulness: "Virtue obtains happiness, non-virtue brings suffering. Thus, virtue and non-virtue, actions and their results, are clearly shown." Also, in the Precious Garland: "Through meditation, immeasurable and formless, one obtains the happiness of Brahma and others." Thus it is said. The three non-virtuous actions of the body, the four of speech, and the three of mind, etc., all non-virtuous actions should be abandoned, and one should strive to practice the ten virtuous actions that are the opposite of these. As it is said in the Hundred Deeds Sutra: "The actions of sentient beings, even after a hundred eons, will not be wasted or destroyed. When the conditions are gathered and the time has come, the fruit will surely ripen." Whether one does good or evil, it plants a seed in the mind, and when it meets a condition that awakens it, the ripening, whether happiness or suffering, will appear infallibly. If the motivation is driven by afflictions, then no matter how much one guards the precepts, listens, contemplates, meditates, etc., all seemingly virtuous actions are merely disguised as Dharma and will not become genuine Dharma. Moreover, the result of one's own actions can only be experienced by oneself and cannot be shared with others. Unless one generates an antidote to destroy the seed, the latent tendencies will remain undiminished even after countless eons. The respective results will also appear infallibly. As it is said in the Sutra: "The actions done by Deva-datta himself will not ripen in the earth or water, but will only ripen in the aggregates and sense bases that he clings to. Who else will they ripen for?" Also, in the Compendium of Abhidharma: "How does one enjoy the share of karma? What is done by oneself"